ครอบครัว

เมื่อมังกรร้ายสูญสิ้นความมั่นใจ พี่ๆน้องจึงต้องหาวิธีเยียวยาให้ความภาคภูมิใจกลับสู่หัวใจคุณชายรองแห่งสกุลเฉิน ดังนั้นการเยียวยาสาพัดวิธีจึงงัดออกมาใช้ ทั้งภาพ ทั้งเสียง มีเพียงสิ่งเดียว คนเดียวที่สามารถดึงความภาคภูมิใจกลับมาสู่มังกร เฉิน ได้คือสาวสวยที่ได้ฉายายัยขี้เหร่จากปากมังกร เธอสามารถกระตุ้นความต้องการและอาการใคร่ครอบครองในตัวเขาให้ลุกอีกครั้ง แผนชั่วร้ายจึงถูกใช้ เธอทำให้เขามีพลังชีวิต หลาย...

เขาจําใจต้องรับหล่อนมาเป็นเมียแทนน้องชายด้วยเหตุผลที่น่ารังเกียจ

หล่อนจําใจกระทําสิ่งที่น่าละอายด้วยเหตุผลของความกตัญญู

เมื่อชีวิตคู่ที่ไม่ปรารถนาถูกขว้างใส่หน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว

มาร์คัสจึงตอบโต้ทุกทางอย่างร้ายกาจ เขาโหดเหี้ยมและกระทํากับหล่อนอย่างไร้ความปรานี

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่อาจห้ามหัวใจของตนเองได้ เขารักหล่อน...ผู้หญิงที่หลงคิดว่าเคยเป็นเมียของน้องชาย

สิงหรัตน์ ไกรวรานนท์
โชคชะตาทำให้เขาต้องรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เขากลับรักเธอสุดหัวใจ

พิณทิรา ไตรสุรเดช
เพราะต้องตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ เธอจึงยอมตกกระไดพลอยโจนไปเป็นภรรยาเขา ผู้ชายเถื่อนๆ ที่เธอเผลอรักเขาอย่างไม่มีข้อแม้

หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับชินานาง อัครเกตุ บุตรสาวนายจรัญพระสหายของพระองค์เป็นการปลดหนี้สินของราชสกุลวิษณุรังสรรค์ ทั้งที่ท่านชายทรงมอบพระทัยให้กับนาถนารีอริคนสำคัญของชินานางไปเสียแล้ว

เมื่อถูกแฟนที่คบกันมาหลายปีบอกเลิก เพราะเพิ่งรู้ตัวตนที่แท้จริง ทำให้น้ำอิงสาปส่งผู้ชายโดยเฉพาะผู้ชายหน้าตาหล่อเหลารวมทั้งเพิ่มคนมีหนวดมีเคราเข้าไปด้วย

เค้ก เด็กนักศึกษาวัยละอ่อนที่ดันถูกตาต้องใจตาแก่ถ้ำมองอย่างเฮียไค

"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง

"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด

สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่...

3ปีก่อน...
“ไอ้ธีส! มึงมีสติหน่อยดิว่ะ!”
“มึงไม่เห็นไอ้เลวนั่นทำกับพายเหรอว่ะ!!”
“เออ! กูเห็น แต่มึงใจเย็นก็ดิ!”
ปึก!
“ไอ้ธีส! เห้ย!” ผมไม่สนคำห้ามของไอ้โรม อาศัยจังหวะที่มันเผลอชักปืนออกมาจากเอวมัน ผมเดินตรงดิ่งไปที่ผู้ชายชั่วๆคนหนึ่งที่กำลังดึงขอเสื้อของเพื่อนผมอย่างหน้าตัวเมีย แล้วใช้ปืนจ่อไปที่หัวมันทันทีแต่ไอ้โรมดันผลักมือผมออกทำให้ปืนในมือมัน
ปัง! ลั่น
“กรี๊ดดด!!” ผู้หญิงร่างบางนั่งตัวสั่นหง...

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา
กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"ฉันแม่ง!... โคตรเกลียดเธอเลย"

ชาติก่อนหานฉงหรงงมงายในรัก ขนาดสามีแต่งงานมีหญิงอื่นเชิดหน้าชูตาจนยอมตกเป็นรอง สุดท้ายถูกชิงบุตรชายสุดรัก แม้กระทั่งชีวิตก็รักษาไว้ไม่ได้ แต่เมื่อได้โอกาสกลับมาแก้ไข จะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว...

//ตอนนี้ในลำคอของหานฉงหรงแสบร้อนดั่งถูกกรอกด้วยน้ำทองแดงร้อนลวก แม้แต่จมูกที่พยายามสูดลมหายใจก็ยังทำได้ลำบาก สุดท้ายนางก็ค่อยๆ ทรุดร่างลง ในขณะที่สองแขนยังโอบอุ้มลูกน้อยไว้ไม่ปล่อย นางเงยหน้ามองไปยัง...

แวบแรกที่ ชาร์ลส์ สราวิน เฮอร์นันเดส เห็นเลขาฯ สาวอย่าง นารา ก็ถูกตาต้องใจ หน้าสวยอกโต เอวเล็ก สเปกบอส ยิ่งเธอปล่อยความเปิ่น โก๊ะ กัง มันยิ่งจี้จุดเขาเข้าอย่างจังปักหมุดเธอไว้เลย...พอได้จังหวะที่เธอตกอยู่ในที่นั่งลำบาก ก็เป็นเวลาของเทพบุตรขี่ม้าขาววางกลอุบายให้เธอตกอยู่ใต้อาณัติของเขาแบบดิ้นไม่หลุด สัญญาผูกมัดสลัดตำแหน่งเลขาฯ มาเป็นภรรยาของบอส ลืมคำว่า "หย่า" ไปได้เลย จนกว่าเธอจะมีลูกให้เขาได้ครบ...

เขาต้องการคนมาสมอ้างเป็นเมีย ส่วนเธอก็ต้องการความคุ้มครองจากผู้ทรงอิทธิพลอย่างเขา ดูเหมือนความต้องการของทั้งคู่จะลงล็อกกันพอดี หากเขาไม่เกิดเปลี่ยนใจอยากเอาเธอทำเมียขึ้นมาจริงๆ

ในห้วงเวลาที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เธอได้รับความช่วยเหลือจาก ‘มิเตอร์แบล็กแมน’ ชายปริศนาที่เปรียบเสมือนฮีโร่ในดวงใจมาตลอดระยะเวลาสามปี แล้วโชคชะตาก็นำพาให้ทั้งคู่ได้พานพบกันอีกครา เขามาพร้อมกับข้อเสนอให้เธอแสดงละค...

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน
ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น

"ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!"
"เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้"

มาร์โบโล คอฟอร์ด ไม่ปรารถนาจะเหลือบแลตุ๊กตาดิ้นได้ที่ถูกนำตัวขึ้นมาประมูลบนเรือสำราญสุดหรูของตนเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังแสดงท่าทีรังเกียจอย่างเปิดเผย ทว่าอยู่ๆ แม่สาวน้อยในชุดหูกระต่ายสีชมพูหวานแหววที่เขาปรามาสด้วยความสมเพชก็หล่นตุ้บลงบนตัก ครั้นจะไม่รับไว้ไอ้เพื่อนตัวแสบที่ยกให้กลับลอยหน้าบอกว่าจะมอบเธอให้แก่ผู้ชายกลัดมันทั้งหลาย ถึงแม้จะไม่พิสมัยสาวเจ้าสักกระผีก หากแต่มนุษยธรรมเล็กๆ ในใจกลับกระตุ้นใ...

แต่งงานมาสามปี เขาหายตัวไปทุกคืน
เธอทนอยู่กับชีวิตแต่งงานที่ไร้ซึ่งความรักและเพศสัมพันธ์เป็นเวลาสามปี โดยเชื่อมั่นอย่างหัวชนฝาว่าสักวันหนึ่งสามีจะเห็นคุณค่าของเธอ แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือการได้รับใบหย่าจากเขาแทน
ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจ เธอไม่ต้องการผู้ชายที่ไม่รักเธอ เธอจึงจากไปในยามวิกาลพร้อมกับลูกในท้อง
ห้าปีต่อมา เธอได้เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นศัลยแพทย์กระดูกและข้อชั้นนำ แฮกเกอร์ชั้นนำ สถาปนิกเหรียญ...

เมื่อการมีชีวิตไม่ได้เป็นไปอย่างปกติ ชีวิตของเธอและเขาจะจัดการมันอย่างไรเมื่อแรกเริ่มเขาเสนอการหย่าให้กับเธอ แต่เธอกลับยอม และพร้อมที่หย่าและจากเขาไป เขากลับห้ามใจไม่ยอมเสียเอง นั้นมัน...เขารักเธอ?

มธุรสค่อยๆ ใช้มือบรรจงพับผ้าทีละชิ้นเพื่อจัดใส่กระเป๋าตามคำสั่งของเจ้าของบ้าน หลังจากณกรอุ้มจันทร์ฉายไปแล้วหญิงสาวก็ได้แต่นั่งร้องไห้กับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่เธอไม่ได้ทำ สิ่งที่เธอถูกยัดเยียดให้รับผิด และณกรไม่แม้จะถามเธอสักคำว่าจริงหรือเปล่า เขาเชื่อในสิ่งที่จันทร์ฉายพูดจนหมดตัวหมดใจ
กาฝากที่ไร้ค่าคงถึงเวลาแล้วที่จะต้องแห้งเหี่ยวพลัดหล่นจากต้นไม้ใหญ่ หญิงสาวก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดมาด้วยความอ่อนแร...

การแต่งงานแต่เพียงในนามระหว่างแก้วกิริยา สาวน้อยวัยสิบเจ็ดใกล้สิบแปดกับผู้หมวดหนุ่มวัยใกล้สามสิบอย่างกรัณย์ เกิดขึ้นจากความประสงค์ของ จ่าวสันต์ นายทหารชั้นประทวนซึ่งเป็นบิดาฝ่ายหญิง เพราะใช้ร่างปกป้อง ผู้บังคับบัญชาหนุ่ม จ่าวสันต์จึงได้รับบาดเจ็บสาหัสและก่อนเสียชีวิตเขาได้ขอร้องผู้บังคับบัญชาให้ช่วยดูแลบุตรสาวเพียงคนเดียวแทน ปกป้องไม่ให้ญาติพี่น้องภรรยามาฉกฉวยผลประโยชน์เอาจากมรดกที่ดินซึ่งตกทอดแก่...

"ปะ..แป้งปั้น แป้งปั้นไปไหน" ผ่านเหตุการณ์ชุลมุนไปแล้วพริกแกงที่เมื่อได้สติก็รีบร้องเรียกหาเพื่อนรัก เธอลนลานมองไปรอบๆกาย แต่ก็ไร้วี่แววแป้งปั้น เห็นเพียงรองเท้านักเรียนข้างเดียวที่วางอยู่บนฟุตปาธ เธอรีบคลานไปหยิบรองเท้าเพื่อนแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะมีคนมาช่วย
"ป้าเห็นเพื่อนหนูถูกไอ้พวกอันธพาลนั้นลากตัวไป" หัวใจดวงน้อยเหมือนหยุดเต้นทันทีที่ได้ฟังแบบนั้น
"แป้งปั้น.."
กลุ่มนักศึกษาชายใส่เสื้อช็อปวิศวะ...

"ผู้หญิงควรเลิกอาชีพเพื่อเป็นแม่บ้านหรือไม่?"

หลังจากแต่งงานเจ็ดปี สามีของฉันนอกใจ—แม้แต่ลูกแฝดที่ฉันเกือบเสียชีวิตตอนคลอด ตอนนี้ก็เข้าข้างชู้ของเขา

เมื่อฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง พวกเขาทิ้งฉันไปขณะที่ฉันหมดสติเพื่อไปฉลองกับผู้หญิงคนนั้น

ฉันไม่เคยเห็นสามีของฉันอ่อนโยนขนาดนี้ หรือลูกแฝดของฉันเรียบร้อยขนาดนี้มาก่อน—พวกเขาดูเหมือนครอบครัวที่แท้จริง ในขณะที่ฉันเป็นเพียงคนนอกที่มองความสุขของ...

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุด...