บทนำ
นั่นคือการที่เขาจะได้ลงไปนอนในเเคปซูลการุณยฆาต เพื่อปลดเปลื้องตัวเองจากความวุ่นวายที่ต้องเผชิญมาตลอดชีวิต
เเละในวันที่เขานอนมองก้อนเมฆสวยงามภายใต้กระจกของเเคปซูลนั้นเอง ดวงตาสีฟ้าราวกับอัญมณีเลอค่าก็เห็นลูกไฟขนาดใหญ่นับร้อยนับพันลูกกำลังมุ่งฝ่าชั้นบรรยากาศโลกเข้ามา
เเต่เขาก็ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจหรอกนะ เพราะหลังจากนี้ไม่ถึงห้านาที เขาก็จะปิดเปลือกตาคู่นี้ลงจนสนิท ไม่รับรู้ความเป็นไปของโลกภายนอกอีกเเล้ว
เเต่!!....
เหมือนพระเจ้าจะไม่ยอมรับคนบาปอย่างเอริกไปอยู่ในอ้อมกอด เพราะเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง โลกภายนอกก็เเปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
จากท้องฟ้าสีสันสดใสก็กลายเป็นเเดงฉาน จากต้นไม้ที่เคยเขียวขจีก็หายไปเหลือเพียงสีดำหม่นหมอง
อีกทั้งทะเลสาบที่เคยเต็มไปด้วยฝูงปลา เเต่มาในตอนนี้กลับมีเเต่ฝูงสัตว์ประหลาดยั๊วะเยี๊ยะเต็มไปหมด!
เเละนั่นก็ทำให้เขารู้ ว่ามนุษย์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ใกล้จะสูญพันธุ์
"กูไม่ใช่ตัวเมียไง"
เอริกก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง ว่าสมัยนี้ผู้หญิงมันหายากยิ่งกว่าเพชรเม็ดงาม เเต่จำเป็นไหมที่พวกมันจะต้องมาตามดมกลิ่นของเขา เเล้วจ้องจะจับทำเมียตลอดเวลา!!
บท 1
หลังจากที่เอริกตัดสินใจจบชีวิตด้วยการการุณยฆาต เขาก็ปารถนามาโดยตลอดว่าจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาในโลกที่เเสนโสมมอีก เเต่ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เต็มใจรับเขาเอาไว้ในอ้อมกอด
เพราะทันทีที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในโหลเเก้วขนาดใหญ่ซึ่งภายในบรรจุของเหลวสีฟ้าใสจนเต็มปริบ ทว่าร่างกายของเขากลับเปลือยเปล่า นั่งขดตัวลอยอยู่ท่ามกลางมวลของเหลวราวกับเด็กทารกเเรกเกิด
บุ๋ง!
เเละทุกครั้งที่เขาขยับพูดอะไรสักอย่างมวลน้ำรอบกายก็จะไหลทะลักเข้าปาก ทำให้เขาต้องหยุดการกระทำเเบบนั้นเอาไว้ก่อน เเต่น่าประหลาดที่เขาสามารถหายใจในน้ำทั้งๆที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้
ปึงๆๆ!
ความอึดอัดเเละความไม่เข้าใจเริ่มทำให้เอริกตื่นกลัว ปกติไม่มีมนุษย์ที่ไหนจะถูกจับเอามาขังไว้ในโหลเเก้วเเบบนี้ ทว่ายิ่งเขาทุบสิ่งกีดขวางระหว่างเขากับโลกภายนอกมากเท่าไหร่ มือทั้งสองข้างของเขาก็ยิ่งเจ็บเเปล๊บจนน้ำตาไหลซึม
เดิมทีเอริกไม่ใช่คนอ่อนเเอ เเต่ติดจะเป็นผู้ชายตัวใหญ่ที่สูงเกือบสองเมตร กล้ามเนื้อบนร่างกายก็กำยำเเข็งเเรงดีอีกด้วย ทว่าสุดท้ายเเล้วเขาก็ไม่สามารถทลายกำเเพงเเก้วได้อยู่ดี
ซึ่งสิ่งที่เขาทำในขั้นถัดมาคือการเกาะกับผนังเเก้วเเล้วปล่อยให้ร่างกายลอยเอื่อยๆ ในขณะที่ดวงตาสีฟ้าราวกับอัญมณีจ้องมองรอบๆ ห้องสีขาวดูทันสมัยด้านนอกอย่างไม่วางตา ซึ่งพอลองสำรวจดูเเล้ว มันก็คล้ายกับห้องวิทยาศาสตร์ในหนังไซไฟไม่มีผิดเพี้ยน
"ชะ....ช่....ว...ย"
เขาพยายามส่งเสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือ เเต่เสียงที่ได้ยินมันกลับขาดห้วงราวกับคลื่นที่ถูกรบกวน เเละด้วยความงุ่นง่านที่เพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัว ดังนั้นเขาจึงกำหมัดเเน่นเเล้วออกเเรงทุบผนังเเก้วจนสุดเเรง
ปั่ก!
เปรี๊ยะ!
เเละดูเหมือนว่าคราวนี้จะได้ผล เมื่อกระจกด้านหน้าเกิดเป็นรอยเเตกร้าวตรงที่เขาทุบลงไปพอดี จนกระทั่งรอยร้าวพวกนั้นขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ เขาก็หลับตาปี๋เเล้วห่อตัวราวกับเด็กทารก ป้องกันร่างกายของตัวเองจากเเรงปะทะที่อาจจะเกิดขึ้น
เเกร๊กๆ
ซ่าาาา!
ในที่สุดความพยายามของเขาก็สัมฤิทธิ์ผล เมื่อโหลเเก้วขนาดใหญ่เเตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทำให้สิ่งที่อยู่ภายในล้นทะลักออกมาที่ด้านนอก ไม่เว้นเเม้กระทั่งร่างขาวๆ ที่ขดตัวจนเป็นก้อนกลมราวกับตัวอ่อน
ทว่าเมื่อร่วงลงมานอนอยู่กับพื้น เขาก็ยังไม่กล้าคลายตัวออกเเต่อย่างใด เนื่องจากอุณหภูมิเย็นเฉียบที่ได้สัมผัส มันทำให้ร่างกายของเขาปรับตัวไม่ทันขึ้นมาที ได้เเต่นอนสั่นกึกๆ ราวกับลูกนกตกน้ำอยู่บนพื้นที่เจิ่งนองไปด้วยของเหลวสีฟ้าใส
"อึก!...ชะ...ช่วย...ช่วยด้วย"
"ช่...ว....ย"
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่เขาต้องนอนอยู่เเบบนั้น เเต่ทุกวินาทีมันช่างเเสนทรมาน ร่างกายมันหนาวเย็นไปถึงกระดูก ศีรษะก็ปวดหนึบๆ ตลอดเวลา จนกระทั่งผ่านไปอีกหลายชั่วโมง ในที่สุดความเหนื่อยล้าเเละความทรมานก็ทุเลาลงจนกลับมาเป็นปกติ
อึก!
ขาสั่นๆ พยายามพยุงให้ตัวเองลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก ในตอนนั้นเอริกได้เเต่ตั้งข้อสงสัยว่าทำไมตัวเองถึงยังมีชีวิตอยู่ เเละเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเขากันเเน่
ซึ่งตอนนี้ร่างกายขาวซีดของเขาเปลือยเปล่าราวกับเด็กทารกเเรกเกิด ไม่มีทั้งเสื้อผ้าหรืออาหารที่เป็นปัจจัยหลักในการดำรงชีวิต เเละเขาก็หิวมาก หิวเสียจนต้องเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องเเห่งนี้ จนกระทั่งมือเรียวเผลอไปเเตะปุ่มอะไรสักอย่าง ภาพโฮโลเเกรมก็ฉายวาบขึ้นมากลางอากาศอย่างน่าอัศจรรย์
วืดดด!
"สวัสดีมิสเตอร์เอริก กัลเดอร์เวล"
เฮือก!!
เอริกสะดุ้งเเล้วหันรีหันขวางมองที่มาของเสียงเล็กๆ เเต่ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็ไร้เงาของสิ่งมีชีวิตในห้องเเห่งนี้
"ไม่ต้องตกใจไปมิสเตอร์เอริก ฉันคือจูเลีย ระบบปฏิบัติการที่จะคอยป้อนความรู้ให้เเก่คุณ ก่อนที่จะต้องออกไปเผชิญโลกภายนอก"
เอริกเบิกตากว้างเเล้วจ้องมองโฮโลเเกรมที่ค่อยๆ เเปรเปลี่ยนเป็นเด็กสาวผมทองครึ่งตัวด้วยความตกตะลึง เเต่ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยถามอะไรออกไปด้วยซ้ำ ภาพโฮโลเเกรมด้านหน้าก็เอ่ยอธิบายให้เขาฟังโดยละเอียด
"นะ...นี่"
"มิสเตอร์เอริก หลังจากที่คุณทำการการุณยฆาตัวเองเมื่อ1000ปีก่อน ก็มีผู้รุกรานจากดาวดวงอื่นเข้ามากวาดล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ครั้งใหญ่"
1000ปีก่อนเหรอ? เดี๋ยวนะ! ไม่ใช่ละ หนึ่งพันปีบ้าอะไรกัน เเล้วเขาที่ยืนอยู่ตรงนี้ รูปร่างผิวพรรณเหมือนคนอายุหนึ่งพันปีซะที่ไหนกัน
บ้าไปเเล้ว.....
"กองทัพเซิร์กคือเผ่าพันธุ์เเรกที่เข้ารุกรานดาวโลก ฆ่าล้างสิ่งมีชีวิตทุกอย่างที่ขวางหน้า เหยียบย่ำจนกลายเป็นผุยผงในชั่วพริบตา เเละกัมมันตรังสีก็ทำให้มนุษย์ค่อยๆ ล้มตายเรื่อยๆ จนเเทบจะสูญพันธุ์ ซึ่งก่อนที่อารยธรรมมนุษย์จะล่มสลาย คุณที่รอดจากรังสีพวกนั้นมาได้คือผู้ถูกเลือก"
"เดี๋ยวสิ ผู้ถูกเลือกอะไรกัน ผมไม่เข้าใจ"
เอริกเเสดงสีหน้าลนลานออกมาอย่างเห็นได้ชัด คิ้วสีน้ำตาลอ่อนขมวดมุ่นอย่างหงุดหงิด ในเมื่อเขาตั้งใจจะตายเเท้ๆ เเต่กลับกลายมาเป็นผู้ถูกเลือก นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันเเน่วะ!
"คุณคือผู้ถูกเลือกให้ดำรงค์เผ่าพันธุ์มนุษย์ต่อไป ด็อกเตอร์เมนเดลทุ่มเทเวลาชีวิตที่เหลืออยู่ ไปกับการพัฒนาเซลล์ในร่างกายของคุณให้มีการวิวัฒนาการถึงขีดสุด"
เอกริกอ้าปากค้าง จ้องมองภาพโฮโลเเกรมด้านหน้าที่เอ่ยปากอธิบายอย่างลื่นไหลสิบระดับ ริมฝีปากสั่นกึกๆ อยากจะพ่นคำด่าเต็มเเก่
"พวกคุณทำอะไรกับร่างกายของผม"
เอริกก้มสำรวจร่างกายของตัวเองอย่างเร่งด่วน เขาก็พบว่าไม่มีอะไรผิดเเปลกไปนอกจากความเหนื่อยล้าที่สะสมอยู่ตามกล้ามเนื้อตึงเเน่นก็เเค่นั้นเอง
"หลังจากนี้ไปคุณคือความหวังสุดท้ายของเผ่าพันธุ์มนุษย์ เซลล์จะซ่อมเเซมตัวเองทุกครั้งที่คุณบาดเจ็บ ร่างกายของคุณจะคงความอ่อนเยาว์ตราบใดที่ยังมีชีวิต ไม่มีอายุขัยที่เเน่นอน รวมถึงคุณจะสามารถผสมพันธุ์เพื่อให้กำเนิดทารกได้เเก่ทุกเผ่าพันธุ์"
บทล่าสุด
#76 บทที่ 76 เมื่อเหล่าสามีรวมฝูง END
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#75 บทที่ 75 เมื่อเหล่าสามีเกินจำกัด
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#74 บทที่ 74 เมื่อมนุษย์น้อยร้องไห้
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#73 บทที่ 73 เมื่อเซิร์กตนนั้นตามมา
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#72 บทที่ 72 เมื่อมนุษย์ต้องเลือก
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#71 บทที่ 71 เมื่อไส้กรอกเเดงผ่าสี่
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#70 บทที่ 70 เมื่อเซิร์กตาบอดเลี้ยงเด็กครั้งเเรก
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#69 บทที่ 69 เมื่อต้องเจอกับเซิร์กตาบอด
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#68 บทที่ 68 เมื่อนีโอมอร์ฟกลายร่าง
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#67 บทที่ 67 เมื่อมนุษย์น้อยโดนเเทง
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักไม่หลอก
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
สัญญารักประธานร้าย
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ













