ตอนจบแฮปปี้

โซอี้สาวน้อยวัยสิบแปดย่างสิบเก้า กำลังจะไปเรียนมหาวิทยาลัย ระหว่างรอคอนโดที่พ่อกับแม่จองไว้ให้อยู่ตอนเข้าเรียนเรียบร้อย จึงไปอยู่กับพี่สาวชั่วคราวที่กรุงเทพ ระหว่างที่พ่อกับแม่ไปฮันนี่มูนรอบที่เท่าไหรก็จำไม่ได้แล้ว
ความสาวน้อยผู้ไร้ประสบการณ์เรื่องเซ็กจึงตกเป็นของพี่เขย เพราะว่าอารมณ์และความอยากพาไป จนเมื่อไปเที่ยวพบกับชายหนุ่มชื่อมังกรที่โปรไฟล์ดีเริศ แต่เหมือนชีวิตสาวน้อยผู้อาภัพ จะไม่ได้เขาเป...

“สวัสดีครับ” เภสัชกรวัยกลางคนที่ประจำเค้าเตอร์ขายยาทักทายลูกค้าทั้งสอง
“ผมต้องการยาคุมกำเนิด” อดัมแจ้งสิ่งที่ต้องการโดยทันที น้ำฟ้าหันไปมองคนข้างกายที่ยังกุมมือเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนดวงตาสีน้ำตาลเข้มแทบจะหลุดออกจากเบ้าตา
“ครับ” เภสัชกรขานรับพร้อมกับหันหลังหยิบสิ่งที่ลูกค้าตรงหน้าต้องการ ด้วยแววตาที่เรียบเฉย
“คุณครับ...คุณคิดว่าเธอคนนี้ควรใช้เวลากับผมเพียงแค่ยี่สิบเอ็ดหรือแค่ยี่สิบแปดวันเท่านั้...

"มีฉันเป็นผัวคนเดียวมันไม่พอหรือไง ถึงอยากได้ไอ้แทคิณเป็นผัวเพิ่ม" ดีเทลตะเบ่งเสียงด้วยท่าทีโกรธจัด พร้อมกับดึงคนตัวเล็กเข้าหา

"สงสัยพี่จะเข้าใจอะไรผิด คนที่ฉันรักคือพี่แทคิณ...พี่ใช่พี่" โรราเอ่ยมาเช่นนั่น แต่นั้นกับยิ่งทำให้ ดีเทลโมโหและโกรธหนักเข้าไปอีก คนตัวโตถึงกับกดคนใต้ร่างลงให้จมเตียงนอน

"ฉันไม่สนว่าเธอจะรักใคร ตราบใดที่เธอเป็นของฉันๆ ไม่มีทางที่เธอจะเป็นของใครหน้าไหนทั้งนั้น"

"คนเล...

"อือ" เสียงครางดังออกมาเล็กน้อย

"น้ำเยอะเลยนะเรา" ริมฝีปากหนากระซิบพูดใกล้ก่อนที่จะฝังจูบลงซอกคอระหง ที่เขาบอกว่าน้ำเยอะเพราะตอนนี้นิ้วเปรอะไปด้วยน้ำในร่องเล็กนั่น

ขาเรียวขยับออกจากกันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าตอนนี้แม้แต่ไฟในร้านก็มืดสนิท

ใบหน้าคมไซร้ต่ำลงมาจนถึงร่องหน้าอกแล้วก็ดูด วันจันทร์ยังคงปล่อยให้เขาเชยชมเรือนร่างของเธอถึงแม้จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชควาสนา เธอก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงที่เขาเรียก...

"เรียวมีเสื้อไหม..หนูอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าน่ะ มันเหม็นเหงื่อ" มีแอลลุกขึ้นในท่าคุกเข่า เธอกัดปากเบาๆเมื่อเขาใช้สายตามองเธอและสายตาเขาหยุดตรงขาอ่อน
"เธอคิดว่าเธอกำลังเล่นอะไรอยู่เด็กน้อย"
"ก็คิดว่าเล่นเกมส์ชิงหัวใจมั้งคะ ตอนนี้ยังอยู่ด่านแรก"
"คิดว่าตัวเองเก่งแค่ไหนถึงได้มาต่อกลอนกับคนที่ไม่เคยรู้จักนิสัยใจคอ...ฉันไม่ใช่คนที่เธอจะมาเล่นลิ้นด้วยนะสาวน้อย" เขาเตือนเธอด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม หากแต่รอยย...

เสียงครางของสะใภ้ที่ดังมาจากอีกห้อง ทำให้ชรัมภ์ชะงัก จู่ๆ ปลายเท้าที่ทำท่าว่ากำลังจะก้าวออกไปจากห้อง ก็เกิดอาการก้าวไม่ออก
ชรัมภ์ตื่นเต้น ต้องเหลือบมองกลับมายังฝาผนัง แลเห็นแสงไฟสีเหลืองนวลสาดลอดออกมาจากรูรั่ว พอนึกถึงเรือนร่างเซ็กซี่สะดุดตาของสะใภ้ ก็ทำให้ชรัมภ์ตัดสินใจก้าวกลับมานั่งยองๆ ข้างฝาผนัง ทาบดวงตาคมกริบเข้ากับรอยรั่ว ครั้นแล้วหัวใจของพ่อม่ายหนุ่มใหญ่อย่างชรัมภ์ ก็มีอันต้องเต้นระทึก กับ...

"ฉันไม่ต้องการเด็กเพิ่ม ที่มีอยู่ก็เพียงพอแล้ว..."
พรึ่บ!
ชุดเกาะอกสีดำที่เคยอยู่บนตัวร่วงลงไปกองกับพื้นทันทีที่ได้ยินคำปฏิเสธ ในตอนนี้บนกายขาวผ่องเหลือเพียงแค่แพนตี้ตัวจิ๋ว และสติกเกอร์ปิดเม็ดบัวสีหวานเท่านั้น
"ไม่ต้องการจริงๆ หรือคะเสี่ย?"
"แก้ผ้าให้ดูขนาดนี้ จะให้ฉันตอบว่าอะไรล่ะ?" พิธานขยับกายเล็กน้อยเพื่อระบายความอึดอัดจากส่วนกลางลำตัวที่เริ่มขยับขยาย "มาสิ... ลองทำให้ฉันพอใจดู เผื่อว่าฉันจะเ...

การที่บังเอิญเห็นพ่อเพื่อนกำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะ ทำให้ขวัญข้าวรู้สึกปั่นป่วนจนถึงกับต้องช่วยตัวเอง แต่เขาดันมาเห็นเสียได้ และยิ่งไปกว่านั้นคือ เธอกำลังครางเรียกชื่อเขา....

“กับข้าวเย็นหมดแล้ว กินข้าวกันเถอะ” เขาเอ่ย
“ก็เพราะใครล่ะคะ” ขวัญข้าวเอ่ยแล้วแกล้งค้อนเขานิดๆ
“เพราะเธอ” พอลว่าพร้อมกับตักข้าวต้มใส่ถ้วยให้เธอ
“ข้าวไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย” เด็กสาวแย้ง
“เธอทำ” เขายืนยัน
“ถ้าอย่างนั้นข้าวทำอะไร...

เพราะคำฝากฝังจากแม่ ทำให้ ‘นีน่า’ เฟรชชี่สาวจอมแสบจากต่างจังหวัด ต้องย้ายมาใช้ชีวิตนักศึกษาในกรุงเทพฯ ภายใต้การดูแลของ ‘พี่ภีม’ หรือ ‘นพ. ภีมพัฒน์ อัครโภคิน’ กุมารแพทย์หนุ่มมาดนิ่งผู้เพอร์เฟกต์ พี่ชายข้างบ้านที่เธอเคยแอบปลื้มมาตั้งแต่เด็ก
จากที่คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตอิสระ นีน่ากลับต้องมาเจอกับ ‘กฎเหล็ก’ สารพัดจากคุณหมอผู้ปกครองจอมเฮี้ยบ ทั้งห้ามกลับดึก ห้ามไปปาร์ตี้ และห้ามมีแฟน ! แต่ใครจะรู้ว่า... ภ...

มาโค วาน ฮัสเซลท์ ผู้ชายเบลเยียมที่เป็นผู้ชายแท้ๆ เขาชอบทำงานกลางแจ้งแทนการนั่งในห้องแอร์ นิรดาจึงไม่รู้ผู้ชายที่เดินท่อมๆ อยู่ในสวนคนนั้น คือเจ้าของสวนผลไม้ที่เธอเป็นคนงานอยู่นั่นเอง
“คนงานรอบนี้มีแต่คนสวยๆ นะเด็กนั่นก็น่าสนใจนะเพราะหล่อน ‘ซิง’ แน่ๆ”
“ถ้าผู้หญิงที่คุณว่าคือ Beyonce' หรือ Taylor Swift ก็มีบ้างนะที่ผมฝันถึงพวกเธอ”
“กฎเหล็กของสวนมาโค...ที่เธอควรรู้นะแม่หนู” ยาคอบกล่าวเตือน “เจ้าของส...

"นายเคยรักฉันบ้างมั้ยเรซ"
"รัก? พูดอะไรของเธอ"
"ก็..."
"คิดว่าที่ฉันอยู่กับเธอเพราะรักงั้นเหรอ"
ฉันนิ่งเงียบ พอเดาได้จากน้ำเสียงว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลย ไม่เลยสักนิด
"เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่"
"ใช่... ฉันรู้ แค่อยากถามให้แน่ใจเท่านั้น"
ราวกับว่าฉันต้องการเรียกร้องบางสิ่งจากเรซ แต่ขณะเดียวกันฉันก็อยากให้ทุกอย่างหายไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ชอบตรงไหนครับ โซฟา ระเบียง หรือเตียง"
"ขอโทษนะแทน แต่เราทนไม่ได้จริงๆ ถ้าแทนจะเอาผู้หญิงคนอื่นขึ้นมานอนบนเตียงที่แทนเคยใช้กับเรา"
เพราะไม่ต้องการให้ผู้หญิงหน้าไหนได้เขาไป เธอจึงยอมทำทุกทาง แม้กระทั่งสวมรอยเป็นผู้หญิงที่เขาซื้อกิน

เธอยอมเป็นภรรยาในนามของเขา​เพียงเพราะต้องการเงินมาช่วยพี่สาวที่ท้องแก่ใกล้คลอด​ แต่กลับได้รับอุบัติเหตุ หนำซ้ำคุณหมอยังตรวจพบเนื้องอกในสมองของพี่สาวอีก ข้อเสนอที่ฝ่ายชายให้มาคือแค่ให้เธอช่วยขัดขวางแม่ที่พยายามนักพยายามหนาจะจับคู่ให้เขามีครอบครัวให้ได้ ชีวิตของเขาดีอยู่แล้วเลยไม่จำเป็นต้องเอาบ่วงมาคล้องคอ

"ผู้หญิงคนนี้คือใคร?"

"ก็ลูกสะใภ้แม่ไงครับ"

"ฉันอยากให้แกแต่งงานก็จริงแต่ไม่ใช่ว่าจะคว้าผู้...

อย่ามายุ่งกับฉัน!
นั่นคือถ้อยคำที่เธอตอกใส่หน้าหนุ่มสุดป็อปในครั้งแรกที่เจอกัน ซึ่งการถูกเมินจากยัยแว่นสุดเชยนั้นก็ทำให้เขานึกหมั่นไส้จนอยากจะแกล้งเธออยู่ร่ำไป

แฟชั่นตกยุคและหนุ่มฮอตสุดแนวของคณะแพทย์ศาสตร์ดูยังไงก็ไม่เข้ากัน
พงษ์สวัสดิ์และคิริมา เปรียบประดุจดังเส้นขนานที่มิอาจมาบรรจบ แต่โชคชะตาก็ดลบันดาลให้เขากับเธอมาลงเอยกันที่เตียง ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเป็นเหตุให้คนที่ ‘เคย’ มี ‘...

“อย่านะ!” ดาริการีบห้ามปราม ชาลิสาเป็นพี่สาวที่เธอรักมากที่สุด เธอไม่อยากให้พี่สาวต้องเสียใจกับสิ่งผิดพลาด สิ่งเลวทรามที่เขาทำเอาไว้ สิ่งที่เธอจำยอมทำเรื่องแบบนี้กับเขาเรื่อยมา แม้สิ่งนั้นจะไม่ได้เต็มใจ แต่ถ้าพี่สาวของเธอรู้ มันก็การันตีไม่ได้ว่าพี่สาวของเธอจะไม่เสียใจ

“ก็ยอมฉันสิ ยอมทำเรื่องนี้กับฉันในห้องนี้”

“แต่พี่สาอยู่ข้างนอก พี่จะให้ดาทำกับพี่ได้ยังไง ถ้าพี่สาเข้ามาเห็น…” ดาริกาพูดอย่างหว...

"อื้อ...!!" เด็กสาวกำชายเสื้อยืดเขาไว้แน่น เมื่อเขากดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง เธอเบิกตากว้างพร้อมกับกระพริบถี่ๆ เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาสายฟ้าก็รีบถอยห่างจากเขา
"จะจูบกันได้ต้องเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?" คำถามไร้เดียงสาของสายฟ้า สร้างเสียงหัวเราะให้มนัส เขาบีบปลายคางมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูกับคำถามที่เธอถามเขา
"งั้นคนที่จูบกับก็ต้องเป็นแฟนกันหมดสิคะ?" มนัสเท้าเอวถาม ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่รถยนต์หรูที่จอดอยู่...

เสน่หาเลขาของมาเฟีย
นักรบ & จอมใจ

เขา…เหมือนกับคนที่มีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา

เธอ…เด็กสาวที่ไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต

“ช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปเถอะค่ะท่านประธาน ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกันนะคะ”

อยู่ดีๆ วันหนึ่งเธอก็ดันไปมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับท่านประธานหน้านิ่งสุดแสนจะเย็นชาที่ทำตัวไม่สนโลกอยู่ตลอดเวลาที่เธอทำงานด้วยมาตลอดระยะเวลาสองปี

เพราะทนความปากดีของยัยเชยตัวแสบไม่ไหว เมื่อห้าปีก่อน มาร์เวล ดิมิเทียส มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลของฝรั่งเศส จึงกำราบแม่ตัวดีด้วยการบดขยี้จุมพิตดุดันดิบเถื่อน และจูบนั้นก็ทำให้เขาไม่สามารถจูบกับผู้หญิงหน้าไหนได้อีกอย่างน่าบัดซบ มณีญา อัศวโพคิน จองจำเขาด้วยรสจูบ ฉะนั้นเมื่อสบโอกาสเขาจึงบังคับให้แม่ตัวดีแต่งงานด้วย และตอบแทนเธอด้วยรสสวาทร้อนฉ่าอย่างสาสม!

"โอ้ย!" เสียงหวานร้องขึ้นเมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มก็เบรกรถกระทันหัน ส่งผลให้ใบหน้าเธอชนกับแผ่นหลังเขาอย่างจัง ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บ มือบางยกขึ้นมากุมใบหน้าอัตโนมัติแล้วก้าวลงจากรถมอเตอร์ไซค์ เดินโซเซไปพิงราวสะพาน
"ขะ..ขอบคุณนะที่พาออกมาจากโรงแรม"
"..."?
"นายเอาเบอร์โทรนายมา เดี๋ยวฉันจะโทรนัดนายกินข้าวเป็นการขอบคุณก็แล้วกัน" ปลายฝันยกมือขึ้นมาเสยผมขึ้น แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่ม เธอเอียงคอมอง...

ตอนนี้ฉันกำลังนอนอยู่ท่ามกลางผู้ชายหลายคน
ฉันนอนตะแคงหันหน้าเขาหาพี่คิณ
หัวของฉันหนุนอยู่ที่หน้าขาของพี่เรย์
ส่วนขาของฉันเกี่ยวพันอยู่กับพีทที่นอนทับขาพี่คิณอีกที...
และด้านหลังของฉัน ผู้ชายที่ตะแคงข้างมาทางฉันและเรียวแขนเขาอยู่ใต้ต้นคอของฉันคือพี่เกียร์
จู่ๆ หัวใจฉันเต้นแรงเมื่อภาพความจำเลือนลางเมื่อคืนนี้แว่บเข้ามาเป็นช็อตๆ
ฉันมาในห้องน้ำ
ฉันเจอคนยืนอยู่ในห้องน้ำ
และฉันกับเขาก็...
"มะ ไม่จริง"
...