เข้าใจผิด

'เวนิตา' หญิงสาวผู้ชื่นชอบการเอาชนะศัตรูเป็นชีวิตจิตใจ เธอเป็นสาวเสี้ยวหัวสมัยใหม่ ใช้ชีวิตและมีความคิดเหมือนสาวอเมริกัน กล้าได้ กล้าเสีย ตรงไปตรงมา (ไม่สนใจและใส่ใจเรื่องพรหมจรรย์) และปากจัดสุดๆ การแต่งตัวก็โป๊เปลือย แลดูขัดตาฝรั่งหัวโบราณอย่าง 'แดเนียล' มาก

แดเนียลเป็นคู่หมั้นที่หัวโบราณและเกลียดการกระทำของเวนิตามากที่สุด อ้อ...ไม่สิเขาเกลียดทุกอย่างที่เป็นเธอ หรือเรียกง่ายๆ ว่าเขาเกลียดผู้หญิง...

“กรรวี” เลือกที่จะละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง และจากไปเพื่อเรียนต่อที่ต่างประเทศโดยทิ้งไว้เพียงความเศร้าเสียใจให้กับคนรัก เขาได้แต่ปฏิญาณกับตัวเองว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเติบโตได้อย่างเข้มแข็ง วันนั้นเขาจะกลับมาทวงคนรักกลับคืน!! มันจะยากสักแน่ไหนกันเชียว เล่นตัวมาก ๆ ก็แค่จ้างคนมาฉุดเสียก็สิ้นเรื่อง

จู่ ๆ ‘เด็กบ้านนอก’ เข้ากรุงอย่างเธอก็ต้องมาเจอเหตุการณ์เฉียดตายตั้งแต่วันแรกที่เท้าเหยียบลงบนเขตแดน ‘แองกัส 22’ เพียงเพราะถูกแก๊งมาเฟียเข้าใจผิดคิดว่าแอบลักลอบเข้ามา อีกทั้งหนึ่งในแก๊งมาเฟียก็ดันมีผู้ชายหน้าคุ้นยืนอยู่ในนั้นด้วย ทำไมคนที่เรียนดีกิจกรรมเด่นและเรียบร้อยอย่าง ‘รุ่นพี่’ คนนั้นถึงได้มี ‘อีกด้าน’ ที่น่ากลัวอย่างนี้
“แน่ใจนะว่าเห็นแถวนี้” เสียงทุ้มใหญ่ติดเย็นชาดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่...

นายอำเภอไตร จตุพร ผู้ถวิลหาเพียงการทำงานรับใช้ประชาชน จนเมื่ออายุ 35 ปีแล้วยังไม่หมายจะลงเอยกับสาวใด ร้อนใจถึงพ่อแม่ที่กลัวไม่มีหลานให้อุ้มทันก่อนวัยชราภาพ จึงได้หมั้นหมายผู้หญิงให้กับลูกชายถึงสามคน แต่...มีเพียงหนึ่งหญิงที่เป็นตัวจริงเท่านั้น นายอำเภอหนุ่ม มาดแมน หล่อล่ำ ผู้มีเลือดเนื้อแห่งความเป็นชายอยู่เต็มเปี่ยม จะทานทนกับการยั่วยุ เร้าจิตใจจากสามสาวได้หรือไม่ ต้องคอยติดตามและลุ้นไปทุกตัวอักษร...

โซ่รักหมอมาเฟียไร้ใจ
"เธอไปเอากับมันใช่ไหม!?"
"แม่งเอ้ย! ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่แรก...ว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงที่พร้อมจะขายตัวให้คนที่เสนอราคาสูงกว่า"

บำเรอรักร้ายนายสารเลว
“เธอกับลูกต้องกลับมาอยู่ในชีวิตฉัน จะด้วยความเต็มใจ...หรือไม่ก็ตาม” “และเธอต้องทำตามกฎทุกข้อที่ฉันสั่ง แล้วจำใส่สมองเล็กๆเธอไว้ว่าห้ามหลงรักฉันเด็ดขาด”

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ"

"ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?"

"หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

"แน่ใจเหรอ...ที่เธอพูดแบบนี้ เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม"

"ยะ...อย่าเข้ามานะ ถอยออกไป"

"หึ!..."

สาวธรรมมะตัวแม่ กำลังจะแย่เพราะลูกชายประธานบริษัทมาชวนแซ่บ (บุญก็อยากทำ บาปก็อยากก่อ) เลยต้องต่อสู้กับศีลห้าที่อยู่ในใจ

เรื่อง....เมียเก็บหมอมาเฟียไร้ใจ
"เด็กนั่น ถ้าไม่ใช่ลูกชู้ จะลูกใคร!" "ไม่ใช่ยูกคุณยุงก็แย้วกันงับ"

เรื่อง...ใต้เงารักมาเฟียไร้ใจ
"ถ้าไม่อยากถูกกิน ก็อย่าทำตัว....นักสิ!" (ไม่มีนอกกายนอกใจ)

เกิดอะไรขึ้น!เมื่อจู่ๆ แม่ดันส่งใครไม่รู้มาดูแลผม ทั้งที่ผมไม่ได้ต้องการเลยสักนิดกับคำว่า ‘ว่าที่คู่หมั้น’ จะมาดูแลผมนับจากนี้เป็นต้นไป เฮ้ย บ้าไปแล้ว สายเคี้ยวอย่างผมไม่มีวันแต่งงานหรอกนะเว้ย ! ฝันไปเถอะว่าจะหยุด ‘พี่บอลสายเคี้ยว’ ไปได้ แถมสาวเจ้าที่เป็นคู่หมั้นผม อายุเพียงแค่สิบเจ็ดปี! แม่กำลังให้ผมแต่งงานกับเด็กเหรอวะ ไม่มีทางหรอกเป็นไงเป็นกัน! จะทำให้ทนไม่ได้ จนต้องถอนหมั้นไปเลย... คอยดู

“อยา...

เรื่อง...เจ้ากรรมนายใจ
เมื่อของไสยดำที่พ่อร่ายไว้ย้อนเข้าทำร้ายลูกสาว เขาจึงจำต้องยกเธอ ผู้เป็นแก้วตาดวงใจให้แต่งกับศัตรู ทายาทพ่อครูไสยขาว เพื่อแลกกับลมหายใจให้ลูกสาวรอดตายก่อนวัยอันควร

เรื่อง...เมียของปลอม
“ง่าย! ผ่านมากี่คนแล้วล่ะ?!” “นายยากมากมั้ง!”
“เป็นแค่ของเล่นเอาไว้ทำลูกยังจะอวดเก่งอีก!”
"นายก็เหมือนกันนั่นแหละเป็นแค่น้ำเชื้อไว้แก้เบื่อยังจะปากมากอีก!”

นางเอกทนไม่ได้ที่เห็นพระเอกทำชีวิตตัวเองเหลวแหลกไปวันๆ จึงอาสาเข้าไปดูแลจัดการชีวิต ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ก็ดันพาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้นและเริ่มความสัมพันธ์บางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!”
“ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

'ซาดีนส์' คือเจ้าของฉายาเสือร้อยรักที่เพื่อนสนิทฉันเล่าให้ฟัง และที่สำคัญเขาคือ เจ้าชายในวันเด็กที่ฉันตามหามาตลอด 17 ปี

แต่การเจอกันครั้งแรกของเรามันดันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เข้าใจผิด

“โอ๊ย! แทงเบาๆ สิวะ” ฉันหยุดขาไว้เพื่อที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนา
“ไอ้ห่า! แทงทีละนิดมันจะไปเสร็จอะไร เนี่ยแบบนี้แหละดีแล้ว แทงครั้งเดียวมิดเลย เจ็บ แสบดีมั้ยล่ะ ฮ่าๆ”
ทั้งสองเสียงที่คุยกันดันเป็นเสียง... ผู้ชาย ทั้งสถา...

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

ชาคริต ประติมาไพบูลย์ ประติมากรหนุ่มรูปหล่อต้องตกอยู่ในโลกมืดจากความประมาทของหญิงสาวเสเพลคนหนึ่ง และเขาก็ต้องการให้เธอมารับปิดชอบการกระทำของตนด้วยการให้มาดูแลเขา แต่แล้วคนที่ถูกส่งมากลับกลายเป็นหญิงสาวอีกคน ซึ่งทำให้เขาไม่พอใจมากแต่ด้วยคำขอร้องของทนายผู้เสมือนญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ ทำให้เขาจำต้องให้ รติมา อรุณวลัย ดูแลเขาแทน
ความอ่อนโยนและเอาใจใส่ของเธอทำให้ใจกระด้างของเขาเอนเอียง และเมื่อได้สัมผ...

ในเวลาที่ผู้มีพระคุณหัวใจแตกสลาย เธอคอยอยู่ข้างๆ จนความสัมพันธ์มันเลยเถิดเพราะเขาคิดว่าเธอคือคนรักแต่ในสถานะเด็กเลี้ยงเขาจะจริงจังหรือจะเห็นแค่เธอเป็นตัวแทนของใครบางคน แต่สำหรับเธอแล้วเขาคือทุกอย่างและรักเขาจนหมดใจ
....
ภีมภพเฝ้ามองการเติบโตของญารินดาจนกระทั่งถึงวันที่เหมาะสม เมื่อเขาสารภาพความรู้สึกออกไป มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเมื่อทั้งสองต่างมีใจตรงกัน ความรัก แต่ความสุขมันก็อยู่กับทั้งสองได...

ความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดดำเนินมาอย่างยาวนาน กฎเหล็กของความสัมพันธ์คือห้ามมีความรู้สึกต่อกัน แต่ไหงเป็นฉันที่ตกหลุมพรางรักเขาจนโงหัวไม่ขึ้น

“เธอทำอะไรลงไปรู้ตัวบ้างมั้ยฮะ ฆาตกร! ฉันจะเอาเธอเข้าคุก” ภาคภูมิจ้องหน้าคู่หมั้นสาวราวจะกินเลือดกินเนื้อ
“ภาคใจเย็นๆ มันเป็นอุบัติเหตุ” ภัคพงศ์พยายามเตือนสติน้องชาย
“น้องหนูไม่ตั้งใจ ฮือ ฮือ น้องหนูขอโทษ” หญิงสาวร้องไห้ออกมาปริ่มจะขาดใจ รู้สึกตกใจไม่แพ้ภาคภูมิเลยสักนิด
“จะให้ผมใจเย็นได้ไงพี่ภัค ลูกผมตายไปทั้งคน เธอเตรียมตัวไปนอนในคุกได้เลย กรรดาภรณ์” ภาคภูมิพูดเท่านั้นก็เดินออกไป กรรดาภรณ์หันมาซบ...

เพราะเธอถูกเขาปฏิเสธอย่างเลือดเย็น ทั้งๆที่เขารักเธอ และเธอเองก็รักเขา แต่ทำไมเราถึงรักกันไม่ได้ เพราะอะไร?

เพราะความเข้าใจผิดคิดว่าพี่เขตเป็นพวกชายรักชาย แถมยังขยาดผู้หญิงคิดเป็นตุเป็นตะว่าพี่เขตนั้นเกลียดผู้หญิงเพราะผู้หญิงแย่งผัวพี่เขตไปจนทำให้เขาต้องเลิกกับแฟน โดยที่เกรซไม่ได้รู้เลยว่าพี่เขตนั่นชอบผู้หญิง ที่ไม่ได้คัดค้านเพื่อนตัวเองที่พูดออกมาทำนองนั้นเพียงเพราะพี่เขตเกลียดการอธิบาย ไม่คิดไม่ฝันว่าเกรซคิดแบบนั้นกับเขามาตลอด เกรซรู้สึกผิดก็เลยไปหาพี่เขตที่คณะเพื่อขอโทษกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป พี่เขตไม...