หักมุม

เพราะสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนตอนเมา ที่ทำให้เธอตกเป็นของเขาแบบไม่รู้ตัว
เพราะเมาเธอเลยยั่วเขาแบบไม่รู้ตัวเลยสักนิด
แต่ใครจะคิดละว่าเขาจะเป็นเจ้านายหมาดๆ ในวันรุ่งขึ้น หลังจากสอนบทรักร้อนแรงให้เธอ
แล้วเธอจะทำยังไง ในเมื่อเขามีคู่หมั้นแล้วด้วย
เธอจะยั่วให้เขาเป็นของเธอ
หรือหอบหัวใจหนีไปแบบคนแพ้ดี
“ไม่เอากับคนเมา” นั่นคือสิ่งที่เขาทำมาโดยตลอด แต่ทุกสิ่งก็ต้องพังลง เมื่อเจอคนเมาขี้ยั่วแบบเธอ
“ยั่วไม่เป็น...

เพราะความรักพังทลาย 'ปาลิน' ยัยเฉิ่มแว่นหนาแห่งคณะบัญชี จึงตัดสินใจสลัดคราบเด็กดี สวมวิกผมสีชมพูออกไปประชดชีวิตในไนต์คลับ ทว่าความเมาบวกกับความเด๋อด๋า ทำให้เธอผลักประตูเข้าผิดห้อง!
จากที่ตั้งใจจะไปปาร์ตี้ กลับกลายเป็นไปปลุกสัญชาตญาณดิบของ 'วิคเตอร์' เสือร้ายแห่งคณะวิศวะ
เช้าวันต่อมา ปาลินตื่นขึ้นมาพร้อมกับคราบลิปสติกสีแดงสดบนผ้าห่มและสภาพเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ย เธอทึกทักไปเองว่าได้ก้าวข้ามเส้นความสัมพ...

เพราะเธอเขาจึงลุ่มหลงตกอยู่ในเสน่หาราคะ
เภตาหญิงสาววัย29 ผู้ไม่เคยผ่านมือชาย ไม่เคยผ่านแม้แต่มีรักครั้งแรกด้วยซ้ำ เพราะไม่สวย ไม่เซ็กซี่ ใครมันจะมองสาวเชยๆ ใส่แว่นตาหนาเตอะกัน!

แต่จู่ๆ ความซวยหรือความฟินก็ไม่รู้ล่ะ เธอดันพลาดกระตุกหนวดเสือเข้าอย่างไม่รู้ตัว แถมกระตุกตรงไหนไม่ทำดันไปกระตุ้นต่อมราคะของประธานแห่งเคพีแอลเสียนี่

สัมพันธ์สวาทครั้งนี้จะลงเอยแบบไหน เห็นทีจะเสียเหงื่อเสียกายกันไปแบบยาวๆ ...

“กรี๊ด!”

“ร้องทำไม”

“ไอ้คนบ้า นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

“เอ้า! จำไม่ได้เหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน เมื่อคืนนี้เธอเมามาก ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ

แล้วจู่ๆ เธอก็มากอด มาจูบฉัน ฉันเลยพาเธอมาที่นี่”

“ไม่! ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้นกับคุณแน่ๆ ฉันจะแจ้งตำรวจ คุณข่มขืนฉัน!”

“ใครข่มขืนใครกันแน่ เมื่อคืนนี้เธอจับฉันอึ๊บไปตั้ง 8 ครั้ง ฉันอายุ 37 แล้วนะ เรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมี เธอก็บังคับข่มข...

ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโช...

ตลอดสามปีที่แต่งงาน ฉันเป็นเพียงภรรยาที่สามีไม่เคยรัก ไม่เคยเลือก และไม่เคยเห็นความสำคัญ แม้กระทั่งวันที่ฉันนอนร้องไห้อยู่ในห้องฉุกเฉินหลังแท้งลูก คนที่อยู่กับเขาในวันนั้น... กลับเป็นผู้หญิงอีกคน ฉันจึงเลือกเดินออกมา พร้อมหัวใจที่พังไม่เหลือชิ้นดี
แต่ก่อนหย่ากันเพียงไม่กี่วัน ฉันกลับพบว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์อีกครั้ง และในวันที่ฉันกำลังจะบอกข่าวนั้น เขากลับประสบอุบัติเหตุ จนจำฉันไม่ได้...
ถ้าอย่างน...

เมื่อความภักดีของเธอ
ถูกตอบแทนด้วยการทรยศหักหลัง
ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการ 'เอาคืน'
"พันล้านเท่านั้น แล้วฉันจะหย่ากับคุณ"
แต่พอเธอยอมไปจากชีวิตเขา เขากลับเป็นฝ่ายวิ่งตามเธอ พร้อมกับความลับบางอย่างที่รอการเปิดเผย

“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้”

“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม

“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว

“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้...

แปดปีก่อน ฉันบอกเขาว่าฉันท้อง เขาเลือกที่จะไม่เชื่อ
แปดปีต่อมา ฉันเจอเขาอีกครั้งในฐานะผู้หญิงที่รุ่นพี่ของเขาหมายตา
เขาไม่เคยรู้ว่ามีลูกที่ป่วยหนัก จนฉันต้องหาเงินรักษาจนสายตัวแทบขาด เพราะฉันไม่เคยคิดจะบอก เพราะฉันเคยบอกเขาไปแล้ว และวันนั้นเขาเลือกที่จะไม่เชื่อเอง

เมื่อถ่านไฟแค้นในอดีตไม่เคยมอดสนิท และพร้อมที่จะกลับมาแผดเผาทุกหัวใจให้มอดไหม้ พวกเขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องหัวใจสำคัญของตัวเอง...แบล็กสกอร์เปี้ยน

โอยามะ : ทางเดียวที่ผมจะสามารถปกป้องเธอได้...คือการปล่อยเธอไป

ฮานะ : มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าฉันจำทุกอย่างได้ แต่ไม่มีเขา


----------


คิราวะ : ไม่ว่าวันนั้นๆ เธอจะเจอเรื่องร้ายๆ อะไรมา ผมอยากให้เธอทิ้งทุกอย่างที่มันทำให้เธอไม่สบายใจเอาไว้...

ครั้งที่แต่งงานกัน ท่านก็ไม่ยอมร่วมหอ
ยั่วยวนเท่าใด ก็ไม่เคยได้ผล
เผยโฉมต่อหน้า ท่านก็ไม่เคยยล
ข้าอดทนเนิ่นนาน ให้ท่านเหลียวแล
แล้วเหตุใดจู่ๆ
ท่านจึงกลายเป็นปีศาจราคะ จับข้ากดไม่ยอมปล่อยเล่า!

“ฉันอยากได้เธอมานอนเล่นๆ ด้วยสักเดือน และต่อให้เธอบริการฉันได้ถูกใจหรือไม่ ฉันก็จะยกค่าเสียหายให้ทั้งหมด”
ถ้อยคำหยามเหยียดกรีดลึกไปถึงขั้วหัวใจหลุดจากปากซาตานไร้หัวใจ คาร์รีม บิน คาดาร์
ทายาทบ่อน้ำมันผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นยามเหงาและไม่คิดเก็บใครไว้สานสัมพันธ์รัก
“ต่อให้ฉันขัดสนจนต้องกัดก้อนเกลือกิน ฉันไม่มีวันขายศักดิ์ศรีให้ผู้ชายมักมากใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างคุณเป็นแน่”
หากเขากลับโดนตอกกลับเสียหน...

สำหรับเธอ... คืนนั้นอาจเป็นเพียงเศษเสี้ยวความทรงจำที่เลือนหายแต่สำหรับเขา... คืนเดียวกลับกลายเป็น ‘ลมหายใจ’ ที่เขาเฝ้าตามหามาตลอดหนึ่งปี
ทว่าในวันที่ได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับมองเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า...
“หมอท่านชาย” ผู้สูงศักดิ์จึงยอมทิ้งศักดิ์ศรี ยื่นข้อเสนอแต่งงานเพื่อกักขังเธอไว้ในอ้อมกอด
ยอมแม้กระทั่งเป็นคนเห็นแก่ตัว... เพียงเพื่อผูกมัดเธอไว้ด้วย ‘พันธะสัญญา’ ที่เธอไม่มีวันจำได้

"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้อง...

ในฐานะคนรักลับๆ ของธีระวัชมาห้าปี ฉันคิดว่าการอ่อนโยนและเชื่อฟังจะทำให้ฉันได้หัวใจของเขาในที่สุด
แต่โชคชะตากลับเล่นตลกกับฉัน ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคหัวใจล้มเหลวและเหลือเวลาอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่เดือน
เมื่อคนรักที่แท้จริงของเขากลับมา ฉันก็ถูกทอดทิ้ง
โดยไม่สร้างเรื่องวุ่นวายใดๆ ฉันจากเขาไปอย่างเงียบๆ โดยไม่เอาเงินแม้แต่บาทเดียวจากเขา...

เมื่อน้องสาวฝาแฝดแสนอ่อนแอต้องแต่งเข้ามาเป็นฮองเฮาเพื่อมาสืบเรื่องราวการตายของวงศ์ตระกูลที่แท้จริง และได้มาเจอกับฮ่องเต้ที่มีปมฝังใจจนกลายเป็นคนขี้ระแวง แฝดผู้พี่จึงต้องปลอมตัวเป็นน้องสาวเพื่อมาจัดการกับสนมที่ข่มเหงน้องสาวฝาแฝดของนางและต่อกรกับฮ่องเต้ที่ไม่สนใจใยดีฮองเฮาของตนเอง แถมยังต้องตามสืบหาความจริง แต่นางจะสามารถทำได้สำเร็จดั่งที่ตั้งใจไว้จริงหรือ?

เธอเรียนจบจากเมืองไทยและกำลังเรียนต่อปริญญาโทที่แอลเอ อเมริกา หญิงสาวเป็นกำพร้าบิดา ตั้งแต่อายุสิบขวบ ต่อมาเมื่อเธออายุสิบสาม มารดาก็แต่งงานใหม่กับเศรษฐีผู้ดีเก่า ผู้ซึ่งเคยเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนอเมริกา ตุลยาเรียกเขาว่า คุณลุงเมษ คุณลุงเป็นพ่อม่ายเมียตาย มีลูกชายอยู่คนหนึ่งชื่อ พี่มาร์ช

"มองฉัน รู้สึกถึงฉัน ฉันอยู่ในตัวเธอ"
อเล็กซานเดอร์ยกสะโพกของฉันขึ้น ปรับท่าทาง
ให้ฉันรู้สึกถึงการเข้ามาที่ลึกยิ่งขึ้น
"เธอเปียกโชกจริงๆ"

ฉันรู้สึกถึงจังหวะอันแข็งแกร่งของเขา
ไม่อาจยับยั้งที่จะร้องชื่ออเล็กซานเดอร์ออกมา

"ให้ตาย ฉันต่างหาก ฉันที่ควรจะได้เธอตั้งแต่สิบปีก่อน"

——

ลูกสาวของเธอเสียชีวิต
ขณะที่สามีของเอเลนอร์ติดต่อไม่ได้ทั้งวัน
แต่ตอนนี้กลับอยู่ในห้องนั่งเล่นเล่นกับลูกชายของพวก...

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

เมื่อมาเฟียโหดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสาวใช้ของเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้เธอจะทำอย่างไร ในเมื่อสาวใช้คนนี้นิสัยต่างกับตนเองสุดขั้ว!! แต่แล้วยังไงสาวใช้ก็สาวใช้สิ จากนี้ไปเธอก็ขอเป็นสาวใช้ตัวร้ายแล้วกัน