บทนำ
ชลลัมพีกระหยิ่มยิ้มย่องกับแผนการของตนแต่เหตุไฉนยัยมนุษย์ป้าหน้าป่วยกลายเป็นสาวสวยเป๊ะเวอร์พร้อมกับเสน่ห์เหลือร้ายขนาดกลายเป็นที่ต้องตาของคอลัมนิสต์ชื่อดังลูกครึ่งไทย – อิตาลี่ ‘อเล็กซานโดร อบาเต้’ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นลูกชายมาเฟียมากอิทธิพลแห่งกรุงโรม อิตาลี่
ชลลัมพีจะทำยังไงเมื่อยิ่งอยู่ใกล้ใจยิ่งแกว่ง ที่ออกตัวเอาไว้แรงแต่แรกว่าเขาไม่เคยอยากเห็นขาอ่อนเธอแม้แต่น้อย เวลานี้เขาอยากจะเห็น อยากจะจับ อยากจะรวบรัด มัด บุษบาบัณ เอาไว้ที่ข้างเตียงและ อยากจะใช้สิทธ์คำว่าสามีเสียเต็มที่แล้ว
บท 1
แน่ล่ะว่าการที่หญิงสาวต้องตกอยู่ในอาการเหม่อลอยด้วยความรู้สึกอันหนักอึ้งในจิตใจอยู่ในขณะนี้ก็เพราะว่า อีกไม่กี่วันข้างหน้าเธอกำลังจะต้องกลายไปเป็นเจ้าสาวแล้ว มิหนำซ้ำเจ้าบ่าวของเธอก็ยังเป็น ‘ชลลัมพี อัครเดชโภคิน’ ทายาทคนเดียวของเศรษฐีนีพันล้านเจ้าของบริษัทเคมีภัณฑ์ยักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศไทย แต่ที่แย่ไปกว่านั้น ผู้ชายคนนั้นดันเป็นเจ้านายของเธอที่พบหน้าค่าตากันทุกวันตลอดเกือบสิบปีที่ผ่านมา และเธอก็ไม่เคยรู้สึกว่าเขาชอบขี้หน้าเธอเลยด้วยซ้ำ
เขาแทบจะไม่คุยเล่นกับเธอมากนักนอกจากจะเรียกใช้งานตามประสาเจ้านายลูกน้อง มิหนำซ้ำยังชอบเรียกเธอว่าคุณป้าเลขา บางทีเขาคงอยากจะจับเธอย้ายจากตำแหน่งเลขาหน้าห้องไปทำตำแหน่งอื่นด้วยซ้ำไปเพื่อหาสาวสวยหุ่นเซ็กซี่มานั่งแทนที่เธอ แต่ที่เขายังไม่ทำแบบนั้นคงเป็นเพราะเธอทำงานให้เขาได้เรียบร้อยเสมอมาไม่มีขาดตกบกพร่องหรือถ้าจะมีก็คงน้อยมาก และที่สำคัญเธอมักช่วยให้เขารอดพ้นจากรถไฟหลายขบวนที่เกือบจะชนกันอยู่บ่อยครั้งหากไม่ได้เลขามืออาชีพแบบเธอมาช่วยจัดการ
ผู้ชายหน้าตาดีดีกรีนักเรียนนอก ฐานะมั่งคั่งระดับเศรษฐีพันล้าน มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะมีผู้หญิงรอบตัวล้อมหน้าล้อมหลัง
ขณะที่‘บุษบาบัณ’ กำลังเหม่อลอย ถ้วยตะไลสำหรับทำขนมที่เธอถือเตรียมจะใส่ลงไปในซึ้งนึ่งขนมกลับพลัดหลุดจากมือกระทบพื้นจนแตกกระจาย
“เพล้ง!”
“แย่จริง! ทำไมถึงซุ่มซ่ามได้ขนาดนี้นะเรา” เธอยกมือทาบอกพลางส่ายหน้า ตำหนิความสะเพร่าและความใจลอยของตนเอง
และรีบสลัดความคิดนั้นก่อนที่จะเสียงานเสียการไปมากกว่านี้ด้วยเกรงว่าจะทำขนมไม่ทันเธอรีบหาไม้กวาดและที่ตักผงมาเก็บกวาดเศษของถ้วยตะไลไปทิ้งอย่างขะมักเขม้น
เธอต้องลืมเรื่องส่วนตัวเสียก่อนเพราะตอนนี้สิ่งที่เธอควรจะทำก็คือทำขนม บุหลันดั้นเมฆและเกสรลำเจียก จ่ามงกุฎ ขนมชั้นพับเป็นดอกกุหลาบ ให้ทันก่อนที่ลูกค้าประจำจะมารับ ซึ่งหลายชนิดทำเอาไว้ทุกวันเพื่อขายหน้าร้านจึงไม่มีปัญหา แต่มีบุหลันดั้นเมฆขนมโบราณที่ถูกคิดค้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ 2 ที่คงต้องนึ่งให้ใหม่ คนนำไปฝากจะแช่แข็งขนมชนิดนี้ไปแล้วไปนึ่งใหม่ที่นั่น
ที่ต้องรีบร้อนขนาดนี้เพราะลูกค้าต้องการนำขนมไทยหายากพวกนี้ไปฝากเพื่อนที่อยู่ต่างประเทศ แถมลูกค้ายังเล่าว่าได้ไปคุยอวดเพื่อนเอาไว้มากว่าร้านขนมของเธอทำขนมไทยได้อร่อยที่สุดในจังหวัดชลบุรีเพราะฉะนั้นเธอจะต้องทำออกมาให้ดีที่สุด
จากนั้นบุษบาบัณจึงหันไปเตรียมส่วนตัวขนมบุหลันดั้นเมฆซึ่งมีส่วนประกอบของ แป้งข้าวเจ้า แป้งเท้าอย่างดี น้ำลอยดอกมะลิ กะทิ และน้ำตาล ผสมให้เข้ากันจนดีแล้วจึงผสมน้ำอัญชันลงไปเล็กน้อยให้เกิดสีฟ้าสวยงามอันเป็นเอกลักษณ์ของขนมชนิดนี้ จากนั้นนำลงไปหยอดในถ้วยตะไลที่นึ่งให้ร้อนรออยู่แล้วอย่างชำนาญ เมื่อหยอดตัวขนมเสร็จแล้วก็บรรจงปิดฝาครอบซึ้ง และหันมาจัดการผสมไข่แดงเป็ดกับน้ำตาลปี๊บอย่างดี และนำกะทิ นำใบเตย ลงไปขยำขยี้เพิ่มกลิ่นหอม สักพักเมื่อขนมในซึ้งมีรอยบุ๋มตรงกลางก็จัดแจงนำสังขยาที่ผสมเสร็จแล้วลงไปหยอดลงในรอยบุ๋มของตัวขนมจนครบทุกชิ้นจากนั้นก็ปิดฝารอให้ขนมสุก
บุษบาบัณแทบไม่มีเวลาได้นั่งพักเมื่อจัดการขนมบุหลันดั้นเมฆเสร็จก็หันมาจัดการพับขนมชั้นให้เป็นรูปดอกกุหลาบอย่างชำนาญ ฝีมือการพับขนมชั้นของเธอประณีตและงดงามไม่ต่างจากคนเป็นแม่ซึ่งบัดนี้มีวัยล่วงเลยไปเกือบจะหกสิบปีแล้วจึงไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงทำขนมมากนัก แต่ด้วย ‘ร้านขนมบุษบาพาฝัน’ เป็นร้านขนมไทยเก่าแก่แห่งหนึ่งของจังหวัดชลบุรี คนเป็นแม่จึงไม่คิดจะเลิกทำ อีกทั้งในยามที่รายได้จากการให้เช่าที่พักน้อยลงร้านขนมจึงกลายมาเป็นรายได้หลักของครอบครัว
ร้านขนมไทยแสนอร่อยนี้มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณชั้นล่างของโรงแรมดุสิตาโฮเทล โรงแรมขนาดเล็กสองชั้นมีห้องพักทั้งหมดสิบห้องอายุเกือบยี่สิบปี ตั้งอยู่ริมชายหาดบางแสนเยื้องไปทางหาดวอนซึ่งผู้คนไม่พลุกพล่านนักแต่ก็ไม่ถึงกับเงียบ
“ทำอะไรอยู่ยัยบุษยุ่งมากล่ะสิ” บุษบาบัณเงยหน้ามองเจ้าของเสียงอ่อนโยน จะใครเสียอีกที่มีน้ำเสียงเจือไปด้วยความรักยามเรียกชื่อเธอหากไม่ใช่มารดา
รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนดวงหน้านวลเนียน “ออร์เดอร์ขนมของคุณสุดเขตค่ะแม่ เห็นว่าจะเอาไปฝากเพื่อนที่อิตาลีจะเดินทางพรุ่งนี้แต่เช้า จะเข้ามารับขนมตอนสี่ทุ่ม”
“รับออร์เดอร์ด่วนมาทำไมไม่บอกแม่จะได้ลงมาช่วยทำช่วงนี้เป็นช่วงซบเซาแขกที่มาพักที่โรงแรมก็น้อยมากแม่ทำความสะอาดห้องพักเสร็จตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว วันนี้ก็ไม่มีแขกเข้าพักสักห้อง ลูกวางมือเถอะแม่ทำเองก็ได้ อีกไม่กี่วันเราก็จะต้องแต่งงานแล้วนะยัยบุษ น่าจะเอาเวลาไปขัดผิวขัดหน้า ทำตัวให้สวยเหมือนเจ้าสาวคนอื่นเขาแทนที่จะเอาเวลามาหมกอยู่ในครัว”
บทล่าสุด
#163 บทที่ 163 163
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#162 บทที่ 162 162
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#161 บทที่ 161 161
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#160 บทที่ 160 160
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#159 บทที่ 159 159
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#158 บทที่ 158 158
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#157 บทที่ 157 157
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#156 บทที่ 156 156
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#155 บทที่ 155 155
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#154 บทที่ 154 154
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













