บทนำ
ชีคฟาริส อัล มีดิส เก็บเธอมาจากผืนทรายร้อนระอุ ว่าที่กษัตริย์แห่งประเทศมีดีสอ้างว่ามีนโยบายให้ความคุ้มครองนักท่องเที่ยว โดยมีข้อแม้ว่าเธอจะปลอดภัยก็ต่อเมื่อหลบมาอยู่ในอ้อมอกของเขา แต่มันต้องไม่ใช่ตื่นมาแล้วเจอกับขนหน้าอกในระยะประชิดขนาดนี้!
“ผู้ชายมีดิสขยันทำมาหากิน เขาว่ากันว่ามีสามีเป็นชาวมีดิสนั้นโชคดีเหมือนมีรถขนทองหล่นทับ”
มุกระวีผลักดันเขาออก “ฉันเชื่อค่ะ ว่าผู้ชายมีดิสขยันทำมาหากิน เพราะพวกคุณมีเมียได้ตั้งหลายคน ไม่ขยันจะเอาอะไรเลี้ยงเมีย”
บท 1
นี่เป็นอีกทริปที่สนุกสุดมันและคงเป็นทริปที่มุกระวีจะต้องจดจำไปตลอดชีวิตก็ว่าได้ ‘มุกระวี หรือมุก’ สไตลิสต์ละคร ผู้อยู่เบื้องหลังความงามของดาราบนจอแก้ว สไตลิสต์ละครนั้นแตกต่างจากสไตลิสต์แฟชั่น สไตลิสต์ละครไม่ใช่ผู้นำแฟชั่น แต่เป็นการครีเอตเสื้อผ้าให้เข้ากับคาแรกเตอร์ของตัวละครนั้นๆ ซึ่งมีหลักการทำงานคือต้องจัดหาเสื้อผ้านักแสดงให้เข้ากับบทและโทนของเรื่อง โดยอิงจากบทละครโทรทัศน์เป็นหลัก
หลังจากปิดกล้องละครเรื่องดังที่สาวโสดอย่างมุกระวีเป็นสไตลิสต์ให้นั้น ก็ถูกเอ่ยชมในโลกโซเชียลอย่างมาก ทว่าไม่มีใครรู้ว่าสไตล์ลิสต์ผู้อยู่เบื้องหลังยังเป็นสาวโสด ใช่ โสดจริงๆ เรื่องซิงไม่ต้องพูดถึง จะมีใครบ้างที่ทำงานจนลืมเวลาและลืมหาแฟน จนมารู้ตัวอีกทีเวลานี้อายุก็ก้าวไปถึงยี่สิบหกย่างยี่สิบเจ็ดแล้ว
จากการทำงานอย่างทุ่มเทเกินไป ทำให้สไตลิสต์คนเก่งอย่างมุกระวีลืมดูแลตัวเอง บ่ายวันพุธเมื่อสองวันก่อนมุกระวีตื่นขึ้นมาแล้วต้องตกใจแทบช็อก เมื่อเห็นภาพสะท้อนในกระจกเงา
‘เชี่ย ผีอีเหมย ตามมาได้ไง’
เมื่อแสงแดดอ่อนๆ จากทางด้านหลังระเบียงห้องพาดผ่านม่านมาตกลงบนบานกระจก มุกระวีขยี้ตาอีกที นั่นไม่ใช่ผี แต่เป็นเธอเอง
“สงสัยจะทำงานหนักไป ต้องพักบ้างแล้วเรา”
จังหวะนั้นแอปพลิเคชันไลน์เด้งระรัว หญิงสาวขมวดคิ้วถอนใจยาว “ปิดกล้องแล้วจะตามอะไรอีก” ทุกวินาทีในสมองน้อยๆ มีแต่เรื่องงาน แต่ในที่สุดมุกระวีก็ยอมหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมาดู ดวงตากลมโตสีดำขยับไปมา
‘ไม่ใช่ผู้กำกับหรือผู้จัดตามงาน ก็มันปิดกล้องไปแล้วนี่ เมื่อคืนเธอคงจะดื่มหนักไปหน่อย’
ขนตายาวเป็นแพราวกับผีเสื้อกระพือปีกขยับยุกยิกไปมา มันเป็นข้อความจากทัวร์ที่เธอเคยแอดไลน์เอาไว้ แต่ที่ทำให้ดวงตากลมโตขยายม่านตาขึ้นกว้างที่สุดคงเป็นเพราะข้อความโปรไฟไหม้ราคาถูก ถูกที่สุดในชาตินี้ ถูกกว่านี้คงต้องรอชาติใหม่ เหลือหนึ่งที่สุดท้าย
ทัวร์ประเทศมีดิส ฟาร์ส ฟินีเซีย ชมทะเลทรายอาหรับ และสุเหร่าที่งดงามที่สุด ดื่มด่ำไปกับบรรยากาศสุดหรู ชิมอาหารอาราเบียนในราคา 39,999 บาท เหลือเพียง 15,999 บาท
เดินทาง 15 สิงหาคม
โดยสายการบิน VIETJET AIR
รีบจองด่วน !!
มุกระวีจำได้ เธอกดแอดไว้จนลืม แม้กระทั่งนึกไม่ออกว่าประเทศมีดิส คือประเทศอะไร มันอยู่ส่วนไหนของโลก แต่เวลานี้เธอพอจะรู้จากมัคคุเทศก์ระหว่างการทัวร์เมื่อวาน ว่าประเทศมีดิสตั้งอยู่บนชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย มีทิศเหนือติดอยู่กับอ่าวเปอร์เซีย มีเมืองหลวงที่ชื่อว่า ‘ฟาริส’ แม้จะเป็นประเทศเล็กๆ ที่เพิ่งเปิดประเทศได้ไม่นาน และเพิ่งยอมให้นักท่องเที่ยวเข้ามาท่องเที่ยวได้เพียง 3 ปี แต่ผู้คนมากมายทำนายไว้ว่าต่อไปประเทศมีดิสจะเจริญแข่งกับดูไบ เพราะมีทรัพยากรทางธรรมชาติที่ได้เปรียบ
ฟาริสยังเป็นแหล่งการค้าเสรี และเป็นสวรรค์สำหรับนักช้อป เพราะชีคแห่งมีดิสได้รับการขนานนามว่าเป็นชีคนักบริหาร เขาทำให้ประชาชนของมีดิสมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่มุกระวีไม่ได้สนใจเรื่องชีคผู้นำประเทศอะไรมากนัก เพราะเป็นเรื่องไกลตัว ในสมองมุ่งเน้นเรื่องอาหารอาราเบียนและดินเนอร์สุดหรู ทั้งหมดนี้ในราคาแค่ 15,999 บาท
แต่ใครจะไปรู้ว่าสิ่งที่มุกระวีวาดไว้อย่างสวยงาม และยังอุตส่าห์เตรียมชุดสวยๆ จากการไปส่องสไตล์การแต่งตัวของซาร่า มิเรอร์ นั้นไม่ได้ใช้ แต่กลายเป็นว่าเธอต้องเอาชีวิตมาทิ้งในทะเลทราย ไม่ใช่ถูกทัวร์พามาทิ้ง แต่ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้พนักงานที่ขับรถพาเธอเข้ามาทัวร์ทะเลทรายกลับขับออกนอกเส้นทางจากรถคันอื่นๆ ที่ทางทัวร์ได้จัดเอาไว้ ตอนนั้นเธอคิดว่าพนักงานขับรถคันที่เธอนั่งมาคงอยากสร้างความตื่นเต้นให้ลูกค้า ยิ่งเขาขับไว เธอยิ่งรู้สึกสนุก และยังติดใจในการดริฟต์เป็นบางช่วงบนเนินทราย สร้างความหวาดเสียวและสนุกสนานจนเรียกเสียงหัวเราะเหมือนคนบ้า ในขณะที่มือต้องหาที่เกาะยึดเอาไว้
“ว้าว สนุกมากๆ เลยค่ะ”
มุกระวีคิดว่าพอถึงโรงแรมจะต้องให้ทิปเขา ทว่าการดริฟต์อย่างผาดโผนบนสันทรายมันไม่ใช่การแสดง แต่มันเป็นของจริง เขากำลังพยายามหนีอะไรบางอย่าง
“ทุกคนกรุณาลงจากรถครับ” คนขับรถร้องบอกเป็นภาษาอังกฤษทำให้มุกระวีที่ยังสนุกสนานอยู่เบิกตามอง ลูกทัวร์ที่มาในรถคันนี้ราวห้าหกคนก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
“เกิดอะไรขึ้น” เสียงคนในรถถามกันไปมา
“นั่นสิ เกิดอะไรขึ้น” มุกระวีก็ถามออกมา แต่ไม่มีใครได้รับคำตอบ
“ผมพาพวกคุณไปไม่ได้แล้ว ตอนนี้เราเจอกับโจรทะเลทราย พวกคุณต้องหาที่หลบกันก่อน”
เสียงหวีดร้องด้วยความกลัวดังขึ้นตามหลังมาระงม ก่อนที่คนขับร่างใหญ่จะวิ่งไปหลบที่หลังสันทรายก่อนใคร มุกระวีเห็นทุกคนวิ่งลงจากรถพร้อมสัมภาระกันหมด เธอก็รีบลากกระเป๋าตามลงไป
สีหน้าหญิงสาวยังอยู่ในอาการงง เสียงหวานดังลอดไรฟันออกมา
“เจอกับโจรทะเลทรายงั้นเหรอ” ใบหน้าสวยหวานซีดเผือด “ซวยจริง ไหนในสโลแกนทัวร์บอกว่า ถูกจริง ไม่ทิ้ง ไม่เท แต่ดันมาเจอโจร” เธอจะทำยังไงดี ลูกทัวร์ที่เหลือวิ่งไปหลบตามสันทรายกันหมด เธอจะหนีไปไหนดี มองไปทางไหนก็เห็นแต่เนินทรายสีทองลูกเล็ก ลูกใหญ่สลับซับซ้อนทอดยาวไกลสุดลูกหูลูกตา และตรงนั้นไกลๆ มีรถจี๊ปสามคันกำลังขับตรงมายังจุดที่เธอยืนอยู่ พร้อมกับเสียงปืนดังสนั่น
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 86
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#85 บทที่ 85 85
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#84 บทที่ 84 84
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#83 บทที่ 83 83
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#82 บทที่ 82 82
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#81 บทที่ 81 81
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#80 บทที่ 80 80
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#79 บทที่ 79 79
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#78 บทที่ 78 78
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#77 บทที่ 77 77
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













