เข้าใจผิด

เธอเคยเป็นผู้หญิงที่รักเขาทั้งหัวใจ ยอมทุกอย่างแม้ต้องกลายเป็นคนโง่ในสายตาใครต่อใคร “ม่านหมอก” ใช้ชีวิตอยู่กับความหวังว่าซักวัน “ปั้นจั่น” จะกลับมารักเธอเหมือนเดิม แต่วันนั้นไม่เคยมาถึง มีเพียงความเฉยชา ความเย็นชา และรอยน้ำตาที่กลืนกินหัวใจเธอจนชินชา

เมื่อเขากลับมา… กลับมาพร้อมคำขอโอกาส ทั้งที่ครั้งหนึ่งเขาเป็นคนผลักไสเธอให้จมหายอยู่กับความเจ็บปวด

“ฮึก กูไม่ใช่ผู้หญิงหน้าโง่คนนั้นแล้วปั้นจั่น ก...

นารา หญิงสาวต่างจังหวัดอายุยี่สิบปี รูปร่างผอมเพรียวแลดูสมส่วน เธอเป็นหญิงสาวน่ารัก มองโลกในแง่ดี บ๊องแบ๊ว ใครเห็นต่างก็ชอบในความสดใสน่ารักของเธอ แต่ใครเล่าจะรู้ลึกๆ แล้ว หญิงสาวแค่สร้างมันขึ้นมา เพื่อเป็นกำแพงในใจที่ปวดร้าว เมื่อบิดากับมารดาต้องหย่ากัน เธอเจ็บลึกไปถึงก้นบึ้งหัวใจ แต่ยังทำตัวสดใสร่าเริง เพื่อให้มารดากับน้องชายรับรู้ว่าเธอสามารถ ที่จะเป็นเสาหลักที่ดีและแข็งแรงให้กับครอบครัวได้ พอจบ...

เธอเป็นเมียบังเอิญที่เขาไม่ได้รัก
ผู้หญิงอย่างเธอ แค่ตำแหน่งแม่พันธ์ยังไม่คู่ควร...อย่างมากก็เป็นได้แค่คู่นอนส่วนตัวของเขาก็เท่านั้นแหละ
.....
“จูบของคุณไง จูบ 1ครั้ง ผมให้ 1พัน ถ้าหอมแก้มให้แค่ 500 ถ้าให้ผมจับ…” ตาคู่คมหลุบลงมองทรวงอกอวบที่เนินทะลักออกมานอกเกาะอก แม้ว่าหล่อนจะใช้เสื้อของเขาคลุมไว้แล้วก็ตาม “ผมให้ครั้งละ 3000 แต่ถ้านอนกับผม ผมให้ครั้งละ 10000”

ผมกับเธอเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งเเต่สมัยมัธยม
เธอเป็นคนเรียบร้อย ในขณะที่ผมเป็นเด็กเกเร เธอเปิดใจให้กับไอ้เศษสวะอย่างผม
เธอทำให้ผมรู้จักคุณค่าของคำว่า 'ถ้าผมรักใคร ผมก็คงอยากให้เขามีความสุข'
เธอเป็นคนเเรกที่ทำให้คนจริงอย่างผมปอดเเหกไม่เคยกล้าสารภาพรัก จนสุดท้ายหมาก็คาบไป
เธอมีเเฟน ผมมีเเต่ใจ เเต่สุดท้ายจะให้ทำไง? ถ้าเกิดว่าผมยังเป็นไอ้ขี้เเพ้อยู่เเบบนี้
คงไม่มีวันที่จะได้เป็นมากกว่าเพื่อนกับ 'ชูใจ' ...

เพราะเผลอไปสะดุดเท้ามาเฟียตัวร้าย! ลูกไก่น้อยจึงต้องรับมือกับพ่อหนุ่มหื่นตัวพ่อ ที่จ้องคอยขย้ำเนื้อหวานๆ เป็นอาหารตลอดเวลา

“อธิษฐานว่าอะไรครับคนเก่ง” ลุงหนุ่มเอ่ยถามหลานสาวที่กำลังตักเค้กวันเกิดทาน
“ขอให้ยายวันกับตาหนุ่มรักกันนาน ๆ ค่ะ ขอให้แม่ไม่ป่วย ขอให้ทุกคนที่หนูรักมีความสุข ขอให้พ่อที่อยู่ในที่ไกล ๆ ปลอดภัยรีบกลับมาหาหนูไว ๆ ขอให้ปีหน้ามีพ่อมายืนอวยพรในวันเกิดของหนูบ้าง” คำพูดที่เหมือนไร้เดียงสาเอ่ยออกมาอย่างมีความหวัง ฉันและน้าวันหันมองหน้ากันทันที ฉันทำเพียงยิ้มให้ลูกเพราะรู้ดีว่าคำขอของลูกสาวคงไม่มีวันเกิดขึ้...

นายหัวขยับสะโพกเบาๆ และแล้วก็ทิ้งน้ำหนักลงอย่างอิสระ เหมือนเรือเร็วที่พุ่งทะยานข้ามลอนคลื่น แล้วทิ้งกระแทกลงมาด้วยความเร็วแรง ผิวบอบบางที่กำลังเสียดสีกัน ไม่ต่างจากท้องเรือกระด้างแข็งที่เสียดสีไปกับผิวน้ำ
เวลาที่เห็นเธอเผลอกัดริมฝีปากเพราะความเจ็บ นายหัวก็รีบพรมจูบ ประคับประคองให้เธอได้ผ่านมันไปพร้อมๆกับเขา ปล่อยให้ความลี้ลับของร่างกาย ได้ทำหน้าที่ของมัน ดุจเดียวกับหญิงสาวที่พริ้มตากับความรู้สึกอ...

แองเจลอส เมเนนเดซ คุณชายแห่งตระกูลยิ่งใหญ่ในเอเธนส์ เจ้าพ่อแห่งวงการห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ที่สุดในโลก บุรุษที่หล่อ รวย สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง

แองเจลอส คือชายผู้มีคุณสมบัติเพียบพร้อม เป็นที่ใฝ่ฝันของสาวๆ ทั่วทั้งโลก
หากเขากลับไม่ใช่คนน่าพิสมัยสำหรับยายเด็กตัวแสบที่ตกอยู่ในความดูแลของตนแทนผู้ปกครองตัวจริงสักนิด
เช่นเดียวกับชายหนุ่มที่ไม่ใช่แค่ไม่ชอบเด็กในปกครองของพี่ชาย แต่เขาถึงขั้นเกลียดขี้หน้าห...

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’
สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก
เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ
แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก
“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน
“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

“เหมาะกับมึง ผิวขาว ๆ แบบนี้ใส่ทองแล้วขึ้น”
“ทำไมพี่ราชันถึงให้ทองกับใบบัวหรือจ๊ะ”
“กูให้ทองกับเมียไม่ได้หรือ”

'ตะขวด' เป็นเด็กเทคนิกที่กำลังจะนั่งรถไฟฟ้ามหานครไปตีอริที่สยามพาราก_น

เเต่เผอิญได้เจอเด็กผู้หญิง ม.ปลาย ท่าทางน่ารัก ตัวเล็ก สเป็คพี่ ตัวหอม ผมสวย

เเน่นอนว่าเขาหลงรักน้องคนสวยคนนี้ตั้งเเต่เเรกพบ

ขวดตั้งหน้าตั้งตาจีบ 'น้องมนต์' เเต่ด้วยความที่เป็นคนที่ค่อนข้างพิเศษ เขามันไม่เคยจีบผู้หญิง

เลยได้เเต่เข้าหาน้องเเบบกร่างๆ ติดห่ามจนทำสาวเจ้าถึงกับกลัว

สุดท้ายเขามันก็เเค่เด็กเกเรเต็มไปด้วยปัญหาคนหน...

เมื่อความรู้สึกบอกว่า ‘เกินเพื่อน [สนิท]’ ใจมันเลย ‘คิดไม่ซื่อ’ สัก ‘เท่าไหร่’
และ ‘ยิ่งได้’ มาเรียน มาร่วม ‘ทุกกิจกรรม’ (หมายถึงกิจกรรมต่างๆ ตามประสานักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยน่ะ อย่าคิดมากๆ อิอิ) ‘ได้ทำ’ ได้พบ ได้เจอ ‘ได้อยู่ใกล้’ ไอ้ที่อัดอั้น เก็บกด ‘ไว้ข้างใน’ มันก็ค่อยๆ ‘เผยไต๋’ ออกมา ‘ทีละนิด’
แต่ครั้นจะเอ่ยก็กลัว ‘มิตรภาพ’ ที่มีจะ ‘จางหาย’ อีกทั้งไม่แน่ใจว่า ‘อีกฝ่าย’ จะรู้สึก...‘เหมือนกัน?...

!! หมับ !! แต่กับถูกมือของเขาล็อกมือแนะดันตัวชิดผนัง

“จะตบหน้าฉัน” คนถามยกยิ้มร้ายที่มุมปาก สายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“สมควรไหม จู่ๆ นายก็มาจูบฉัน จูบทำไมไหนบอกไม่สวย” เธอมองเขาสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ

“ไม่สวยแต่อยาก...จูบ หรือเธอมีปัญหา อะไร ” หึ...ถามได้นะ นี้เขาใช้สมองส่วนไหนคิด จู่ๆ ก็กระชากฉันไปจูบ ถึงวาคิมนายนี้จะมีดีแต่หน้าตาดี นิสัยที่สวนทางกับหน้าหล่อๆ แต่บอกเลย กับผู้ชายปาก...

ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาหวังจะจูบคนตัวเล็ก แต่เธอกับหลับตา

“หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง”

“ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ”

“เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ”

“ว่า ฉัน”

“ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” ร่างบางที่กำลังจะสาวเท้าหนีกับถูกมือหนากระชากเข้าหาตัว

“หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตร...

“อย่าเล่นกับไฟถ้าไม่อยากถูกเผาตาย” น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยขึ้น มองใบหน้าหวานที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
“เธียร….” เด็กสาวได้แต่ยืนจ้องมองใบหน้าหล่อคม เคร่งขรึมเย็นชาของคนตรงหน้า
“ไสหัวไปไกล ๆ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าเธออีก”
“เธียร เธียร อยากอยู่กับพี่” เธอรวบรวมความกล้าพูดทุกอย่างออกไป
“ฮึ...ใจง่าย” ชายหนุ่มหันกลับมามองใบหน้าหวานพร้อมแสยะยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน
พาร์ท ปรมินทร์ โชติฐิติเมธานนท์ ชายหนุ่ม...

จะมาถามหาความรับผิดชอบอะไร เธอนอนครางทั้งคืน คนนอนคราง เขาไม่เรียกว่าโดนข่มขืนหรอก เธออย่าหวังว่าจะมาเรียกร้องความรับผิดชอบอะไรจากฉันนะ หน้าตาอย่างเธอ ตำแหน่งนางบำเรอก็ไม่มีสิทธิ์ได้เป็น

"คุณปล่อยนะ!"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกกอดรัดจากด้านหลัง มือเรียวแกะแขนเขาออกจากเอว รู้สึกโมโหและเขินอายในเวลาเดียวกัน เขาไม่มีสิทธิ์มาทำกับเธอแบบนี้
"ปล่อย! ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย"ลันลดาขู่
"ไม่ปล่อยครับ เฮียจะไม่ปล่อยจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง"อาคมตอบกลับ พร้อมกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น มีแรงดิ้นก็ดิ้นไปเขาจะรัดเธอไว้อย่างนี้
"คุยอะไรคะ ฉันบอกคุณไปหมดแล้ว ปล่อย!"บอกอย่างแสนงอน เมื่ออยู่ๆก็น้อยใจเขาข...

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด

เธอจำเป็นต้องบอกเลิกกับเขาในวันที่เขาขอเธอแต่งงานด้วยเหตุผลบางอย่างที่อึดอัดอยู่ในใจเธอหนีเขาไปทั้งที่ไม่รู้ว่ามีทายาทของเขาอยู่ในท้องเมื่อโชคชะตานำพาให้เธอมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะพยาบาลกับคนไข้เรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไงกันนะ

ชื่อนิยายตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้เจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ความที่สองคนจะรักกันได้ต้องมีความซื่อสัตย์เมื่อมีใครคนใดค...

“คนเราร้องไห้มันต้องมีเหตุผลสิ หรือเธอปวดท้อง”
เขาเอื้อมมือหมายจะเช็ดน้ำตาให้เธออย่างลืมตัว ใบหน้าเศร้ารีบเบือนใบหน้าไปอีกที เธอก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าร้องไห้ทำไมกับอีแค่เห็นคนเป็นแฟนจูบกันแค่นี้ทำไมต้องเสียใจ ทำไมต้องร้องไห้หนักเหมือนญาติเสีย
“ขอตัวก่อนนะคะ” เขาคว้าข้อมือเรียวเอาไว้ ชลฉัตรหันมามองทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา
“อย่าทำอย่างนี้ หากคุณไม่คิดอะไร... เพราะม่อนเจ็บ” เธอค่อยๆแกะมือเขาออก
“เธอร้องไห...