ถูกทารุณ

แม้ไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ก็ขอเพียงมีตัวตนในสายตา


“ของไร้ค่าอย่างคุณไม่ควรเล่นตัวนะรู้ไหม เพราะไม่ว่ายังไงค่าของคุณมันก็คือศูนย์”
ค่าของเธอก็คือศูนย์อย่างนั้นหรือ
“ถ้าอย่างนั้นคุณแสนก็ไม่ต้องแทนกุ๊กว่าคุณหรอกค่ะ”
หญิงสาวสบตาเขานิ่ง ความร้าวรานปรากฏชัดในแววตาของเธอ
“กุ๊กมันก็แค่เด็กที่แม่เก็บมาเลี้ยง ไม่มีค่าพอที่จะให้ใครยกย่องหรอกค่ะ”
“งั้นก็ดี”
เขาหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ
“ฉันจะได้...

เขาเข้ามาหลอกลวงเธอและทิ้งเธอ หักหลังเธออย่างไม่ไยดี จนวันหนึ่งทั้งสองคนวนมาเจอกันอีกครั้ง เธอที่เคยอ่อนแอตอนนั้นกลับกลายเป็นเข้มแข็งและบอกตัวเองเสมอว่าได้อย่าหวั่นไหวไปกับเขา เพราะเขานั่นอันตรายและร้ายกาจมากจนเธอตามเขาไม่ทัน และเขาไม่มีทางรู้ได้เลยว่าสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอมันทำให้เธอต้องทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ขอแค่เขาปล่อยเธอไปและไม่มายุ่งเกี่ยวกันอีกก็พอ

เซบาสเตียน สไนเดอร์ (คุณใหญ่)
หนุ่มลูกครึ่งไทย-เยอรมัน นัยน์ตาชวนฝัน หล่อล่ำน่าปล้ำเป็นที่สุด ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็สามสิบสามปีดีดัก ฝ่าดงสาวงามมาก็นับแทบไม่หวาดไม่ไหว ทว่าเจ้าพ่ออุตสาหกรรมขนส่งทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในน่านน้ำอันดามัน ดันมาตกหลุมแม่สาวน้อยวัยกระเตาะ หากแสบซ่าใช่ย่อยที่เห็นเป็นน้องเป็นนุ่งมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ว่าแต่...ทำไมสาวเจ้ายิ่งโตยิ่งสวย ยิ่งเล็งยิ่งเซ็กซี่ชะมัด แถมแตะเข้าทีไรเรีย...

เพราะถูกแม่แท้ๆ หลอกมาใช้หนี้ขัดดอก
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’

ข้อดีของการเป็นนายหญิงแห่ง west sands คือมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กินนอนอยู่สบายไม่ต้องทำงาน และที่สำคัญที่สุด เขาปกป้องเธอจากทุกสิ่ง...
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพี่ยังอยู่ตรงนี้ แพรจะปลอดภัย"

ดารารัตน์ สุดสิริ นักแสดงตัวประกอบที่เพิ่งเข้าวงการบันเทิงได้ไม่นาน ความใฝ่ฝันของเธอคือการเป็นดาราดังที่มีชื่อเสียงและเธอพยายามทุกอย่างเพื่อให้ได้ยืนอยู่ตรงจุดนั้นด้วยความสามารถของตัวเอง แต่แล้ววันหนึ่งเธอเผลอไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนหนึ่ง เขาคือประธานคชาภัทร จิรมินทรนนท์ เจ้าของธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม และความสัมพันธ์ในครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่หญิงสาวไม่สามารถหนีไปจากเขาได้
"ใครๆก็รู้ว่าคุณม...

"กูเลี้ยงมึงมากับมือ ใครก็พรากมึงไปจากกูไม่ได้!"เศรษฐีหนุ่มใหญ่วัย 39 ปี ที่หวงเด็กในอุปการะพี่เลี้ยงมาอย่างปาริชาติ เด็กกำพร้าที่นับวันยิ่งโตยิ่งสวยนับวันยิ่งหัวกระไดไม่แห้งเพราะเธอต้องเป็นของเขา

หลายปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยเห็นเขาแม้แต่เงา แต่วันนี้เขากลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า พร้อมกับทวงถามคำสัญญาที่เธอรับปากไว้เมื่อห้าปีก่อน

เธอเคยแต่งงานและได้หย่าร้างกับสามีที่รักมาก ชีวิตนี้ไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะได้กลับมาเจอกับเขาอีก แต่สุดท้ายเราก็กลับมาเจอกันจนได้ โลกมันช่างกลม....

ร่างกายฉันคือร้านขายยาของพวกเขา ไตของฉันคืออะไหล่สำรองของเธอ ฉันคือเครื่องบูชายัญมนุษย์ที่ถูกลงนามในสัญญาของมหาเศรษฐี
หลายปีที่ผ่านมา ฉันทนรับพิษร้ายที่ควรจะเป็นของเธอ ขณะที่ผู้ชายที่ฉันรักตอบแทนฉันด้วยความรักที่โหดร้าย บัดนี้ เมื่อชีวิตเหลือเพียงสามเดือน พวกเขานำเสนอรายการสุดท้ายในบัญชี: ไตสุดท้ายที่ยังแข็งแรงของฉัน
วันที่ฉันตาย พวกเขาคิดว่าการทดลองสิ้นสุดลงแล้ว
พวกเขาคิดผิด ความตายเป็นเพียงยารัก...

เสือ
นักศึกษาหนุ่มฮ๊อต นิสัยเย็นชา ขี้รำคาญ ไม่ชอบคือไม่ชอบ
“ถ้าดีด้วยแล้วไม่ชอบ…ก็อย่ามาว่าใจร้ายแล้วกัน”
ใจ๋ใจ๋
สดใจ ร่าเริง น่ารัก แต่ความสดใสกำลังจะหายไปเพราะความรักโง่ๆ ทุ่มเทให้โดยที่เขาไม่เคยต้องการ
“ใจ๋อยากมีพี่เสืออยู่ในชีวิต แต่ในชีวิตของพี่เสือไม่เคยมีใจ๋อยู่ในนั้นเลย”
โปรย
“ยกเลิกงานหมั้นซะใจ๋ อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปมากกว่านี้”
“ต่อให้ต้องเลือกใหม่ ใจ๋ก็ยังจะเลือกพี่เสือ” ฉันมองห...

"ฉันทำผิดอะไร นายถึงได้ทำกับฉันแบบนี้"

มัสลินเอ่ยถามผู้ชายที่ทำลายความสาว สร้างราคีคาวให้เธอ ด้วยน้ำเสียงขมขื่น

เธอไม่เคยรู้จักเขา ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่ทำไมเขาถึงทำร้ายเธออย่างไร้ความปรานี

"ผิดสิ ผิดที่เธอเป็นเจ้าสาวของไอ้ภานุยังไงล่ะ ถ้าเธอไม่แต่งงานกับมัน ฉันคงไม่เอาตัวเธอมา"

หากเธอไม่ใช่เจ้าสาวของคนที่เขาเกลียดชัง

หากเธอไม่แต่งงานกับคนที่ทำให้พี่ชายเขา ต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

เขาค...

"หึ! พูดง่ายจังวะ"
"อื้อ!! พูดไม่เพราะ" เมษาชักมือกลับมาปิดหูแล้วถอยออกห่างจากเจได ชายหนุ่มมองท่าทางเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสาด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจร้อนเจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกพ่นออกมาอย่างหนัก
"เด็ก! ปัญญาอ่อน!"
"น้องเมย์ไม่ได้เด็กแล้วนะ อายุสิบแปดแล้วด้วย" เธอเถียงกลับ ไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหนทั้งที่กลัวเขาเป็นบ้า
"ใสหัวไปไหนไกลๆ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก"
"ให้น้องเมย์ใสหัวไปคนเดียวไม่ได้หรอก พี่...

“ตำแหน่งพี่เลี้ยงไม่ค่อยเหมาะกับเธอสักเท่าไหร่ ลองมาอยู่ในตำแหน่งเมียของฉันไหมล่ะ รับรองว่าจะติดใจจนไม่อยากลงจากเตียง
.............
ฟรานเซสโก้ เดอมาร์ชี มาเฟียหนุ่มกลัดมันรักอิสระ ไม่ชอบการผูกมัด ไม่คิดมีใจให้หญิงใด เขาคิดเสมอว่า “ผู้หญิงคือเครื่องบรรณาการทางเพศ” มีไว้เชยชม แต่ไม่ได้มีไว้รักใคร่ เมื่อเสร็จกิจทุกอย่างก็จบ แต่แล้วจู่ๆ ความรักก็หล่นโครม ใส่แบบไม่ทันตั้งตัว เขาจึงคิดอยาก “ผูกมัด” แม่ห...

"ฝันไปเถอะ! อย่าหวังว่าฉันจะยอมให้เลือดเนื้อเชื้อไขของคุณที่เกิดจากความมักง่ายของคุณได้ผ่านท้องฉันมาเกิด ไม่มีวัน!"

ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเธอก้าวเข้ามา โทษทัณฑ์สถานเดียวของเธอคือความเจ็บปวดอย่างสาสม

“หึ ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เป็นแม่ของลูกฉันจำใส่หัวเธอไว้!”

ดวง ตาสีเขียวมองร่างเปลือยของสาวน้อยตรงหน้าด้วยสายตาแค้นเคือง ดุดัน เธอถอยร่นหนีเขาอย่างหวาดผวา ตื่นกลัว ตกใจ ดวงหน้างามสั่นไปมาจนเส้นผมสลวยปลิวไสว เมื่อเห็นเขาถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นๆ อย่างใจเย็น ปรางค์รวีพยายามถอดโซ่ตรวนที่จองจำอยู่ที่ข้อเท้า เพื่อที่เธอจะหนีอสูรร้ายที่กำลังย่างกรายขึ้นมาบนเตียง ในสภาพที่ไร้ซึ่งอาภรณ์

“เธอ คิดเหรอว่าจะหนีฉันพ้น?..ไม่มีทาง..ผู้หญิงใจร้ายฆ่าได้แม้กระทั่งลูกของตัว เอง...

แควก...แควก

“กรี๊ด! อย่าค่ะ อย่าทำรวีแบบนี้...ฮือ”

เสียงเสื้อผ้าฉีกขาดดังขึ้น ตามด้วยเสียงกรีดร้อง อ้อนวอนของณัฐรวี ทว่าคนกระทำหาได้ฟังเสียงหล่อน เขายังคงออกแรงฉีกเสื้อผ้าจนขาดติดมือมาอีกหลายครั้ง ทั้งเนื้อทั้งตัวหล่อนเหลือเพียงชุดชั้นในท่อนบนและท่อนล่าง

“รวีกลัวแล้ว ต่อไปรวีจะไม่ใส่ชุดนี้อีก...ฮือ...พี่เมฆอย่าทำอะไรรวีเลยนะคะ” กระแสเสียงสั่นเครือ เจ้าของประโยคคำพูดน้ำตาไหลอาบแก้ม ยกมือไหว้ชายห...

มือเหล็กของเขาจับรอบเอวฉันแน่นและเขากดฉันติดกับผนัง
"ปล่อยฉัน!" ฉันกัดฟันพูด
"ถ้าฉันอยากตอนนี้" เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาแตะที่ติ่งหูของฉัน
"ฉันสามารถบังคับให้เธอทำตามใจฉันและดูเธอกรีดร้องด้วยเสียงที่ไพเราะของเธอใต้ตัวฉัน" เขากระซิบเสียงแหบ

ฉันอ้าปากค้างและพยายามดึงมือของเขาออกจากเอวของฉัน
"เธอเป็นภรรยาของฉันไม่ใช่เหรอ?" เขาเย้าเล่น ฟันของเขากัดเบาๆ ที่ผิวหนังของฉัน
ฉันรู้สึกถึงความร้อน...