การเอาใจใส่หวาน

ฟาร์ ภวิน ไพบูลย์นิภัค นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มีแต่ผู้หญิงหมายปอง แต่กลับถูกผู้หญิงคนหนึ่งปฏิเสธตั้งแต่ยังไม่ได้ทำความรู้จักด้วยซ้ำ แล้วคนอย่างเขาไม่มีทางยอมเสียหน้าเพราะถูกเธอปฏิเสธแน่นอน รู้ถึงไหนอับอายไปถึงนั่น
“ดูไว้นะยัยนี่ต้องเป็นเมียฉัน!”

หนูเล็ก ดาริกา สุขสิริกุล คุณหนูแสนสวยของครอบครัวสุขสิริกุล เธอปฏิเสธผู้ชายคนหนึ่งไปแต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะกลับมาพร้อมกับข่าวร้ายที่ทำให้เธอแทบช็อค…
“เธอต้อ...

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อพี่ว้ากสุดโหดของวิศวะมาเจอกับยัยแว่นตัวแสบ! ตอนเเรกแค่จะแกล้งเธอด้วยความสะใจเเต่ทำไมหัวใจเกิดมาหวั่นไหวได้กันนะ

ความพลาดพลั้งเพียงแค่ครั้งเดียว ชีวิตที่แสนอิสระและสงบสุขก็อันตพาลหายไปเมื่อมีเขาเข้ามาเป็นเงาตามตัว
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแค่ในระยะเวลาสั้นๆที่เธอถูกมาเฟียเจ้าเล่ห์จับตัวเอาไว้ มันจะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาลแบบนี้…

"ตาก็สวย ใส่แว่นก็หล่อ สมแล้วที่หนูแอบชอบมาหลายปีเลย หนูทำบุญมาหนานะคะเนี่ย"

"คำพูดเหมือนจะชมแต่ถ้อยคำดูประชด"

"เอ้า พูดจากใจจริงค่ะ พี่คิดว่าผู้หญิงคนอื่นมีโอกาสได้มาใกล้ชิดพี่แบบหนูไหมก็ไม่ หนูต้องขอบคุณคุณลุงจริง ๆ ที่มองเห็นหนู"

"เห้อ" สุดท้ายผมก็เผลอถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก

"พี่เหมือนตะโก้เลยค่ะ"

" ทำไม"

"ยิ้มหวานเหมือนรสชาติตะโก้ รอยยิ้มของพี่ตราตรึงใจหนูทุกวัน แม้จะนานแสนนานมาแล้วก็เถอ...

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!

หนูรู้ว่าพี่รู้สึกยังไงกับเฮียธามแต่พี่ต้องแยกแยะนะคะระหว่างเพื่อน กับผัวชาวบ้านมันคนละอย่างกัน ใช่ค่ะเฮียธามเป็นเพื่อนพี่แต่ว่าเป็นผัวหนูค่ะ เพราะงั้นพี่อย่ามาอ่อยกับผัวหนู "กลับบ้านเดี๋ยวนี้เฮียธาม"