ชนะใจภรรยาอีกครั้ง

เป็นการแต่งงานระหว่างพระเอกนางเอกเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่พวกเขาต้องปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้นอกจากพวกเขาทั้งสองเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการและมีข้อตกลงทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อจะได้ไม่มีใครได้เปรียบและเสียเปรียบและทำผิดสัญญาและข้อตกลงที่ทำไว้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกเขาคิดเพราะและการจะมีทายาทเพื่อจะได้รับมรดกนั้นมันไม่ง่ายเพราะต่างก็ไม่อยากมีพัธะผูกพักกันและกันและพระอกก็มีแฟนแล้วเขาก็ไม่...

“ทำไมยังไม่นอนอีก หรือว่าเจ็บท้อง” เหมราชเอ่ยถามร่างบางที่เดินเข้ามา
“เปล่าๆ คือฉันแค่ อ่อ แค่อยากดมกลิ่นตัวคุณอ่ะ ขอฉันนอนกับคุณได้ไหมคืนนี้” อันทิกาเอ่ยพูดไปอย่างใจกล้า เพราะเธออยากกอดเขา อยากหอม อยากทำอะไรต่อมิอะไรเขาจะบ้าตายอยู่แล้ว
“ห้ะ อะไรนะ คุณจะนอนกับผมเนี่ยนะ ไม่ดีมั้ง ผมเป็นผู้ชายนะคุณ” เหมราชบอกอันทิกา เพราะเธอก็ใช่ว่าจะขี้เหล่ เธอทั้งสวยหวานและน่ารักขนาดนี้ ขืนนอนด้วยกันคืนนี้เขาคงได้...

“ทำไมช้านักล่ะ ฉันรอนานแล้วนะ มานี่สิ” เดม่อนมองรูปร่างสัดส่วนเย้ายวนใจของสาวสวยตรงหน้าอย่างพอใจทรวงอกกลมกลึงเอวบางสะโพกผายเขาไม่ได้สักเกตุชุดของเธอด้วยซ้ำเพราะสนใจรูปร่างเย้ายวนของหญิงสาวมากกว่า

“เอ่อ คะ คุณผู้ชายต้องการอะไรคะ” บุลินพูดติดอ่างเมื่อร่างหนุ่มฝรั่งรูปหล่อเปลือยกายลุกขึ้นนั่งยกมือเสยผมที่ปกหน้าออกให้เห็นสาวสวยชัดเจนแต่บุลินถึงกับใจสั่นขาสั่นเมื่อเห็นสายตาของสิงห์หนุ่มที่จ้องตะคลุบเห...

อนาคิน อัครศกุลไพศาล
ใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอจดทะเบียนสมรสด้วยเพราะความแค้น...
เขาใช้งานเธอเยี่ยงทาส เขาปฎิบัติกับเธออย่างเลือดเย็น...
ลัลล์สลิตา สลิปัญญาพงศ์
ตกลงแต่งงานกับเขาเพราะความรักที่มีให้เขาอยู่เต็มหัวใจ
และหวังว่าความรักจะเอาชนะความเกลียดแค้นที่สุมอยู่ในหัวใจของเขา
ในวังวนแห่งความแค้น กว่าที่อนาคินจะรู้ตัวว่าได้ตกอยู่ในบ่วงรักที่ทั้งสองได้ร่วมกันถักทอสร้างขึ้นมานั้น ทั้งคู่ต่างก็ถูกไฟแค้นแผ...

เจ็บกว่าการไม่ถูกรัก คือการถูกหลอกให้รักจนหมดหัวใจ
ความฝันที่จะได้ใช้ชีวิตคู่หลังแต่งงานอย่างมีความสุข ต้องพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี เมื่อรู้คำว่ารักที่เขาพร่ำเอ่ยออกมาเป็นเพียงแค่คำลวง

ถ้าคิดว่าการที่มาเล่นกับความรู้สึกของเขา แล้วจะเดินจากไปได้ง่ายๆ..เธอคิดผิด
โทษทัณฑ์ที่เธอจะได้รับจากการหักหลังคนอย่างเขา มันต้องสาสม..จนลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต

“ถ้าไม่มีวันได้ที่ดินผืนนั้น อยากรู้นัก ว่าผู้ชายไร้ยางอายอย่างคุณ จะทนอยู่กับฉันได้สักกี่น้ำ”
“กี่น้ำเหรอ นับให้ไหวแล้วกัน”

อนรรฆวีวางแผนอย่างแยบยลเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้กับตะกูลเสนานุรักษ์ และหมากตัวสำคัญในเกมก็คือ กชมน
เธอถูกเขาลักพาตัวมากักขังไว้ในกรงแค้นแล้วถูกทวงคืนหนี้ที่หญิงสาวไม่ได้ก่อด้วยไฟพิศวาส.
และสุดท้ายอสูรร้ายก็ปล่อยตัวเธอไป พร้อมกับที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้เอาหัวใจของตัวเองวางไว้เป็นเดิมพันในเกมที่เพิ่งจบไป
อสูรเจ้าแผนการจะทำอย่างไรเพื่อกอบกู้หัวใจของตัวเองคืนมา...

“

“ถ้าคุณเสียดายมันมาก ฉันจะคืนให้ทุกบาททุกสตางค์ ปล่อย!!! ฉันจะกลับไปนอนบ้าน คุณพร้อมเมื่อไหร่นัดวันหย่ามาได้เลย ฉันพร้อมเสมอ”

“คิดเหรอว่าผมจะอยากได้เงินคืน แล้วคิดเหรอว่าผมจะปล่อยคุณให้ไปออเซาะกับไอ้มือระนาดนั่นได้ง่ายๆ แล้วคิดเหรอว่าคืนนี้ผมจะปล่อยให้คุณก้าวออกจากห้องนี้ได้ง่ายๆ โดยที่ผมไม่ได้ทำหน้าที่ผัวให้สมบูรณ์ก่อน มานี่!!! อยากหย่านักใช่มั้ย”

ร่างสูงเพรียวปลิวไปหาเตียงด้วยแรงเหวี่ยงของเขาจ...

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

‘อคิระ’ ศัลยแพทย์หัวใจมือหนึ่ง ทุกอย่างดีหมดยกเว้นความขี้หึง!
‘รินลดา’ พยาบาลสาวฝึกหัด ที่ถูกกล่าวหาว่าได้บรรจุเพราะเส้นใหญ่
เมื่อคุณหมอหนุ่มรูปหล่อ ต้องการสารภาพความในใจกับ พยาบาลสาวสวย ทว่าในวันที่เขาเตรียมดอกไม้ไว้ขอความรัก กลับพบภาพบาดตา เขาเห็นหล่อนโอบกอดกับผู้อำนวยการโรงพยาบาล
ซ้ำร้ายข่าวเม้าท์มอยที่กระจายไปทั่ว ไม่พ้นเรื่องที่หล่อนได้บรรจุเพราะเส้นใหญ่เต็มชาม
อคิระพยายามแล้วที่จะหักใจ แต่...

"กลับมาคบกันไม่งั้นฉันจะบอกพ่อแม่เธอเรื่องคืนนั้นที่ฉันเอาเธอแล้ว"

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

“ดูคุณจะเหนื่อยจังเลยนะ ไปทำอะไรมาเหรอ ถึงได้กลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ ทุกคืนอย่างนี้”

“ในข้อตกลงของคุณพ่อกับพวกคุณระบุไว้ด้วยเหรอคะว่าฉันไปไหน ทำอะไร”

“ไม่มีใครละเอียดถึงขนาดนั้นหรอก แต่ที่ผมถามก็เพราะผมเป็นผัวของคุณ ผมมีสิทธิ์จะรู้ว่าเมียไปไหน! ไปทำอะไร! และไปกับไอ้หน้าไหนด้วย! ถามจริงๆ เถอะคุณปิ๊งมันเหรอ ไอ้ผู้ช่วยมือขวาของพ่อคุณน่ะ คุณปิ๊งมันเหมือนปิ๊งไอ้ลินคนสวนใช่มั้ย! เพราะคนอย่างคนแพ้ทางผู้ชายจ...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ชะตาร้ายกลายรัก
เพียงดื่มน้ำชาจอกแรกที่ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมอบให้ซุนฮวาก็กลายเป็นสตรีร้ายกาจ ปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องผู้เป็นคู่หมายของน้องสาวจำใจกล้ำกลืนสถานะพระชายาตัวแทนเป็นเพียงเงาของผู้อื่นในสายตาของสวามี

ชะตาร้ายชะตารัก
ในขณะที่เขาเฝ้ารักสตรีผู้นั้น ทว่าในขณะเดียวกันนางก็เฝ้ารอความรักจากเขาอย่างมีความหวัง 'ความรักทำให้คนโง่งม'
คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมกับนางยิ่ง หรือชั่วชีวิตนี้ของนางจะเป็นได้เพียงอาก...

"ฝันไม่เข้าใจ.. ในเมื่อเราก็แต่งงานกันแล้ว พี่จะทำแบบนี้กับฝันไปถึงไหน ฝันรู้ว่าฝันที่เป็นสาเหตุในการทำให้อาการของคุณย่าของพี่แย่กว่าเก่า แต่ฝันก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ฝันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายใครทั้งนั้น แล้วทำไมพี่ไม่ฟังกันบ้าง.."

"เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการจากเธอมันไม่ใช่การอธิบาย แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะหย่าเมื่อไหร่.."

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

"ฉันจะทำให้เธอได้รู้รสชาติของการเป็นเมียน้อย..เหมือนกับที่...แม่ของเธอเคยเป็น!" เสียงปิดประตูใส่หน้าดังปัง..เขาไปแล้ว แก้วกัลยามองร่องรอยแห่งรักบนผืนผ้าขาวสะอาดพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลริน...ภาคต่อทรามสวาท