อาชญากรรม

รอยยิ้มเเละเสียงหัวเราะของภัทร เป็นสิ่งเดียวที่เขาโหยหามาโดยตลอด อยากครอบครอง เเต่สุดท้ายก็กลายเป็นความบ้าคลั่งจนต้องบำบัด จองจำตัวเองเอาไว้ในความมืดมิดไร้ซึ่งเเสงสว่าง

การรักใครมากๆ มันไม่ใช่เรื่องผิด
แต่มันผิดที่ว่าฉันยอม และอดทนกับเขามากเกินไป
มากเกินจนทำให้ตัวเองต้องเจ็บหลายต่อหลายครั้ง
และสักวันหนึ่งความอดทนของฉันมันก็คงจะหมดลง

ผู้ชายที่ไม่คิดจะง้อ ไม่คิดจะแคร์
ไม่คิดจะสนใจอะไรสักอย่างนอกจาก...จะเอา
"หลอกควายสบายใจจัง หลอกกี่ครั้งก็ยังเป็นควาย"

“มานั่งตรงนี้สิ” เขาใช้ฝ่ามือตบบนเบาะข้างตัวเบาๆ หญิงสาวมองมือหนาแล้วปฏิเสธออกไปอย่างนุ่มนวล
“ดิฉันไม่อาจเอื้อมค่ะ ดิฉันยืนอยู่ตรงนี้ดีแล้ว และมั่นใจว่าคนอื่นๆ ในทีมก็ยืนที่จุดนี้เหมือนกัน” เธอตอบอย่างชาญฉลาด
“ดิฉันไม่อาจเอื้อมเหรอ” เขาพูดทวนประโยคด้วยโทนเสียงสูง มองร่างอรชรตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า นัยน์ตาสีฟ้าคู่นั้นโลมเลียอย่างเห็นได้ชัด ยกยิ้มขึ้นข้างหนึ่ง เอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังชาวาบไปทั้งกาย
“...

ฉันกับน้องสาวอีกสองคนถูกคุณพ่อไล่ออกจากบ้านโดยไม่ให้เงินติดตัวมาสักบาทเดียว มีพี่น้องอยู่สามคน มีตัวเอง หนูหน่อย หนูนา ตั้งแต่ที่คุณแม่เสียคุณพ่อก็มีภรรยาใหม่ แต่โชคร้ายที่คุณพ่อท่านหลงเมียใหม่จนไม่สนใจพวกฉันทั้งสามคน แถมพวกเรายังถูกแม่เลี้ยงใส่ร้ายว่าคิดจะทำร้ายเธอพอพวกฉันบอกว่าแม่เลี้ยงคนนี้ไม่ได้ดีอย่างที่คิดแถมยังคิดฆ่าเราสามคนอีก คุณพ่อก็ไม่เชื่อแถมยังไล่ให้พวกฉันไปอยู่ที่อื่น พวกเราสามคนมีศั...

“ซีเจนอย่าเป็นอะไรไปนะลูก”
ฉันนั่งร้องไห้พร้อมกับเฝ้าภาวนาเบาๆ ด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดหัวใจอยู่หน้าห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่งของเมืองหลวงแต่สิ่งที่พร่ำภาวนากับไม่เป็นจริงเมื่อหมอเปิดประตูเดินออกมาอีกแล้วพูดขึ้นว่า
“ขอโทษด้วยครับเลือดของคุณแม่จากที่ทางโรงพยาบาลตรวจสอบแล้วไม่สามารถใช้กับเด็กได้ครับทางเราจึงต้องจำเป็นหาเลือดให้ด่วนที่สุด คุณพอจะมีญาติที่ไหนบ้างครับ?”
คำตอบที่ได้รับมันทำ...

เรื่องที่ 1 บำเรอรักคุณอัคคี
"ทำไมหนูต้องใส่ชุดบ้าๆนี่ด้วย ไอ้แก่ตัณหากลับ!!"
"อย่าดื้อนังหนู อยากอยู่สบายๆก็ต้องใส่"
"ไม่!! หนูไม่ใช่คนที่ไปกู้เงินสักหน่อย ปล่อยหนูไปนะ"
"แต่กระดาษแผ่นนี้มันคือสัญญาและข้อผูกมัด สาวน้อยพ่อแม่ของเธอส่งเธอมาให้ฉันเรียบร้อยแล้ว ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะพาไปโรงพยาบาล"

เรื่องที่ 2 เมียผมชื่อยูริ
ทุกวันนี้ผมแทบจำหน้าคุณไม่ได้เลยเพราะความน่ารักของคุณมันเพิ่มข...

เมื่อความแค้นถูกฝังรากลึกไว้ในจิตใจของเขาไม่เคยจางหาย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเขาก็พร้อมจะเอาคืนทุกคนที่เคยทำให้เขาและแม่เจ็บปวดเสียใจ
และเธอก็คือคนแรกที่ต้องแบกรับทุกอย่างจากการกระทำเสแสร้งและชอบแย่งของคนอื่น ต้องอยู่ชดใช้การกระทำทุกอย่างที่เขาเคยสูญเสียในวัยเด็กกลับมาอย่างสาสมหลีกเลี่ยงไม่ได้

คนเราย่อมมีเหตุผลของการอดทนต่อความสัมพันธ์ที่เจ็บปวด ไม่ว่าจะด้วยภาระหน้าที่ ความสะดวกสบาย เงินทองหรืออำนาจบารมี รวมถึงความรักหรืออะไรก็ตามอีกมากหมาย แต่มันคงจะดีกว่านี้หรือเปล่าที่คนอดทน คือคนที่เลือกมันเอง ไม่ใช่ต้องอดทนเพื่อความสบายใจและความต้องการของใครรอบตัว
และยิ่งตอนที่เธอทนแทบไม่ไหว กลับแทบไม่มีใครช่วยแบ่งเบาความรู้สึกเหล่านี้ออกไปเลยสักนิด