ความจงรักภักดี

เธอเป็นคนของกู ใครก็ห้ามแตะเธอ ใครแตะเธอกูยิงทิ้งอย่างเดียว"เสียงทรงพลังอำนาจที่ยื่นปลายกระบอกปืนใส่พวกระยำที่กล้าทำคนของเขาต้องเจ็บโดยไม่ได้สนใจสิิ่งใด แค่เพื่อแก้แค้นให้เธอ มาหยา เพราะเธอต้องร้องไห้

ความเคียดแค้นที่เกาะกินหัวใจมาเนิ่นนานกำลังจะได้รับการสะสาง
แต่ เมยาวี กลับประเมินตัวหมากมีชีวิตในเกมนี้ต่ำต้อยจนเกินไป
ท้ายที่สุด... ไฟร้อนแรงที่หญิงสาวเข้าไปพัวพันก็หวนกลับมาแผดเผาตัวเธอเอง
เพราะคนอย่าง วชรวิศ ไม่ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นคนโง่งมแน่
ลองเธอได้ใช้เขาเป็นเครื่องมือชำระแค้น เขาจะให้เธอชดใช้การกระทำนั้น
ด้วยหัวใจทั้งดวง!

"ลูกของฉัน ฉันก็ต้องรับผิดชอบ แม้ว่าจะไม่อยากได้เธอเป็นเมียก็ตาม"
"แล้วคุณเคยถามฉันไหมว่า อยากได้คุณเป็นเมียหรือเปล่า ผัวอย่างคุณน่ะ...ผัวเฮงซวย"
................

เรื่อง แบดบอยของรัก
รักเมียฉิบหาย แต่เมียเสือกรักเพื่อนผัวนี่สิ
แล้วเขาควรจะทำยังไง!?
“อยากให้ฉันรัก นายก็แค่พูดออกมาเควิน?”
“งั้นเธอรักฉันนะ แล้วเป็นของฉันคนเดียว แล้วฉันจะเป็นของเธอคนเดียวเหมือนกัน” เขากำลังขอความรักลีน่าอยู่ แต่ลีน่าจะยอมรึเปล่าก็ไม่รู้ เห็นชอบไอ้เหี้ยไทก้ามากขนาดนั้น
“งั้นเรามาเริ่มจีบกันใหม่ได้ไหม?”
“เอากันใหม่อันนั้นได้ตลอดนะ แต่ถ้าจีบกันคงไม่ไหวว่ะ”
“เควินไอ้ทะลึ่ง!”
“มานี...

เพราะคำว่ารักสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
จากคนโหดร้ายกลายเป็นอ่อนโยน
จากคนที่เคยมีเหตุผลกลับหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้
จากแค่อยากจะแกล้งกลับต้องหวั่นไหว
และจากอะไรที่ไม่ใช่กลับกลายเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้

เมื่อไกด์สาวดาวเด่นของบริษัททัวร์ยักษ์ใหญ่ของประเทศไทย ชาครียา เอกบวรเลิศ ถูกตราหน้าหาว่าเป็นกระเทยแปลงเพศจากผู้ชายรูปหล่อและมีฝีปากจัดจ้านยิ่งกว่าผู้หญิงซึ่งผันตัวเองมาเป็นโชเฟอร์จำเป็น มีหรือคนอย่างเธอจะยอมได้ งานนี้ไม่ใครก็ใครต้องตายไปข้างหนึ่ง!!

ทว่า...โชเฟอร์จำเป็นอย่าง นาวาโทนักรบ ผดุงกิตติศักดิ์ ทายาทเพียงคนเดียวของบริษัททัวร์ครบวงจรที่เธอกินเงินเดือนอยู่ เขาไม่ยอมให้กระเทยสวยไม่แท้อย่างเธ...

เมื่อ ‘ฮานะ’ ต้องเข้าไปขโมยของสำคัญของผู้ชายที่มีอิทธิพลที่สุดอย่าง ‘โอยามะ’ แล้วโชคร้ายถูกเขาจับได้ ทางเลือกจึงมีแค่สองทาง นั่นคือจะยอมเป็นสินค้าของแบล็คสกอร์เปี้ยนส์ หรือ ยอมเป็น (สินค้า) ของเขา!

“วิธีเดียวที่จะทำให้เธอได้อยู่กับเอวาตลอดไปนั่นก็คือ...”
นัยน์ตาสีเขียวจัดของเขามืดลึกมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เท้าแกร่งก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าของหล่อน กลิ่นไอนักล่าจากกายหนุ่มมีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจสาวยิ่งนัก ตัวหล่อนสั่นเทา ดวงใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากขั้วเสียให้ได้
“จดทะเบียนสมรสกับฉัน”
“ห๊า...?!”
นี่หล่อนหูฝาดไปหรือเปล่านะ
“คุณ... คุณพูดว่าอะไรนะคะ”

เพียงรู้หน้ามิอาจเดาใจคนได้ ในวันที่นางมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาทั้งดวง คนผู้นั้นกลับตอบน้ำใจให้นางด้วย 'ความตาย'

ความแค้นที่ถูกหลอกให้รักแล้วผลักไสให้นางตายจะให้ปล่อยวางคงเป็นไปได้ยากยิ่ง สิ่งเดียวที่จะทำให้เฟิงซูเหยาหายแค้นได้คงเป็นการแก้แค้นคนผู้นั้นให้รับกรรมอย่างสาสม

จุดจบการแก้แค้นครั้งนี้ใครคือผู้ชนะ ใครคือผู้อยู่รอด โปรดติดตาม...

"ถ้าฉันปล่อยเด็กไว้ที่นี่จะอยู่ได้มั้ย"
"แม่งเอ๊ย ภาระฉิบหาย..!"
"ฉันไม่ชอบเด็กดื้อมันน่ารำคาญ...!"
"หนูดื้อตอนไหนออกจะน่ารัก"
"น่ารักกับผีนะสิ...!"

เขาคือผู้ชายที่เย็นชากับทั้งโลก ยกเว้นเธอคนเดียว "ปล่อยยัยนั่น ถ้าอยากมีอวัยวะครบสามสิบสอง"
#เพลิงคลั่งเซียน

เพลิงกัลป์

สมัยเป็นเด็กเขาไม่ชอบการต่อยตี

ครั้นถูกพ่อที่เป็นมาเฟียให้เรียนต่อสู้มักอู้และหาข้ออ้างหนีตลอดเวลา

แต่ด้วยวันหนึ่งเขาต้องสูญเสียคนที่รักสุดหัวใจไปต่อหน้าต่อตาด้วยวัย 18 ปี

ความคิดที่จะไม่ยุ่งกับวงการมืดของครอบครัวเลยต้องเปลี่ยนความคิดใหม่

เริ่มฝึกการต่อสู้และเก่งกาจเพียงเวล...

เพราะไปเผาศาลเจ้าด้วยความโกรธ เลยต้องถูกทำโทษให้มาอยู่ในร่างของคนอื่น
**แจ้งก่อนนะคะว่านิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน

ซึ่งชอบอ่านนิยายแนวจีนโบราณทะลุมิติ แล้วเกิดอยากจะเขียนเองขึ้นมาบ้าง

และนิยายเรื่องนี้ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ของจีนนะคะ**

"เพราะความรักกับแฟนหนุ่มที่คบกันมายาวนานถึง 7 ปี เริ่มจะลุ่มๆ ดอนๆ เข้าใกล้คำว่าจบเข้าไปทุกที

'จินซิน' จึงได้ปรึกษากับเพื่อน และตัดสินใจบิ...

"พอใจหรือยัง"สินธรถาม พร้อมกับยื่นมือไปแกะผ้า ที่ผูกปากหญิงสาว แต่ภัทรทิราเบี่ยงหลบ แล้วกระชากผ้าออกเอง
"หลีกไปให้คนสับปลับ!"
"อะไรวะ"
"ไหนคุณบอกว่าจะปล่อยปอไปไง ทำแบบนี้ทำไม"
"ก็ปล่อยไปแล้วไง"สินธรตอบเสียงอ่อย
เพียะ! เพียะ!
ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ แก้มทั้งสองข้างชาดิก รับรู้รสเลือด ที่ซึมออกมาจากมุมปากอีกครั้ง
"ปล่อยเหรอ! รอจนเผ่ามา ถึงได้ปล่อย ก็ไม่ต่างกันหรอก"
"ไอ้เผ่ามันมาเร็วเองนี่ หมอกว่...

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดี...

‘ปลอบขวัญ’ ชีวิตพลิกผันขนาดหนัก จากครูสาวแสนเฉิ่มสวมแว่นตาต้องแปลงโฉมเป็นสาวสวยเปรี้ยวจี๊ด ซ้ำยังถูกลักพาตัวไปยังคฤหาสน์หลังงามเพื่อเป็นเจ้าสาวของคนแปลกหน้าที่ชอบฉวยโอกาสลวนลาม อะไรก็ไม่ร้ายเท่าการที่มีเด็กหญิงตัวอ้วนกลมจากโลกอนาคตในอีก 32 ปีข้างหน้าย้อนเวลามาอยู่ด้วย แถมเรียกเธอว่า ‘คุณยาย’ และเรียกผู้ชายโรคจิตว่า ‘คุณตา’

‘รชานนท์ อัศววินันทร์’ นักธุรกิจหนุ่มผู้มีอิทธิพลและความโหดเหี้ยมจนลูกน้อ...

เมื่อจิวซินนางเอกหน้าหวานของเราต้องยอมนำพาตัวเองมาเป็นราชบุตรเขยของไห่ตงหยวน แทนพีชายที่ไม่อาจหักใจจากคนรัก และแอบหนีหายไปทิ้งภาระทั้งหมดให้กับจิวซิน ไหนจะองค์รัชทายาทที่ไม่ชอบขี้หน้าอีก

นางผู้ปักใจรักเพียงเขา ทำทุกอย่างเพียงเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เขา แม้ว่าตนเองจะกลายเป็นคนโง่งม
เขาผู้ที่มิได้สนใจใคร่ดีสตรีนางใด แต่กับนาง ไม่รู้ทำไม...ชอบรบกวนหัวใจให้ได้คิดฟุ้งซ่านอยู่ตลอดเวลา

หลิวหลี หญิงสาวผู้มีใจรักมั่นกับจูหยวนจาง
นางรักเขา ในที่สุด นางก็ได้แต่งงานกับเขา ได้เป็นภรรยาของเขา

จูหยวนจาง ชายหนุ่มผู้เย็นชา ไร้ใจ เห็นความรักเป็นเรื่องโง่งม
ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งงานกับเขาเช่นนั้นหรื...

เพราะความเมา อิงวราจึงถูกผู้ชายที่ไม่เห็นแม้กระทั่งหน้า พรากพรหมจรรย์ไปอย่างป่าเถื่อน ภูดิศจะทำอย่างไร เมื่อนางบำเรอที่มีคนนำมาใช้หนี้รสชาติช่างหอมหวานจับใจ
"จะร้องอะไรกันนักหนาวะ ลุกขึ้น!" คำสั่งของเขาทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ตาบวมช้ำมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อเห็นการแต่งตัวของเขาก็ใจชื้น แสดงว่าเขาหมดอารมณ์กับเธอแล้ว แต่ก็ยังไม่ไว้ใจ ผู้ชายคนนี้ทำอะไรได้มากกว่าที่คิด สองแขนก...

“เคยมีผัวพร้อมกันสองคนมั้ยครับ?” ไม่ได้ถามเพราะเมา แต่พวกพี่…เอาจริง

ของบางอย่างมักเห็นค่า ในเวลาที่เสียมันไป
....
“เปิ้ลจะมาอยู่บ้านหลังนี้ในฐานะเมียพี่อีกคนนะ”
ความเจ็บช้ำที่พราวฟ้าได้รับน้อยไปใช่ไหม ปรินทร์ถึงได้โยนความรู้สึกนั้นเข้าจิตใจเธอมากขึ้น มันมากมายเสียจนพราวฟ้าคิดว่า ชาตินี้ทั้งชาติไม่รู้ว่าจะสลัดหลุดความร้าวรานใจได้หรือไม่ น้ำตาที่เพิ่งแห้งเหือดไปพักหนึ่ง ตอนนี้กำลังทำงานอีกครั้ง ไหลรินเป็นทาง
ปรินทร์พูดออกไปแล้วก็นึกอยากตบปากตัวเอง เขาไม่ควรเอ่ยประโย...