การให้อภัย

เขาจําใจต้องรับหล่อนมาเป็นเมียแทนน้องชายด้วยเหตุผลที่น่ารังเกียจ

หล่อนจําใจกระทําสิ่งที่น่าละอายด้วยเหตุผลของความกตัญญู

เมื่อชีวิตคู่ที่ไม่ปรารถนาถูกขว้างใส่หน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว

มาร์คัสจึงตอบโต้ทุกทางอย่างร้ายกาจ เขาโหดเหี้ยมและกระทํากับหล่อนอย่างไร้ความปรานี

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่อาจห้ามหัวใจของตนเองได้ เขารักหล่อน...ผู้หญิงที่หลงคิดว่าเคยเป็นเมียของน้องชาย

เธอเป็นแค่ผู้หญิงกลางคืน เขาไฮโซหนุ่มมากด้วยชื่อเสียงเงินทอง ด้วยความคะนองจึงพนันกับเพื่อน หากคว้าเธอมากกได้จะได้ 1 ล้านบาทเป็นรางวัล ส่วนเธอยินยอมด้วยหัวใจรัก กว่าจะรู้ความจริงหัวใจก็แหลกสลาย

ธีรภัทร อัครโยธิน
นักธุรกิจหนุ่มไฮโซเจ้าของบริษัทนำเข้าซุปเปอร์คาร์และโรงแรมหรูที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ เขาหล่อเหลา ร่ำรวยและมีเสน่ห์ล้นเหลือซึ่งเขารู้ดีถึงข้อได้เปรียบนี้จึงมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองว่าไม่มีผู...

พี่ต้องการหย่าแป้ง พี่กับเหมือนดาวจะสร้างครอบครัวและมีลูกด้วยกัน //น้องปุณณ์คือลูกของพี่ หึ! ถ้าฉันจำไม่ผิดเราสองคนรู้จักและแต่งงานกันยังไม่ถึง4ปี แต่ตอนนี้น้องปุณณ์8ขวบคงเป็นลูกของคุณไม่ได้หรอกค่ะ

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
ทว่านั่นกลับทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะไปช่วย แฟนเก่า
ความคับแค้นใจทำให้ชายหนุ่มทั้งด่าทั้งสาปแช่ง
ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีก
แต่ไม่คิดว่า...
หญิงสาวจะมานั่งอยู่ตรงหน้าเขา
ในฐานะ ว่าที่เจ้าสาว

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

เค้ก เด็กนักศึกษาวัยละอ่อนที่ดันถูกตาต้องใจตาแก่ถ้ำมองอย่างเฮียไค

"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง

"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด

สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่...

“อย่าดื้อกับอาอีกเลยผิงอัน... ต่อให้หนูจะประชดประชันอายังไง สายตาห่างเหินแบบนี้มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดี” เฟยหลงโน้มตัวลงกระซิบชิดใบหูบาง แววตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความเผด็จการทว่าลุ่มลึก “...ว่าร่างกายของหนู มันกลายเป็นของอาโดยสมบูรณ์แบบไปแล้ว”
คำเปรยแกมขู่ชวนให้ใจหายวาบนั้นทำให้ผิงอันชะงักกึก เม้มริมฝีปากแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ทว่าพญามังกรจอมเผด็จการยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น ...

“คุณช่วยคนได้...แต่คุณก็ทำลายคนได้เหมือนกัน...คุณอัคคี คุณอันตรายเกินกว่าที่ผู้หญิงจิตใจดีและอ่อนโยนอย่างฉันจะอยู่ใกล้” นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นอย่างถือดี
อัคคีจ้องเธอครู่หนึ่งริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย ในใจนึกถึงวีรกรรมที่หญิงสาวเคยก่อ
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยังคิดว่าตัวเองใจดีอยู่อีก?
แต่จะว่าไป...คนที่บ้าที่สุดอาจเป็นเขา เพราะเธอที่เป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาคลั่งเธอหนักขึ้นไปอีก!

เมื่อผู้หญิงสองคนสองวัยรักผู้ชายคนเดียวกันอย่างเขา และเขาต้องเลือกระหว่างแม่กับคนที่เขารัก เขาจะเลือกจัดการกับปัญหานี้อย่างไร เขาจะเลือกทำอย่างไรให้ทั้งสองคนสมานฉันท์กัน ด้วยความเป็นลูกชายเพียงคนเดียวเขาต้องตอบแทนค่าน้ำนมแม่ และในด้านของคนรักเขายิ่งต้องกางปีกปกป้องเธอผู้เป็นรักนิรันดร์เพียงคนเดียวของเขา เมื่อคำขาดส่งตรงมาถึงเขา เขาจำต้องเลือกแก้ไขโจทย์รักนี้ให้ได้

“ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณเคยรักฉันบ้างหรือเปล่า” พอคำถามที่อยากรู้ ถูกเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก สายตาก็มองจ้องที่ใบหน้าของสามีนิ่งนาน จิตใจจดจ่อ เฝ้ารอคำตอบด้วยความร้อนรน
“ฟังให้ชัดๆ นะ ฉันไม่เคยรักผู้หญิงอย่างเธอเลย ผู้หญิงเอเชียเมียตีทะเบียน ฉันก็เอาไปตามหน้าที่ ก็แค่นั้น” ชัดเจนเน้นทุกประโยค ไม่ต้องเสียเวลาสาธยายให้มากความ เธอก็ได้รู้คำตอบแล้ว คำตอบที่ทำให้สายน้ำผึ้งแทบล้มทั้งยืน หายใจไม่ออก ร้าว...

เขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อเกลียดเธอแต่วันที่เธอจากไปเขากลับอยู่ไม่ได้แม้แต่วันเดียว

เขา:ไม่ต้องการเธออีกแล้วเมื่อมีคนใหม่เข้ามาแทนที่ เธอ:เดินออกมาพร้อมฝากแผลลึกไว้กลางใจเขาอย่างไม่รู้ตัว ทว่าวันนี้เขากลับมาทำทุกอย่างเพื่อทวงหัวใจเธอคืนอีกครั้ง

จะมีทางไหนบ้างมั้ยนะที่จะให้คนที่เราแอบชอบมาเป็นคนของเราเร็วๆ ก่อนหน้านี้ต้องหักห้ามใจเพราะเขามีคนของเขา แต่ตอนนี้เขาแยกทางกันแล้ว โอกาสมาถึงเธอแล้วต้องรีบคว้าเอาไว้ แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นพ่อม่ายลูกติดมาด้วยถึงสองคนก็ไม่เป็นปัญหา ไม่เป็นไรเลยนะเธอไม่ถือ เธอรัก (พ่อ) เด็ก ขณะที่กำลังนั่งคิดว่าจะเข้าหาผู้ชายที่ชอบยังไงอยู่ๆ ก็ปิ้งไอเดียขึ้นมา เธอต้องใช้เพื่อนให้เป็นประโยชน์สิเพราะคนที่เธอชอบน่ะเป็นอดี...

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา
กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"ฉันแม่ง!... โคตรเกลียดเธอเลย"

สี่ปีก่อนความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเขาและเธอเกิดขึ้นเพราะฤทธิ์ยาและจังหวะชีวิตพาไปเจอ สี่ปีให้หลังใครจะคิดว่าเขาจะได้เจอเธออีกครั้งพร้อมกับเด็กแฝดที่เรียกเธอว่าแม่จ๋า...นั่นลูกเขาใช่มั้ย?
"ถึงผมจะจำผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้ามาในชีวิตผมไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะลืมไปทุกคนนะ ใครมันจะไปลืมขี้ขโมยได้ลง"
"คะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ ฉันไม่ได้ขโมยอะไรมานะ" คนถูกกล่าวหาว่าเป็นขี้ขโมยแย้งทันที แต่แล้วก็ต้องหุบ...

ตัวอย่าง...

"ฉันเกลียดพวกคนหิวเงินไร้ศักดิ์ศรีที่สุด โดยเฉพาะเธอและแม่ของเธอ!"  หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าน้ำตาซึมยอมให้ชายหนุ่มตรงหน้าว่า หญิงสาวปฏิเสธไม่ออกเพราะแม่ของเธอได้ทำอย่างที่ชายหนุ่มกล่าวจริงๆ

"เถียงไม่ออกล่ะสิ คอยดูฉันจะเล่นงานแม่เธอให้หนักเลย" แดนเนียลกล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

"อย่านะคะ อย่าทำอะไรแม่ฉันเลย ฉันขอร้อง" พลอยไพลินขอร้องเขาด้วยน้ำตานองหน้า

"ทำไมฉันต้องฟังคำขอร้องพวกคนจิต...

สำหรับเธอ... เพราะรักจึงยอมเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
สำหรับเขา... เพราะถูกใจ อยากได้ และอยากครอบครองแค่ชั่วคราวในระหว่างที่รอ "ตัวจริง" กลับมา

เขาคือ Amborato de danilo ผู้มีชีวิตเป็นเงาของน้องชายฝาแฝดคอยคุ้มกันภัยอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด
แต่เหตุการณ์ความสูญเสียเป็นชนวนแห่งความตาลปัตรให้เงาอย่างเขาต้องออกมาหาความจริงบางอย่าง ทว่าในระหว่างทางแห่งการแก้แค้นนั้นได้พบกับ อลิน ทำให้หัวใจของมัจจุราชหนุ่มผู้เงียบขรึมและเยือกเย็นปั่นป่วน
เธออาจจะทำให้การค้นหาความจริงล่าช้า ทว่า เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปจากชีวิตอย่างแน่นอน..

"นาย! นายเห็นไหมว่ารถฉันถลอกเพราะรถเน่าๆของนายน่ะ!" จูนี่หันไปแวดเสียงใส่ชายหนุ่ม เธอเหลือบตามองจักรยานคันเก่าที่พังไม่เป็นท่าเพียงนิด ล้อมัน..ล้อมันบิดเบี้ยวเป็นเลขแปดขณะที่รถของเธอแค่สีถลอกเท่านั้น แต่ถ้าเทียบกับราคาซ่อมแล้วมันเทียบกันไม่ได้เลย
"แต่รถผมพังเพราะความมักง่ายของคุณ ถึงมันจะเก่าจะเน่า แต่มันไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร" คำพูดเชิงเหน็บแนมของชายหนุ่มทำเอาจูนี่ถึงกับชะงัก เธอขมวดคิ้วอ...