ตอนจบแฮปปี้

เพียงเพราะ ภัคพิญา ต้องการตอบแทนผู้มีพระคุณ เธอจึงตกปากรับคำแต่งงานกับ ปริภัทร์
"คุณมาทำอะไรที่นี่" ภัคพิญาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าเสียงเรียบแววตาไร้ความรู้สึก พลอยทำให้เขาใจเสียไม่น้อย
"ผมมาหาคุณ มารับคุณกลับบ้านของเรา"
"เรา...บ้านของเราเหรอคะ"
"ใช่ภัคบ้านของเรา" ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยของเมียครู่หนึ่งแล้วเอ่ยประโยคต่อมา
"กลับบ้านเราเถอะ"
"บ้านของคุณไม่ใช่บ้านฉัน อีกอย่างฉันไม่มีบ้าน" หญิงสาวสูดลมห...

ลลิน ไม่คิดว่าการที่เข้าไปทำงานในบริษัทที่ใฝ่ฝันจะทำให้ได้เจอเขาอีกครั้ง

ผู้ชายที่เป็นครั้งแรกในคืนนั้น คนที่ทำให้เธอจดจำไม่เคยลืม

เขาเก่ง…เก่งไปหมดเสียทุกอย่าง ทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องหัวใจ

แต่ทำไมยิ่งพยายามหนี เขายิ่งขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ…ใกล้จนใจไหวหวั่น

เพราะฉะนั้นถึงต้องเว้นระยะห่างกับเขา…คิรัน

“คุณคงไม่ลืมผมหรอกใช่ไหม”

”…“

“หรืออยากให้ผมทบทวน?”

…

“ลลิน…คุณท้องเหรอ?”

เมื่อเด็กรุ่นลูกมันปีนเกลียว คิดจะเคี้ยวคนแก่ ......อาจิมมี่ ทำไมน่ารักจังเลยอ่ะ มีแฟนยัง?

เธอต้องกลับมา... เพื่อทำตามคำสั่งเสียของผู้มีพระคุณ

สิบสองปีที่หวันยิหวาจากไร่ชาไป ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะต้องกลับมาในฐานะ เจ้าสาวตามพินัยกรรมของภูดิศ ชายหนุ่มที่เคยเป็นดั่งพี่ชายในวัยเยาว์

ทั้งคู่ ใจเต้น เร่าร้อน โหยหา คำว่าเพื่อนที่ค้ำคอก็ไม่อาจต้านทานลีลาเร่าร้อนของ เขา
เธอ ทำได้เพียงครวญครางเสียงหลงระส่ำ แต่ความน่ารักพุ่งเสียดหัวใจทำให้น่าลุ่มหลงคลั่งไคล้อย่างหนัก
เพราะหนี้สินจำต้องแลกกับความบริสุทธิ์ซึ่งเขามีสถานะเป็นเพื่อน
แต่สุดท้ายความต้องการไม่ได้จบเพียงครั้งเดียว
.
.
"ให้กลับไปเป็นเพื่อนกัน..ทั้งที่ฉันเป็นผัวเธอแล้วตั้งหลายครั้ง..แม่งโคตรร่านเลยว่ะ!"
ความลับ ความมันส์
เมื...

"หน้าตาก็หล่อไม่น่าเกิดมาเป็นขี้ขโมยเลยว่ะ จอดรถแล้วไปให้พ้นไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจมาจับแก"
"เธอไม่แหกตาดูป้ายทะเบียนก่อนนี่มันรถฉัน ไม่จอดโว้ย!"
"แกจะพาฉันไปไหนไอ้บ้า"
"ก็จะพาเธอไปเสียวด้วยกันไงล่ะ"

เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเด็กหญิง14หนาวที่ครอบครัวถูกลุงใหญ่จางเสียนบังคับให้แยกบ้านเพราะบิดาได้รับบาดเจ็บจากการขึ้นเขาทำให้หมดประโยชน์ จางลู่จื้อถูกญาติผู้พี่ผลักตกน้ำจนเสียชีวิต วิญญาณของลู่จื้อจึงเข้ามาแทนที่

“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า เธอได้ใช้หนี้ฉันอยู่แล้วโดยไม่ต้องไปหางานทำที่ไหน...สาวน้อย” ดรัณยิ้มที่มุมปาก แววตาลุกวาวจ้องมาที่ชุดนอนของเธอที่แนบเนื้อ

“อยากนอนกับฉันไหม เธอทั้งสองนั่นแหละไม่ต้องแย่งกัน”

I'm here ภารกิจง้อเมีย

“คบเจ็ดปีนะเว้ยไม่ใช่เจ็ดนาทีที่กูจะลืมง่ายๆ”
......
“มีคนอื่นเหรอ?” มันต้องใช่แน่เลย

“ปัญญาอ่อนคริส ออกไปมีนจะนอนแล้ว” เธอชี้นิ้วไล่เขาแต่ว่าไอ้บ้าคริสก็ไม่ยอมไปอีก

"ไม่ไปคืนนี้จะนอนกับเมียมีไรป่ะ” เขาไม่ยอมง่ายๆ หรอกอุตส่าห์ตามหาตัวจนเจอแล้วยังมายืนโง่ให้เมียด่าอีกด้วย

“ไอ้คริสออกไป!!” เธอขึ้นเสียงดังมากขึ้นไม่อยากจะเห็นหน้าเพราะความรู้สึกน้อยใจมันพุ่งขึ้นมาขนาดมาง้อเธ...

ฉันที่เป็นนักเขียนและเคยศึกษาเกี่ยวกับ ‘โรคซึมเศร้า’ วันหนึ่งฉันได้ไปพบเจอผู้ชายหน้าตาดีแถมหล่อขั้นเทพแต่แววตาของเขากลับเศร้าหมอง เหมือนคนที่กำลังป่วย ทำให้ฉันต้องพาตัวเองเข้าไปในวัฏจักรชีวิตของเขา

“เมียที่ดี ควรอยู่เฉยๆ ให้ผัวเขาแย่งกัน” เพราะเขานอนด้วยแต่ไม่เคยให้สถานะ เธอจึงประชดด้วยการไปขอคบกับเพื่อนสนิทของเขา เพราะอยากจะหลุดพ้นจากความสัมพันธ์ แต่ความจริงคือ 'เธอไม่เคยหลุดพ้นเลยสักคืน'

“ขึ้นรถ” ไร้เสียงตอบรับจากคนอย่างฉันนอกเหนือจากได้ยินปลายเท้าก็รีบสาวก้าวเร่งความเร็วให้ถี่ขึ้นเพื่อจะได้หลุดพ้นจากเขาเสียที การเดินเหยียบฟุตบาทที่ข้างตัวมีเลกซัสสีดำคันหรูแนบข้างเคลื่อนไปด้วยมันไม่ดีนัก
“ทำไมดื้อวะ บอกให้ขึ้นรถร้อนตายห่าอยู่แล้วอยากดำหรือไง” เสี้ยวนาทีใบหน้าฉันเหวี่ยงไปมองผู้ชายที่ลดกระจกรถลงทำคิ้วขมวดหัวเสีย จมูกโด่งยิ่งกว่าสันเขื่อนนั้นอยากทุบออกชิบหายเมื่อเจอนัยน์ตาคมตว...

เป็นนิยายที่เดินเรื่องด้วยเซ็กซ์จุ๋มจิ๋มกระหยิ่มหัวใจแนว ‘
โคหนุ่มใหญ่กินหญ้าอ่อน’ ปากก็บอกว่าไม่อยากกิน
แต่ได้ชิมไปที ติดใจ!
ก็ #หญ้าอ่อนขยันยั่ว ใครจะอดใจไหว กินไม่เหลือน่ะสิ #ยั่วมายั่วกลับไม่โกง!

ปรายฟ้า นิรกิจจากร ที่กำลังจะได้เป็นเจ้าสาวของนักธุรกิจหนุ่มแต่กลับถูกฉุดกระชากโดยผู้ชายปากกล้าใจหินนามว่า เขมราช อัครินทร ด้วยเหตุผลที่เขาต้องการให้เธอชดใช้ความผิดแทนคู่หมั้นหนุ่มซึ่งทำให้น้องสาวของเขาผิดหวังจนเสียสติ แต่สุดท้ายแล้วความเกลียดชังและทิฐิก็ไม่อาจเอาชนะความรักที่ก่อเกิดขึ้นท่ามกลางไฟพยาบาทได้

อาร์มันโด้คือผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคน แต่สำหรับนารีเขาคือผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เมื่อการแต่งงานที่เกิดจากตัวแปรทางธุรกิจบังหน้า ความรู้สึกของเขาและเธอเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทรกกลาง

“ฉันจะเอาเธอคืนมาให้ได้ เหี้xแค่ไหนฉันก็จะทำ!”

“คุณเคคงตั้งใจออกมาล่าสินะคะ แต่เผอิญมาเจอกับหนมพอดี”
“หึหึ ปกติเหยื่อจะไปหาเองน่ะครับ”
“…”
“ไม่จำเป็นต้องออกล่าให้เหนื่อย”
วันนี้เธอคงเป็นเหยื่อที่ป้อนตัวเองเข้าปากนักล่า เขาจึงไม่ทันได้กางกรงเล็บเพื่อตะครุบเหยื่อ
“แล้วถ้าหนมติดใจ…นัดคุณเคมาเจอกันอีกได้ไหมคะ”
“หึหึ ผมไม่ชอบกินซ้ำครับ”
กลิ่นเหยื่อใหม่และรสชาติใหม่ๆ คงถูกปากนักล่ามากกว่ากลับมากินของเก่าซ้ำๆ สินะ….. ร้ายกาจ

"โทษที พอดีกูคันตีน อยากเหยียบหน้าตัวเหี้ยแถวนี้❞ ❝ชอบจริงๆ พวกม้าพยศแบบนี้ เดี๋ยวกูจะตีให้เชื่องเหมือนแมวเลย"

เธอผิดนักเหรอที่เกิดมาเป็นผู้หญิงหัวโบราณ

หวงเนื้อหวงตัวไม่ยอมให้ใครแตะต้อง แม้แต่คนรักของเธอเองก็ตาม

ถ้ามันผิดมากนักต่อไปนี้เธอก็จะแรด จะอ่อยให้ดู เธอจะไม่เก็บซิงไว้ชิงโชคอีกแล้ว...

อ่อยให้สุดแล้วไปหยุดที่ใครดี...