ครอบครัว

เคทเป็นของผมตั้งแต่เกิด ไม่ว่ายังไงก็ปฎิเสธความจริงข้อนี้ไม่ได้ ผมจองเธอแล้ว ถ้าใครกล้ามาแย่ง ก็อยากให้มันลองดู!!

"นิยายเรื่องนี้... ผมเป็นคน 'Proofread' ท่วงท่าด้วยตัวเองทุกตัวอักษร คุณคิดว่าของจริงจะดุเหมือนในกระดาษไหมล่ะ?"

กู้หยาง ท่านประธานหนุ่มหล่อมาดเข้มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งเมือง S ปีนี้เขาอายุ 32 ปีเต็ม เขาคือ CEO แห่ง Gu Technology ผู้กอบกู้และสร้างอาณาจักรตระกูลกู้ขึ้นมาใหม่ด้วยมือตัวเอง นิสัยเย็นชา เผด็จการ และจริงจังกับทุกอย่างจนได้รับฉายา 'ปีศาจในคราบนักธุรกิจ'
เขาทรมานจากโรคนอนไม่หลับขั้นรุน...

ถ้าชาตินี้รอให้ผู้ชายมาขอฉันแต่งงาน ฉันคงโสดไปตลอดชีวิต

“พี่หมอภีมค่ะ แต่งงานกับฉันเถอะค่ะ” ใบหน้าอันหล่อเหลาของนิสิตแพทย์หนุ่มหล่อวันยี่สิบสี่ปี เค้นยิ้มด้วยเสียงหัวเราะ หึ...! ประกายดาวนี้เธอใจกล้ามากขนาดไหนถึงได้ขอเขาแต่งงาน

“หึ...คิดดีแล้วเหรอ ถึงกล้ามาขอฉันแต่งงาน ทำไมฉันต้องทิ้ง ความอิสระ ไปแต่งงานกับเธอ” คำพูดอันร้ายกาจหลุดจากหมอหนุ่ม นัยน์ตาคมคู่ดุเพ่งมายังใบหน้าสวยของเธอ คนฟังถึงกับ...

“อ๊อย… อูย… ”
ลูกแก้วร้องคราง ยอมรับว่าเริ่มเสียวซ่านมีอารมณ์ ตอนที่มือสากราวกระดาษทรายบีบขยำเคล้นคลึงสองเต้าอวบใหญ่ของหล่อนอย่างแรง มันคลายริมฝีปากที่ประกบดูดกันแน่นเพื่อจูบไซ้ซอกคอลงมาถึงหัวนม ใบหน้าหื่นเหี้ยมกดลงมาซุกไซ้หว่างอก เสาะหาหัวนมในความมืด พอเจอก็จ้วงปากกะซวกดูดดังซ่วบๆ เลียสลับไปมาอย่างตะกละตะกลามจนเจ้าของเต้านมหวามไหว เสียวจนหัวนมแข็งโด่
“ปล่อย… อย่านะ ปล่อยนะ… แกเป็นใคร… ”
ลูกแก...

เรื่องราวความรักระหว่างเจ้านายหนุ่มสุดเพอร์เฟค

กับ พนักงานสาวที่เฉิ่มเบอะไม่เป็นที่สนใจของใครๆ

ปรเมศ

ประธานหนุ่มสุดหล่อ ขวัญใจสาวๆ

เค้าฉลาดรอบรู้ไปเสียทุกเรื่อง

แต่ดันพลาดท่าเสียรู้โดนวางยาเข้าซะได้

เมธิตา

สาวน้อยใส่ซื่อที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายไปวันๆ

แต่ดันซวยไปอยู่ในสถานการณ์ที่อบอวน

ไปด้วยไฟแห่งตัณหา

จนเธอต้องเสียความสาวเพื่อดับไฟร้อนให้กับเขา

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนา...

ปัณวิทย์พาร่างบางเข้าไปในรถ สายตาอันแหลมคมของเขาเห็นทรวงอกทะลักล้นออกมาจากชุดรัดติ้ว มันเลื่อนลงจนเกือบเห็นยอดปทุมถัน น้ำลายเหนียวหนืดยิ่งกว่าครั้งไหนๆ มันล่อตาล่อใจให้เขาก้มลงไปชิมนักหนา ไม่ต้องคิดอะไรให้มากความ ปัณวิทย์ก้มลงประทับรอยจูบที่หน้าอกอวบๆ อย่างใจปรารถนา เขากำลังหลงใหลอยู่กับร่างบอบบาง มือหนาลูบทั่วหน้าอกขนาดใหญ่

สำนึกผิดชอบชั่วดีมลายหายสิ้น ปลายลิ้นไล้เลียไปทั่วเนินอกอันเต็มไปด้วยเนื...

คุณหนูพีพี เจ้าหญิงน้อยของบ้านที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเรียนจบเธอก็ไม่ยอมทำงานเพราะที่บ้านรวยมากมีเงินให้ใช้ทั้งชาติ ความเป็นห่วงของพ่อแม่และพี่ชายกลัวลูกจะดูแลตัวเองไม่ได้ในอนาคตจึงอยากจะให้เธอเรียนรู้ความลำบาก จู่ๆท่านก็ตัดบัตรเครดิต ยึดรถหรูที่เธอขับอยู่ บ้านไม่ให้เข้าแถมยังยึดคอนโดคืนอีก แล้วคนที่ไม่เคยลำบากตรากตรำอย่างเธอต้องมาหางานทำเลี้ยงดูตัวเองใช้เงินอย่างประหยัดจะมีชีวิตอยู่อย่างไร
...

"นี่หนูนาหรือม้าดีดกระโหลก"
"ไม่ได้ดีดแค่กระโหลกนะ ฉันดีดไข่ตำรวจแตกได้ด้วย อยากลองไหมล่ะคุณศาลาวัด"

เธอได้รับว่าจ้างให้มายั่วสวาทเขา...จิตรกรหนุ่มหล่อที่แสนดุดันและเคร่งขรึมเพื่อพิสูจน์ว่าเขาเป็นชายแท้ 100 % หรือไม่
ผลจากการพิสูจน์คือเธอท้องป่อง...!
เงินสองแสนค่าจ้าง จะคุ้มหรือกับการต้องกลายเป็นคุณแม่แบบไม่ทันตั้งตัว
แถมสามียังบ้าพลัง โหดหื่น เอะอะเป็นจับปล้ำตลอด
เห็นทีงานนี้เธอคงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ นอกจากเสียตัว เสียหัวใจแล้ว ยังเสียคำนำหน้าว่า‘นางสาว’ไปตลอดกาลด้วย...

“มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่” เขาเอ่ยถามและมองที่มือคู่นั้น มือที่เขาหวงแหน ไม่ ที่จริงแล้วเขาหวงทุกอย่างที่เป็นเธอ
แต่วันนี้เธอทรยศเขา โคตรใจร้ายเลย
“อะไร” น้ำเหนือทำหน้างง
“เรื่องเหี้ย ๆ ลับหลังกูมันเกิดขึ้นเมื่อไหร่” ไทเกอร์ขยายความเพิ่ม
“เหนือขอโทษ”
“ขอโทษแล้วยังไง”
“เฮียจะเอายังไง”
“ตายได้ไหมล่ะ” ว่าแล้วไทเกอร์ชักปืนขึ้นลำกล้องใส่น้ำเหนือ
“อย่านะคะคุณไท นี่น้องชายของคุณไทนะคะ” น้องหนูลุกขึ้นมาขวางร่...

เมื่อลูกสาวของคนที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและลูกหนี้ ได้สูญเสียครอบครัวไป บารมีในฐานะเพื่อนสนิทของพ่อจึงต้องรับเป็นผู้ปกครองรวิในฐานะอา ยิ่งนานวันความรู้สึกของทั้งสองคนก็เริ่มพัฒนามากกว่าคำว่า อา-หลาน ทั้งที่ครองโสดมานานยี่สิบสี่ปี เพราะตัดใจจากรักแรกยังไม่ได้บารมีจะทำตัวอย่างไร เมื่อรู้สึกว่าตัวเองหลงเด็กในปกครองคนนี้เข้าแล้ว

ชีวิตรันทด น่าอเนจอนาถไม่มีใครเกิน ใบบัว!!เกิดมาอาภัพไม่พอ...
ยังถูกยกให้เป็นบรรณนาการแก้ขัด...เพื่อขัดดอก...ที่ตัวเองไม่เกี่ยวข้อง...
ซ้ำร้ายหล่อนยังเจอมหาเศรษฐีสุดหื่น! เขาใช้เธอคุ้มทุกบาททุกสตางค์ ให้พอกับที่ต้องรอ...
แต่...บรรณาการครั้งนี้...มันคือทัณฑ์บรรณนาการที่แสนหวาน…ระอุร้อนไปด้วยไฟพิศวาส...
รุ่มร้อนไปด้วยไฟปรารถนา...เมื่อบรรณาการครั้งนี้ฉุดหัวใจแข็งกระด้าง...จนอ่อนปวกเปียก...
ฟาบรีช ดีค...

ไอ้เด็กบ้านี่มันกระโดดขวางหน้ารถผมครับ ผมก็เลยจับทำเมียซะเลย

“เยี่ยมมาก อกเล็กแต่หลายอย่างในตัวเธอใหญ่ดี คนแบบนี้ฉันชอบ” เขาชมจริงหรือทำไมสายตาเขาไม่หยุดที่น่าแต่มันเริ่มมองไปที่... แต่ยลรดารีบร้องบอกต่อท้าย
“อ่อ แต่ฉันไม่นอนเปลือยกับคุณนะคะ ฉันไม่เคย”
เควินพยักหน้ารับคำ พร้อมกับเขยิบไปนั่งลงข้างๆ ร่างเล็กที่พยายามวางท่าสบายๆ เขาก้มไปกระซิบข้างหูเล็กขาวสะอาด
‘ไม่เป็นไรเธอนอนใส่เสื้อผ้าได้ ฉันจะถอดให้ภายหลัง’
“เยลลี่...” ยลรดาขนลุกไปทั้งตัวปลายจมูกเขาอยู่ชิด...

“อา! จิ๋มสวยแล้วต้องขอบคุณหมอยังไงครับ ไหนแยกจิ๋มกว้าง ๆ ให้พี่เผือกอีกทีหน่อยครับ”

เขาหมอสูตินรีเวช นามว่า นภสินธุ์ เป็นหมอที่ขยันทำงานและขยันทำรักในเวลาเดียวกัน

ส่วนเธอคือคนป่วยที่ไม่ได้ตั้งใจป่วยนามว่าต้องตา มาตรวจภายในเพื่อดูเชื้อมะเร็งปากมดลูก แต่สิ่งที่ได้กลับไปคือ "เชื้อราในช่องคลอด" ความบันเทิงจึงเกิดขึ้นระหว่างหมอสูตินรีเวชจอมหื่นกับคนป่วยแบบไม่ได้ตั้งใจให้ป่วยจึงเกิดขึ้น

เพราะภรรยาของคุณเริ่มแก่ เริ่มเหี่ยว เริ่มไม่สวยเหมือนเดิมแล้วใช่มั้ยครับ? คุณถึงเริ่มมองว่า...คนอื่นน่าสนใจ อยากลองอะไรใหม่ๆ เพราะเบื่อน้ำพริกถ้วยเก่า จากเมียคนเดิม...

" ฉันคงจะหาพ่อเธอ มาคืนให้เธอไม่ได้หรอก ดอกแก้ว แต่ฉันจะชดเชยทุกอย่างเท่าที่ฉันทำให้ให้ดีที่สุด "
เจ้าของไร่ ภูบดินทร์วัย42ปี บอกกับสาวน้อยที่กำลังเศร้าใจอย่างที่สุด เมื่อพ่อบังเกิดเกล้า เสียชีวิตลงกระทันหัน
"อะไรล่ะคะ ที่นายภู จะชดเชยให้แก้วได้ เงินทองเท่าไหร่ก็คงไม่ทำให้พ่อแก้วฟื้นคืนมา แก้วไม่อยากได้เงินของนายภู แก้วไม่ต้องการ "
เด็กสาววัย17-18ปี บอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ชายหนุ่มที่เห็นภาพเธอ ก...

เล่ห์ร้ายที่จะผลักให้เธอสู่วังวนของการแก้แค้นชิงชัง อิสระภาพที่แลกกับเงินจำนวนมหาศาล

“การแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะเม เธอจะเดินเข้ามาในคอนโดเราแล้วขอร้องเราให้ไปเป็นเจ้าบ่าวแทนแฟนเธอ มันไม่ตลกไปหน่อยเหรอ”
‘ณภัทร’ ชักสีหน้า เสียใจกับคำขอร้องของ ‘เภตรา’ ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่ ‘ถังขยะ’ ที่เธอมักมาระบายความรู้สึกแล้วจากไป
“เราขอให้ท็อฟช่วย เราไม่ได้บังคับ ถ้าท็อฟไม่ทำเราก็ไม่อยากเซ้าซี้ให้นายรำคาญ”
“แล้วตินล่ะ ผู้ชายคนนั้นเป็นแฟนเม ทำไมเมไม่ไปขอให้เขามาแต่งงานด้วย”
‘เภ...

ว่ากันว่า การกระทำนั้นสำคัญกว่าคำพูด
เขาจึงเลือกที่จะกระทำ มากกว่าพูดพร่ำ
แต่ว่าเขาคงจะลืมคิดไป
ว่าหากไม่พูดเลย อีกฝ่ายจะเข้าใจได้อย่างไร
เพราะฉะนั้น เมื่อถึงเวลาเขาจึงจำเป็นต้องพูดมันออกมา