อำนาจ

"ความรักก็เปรียบเสมือนสารเสพติด ฉันจะทำให้เธอคลั่ง และเสพติดฉันแต่เพียงผู้เดียว จำไว้!"

ประโยคนิ่งๆ นั้นมีนัยแฝงไปด้วยความหมายมากมาย แต่มันก็ไม่อาจทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวได้เลยสักนิด...

"ต้องกลัวมั้ย?"

........................................................................

คนส่วนมากเมื่อชีวิตตกต่ำถึงขีดสุดก็มักจะเลือกกระทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด

แต่สำหรับฉันนั้นถือได้ว่าจัดอยู่ใ...

#พ่อสามีนางร้ายจะอุ้มท้องลูกของท่านเอง
มารดาพวกท่านเถอะ!
เป็นหญิงแพศยาแต่งกับลูกแต่ปีนขึ้นเตียงพ่อสามี
ไร้ยางอายเยี่ยงไร ในเมื่อชาติภพใหม่ นางร้ายผู้นี้จะเปลี่ยนบทเอง
ฮึ... ยกที่หนึ่ง ก็เริ่มจากการปล่อยท้องไปเลยสิคะ
หมายเหตุ ระวังตกหลุมรักหนุ่มรุ่นพ่อโดยไม่รู้ตัว!#หลัวที่ดีคือสามีรุ่นพ่อ

เขาเป็นทั้งแฟนเก่าลับๆ และเจ้าหนี้ที่เธอไม่สามารถชดใช้ได้หมดในชาตินี้ เพราะมันเป็นสัญญาหนี้ชีวิตที่เธอไม่สามารถหลบหนีได้

แค่คิดว่าต้องแต่งงานกับฆาตกรก็รังเกียจมากพออยู่แล้ว นี่ดันยื่นสถานะเมียน้อยมาให้อีก คิดว่าฉันเป็นใครกันแน่!

ฉันมีแฟนอยู่แล้ว เราเป็นเพื่อนกันตั้งเเต่สมัยมัธยม ก่อนที่จะตกลงปลงใจคบกันในที่สุด
ฉันเคยความจำเสื่อม ประสบอุบัติเหตุจนทำให้ 'ใครสักคน' หล่นหายไปในความทรงจำ
เเละเขากำลังจะมาทวงมันกลับคืน

“ก็แค่ชู้ ผัวเธอไม่รู้หรอก”

'พี่เสือ' คือรุ่นพี่ของตรี เเฟนของฉัน เขาถูกใจฉัน พยายามเข้าหาฉันด้วยวิธีต่างๆ
เขาพยายามควบคุม ครอบงำฉันให้เข้าใจถึงความเจ็บปวดของเขา
จนในที่สุด... ฉันก็ถูกกรงเล็บของเสือตะครุบตัวเข้า...

โชคชะตากำหนดให้หล่อนเป็นนางคณิกา
นางจะยอมเป็นเพียงแค่ที่ระบายความใคร่ของชายตลอดชีวิต หรือเธอจะเป็นผู้พิชิตชายทั้งปวงให้สยบแทบเท้า!

“ท่านแม่ทัพ...ข้าไม่อยากตาย” เสียงนั้นสั่นเทา
“เสี่ยวชิง มีข้าอยู่ตรงนี้ อย่าได้กลัวสิ่งใด ข้าคือลมหายใจของเจ้า เป็นประตูแห่งขุมนรก เมื่อข้าไม่ยินยอมเปิด ก็มิอาจมีใครมาแย่งชิงวิญญาณนี้ไปจากเจ้า”
“ท่านล้อข้าเล่นแล้ว”
“ฮึ เห็นข้าเป็นบุรุษเหลวไหลตั้งแต่เมื่อใด”
ได้ฟังคำจ้านซานป๋อเช่นนั้น นางก็ใจชื้น และนึกมันเขี้ยว
“หากท่านไม่ใช่คนเหลวไหลหรืออ่อนหัด เหตุใดถึงปล่อยให้สตรีผู้นี้ ร้อนรุ่มแล...

ชาติก่อนขึ้นเกี้ยวเข้าหอแทนผู้อื่น ชีวิตบัดซบอยู่ก็เหมือนตาย กระทั่งมีมารหัวขนในครรภ์ ชายอำมหิตจึงเห็นค่า แต่สุดท้ายกลับเกิดเหตุการณ์หนึ่งศพสามชีวิต เมื่อมีลมหายใจอีกครั้ง นางจะไม่มีหวนคืนสู่จุดจบเดิม


มือใหญ่ๆ ก็ดึงถุงหอมของนางออกมา แกะดูด้านใน จากนั้นก็หัวเราะชอบใจทีเดียว
“โอ้ ปีศาจ... ข้าคือปีศาจใช่หรือไม่ แล้วนี่คงเป็นยันต์คุ้มภัยของเจ้าสินะ ซีซี...เฮ้อ แล้วมันจะปกป้องเจ้าได้จริง...

เธอใช้ร่างกายมาเป็นดอกเบี้ยในการจ่ายหนี้ในครั้งนี้

ถ้าอยากจะได้อิสรภาพต้องหาเงินมาจ่ายให้ครบ

ถึงจะหลุดจากสถานะลูกหนี้

แต่การหาเงินช่างยากเย็นเหลือเกิน

เพราะเจ้าหนี้ขัดขวางทุกทางเพื่อไม่ให้เธอมีเงินมาจ่าย

เพียงแค่อยากให้เธออยู่จ่ายดอกเบี้ยแบบนี้ไปตลอดชีวิต

"ทำไมคะ... ทำไมคุณถึงไม่ให้หนูได้เป็นนางเอกดัง ทำไมคุณถึงกดหนูให้ต่ำลงขนาดนี้ ถ้าหนูได้เป็นนางเอกดังมีชื่อเสียง คุณก็จะได้เงินคืนไปไม่...

จางหมินเย่ว บุตรสาวเสนาบดีกรมคลัง แต่กลับตกหลุมรักซ่งฟู่หลง ขุนนางขั้นเจ็ด
เพราะความคลั่งรักที่มี ทำให้นางยอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา
แต่ใครจะคิดว่าซ่งฟู่หลงกลับไม่แม้แต่จะแยแสตนเลยแม้แต่น้อย
ครั้นพอคิดจะตัดใจหนีห่าง เขากลับเอาแต่คอยวนเวียนอยู่ข้างกาย
แล้วเป็นเช่นนี้นางจะตัดใจลงได้อย่างไรกันเล่า
"ใต้เท้า...ข้ารักท่าน แต่มิใช่เหตุให้ท่านเอาแต่กลั่นแกล้งข้าเช่นนี้"

ลั่วฟางเซียนมาเหยียบคฤหาสน์สัตตบงกชแห่งนี้
ด้วยมีจุดประสงค์คือนางอยากรู้เหลือเกินว่า
เหล่าบุรุษโฉดชั่วสกุลถาน มีกี่หัวให้นางต้องตัด!
กระนั้นสิ่งที่นางคาดไม่ถึงก็คือ
เมื่อตัดหัวบุรุษสกุลถานไปหนึ่ง อีกสองหัวจะโผล่ขึ้นมาแทนที่!

จุดเริ่มต้นของเรา เกิดจากความไม่บังเอิญ แต่กลับกลายเป็นความยุ่งเหยิงที่ตามมา ทันทีที่เขาเจอกับหญิงสาวรุ่นลูก

"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"

เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"

'เวธัส' วิศวะร้ายสายเจ้าชู้ ที่เป็นจุดศูนย์กลางของทุกคนเเต่ไม่เคยรักใครจริงนอกจากตัวเอง เจ้าเล่ห์เพทุบาย ร้ายกาจ ดันคอเเข็งเเพ้เด็กนั่งดริ๊งตัวเล็กๆ คนเดียว ไม่พอยังโดนตบทรัพย์ตอนเมา ดูเหมือน 'มาริณ' เด็กนั่งดริ๊งตัวท็อปในร้าน จะอยากลองดีกับบารมีของเขาซะเเล้ว เวธัสจะทำทุกทางเพื่อตามติดเธอเหมือนเงา เเล้วทำให้มาริณน้ำตาตกใน!

เขาเป็นถึง สส. ผู้ชายที่เพียบพร้อมด้วยฐานะ และชาติตระกูล
เธอคือเด็กผู้หญิงใจแตก ที่ครอบครัวเขาตราหน้าว่าปล่อยตัวเองให้ท้องเพื่อจับผู้ชาย

เหลียงม่านฉี ซึ่งชาติกำเนิดนางไม่แน่ชัด เกริ่นไว้สั้นๆ เพียงว่า นางถูกเลี้ยงดูโดยแม่เล้า เมื่อเติบใหญ่ก็เริ่มทำงานในหอนางโลม แต่นางกลับสร้างเรื่องจนแขกเบื่อหน้า ดังนั้นจึงถูกจับโยนเข้าโรงครัว และนั่นคือจุดกำเนิดของตัวประกอบแม่ครัวเหลาอาหารเถื่อน ก่อนที่ต้องจบชีวิตลงในตอนต้นของนิยาย โดยที่ไม่มีความสำคัญใดๆ อีก
เฉิงอี้คัง ผู้ที่สายเลือดมังกร คือองค์ชายที่หล่อเหลาจนผู้คนยกย่องให้เป็น สมบัติแห่งแคว้...

'อิงอิง' ทะลุมิติมาสวมบทบาทเป็น "นางร้าย"
ซึ่งเป็นตัวละครที่มีชะตากรรมอันเลวร้ายตามท้องเรื่องที่เธอเขียน
เธอรู้เรื่องราวที่จะเกิดกับตัวละคร 'รั่วอิงเหยา'
จึงต้องทำภารกิจพยายามเอาชีวิตรอด
และเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตัวเองให้ได้

ทว่ายิ่งเธอเปลี่ยนแปลงโชคชะตา...
เส้นเรื่องในนิยายเธอก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ราวกับว่านิยายนี้ ไม่ใช่นิยายของเธออีกต่อไป

"ซื่อจื่อสงสารอิงเหยาหรือไม่"
"เจ้ากับข้าเคยรู้จักกันแค่ไหน ...

ต้องสวย ต้องแพง ต้องมีเสน่ห์ อยู่ให้ได้ อดทนให้ไหว สิ้นสุดสัญญาเมื่อไหร่ เขาบอกจะยกบ้านพร้อมที่ดินให้เลย ให้ทนกับลูกปืนลูกกระสุนเธอน่ะไหว แต่ให้ทนรับรู้ว่าเขาดึงเธอมาเจ็บแทนใครอีกคน เธอรับไม่ไหวจริงๆ

บางคนการแต่งงานอาจเป็นบทสรุปที่หวานชื่น แต่กับเยี่ยนเยว่ฉีการแต่งงานกับมู่เลี่ยงหรงเป็นจุดเริ่มต้นเท่านั้น

นางต้องออกจากอ้อมอกบิดามารดามาใช้ชีวิตของตนเอง ทว่าการได้รับตำแหน่งชายาเอกฉินอ๋องไม่ได้เรียบง่าย นางต้องพบเจอกับแรงกดดันในฐานะสะใภ้หลวงจากไทเฮา ซึ่งบางเรื่องพี่ชายแสนดีทั้งสองไม่อาจยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือได้ นางจึงต้องงัดทุกสิ่งที่มารดาอบอรมมาทั้งชีวิตมาใช้เพื่อที่จะยืนอยู่บนตำแหน่งสูงสุดนี้อ...

ซ่งจื่อเหยียนถูกน้องสาววางแผนร้าย ในงานวันเกิดองค์หญิงหกกลับพบว่านอนกอดก่ายอยู่กับเว่ยเซียวหยาง แต่เขารังเกียจสตรี แต่งกับนางหรือฝันเฟื่องหรือไง นางจึงถูกไล่ไปอยู่จวนร้างไกลเมืองหลวงถึงห้าสิบลี้
"ท่านอ๋อง...อย่ารุ่มร่ามเรามาตกลงกันก่อน ปล่อยหม่อมฉันอื้อ ทรงทำอะไรปล่อยน่ะ เว่ยเซียวหยางตาเฒ่าฟังกันบ้างสิโว้ย"
จางจื่อเหยียนยอมให้เขากอดจูบเคล้าคลึงจนพอใจนางโอบรอบคอเขาแล้วจูบตอบ เว่ยเซียวหยางพอใจ...

'หลินซี' ซีอีโอสาวสายสตรองแห่งยุค 2026 ผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ต้องมาจบชีวิตลงเพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก ส่งวิญญาณของเธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ 'มู่หรงซี' คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพที่ถูกตราหน้าว่าเป็น "สตรีไร้ค่าและร้ายกาจที่สุดในเมืองหลวง"

มิหนำซ้ำ ร่างนี้ยังเพิ่งถูกบังคับให้แต่งงานกับ 'อ๋องเซียวหยาง' ชายผู้ได้ฉายาว่า 'พญายมราชหน้าหยก' ซึ่งเกลียดชังชิงชังเธอยิ่งกว่ากิ้งกือไส...