ชนะใจภรรยาอีกครั้ง

สลัดสามีเก่าขยะ ทายาทนักพนันเปิดโหมดจริง...

คำชี้แจง

นิยายสำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป

ตั้งแต่รักแรกพบจนถึงคำสาบานหน้าพระ ฉันกับวิชญะไม่เคยแยกจากกัน

แต่ในปีที่เจ็ดของการแต่งงาน
เขากลับนอกใจฉันกับเลขาสาวของเขา

วันเกิดฉัน เขาพาเธอไปเที่ยวพักผ่อน
วันครบรอบแต่งงานของเรา เขาพาเธอกลับบ้าน
แล้วมีเซ็กส์กับเธอบนเตียงของเรา...

หัวใจฉันแหลกสลาย
ฉันหลอกให้เขาเซ็นเอกสารหย่า

วิชญะไม่สนใจอะไรเลย
เขามั่นใจว่าฉันจะไม่มีวันทิ้งเขาไป

เขายังคงหลอกลวงฉันต่อไป
จนกระทั่งถึงวันที่เอกสารหย่าเสร็จสมบูร...

“ฉันกำลังท้องค่ะ”
“เธอท้อง! แล้วมาบอกฉันทำไม ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย”

“ที่ฉันมาบอกคุณ ก็เพราะว่า เด็กในท้องของฉัน คือลูกของคุณ”
“เธอว่าอะไรนะ ลูกเธอจะมาเป็นลูกฉันได้ยังไง เธอเอาอะไรมาพูด”
“คุณหมายความว่ายังไง คุณรู้อยู่แก่ใจว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างฉันกับคุณ”

“เรื่องระหว่างฉันกับเธอเหรอ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นล่ะระพีพรรณ เท่าที่ฉันรู้ก็คือ เราไม่เคยมีอะไรกันเลย แล้วเธอจะมาบอกว่าท้องกับฉันได้ยังไ...

“คุณ ต่ออีกรอบได้ไหม ฉันอยากจะเสียวแบบเมื่อกี้อีกอ่ะ” ปารารินพูดออกไปด้วยเสียงอ่อน พร้อมกับใช้มือไต่ที่แขนของภารัณอย่างหลงใหล เพราะเธอไม่คิดว่าการะมีอะไรกับเขามันจะสนุกและฟินขนาดนี้ ถ้าไม่ขอเบิ้ลก็โง่เต็มทีแล้วล่ะ คนอะไรเอามันส์เป็นบ้าเลย

“หื่นมาจากไหนเนี่ยคุณ คืนนี้สองรอบแล้วนะ พอได้แล้วมั้ง พรุ่งนี้คุณต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่หรือไง” ภารัณพูดบอกไปแบบเหนื่อยๆ หลังจากที่พึ่งเสร็จสมจากเธอไปมาดๆ...

สามีฉันตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นและต้องการหย่า ฉันก็ตกลง

การหย่าเป็นเรื่องง่าย แต่การกลับมาคืนดีกันนั้นไม่ง่าย

หลังจากการหย่าร้าง อดีตสามีของฉันพบว่าฉันเป็นทายาทเศรษฐี เขาตกหลุมรักฉันอีกครั้งและถึงกับคุกเข่าลงอ้อนวอนขอฉันแต่งงาน

ฉันพูดได้คำเดียวว่า "ไปให้พ้น!"

เป็นการแต่งงานระหว่างพระเอกนางเอกเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่พวกเขาต้องปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้นอกจากพวกเขาทั้งสองเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการและมีข้อตกลงทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อจะได้ไม่มีใครได้เปรียบและเสียเปรียบและทำผิดสัญญาและข้อตกลงที่ทำไว้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกเขาคิดเพราะและการจะมีทายาทเพื่อจะได้รับมรดกนั้นมันไม่ง่ายเพราะต่างก็ไม่อยากมีพัธะผูกพักกันและกันและพระอกก็มีแฟนแล้วเขาก็ไม่...

“ทำไมยังไม่นอนอีก หรือว่าเจ็บท้อง” เหมราชเอ่ยถามร่างบางที่เดินเข้ามา
“เปล่าๆ คือฉันแค่ อ่อ แค่อยากดมกลิ่นตัวคุณอ่ะ ขอฉันนอนกับคุณได้ไหมคืนนี้” อันทิกาเอ่ยพูดไปอย่างใจกล้า เพราะเธออยากกอดเขา อยากหอม อยากทำอะไรต่อมิอะไรเขาจะบ้าตายอยู่แล้ว
“ห้ะ อะไรนะ คุณจะนอนกับผมเนี่ยนะ ไม่ดีมั้ง ผมเป็นผู้ชายนะคุณ” เหมราชบอกอันทิกา เพราะเธอก็ใช่ว่าจะขี้เหล่ เธอทั้งสวยหวานและน่ารักขนาดนี้ ขืนนอนด้วยกันคืนนี้เขาคงได้...

“ทำไมช้านักล่ะ ฉันรอนานแล้วนะ มานี่สิ” เดม่อนมองรูปร่างสัดส่วนเย้ายวนใจของสาวสวยตรงหน้าอย่างพอใจทรวงอกกลมกลึงเอวบางสะโพกผายเขาไม่ได้สักเกตุชุดของเธอด้วยซ้ำเพราะสนใจรูปร่างเย้ายวนของหญิงสาวมากกว่า

“เอ่อ คะ คุณผู้ชายต้องการอะไรคะ” บุลินพูดติดอ่างเมื่อร่างหนุ่มฝรั่งรูปหล่อเปลือยกายลุกขึ้นนั่งยกมือเสยผมที่ปกหน้าออกให้เห็นสาวสวยชัดเจนแต่บุลินถึงกับใจสั่นขาสั่นเมื่อเห็นสายตาของสิงห์หนุ่มที่จ้องตะคลุบเห...

อนาคิน อัครศกุลไพศาล
ใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอจดทะเบียนสมรสด้วยเพราะความแค้น...
เขาใช้งานเธอเยี่ยงทาส เขาปฎิบัติกับเธออย่างเลือดเย็น...
ลัลล์สลิตา สลิปัญญาพงศ์
ตกลงแต่งงานกับเขาเพราะความรักที่มีให้เขาอยู่เต็มหัวใจ
และหวังว่าความรักจะเอาชนะความเกลียดแค้นที่สุมอยู่ในหัวใจของเขา
ในวังวนแห่งความแค้น กว่าที่อนาคินจะรู้ตัวว่าได้ตกอยู่ในบ่วงรักที่ทั้งสองได้ร่วมกันถักทอสร้างขึ้นมานั้น ทั้งคู่ต่างก็ถูกไฟแค้นแผ...

เจ็บกว่าการไม่ถูกรัก คือการถูกหลอกให้รักจนหมดหัวใจ
ความฝันที่จะได้ใช้ชีวิตคู่หลังแต่งงานอย่างมีความสุข ต้องพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี เมื่อรู้คำว่ารักที่เขาพร่ำเอ่ยออกมาเป็นเพียงแค่คำลวง

ถ้าคิดว่าการที่มาเล่นกับความรู้สึกของเขา แล้วจะเดินจากไปได้ง่ายๆ..เธอคิดผิด
โทษทัณฑ์ที่เธอจะได้รับจากการหักหลังคนอย่างเขา มันต้องสาสม..จนลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต

“ถ้าไม่มีวันได้ที่ดินผืนนั้น อยากรู้นัก ว่าผู้ชายไร้ยางอายอย่างคุณ จะทนอยู่กับฉันได้สักกี่น้ำ”
“กี่น้ำเหรอ นับให้ไหวแล้วกัน”

อนรรฆวีวางแผนอย่างแยบยลเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้กับตะกูลเสนานุรักษ์ และหมากตัวสำคัญในเกมก็คือ กชมน
เธอถูกเขาลักพาตัวมากักขังไว้ในกรงแค้นแล้วถูกทวงคืนหนี้ที่หญิงสาวไม่ได้ก่อด้วยไฟพิศวาส.
และสุดท้ายอสูรร้ายก็ปล่อยตัวเธอไป พร้อมกับที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้เอาหัวใจของตัวเองวางไว้เป็นเดิมพันในเกมที่เพิ่งจบไป
อสูรเจ้าแผนการจะทำอย่างไรเพื่อกอบกู้หัวใจของตัวเองคืนมา...

“

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

‘อคิระ’ ศัลยแพทย์หัวใจมือหนึ่ง ทุกอย่างดีหมดยกเว้นความขี้หึง!
‘รินลดา’ พยาบาลสาวฝึกหัด ที่ถูกกล่าวหาว่าได้บรรจุเพราะเส้นใหญ่
เมื่อคุณหมอหนุ่มรูปหล่อ ต้องการสารภาพความในใจกับ พยาบาลสาวสวย ทว่าในวันที่เขาเตรียมดอกไม้ไว้ขอความรัก กลับพบภาพบาดตา เขาเห็นหล่อนโอบกอดกับผู้อำนวยการโรงพยาบาล
ซ้ำร้ายข่าวเม้าท์มอยที่กระจายไปทั่ว ไม่พ้นเรื่องที่หล่อนได้บรรจุเพราะเส้นใหญ่เต็มชาม
อคิระพยายามแล้วที่จะหักใจ แต่...

"กลับมาคบกันไม่งั้นฉันจะบอกพ่อแม่เธอเรื่องคืนนั้นที่ฉันเอาเธอแล้ว"

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ