โรแมนติก

เขาจําใจต้องรับหล่อนมาเป็นเมียแทนน้องชายด้วยเหตุผลที่น่ารังเกียจ

หล่อนจําใจกระทําสิ่งที่น่าละอายด้วยเหตุผลของความกตัญญู

เมื่อชีวิตคู่ที่ไม่ปรารถนาถูกขว้างใส่หน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว

มาร์คัสจึงตอบโต้ทุกทางอย่างร้ายกาจ เขาโหดเหี้ยมและกระทํากับหล่อนอย่างไร้ความปรานี

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่อาจห้ามหัวใจของตนเองได้ เขารักหล่อน...ผู้หญิงที่หลงคิดว่าเคยเป็นเมียของน้องชาย

สิงหรัตน์ ไกรวรานนท์
โชคชะตาทำให้เขาต้องรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เขากลับรักเธอสุดหัวใจ

พิณทิรา ไตรสุรเดช
เพราะต้องตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ เธอจึงยอมตกกระไดพลอยโจนไปเป็นภรรยาเขา ผู้ชายเถื่อนๆ ที่เธอเผลอรักเขาอย่างไม่มีข้อแม้

หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับชินานาง อัครเกตุ บุตรสาวนายจรัญพระสหายของพระองค์เป็นการปลดหนี้สินของราชสกุลวิษณุรังสรรค์ ทั้งที่ท่านชายทรงมอบพระทัยให้กับนาถนารีอริคนสำคัญของชินานางไปเสียแล้ว

ต่อหน้าคนอื่น... เธอคือ “น้องสาวคนสนิท” ที่ต้องวางตัวเจียมเนื้อเจียมตัว
แต่หลังประตูบ้าน... เธอคือ “ภรรยา” ที่มีพันธะผูกพันกับเขา
เธอตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ข้ามเส้น จะไม่ยอมรับความสัมพันธ์ชวนสับสนนี้เด็ดขาด
ทว่า... แผนการขีดเส้นห่างกลับต้องพังทลาย เมื่อเผชิญกับการรุกด้วย “ความอบอุ่น” ของสามีจำเป็น
ยิ่งในยามป่วยไข้ คนที่คิดว่าจะเย็นชากลับมาคอยประคบประงมดูแลไม่ห่างกาย
ป้อนข้าว เช็ดตัว คอยเอาใจใส่ทุก...

เมื่อถูกแฟนที่คบกันมาหลายปีบอกเลิก เพราะเพิ่งรู้ตัวตนที่แท้จริง ทำให้น้ำอิงสาปส่งผู้ชายโดยเฉพาะผู้ชายหน้าตาหล่อเหลารวมทั้งเพิ่มคนมีหนวดมีเคราเข้าไปด้วย

"ผมไม่ได้บอกว่าจะไม่หย่า ผมแค่บอกว่าจะยืดเวลาหย่าไปอีกสามปี เพื่อเหมือนดาวจะได้พิสูจน์ให้ผมเห็นก่อนว่าสามารถดูแลอะไรต่อมิอะไรได้เอง ไม่ใช่เอาไปทำโดยไม่มีประสบการณ์ไม่นานเดี๋ยวก็เจ้ง หรือไม่ก็ขาดทุนเหมือนครั้งก่อนจนผมต้องเหนื่อยมาทำให้มันฟื้นขึ้นมาอีก”

“ถ้าถึงสามปีแล้วคุณเห็นว่าฉันยังไม่พร้อมเหมือนวันนี้ล่ะ”คนไม่ยอมใครเลยรีบยิงคำถามตรงๆ

“คุณก็คงต้องไปฟ้องเอาแล้วล่ะ และผมขอแนะนำให้หาทนายเก่งๆ ไว้ด...

"ก็ผู้ชายมันมีเผลอไผลกันบ้าง เธอจะพังงานแต่งเพราะเรื่องงี่เง่าแค่นี้เหรอ แพรวา!"
นั่นคือคำพูดพล่อยๆ ของอดีตคู่หมั้นเฮงซวยที่แอบกินตับกับเพื่อนสนิทของเธอคาเตียงเรือนหอ สำหรับ 'แพรวา' ตัวแม่ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี เธอไม่ร้องไห้เสียเวลา แต่เลือกยกเลิกงานแต่ง แล้วเดินเข้าคลับหรูของ 'เฮียภัทร' พี่ชายสุดโหดของเพื่อนสนิท เธอคว้าคอเสื้อมาเฟียหนุ่มลงมาบดจูบประกาศสิทธิ์ต่อหน้าแฟนเก่าว่านี่คือ "ผัวใหม่"
เรื่...

เด็กมันยั่ว

เต๊าะเล่นๆ ระวังได้เป็นผัวจริงๆ นะครับ


“หนูพูดเล่นเก่งนะถึงจะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เสี่ยคิดจริง” เธอน่ะเตาะเก่งมากตลอดสองเดือนกว่าเนี่ยเหมือนกับว่าไอติมจีบเขางั้นแหละทั้งที่ความจริงแล้วเธอเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ไอติมปากหวานขี้เล่นหยอดเก่งเตาะเก่งแล้วชอบเล่นกับความรู้สึกคนด้วยนี่สิ
“ค่ะ หนูก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว”
“มันคงดีกว่านี้นะถ้าหนูเป็นแบบนี้แค่กับเสี่ยคนเดียว” อยากปากว่าเธอมันน่าจูบม...

“คุณช่วยคนได้...แต่คุณก็ทำลายคนได้เหมือนกัน...คุณอัคคี คุณอันตรายเกินกว่าที่ผู้หญิงจิตใจดีและอ่อนโยนอย่างฉันจะอยู่ใกล้” นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นอย่างถือดี
อัคคีจ้องเธอครู่หนึ่งริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย ในใจนึกถึงวีรกรรมที่หญิงสาวเคยก่อ
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยังคิดว่าตัวเองใจดีอยู่อีก?
แต่จะว่าไป...คนที่บ้าที่สุดอาจเป็นเขา เพราะเธอที่เป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาคลั่งเธอหนักขึ้นไปอีก!

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของสาวเฉิ่ม กับชายหนุ่มปริศนาที่อยู่ ๆ กลายมาเป็นเจ้านายของตัวเอง

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

เค้ก เด็กนักศึกษาวัยละอ่อนที่ดันถูกตาต้องใจตาแก่ถ้ำมองอย่างเฮียไค

"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง

"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด

สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่...

"ยัยป้าแว่นหนานิ อ่า! อะไรวะเนี่ย..เจออีกแล้ว หรือจะเป็นแฝด คงจะเป็นแฝด.." วิลเลียมดับบุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดหมายจะเดินกลับไปที่บาร์ แต่จู่ๆ มนุษย์ป้าแว่นหนาก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เขาเห็นเธอถือโทรศัพท์ในมือแน่นทั้งที่ยังมีสายเรียกเขา แต่กับอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์หน้าเครียด
วิลเลียมพยักหน้าพอจะรู้อะไรบ้างแล้ว เขาตัดสินใจยืนพิงผนังและกอดอกมองอย่างยิ้มๆ "นี่ป้ามีแฟนแล้วเหรอ..แฟนหล่อนะเนี่ย แต่น่าเสียดา...

“ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าเด็กคนนี้คือลูกของเรา”

“ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณเคยรักฉันบ้างหรือเปล่า” พอคำถามที่อยากรู้ ถูกเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก สายตาก็มองจ้องที่ใบหน้าของสามีนิ่งนาน จิตใจจดจ่อ เฝ้ารอคำตอบด้วยความร้อนรน
“ฟังให้ชัดๆ นะ ฉันไม่เคยรักผู้หญิงอย่างเธอเลย ผู้หญิงเอเชียเมียตีทะเบียน ฉันก็เอาไปตามหน้าที่ ก็แค่นั้น” ชัดเจนเน้นทุกประโยค ไม่ต้องเสียเวลาสาธยายให้มากความ เธอก็ได้รู้คำตอบแล้ว คำตอบที่ทำให้สายน้ำผึ้งแทบล้มทั้งยืน หายใจไม่ออก ร้าว...

‘เธอ’ สวยจนไม่มีคนกล้าจีบ ‘เขา’ ก็หล่อจนมีแต่คนอยากได้
เธอเองก็อยากได้เขาเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่เขาสนใจแต่รถ
“อยากได้ ต้องให้พูดเลยหรือไงว่าอยากได้!!”
“อยากได้อะไรก็พูดมาดิวะ จะเอาอะไร!?”

แม็กซ์ยืนจิบกาแฟที่ระเบียงชั้นบน เขาเหลือบเห็นหญิงสาวบ้านตรงกันข้ามกำลังหอบหนังสือและข้าวของเต็มอ้อมแขนจากรถเดินเข้าบ้านอย่างทุลักทุเล ร่างเพรียวระหง ผมยาวสีน้ำตาลเกล้ามัดขึ้นสูงอย่างลวกๆ แว่นตาหนาเตอะที่ค้างอยู่บนจมูกโด่ง จากระยะที่เขายืนอยู่ทำให้ไม่อาจเดาได้ว่านัยน์ตากลมโตภายใต้แว่นตาหนาเตอะนั้นสีอะไร เขาหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหล่อนสะดุดขาตัวเองและข้าวของให้อ้อมแขนนั่นหล่นกระจัดกระจายบนพื้น

...

จะมีทางไหนบ้างมั้ยนะที่จะให้คนที่เราแอบชอบมาเป็นคนของเราเร็วๆ ก่อนหน้านี้ต้องหักห้ามใจเพราะเขามีคนของเขา แต่ตอนนี้เขาแยกทางกันแล้ว โอกาสมาถึงเธอแล้วต้องรีบคว้าเอาไว้ แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นพ่อม่ายลูกติดมาด้วยถึงสองคนก็ไม่เป็นปัญหา ไม่เป็นไรเลยนะเธอไม่ถือ เธอรัก (พ่อ) เด็ก ขณะที่กำลังนั่งคิดว่าจะเข้าหาผู้ชายที่ชอบยังไงอยู่ๆ ก็ปิ้งไอเดียขึ้นมา เธอต้องใช้เพื่อนให้เป็นประโยชน์สิเพราะคนที่เธอชอบน่ะเป็นอดี...

'แก้วกรุณา' สาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนจากดินสู่ดาว ต้องเผชิญกับ 'อเล็กเซียร์' เจ้าชายผู้เอาแต่ใจ เขามองเธอเป็นเพียง 'ชัยชนะ' หนึ่งในชีวิตที่พ่ายแพ้ของตัวเอง
ทางรอดเดียวของเธอคือพันธสัญญาปลอมๆ กับ 'ธามินทร์' รัฐมนตรีหนุ่ม ที่ยื่นมือเข้าช่วย... ในเงื่อนไขที่เธอต้องยอมแลกอิสระเพื่ออยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
ท่ามกลางแรงริษยาจากดาราดัง และเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิต ภาษารักครั้งนี้... จะลงเอยด้วยความเข้าใจ...

มู่อันเหมยชาติก่อนเธอหนีการแต่งงานเพียงเพราะคิดว่า ว่าที่สามีนั้นเป็นเพียงอดีตนักโทษ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หลังจากที่รู้ว่าชายคนรักที่เธอหนีตามไปกลับยัดเยียดคำว่าเมียน้อยให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว