ล้างแค้น

เธอจำใจเข้าวิวาห์แทนพี่สาว เดิมทีคิดว่าพอเล่นละครฉากนี้จบทุกอย่างก็คงจบ แต่ทว่าชายหนุ่มที่เข้าวิวาห์กับเธอในวันนี้กลับมัดมือชกให้เธอจดทะเบียนสมรส หนำซ้ำคืนเข้าหอเขาก็ยัดเยียดสถานะเมียให้เธออีกด้วย

หลินหลิน เด็กหญิงกำพร้าถูกนำมาวางทิ้งไว้หน้าบ้าน อาม่าเฉินเมตตาเลี้ยงดูนางและคอยเป็นแรงบันดาลใจ เมื่อโตขึ้นนางจึงยึดอาชีพเขียนบทละครตามความใฝ่ฝัน ชีวิตของหลินหลินต้องพลิกผันเมื่อซุปตาร์คนดังปฏิเสธบทที่นางเขียนขึ้น และส่งนางย้อนกลับไปในยุคต้าชิง เพื่อแก้ไขทั้งบทละครและเรื่องราวบางอย่าง ที่นั่นหลินหลิน ได้พบกับบุรุษรูปงามที่มีความผูกพันกันมาตั้งแต่อดีตชาติ ท่านอ๋องเก้า ฉินจิ้นเหอ โอ้สวรรค์ ไยต้องแกล...

เธอไม่มีวันได้รู้หรอก... ว่าเขานั้นแอบรักเธอมานานแค่ไหน...
‘เทพบุตรจอมเสเพล’ นี่คือฉายาของ แม็กซิมัส แบร์นาร์ด อนันต์ทรัพย์ หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส ชายหนุ่มผู้มีรูปโฉมงดงามราวกับเทพบุตรกรีก แต่ชีวิตกลับบัดซบไม่มีชิ้นดี เขาติดคุกแทนน้องชายต่างมารดาด้วยเหตุผลที่บอกใครไม่ได้ แต่เมื่ออิสรภาพมาถึง เขาก็เรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองปรารถนามานาน
นั่นก็คือเธอ.... เจ้าสาวของน้องชาย!
เดือนกันยา มิ่งกมล หญิงสาว...

ทุกอย่างเกิดจากการเข้าใจผิด เขมิกาหญิงสาวเคราะห์ร้ายเธอได้กลายเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นของชยันต์ฝาแฝดของชรัญคนรักของเธอ และตราบาปนี้ได้ตกมาที่เธอกับลูก เมื่อทุกสิ่งที่พันผูกชยันต์เป็นผู้สร้างตราบาป.

คุณานนท์เมา...
ใช่ เขาต้องการให้แอลกอฮอล์ดับความทุกข์ ความผิดหวัง ความเสียใจ และอาการเจ็บใจ แค้นฝังรากลึกให้หลุดออกไปใจบ้าง วันนี้เขากับครอบครัวเสียหน้าหนักมาก ต้องตกเป็นขี้ปากชาวบ้านที่ต้องนำเรื่องนี้ไปพูดคุยกันสนุกปาก คงไม่มีใครคิดว่า คนอย่างคุณานนท์จะถูกทิ้งกลางอากาศ ถูกทิ้งในวันสำคัญของชีวิตด้วย
ไม่แค้นก็แปลก แล้วความแค้นทั้งหมดก็กำลังไปลงที่เจ้าสาวที่ไม่ปรารถนา
“หลับสบายเลยนะ” เขาพูดเสียงต่ำ ...

“เราเลิกกันเหอะว่ะ เฮียเบื่อเธอเต็มทนแล้ว”

เขาบอกเหตุผลที่ไม่ไปต่อกับเธอด้วยคำพูดง่าย ๆ ว่า ‘เบื่อ’

“เธอเป็นเมียเฮียนะกันตา”

หนึ่งปีให้หลังต่อมาจู่ ๆ เขาก็กลับมาทวงเธอคืน…….

"คุณจำคำพูดของตัวเองไม่ได้เหรอคะ ตอนที่พูดกับเพื่อนคุณบอกว่ายังไง ถ้าฉันท้องขึ้นมาคุณจะหย่ากับฉัน และสัญญาของฉันกับคุณมันก็สิ้นสุดลงแล้วด้วย”
“ม่าน…”
เพียงเขาอ้าปากเรียกชื่อเธอ ม่านทิวาก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่ยอมให้โอกาสคนใจร้ายอย่างเขาได้พูดอธิบายสักคำ
“ที่คุณทำไปทั้งหมดก็เพราะต้องการแก้แค้นให้ยัยวิเจ็บใจแล้วก็เอาชนะเดิมพันเพื่อนของคุณเท่านั้น" เธอยอกย้อนเสียงราบเรียบ แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในหัว...

ความเคียดแค้นที่เกาะกินหัวใจมาเนิ่นนานกำลังจะได้รับการสะสาง
แต่ เมยาวี กลับประเมินตัวหมากมีชีวิตในเกมนี้ต่ำต้อยจนเกินไป
ท้ายที่สุด... ไฟร้อนแรงที่หญิงสาวเข้าไปพัวพันก็หวนกลับมาแผดเผาตัวเธอเอง
เพราะคนอย่าง วชรวิศ ไม่ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นคนโง่งมแน่
ลองเธอได้ใช้เขาเป็นเครื่องมือชำระแค้น เขาจะให้เธอชดใช้การกระทำนั้น
ด้วยหัวใจทั้งดวง!

“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว อ้อ... เดี๋ยวสิ!”

เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ

วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหย...

*บางครั้งชีวิตจริงมันก็ยิ่งกว่านิยาย เมื่อครอบครัวส่งเธอให้มาอยู่กับคู่หมั้นของน้องสาว มีแต่นางเอกไม่ใช่หรือที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้ แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น นางร้ายอย่างเธอทำไมถึงต้องมารับกรรมแทน
เผ่าเพชรเงยหน้าขึ้น มองสบตากับตากลมโตที่จ้องมองเขานิ่ง ก่อนจะรู้สึกขัดใจ เมื่อเห็นความหวาดกลัวที่ปนอยู่ในดวงตาคู่นั้น
“ถอดเสื้อผ้าออก!”คำพูดง่ายๆ แต่กลับทำให้คนฟัง สะดุ้งสุดตัว
“คะ! คุณว่าอะไรนะ!”ลลนาถามย้ำ...

เมื่อประตูบานสุดท้ายถูกเปิดออก ร่างชายฉกรรจ์นับสิบอยู่ในบ้าน แต่ละคนดูเหมือนโจร กักขฬะ ป่าเถื่อน ร่างของนรินทร์วิภาสั่นจนเมฆินทร์รู้สึกได้ แต่เวลานี้ไม่มีคำว่าเมตตาสำหรับเขา

“ไม่นะคุณจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้...ได้โปรดอย่าทำฉันแบบนี้” นรินทร์วิภาอ้อนวอนทั้งน้ำตา
“กูมีของขวัญมาให้พวกมึง ก่อนที่พวกมึงจะตายรับรองพวกมึงต้องพอใจแน่นอน”

ชายฉกรรจ์ส่งเสียงฮือฮากับของขวัญที่เมฆินทร์มอบให้ บ้างเป่าปาก บ้า...

รักร้ายคู่หมั้นอันตราย

เธอทิ้งเขาไป 2 ปีหลังจากหมั้นตามความต้องการของผู้ใหญ่และผลประโยชน์ธุรกิจ

เขารักเธอที่สุดแต่หยุดเจ้าชู้ไม่ได้ ถึงจะยกให้เธอเป็นที่หนึ่ง แต่ก็มีที่สอง ที่สาม...ตามมาเสมอ

---- | ----

“ทำไมละลูกปลาเสี่ยไม่ดีพอรึไง”

“ดีค่ะ แต่ลูกปลาเกลียดคนเจ้าชู้”

‎- เสี่ยอิฐ ลูกปลา -

ภาพที่เห็นในวันครบรอบแต่งงานทำให้หัวใจของ 'เซลีน' แหลกสลาย
แต่ก่อนจะยอมปล่อยมือ 'องศา' ไป เธอยื่นเงื่อนไขรั้งเขาไว้ได้เพียงสามเดือน
แผนการเอาคืนจึงเริ่มขึ้น...



"อยู่กับฉันอีกสามเดือน... แค่สามเดือน แล้วฉันจะปล่อยนายเป็นอิสระ จะไม่แฉนายด้วย"

"เหอะ!" เขาแสยะยิ้มกวนอวัยวะเบื้องล่าง "ในสามเดือนนี้เธอจะบอกว่าไม่เป็นไร ขอแค่ได้อยู่กับฉันก็พอ เรื่องอื่น ๆ เธอจะไม่สนใจแล้วให้อภัยฉันงั้นเหรอ"

เซล...

ความรักเหนือกาลเวลาแม้แต่ชาติภพภูมิก็ไม่อาจขวางกั้น ด้ายแดงที่ไม่อาจสะบั้นด้วยเงื่อนไขของสองดวงใจที่ยังคงผูกพันเหนือลิขิตแห่งโชคชะตา
โปรดอย่าถามว่าพวกเขารักกันตั้งแต่เมื่อไหร่
เพราะคำตอบที่ได้ยินอาจจะเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ
เพราะว่าพวกเขานั้นรักกันมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว...
“ด้วยเกียรติของชาตินักรบ คนเดียวที่ฉันจะไม่ทิ้งไปก็คือคุณ” อิงอิงทำท่าทางขึงขังเข้มข้นทั้งยังพูดจาฉะฉานตามคำสัตย์ที่มีมาตั้งแต่ชา...

เพราะถูกคนรักหักหลังด้วยการไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะเงิน ทำให้อเล็กซ์ มาเฟียหนุ่มหล่อกลายเป็นคนเย็นชา ไร้หัวใจ และร้ายกาจ
เขาตราหน้าผู้หญิงทุกคนว่าล้วนซื้อได้ด้วยเงิน จนกระทั่งเขาได้มาพบกับเธอ ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวที่ถูกลากตัวมาให้ผู้ชายประมูลในผับวันนั้น เพราะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงขายตัว เธอเลยถูกเขาซื้อมาเพื่อเป็นของเล่นบนเตียง แต่เขาดันติดใจ เมื่อมารู้ภายหลังว่าได้สาวบริสุทธิ์มาเชยชม เลยยอมจ่า...

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ
ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน
ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย
กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง
เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ ‘สมบัติส่วนตัว’


“คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก”
คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทา...

เมื่อทุกคนในครอบครัวถูกขู่เอาชีวิต หญิงสาวจำต้องฝืนความเจ็บสักลวดลายบนเรือนร่างและสวมชุดกี่เพ้าผ้าไหมจีนแสนสวย พาตัวเองไปยืนอยู่หน้าพญามังกรดำ หยางโจวหมิง มาเฟียใหญ่แห่งเกาะฮ่องกง ผู้ชายรูปงามที่มีดวงตาสีสนิมเหล็กวาววับและเย็นชา มีเรียวปากโค้งบางเฉียบสีเข้มที่คล้ายจะคอยเหยียดหยามทุกคนตลอดเวลา ผู้ชายที่มีอำนาจล้นฟ้าและบงการชีวิตของใครก็ตามที่เขาต้องการ โดยเฉพาะ...ชีวิตของเธอ สรัญรัตน์ อัคราบริรักษ์...

“ฉันจะหย่ากับเธอ จากนั้นเธอจะไปลงเหวลงนรกที่ไหนก็เชิญ!”
“ฉันไม่หย่า!” หญิงสาวสวนกลับทันที ด้วยรอยยิ้มที่บอกให้เขารู้ว่าฝันไปเถอะ
“ใครหย่าก็คงโง่น่าดู มีสามีออกจะหล่อเหลาเอาการ กิจการใหญ่โต ทรัพย์สินเงินทองก็มากมี ชาตินี้คงใช้ไม่หมด ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่โง่หย่ากับคุณ ตอนแต่งฉันก็ไม่ได้อยากแต่ง คุณอยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ แล้วตอนหย่า... ทำไมฉันต้องหย่าตามความคิดของคุณด้วยล่ะ”
“กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้...

ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างจักรินทร์ จะถูกบุหลัน คนรักที่กำลังจะแต่งงานในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าทอดทิ้งไปกับชายอื่นที่ไม่มีอะไรเทียบเขาได้ แล้วไม่ได้ทิ้งเปล่าเสียด้วย เธอหอบทรัพย์สมบัติไปด้วยหลายรายการ สร้างความเจ็บปวด คับแค้นใจให้เขาไม่น้อย เป็นความแค้นที่เขาสาบานว่า จะต้องได้รับการสะสาง
แต่แล้วก็เหมือนโชคเข้าข้างจักรินทร์ เมื่อสวรรค์ส่งอิงฟ้า หลานสาวของบุหลันมาให้เขาชำระแค้นแทนอาสาวถึงที่ เขาจึงลงทัณฑ์อ...

“เธอมันก็แค่นางบำเรอขัดดอก อย่าบีบน้ำตาเรียกราคาให้มากหน่อยเลย" ครั้งหนึ่งคนพูดเคยเป็นสุภาพบุรุษแต่ความผิดหวังทำให้เขากลายเป็นเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่ออย่างเธอ”
ชายหนุ่มซุกหน้าลงกับคอยาวระหงของหญิงสาว เขาซุกไซร้มันอย่างรุนแรงรุกขึ้นจากข้างเตียง ขึ้นมาคร่อมคนร่างบางไว้
หญิงสาวที่กำลังตกใจตื่นกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น พยายามกลั้นเสียงร้องไห้ที่มันดังอยู่ข้างในหัวใจ แต่มันก็สุดที่จะกลั้นมันไว้จริงๆ