ตบหน้า

"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์...

ชีวิตนี้ลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว

เมื่อเพลิงเจ้าของไนต์คลับดิบดุ ต้องมาเจอกับพิชชี่นางแมวป่ารันเวย์นักหักอกตัวแม่ เดิมพันครั้งใหญ่ที่มีหุ้นส่วนและรถหรูเป็นรางวัลจึงเริ่มขึ้น ทว่าในเกมที่ต่างคนต่างงัดไม้ตายมาสู้กันบนเตียง ใครกันแน่จะเป็นฝ่ายเผลอใจ จนหมดตัวและหัวใจในกองเพลิงนี้!

ชะตาร้ายกลายรัก
เพียงดื่มน้ำชาจอกแรกที่ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมอบให้ซุนฮวาก็กลายเป็นสตรีร้ายกาจ ปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องผู้เป็นคู่หมายของน้องสาวจำใจกล้ำกลืนสถานะพระชายาตัวแทนเป็นเพียงเงาของผู้อื่นในสายตาของสวามี

ชะตาร้ายชะตารัก
ในขณะที่เขาเฝ้ารักสตรีผู้นั้น ทว่าในขณะเดียวกันนางก็เฝ้ารอความรักจากเขาอย่างมีความหวัง 'ความรักทำให้คนโง่งม'
คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมกับนางยิ่ง หรือชั่วชีวิตนี้ของนางจะเป็นได้เพียงอาก...

"ว่าอย่างไร นางคงไม่ได้สิ้นคิดจนฆ่าตัวตายไปแล้วนะ"

"เรียนคุณชาย นางมิเพียงยังอยู่ดีแต่กำลังเอาสินสอดที่จวนจ้าวของท่านส่งไปให้เดือนก่อนขายทอดตลาดอยู่หน้าบ้านขอรับ"

"อะไรนะ..นางกล้าหรือไป ข้าจะไปดูสิอะไรทำให้นางกล้าทำเช่นนั้น"

เมื่อทั้งคู่มาถึงปิ่นปักผมชิ้นสุดท้ายก็กำลังจะถูกซื้อในราคาห้าสิบตำลึง  บุรุษคนหนึ่งแจ้งแก่นางว่าอยากซื้อให้มารดา  แต่ทั้งตัวกลับมีแค่สิบตำลึง

"คุณหนู..ขออภัยเงินข้าไ...

เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายโดยการมานั้นไม่ได้เป็นนางเอก แต่ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ต้องตายเพราะโดนนางเอกของเรื่องวางยา

ทิชานักธุรกิจสาวแสนสวยมือทอง หยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด เมื่ออยู่ ๆ ต้องโผล่เข้ามาในนิยายโดยไม่รู้ตัว และที่สำคัญต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ไม่มีใครต้องการ แต่...ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น นางร้ายคนนี้มาพร้อมกับมิติ

เธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องได้ไหม ทุกท่านมาตามเอา...

มู่จื่อเหยี่ยน หมอหญิงเทวดาแสนสวย ทั้งแสบทั้งฉลาด ได้เกิดใหม่ในร่างพระชายาของเยี่ยนอ๋อง
ชีวิตใหม่ในร่างหญิงที่ถูกตราหน้าว่าบ้า ผู้โง่งม ไร้ค่าจะเป็นอย่างไร
นางไม่เพียงแต่เขียนจดหมายหย่าไว้ให้ท่านอ๋องหลังคืนแต่งงานเท่านั้น แต่ยังหนีไปหลังจากตั้งครรภ์ด้วย...

มู่อันเหมยชาติก่อนเธอหนีการแต่งงานเพียงเพราะคิดว่า ว่าที่สามีนั้นเป็นเพียงอดีตนักโทษ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หลังจากที่รู้ว่าชายคนรักที่เธอหนีตามไปกลับยัดเยียดคำว่าเมียน้อยให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

ทายาทผู้ไร้ประโยชน์กลับคืนมาด้วยความกระหายในการแก้แค้น เธอมุ่งมั่นที่จะทวงคืนศักดิ์ศรี เธอทำลายล้างผู้ที่ทำผิดต่อเธอและก้าวหน้าในอาชีพการงานอย่างงดงาม เหล่าผู้มาสู่ขอแห่กันมาหาเธอ รวมถึงอดีตสามีที่สมรู้ร่วมคิดกับเพื่อนสนิทของเธอเพื่อทำลายชีวิตในอดีตของเธอ
เขาลืมไปแล้วหรือว่าเขาบีบคอเธอ บังคับให้เธอเซ็นใบหย่า และทำให้เธอเป็นตัวตลกของเมือง? บัดนี้ เขาต้องการคืนดี แต่มีเพียงเธอเท่านั้นที่จะตัดสินว่าเ...

เมื่อสามีที่อยู่กันมา5ปี บอกว่ายังรักเธออยู่ตลอด แต่เขาก็ไม่สามารถทิ้งผู้หญิงอีกคนได้ ถ้าทิ้งไม่ได้เธอจะขอเป็นคนทิ้งเอง ส่วนลูกเธอขอดูแลเอง

ไอ้สารเลวนั่นที่กลายเป็นไอ้เวรทันทีที่มันมีเงิน แอบไปแอบอยู่กับพี่เลี้ยงของฉันลับหลัง ในคืนแต่งงานของเรา เขายังคบกับเธออยู่เลย! แย่ไปกว่านั้น พี่เลี้ยงไร้ยางอายของฉันวางยาฉัน ทำให้ฉันเสียความบริสุทธิ์ที่เก็บไว้มานานให้กับคนแปลกหน้า แถมยังท้องลูกเขาอีก! แล้วตอนนี้ ไอ้สารเลวทรยศนั่นยังต้องการหย่ากับฉันเพื่อที่เขาจะได้อยู่กับพี่เลี้ยงที่น่ารังเกียจของฉัน! ข้ามศพฉันไป! สี่ปีต่อมา ฉันกลับประเทศพร้อมลูก...

ใครจะคิดว่าเพราะอยากทำความดีช่วยเหลือคนอื่นจะทำให้เธอต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงที่แต่งงานแล้ว อีกทั้งสตรีนางนี้ยังตาบอดอีกด้วย แม่สามีก็ปากร้าย บ้านเดิมก็ร้ายกาจ แล้วเธอจะเอาตัวรอดจากที่นี่ยังไง

เธอให้เป็นแค่เพื่อน แต่เขากลับคิดไม่ชื่อล้ำเส้นอยากเป็นผัว ค่ำคืนชั่ววูบที่เผลอใจได้เสียกัน รสชาติต้องห้ามแสนอันตรายนั้น พาให้ไม่อาจเก็บความรู้สึกแอบรักข้างเดียวได้อีก มันจะไม่จบแค่วันไนท์สแตนด์แน่นอน
​เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

คนใกล้ตัวรุกหนักริอยากข้ามเส้นเป็นผัว นี่ก็คือนิยามความสัมพันธ์หลังจากกลับมาเจอกันอีกครั้งของเพื่อนรักเพื่อนแท้

ป้อมปราบเฝ้ามองผู้หญิงแสนดีคนหนึ่งด้วยแววตาซ่อนเร้นความรู้สึก...

เฮียไม่ได้คลั่งรัก...แต่คลั่งหนูต่างหาก

‘ขวัญจิรา’ จำเป็นต้องสวมบทภรรยาของ ‘ธาดา’ ตามคำขอร้องของเพื่อนรักที่พ่วงตำแหน่งนายจ้าง การเดินทางมาอยู่ใกล้เขาอีกครั้งทั้งที่เกลียดขี้หน้ากันจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย แต่ใครอีกคนกลับเฝ้ารอการมาถึงของเธออย่างใจจดใจจ่อ พยายามทำทุกอย่างให้เธอเห็นว่าเขาในวันนี้กับเขาในอดีตนั้นแตกต่างกันแค่ไหน และพยายามทำให้เธอรู้...ว่าในหัวใจของเขานั้นมีใครซ่อนอยู่

ธาดา - คำส...

..

ในวันที่นางรักเขาสุดดวงใจ เขากลับย่ำยีความรักของนางอย่างไม่ไยดี หัวใจที่เคยบริสุทธิ์ถูกหยามเหยียดเหลือเพียงความด้านชา เมื่อวันที่นางหมดใจ ไยเขาจึงมาเหนี่ยวรั้ง ต้องการสิ่งใดจากนางกันแน่
"สิ่งใดที่ติดค้าง ชีวิตนี้ข้าคืนให้หมดแล้ว จากนี้ไปวาสนาของเราขาดสะบั้น ท่านไปตามทางของท่าน ข้าก็จะไปตามทางของข้า ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีก"
ในวันที่นางรักเขาสุดดวงใจ เขากลับย่ำยีความรักของนางอย่างไม่ไยดี หัวใจที่เคยบร...

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา
" อย่าแม้...แต่จะคิด ที่จะออกไปจากชีวิตของฉันง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปจากชีวิตของฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปไหนทั้งนั้น
พระเอก :

แนะนะตัวละคร
วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ...

หมอของคนไข้ กับนางฟ้าบนรันเวย์...ความสัมพันธ์ที่เริ่มจาก 'คำสั่ง' แต่ลงเอยด้วยคำว่า 'รัก'

ในคืนที่ฝนโหมกระหน่ำ 'หมอเซนท์' ต้องยืนมองเปลวไฟแผดเผาซากรถที่พรากทุกอย่างไปจากเด็กสาวคนหนึ่ง ตราบาปในคืนนั้นทำให้เขาเลือกที่จะชดใช้ด้วยการสร้างโลกใบใหม่ให้เธอภายใต้คำลวงว่า ‘พี่น้อง’

หลายปีผ่านไป 'เรย์มิ' เติบโตขึ้นเป็นนางแบบสาวผู้สง่างาม เธอติดอยู่ในกรงทองที่สร้างจากความรักและความหวงแหนอันมหาศาลของพี่ชายจ...

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...