โรแมนติก

"ถูกแฟนนอกใจเหรอ?"

"เปล่าค่ะ"

"แต่สีหน้าของคุณมันบ่งบอกว่าเรื่องทุกอย่างเป็นแบบนั้นนะ"

"เรื่องไร้สาระน่ะค่ะ นี่ค่ะ เครื่องดื่มของคุณ"

"ผมแนะนำให้คุณโทรกลับไปถามเขาให้รู้เรื่องนะ"

"ฉันไม่..."

"ทุกวันนี้คนทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกันนะครับ ทำไมต้องยอมถูกทำร้ายแค่ฝ่ายเดียว"

"แค่ภาพใบเดียว มันตัดสินอะไรไม่ได้หรอกค่ะ"

"แต่ถ้ามันทำให้คุณร้อนใจได้ ผมว่าคุณไม่ควรปล่อยผ่านนะ อย่าโง่สิคุณ ทำไมต้อ...

"ความรักที่เริ่มต้นด้วยการปฏิเสธอย่างเย็นชา จะแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่มั่นคงได้จริงหรือ?"

ภูผา ชายหนุ่มผู้เย็นชาดุจหินผา และเป็นที่หมายปองของสาว ๆ ทั้งโรงเรียน

แต่พรหมลิขิตกลับเล่นตลก ให้คนที่ไม่เคยแยแสความรู้สึกใครอย่างภูผา ต้องเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง... ไม่ใช่ในฐานะรักแรกที่ถูกปฏิเสธ แต่ในฐานะของ "พันธะ" ที่ไม่อาจตัดขาด

เขาผู้ที่เคยเมินเฉย จะทำอย่างไรเมื่อหัวใจที่แกร่งดั่งภูผา ต้องอ่อ...

แต่งงานกันมา6ปีไม่มีวี่แววความรักจะงอกงาม โซ่ทองคล้องใจที่ใคร ๆ ลุ้นให้มาเกิดก็ไม่มาแต่พอหย่าเท่านั้นล่ะเรื่องวุ่น ๆ ก็บังเกิดลูกก็มีคุณ(อดีต)สามีก็มาตามหึงตามหวง...ประทานโทษคุณอดีตสามีเราหย่ากันแล้ว

“ทะ...ท้อง เคทท้องเหรอคะพี่หมอ” น้ำเสียงตื่นตะลึงนั้นถามขึ้นมาขณะที่ใบหน้าของผู้ถามนั้นซีดเผือดไร้สีเลือดไปแล้ว
พี่หมอของคนถูกถามพยักหน้าแทนการตอบรับก่อนจะยื่นมือไปกุมมือคนที่กำลังตกใจ
“ลูกน่ะเป็นของ...

เธอ..เป็นของต้องห้ามสำหรับเขา..คุณหนูผู้เอาแต่ใจ ลูกสาวเจ้านายผู้มีพระคุณ แม้บอดี้การ์ดอย่างเขา จะอยากขย้ำเธอให้จมเขี้ยวสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงอดทน..จนกว่าจะถึงวันที่เขา..คู่ควร

มาเป็นของพวกเฮียสิ ค่ารักษาป้าของเธอเดี๋ยวเฮียจ่ายให้ อยากได้อะไรก็บอก เป็นเด็กดีว่าง่าย ๆ เดือนดาวก็หามาให้ได้ ขออย่างเดียวอย่ามีคนอื่นเพราะพวกเฮียขี้หึงมาก ขอแค่นี้เธอให้พวกเฮียได้ไหม

“พูดออกมาสิว่าพี่เป็นของใคร”
“…..”
“ลินบอกให้พูดออกมาไง!”
“พี่เป็นของลินคนเดียว”
“…..”

เธอ ยินยอมแต่งงานเพราะถูก คนรัก หักหลัง ในขณะที่ เขา ยอมแต่งงานเพราะผู้ใหญ่ต้องการ

​​​​
คลุมถุงชน รชานนท์หงุดหงิดแทบบ้า ในวินาทีที่รู้ว่าชีวิตของเขากำลังจะยุ่งเหยิงวุ่นวายเพราะต้องคบหากับหญิงสาวที่คุณย่าสุดที่รักหาให้

เพราะเคยถูกทิ้ง เพราะผู้หญิงที่เขาเคยรักหมดใจ มองว่าผลประโยชน์มันสำคัญกว่าตัวเขาจนเธอต้องโบยบินจากไป 

ความรักในนิยามของเขาแทบไม่มีเหลือ เขาไม่พร้อมเปิดใจ ไม่พร้อมอ้าแขนรับใครทั้งน...

แต่เมื่อความรักของทั้งสองต้องเผชิญกับสายตา คำพูด และแรงกดดันจากสังคม คำถามจึงเกิดขึ้นว่า—ความรักที่มีเพียง “เราสองคน” จะเพียงพอหรือไม่
หรือสุดท้ายแล้ว… ความรักที่บริสุทธิ์ จะต้องพ่ายแพ้ให้กับกรอบของคำว่า “ถูกต้อง” ที่คนอื่นเป็นคนกำหนด

“อยากได้...และจะต้องเอาให้ได้ด้วยสิ ทำยังไงดีคะ พี่พอร์ชทำเจนิสว้าวุ่นไปหมดแล้ว”

"หยิ่งชะมัด คิดว่าเป็นเป็นดาราแล้วจะทำนิสัยแบบนี้ได้หรอ" เอิงเอยเอ่ยพูดขึ้นเมื่อถูกซุปเปอร์สตาร์เดินชนเข้าอย่างจังโดยไม่ทันระวังตัว
"เดี๋ยวคุณ ขอโทษเอยก่อน" หญิงสาววิ่งฝ่าฝูงการ์ดสี่นายกระชากแขนชายหนุ่มเพื่อให้เขาเอ่ยคำขอโทษ
" ... "
"ไอ้บ้าเอ้ย อย่าได้พบเจอกันอีกเลย" เอิงเอยแสดงอาการหัวเสียออกมาอย่างยากจะควบคุม
"คุณกาวินครับ" หนึ่งในการ์ดเอ่ยขึ้น เมื่อหันไปเห็นท่าทางของหญิงสาวที่เพิ่งวิ่งมาจับแขน...

“กรรวี” เลือกที่จะละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง และจากไปเพื่อเรียนต่อที่ต่างประเทศโดยทิ้งไว้เพียงความเศร้าเสียใจให้กับคนรัก เขาได้แต่ปฏิญาณกับตัวเองว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเติบโตได้อย่างเข้มแข็ง วันนั้นเขาจะกลับมาทวงคนรักกลับคืน!! มันจะยากสักแน่ไหนกันเชียว เล่นตัวมาก ๆ ก็แค่จ้างคนมาฉุดเสียก็สิ้นเรื่อง

หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน

“ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว

แกร๊ก ~~

ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด...

นายอำเภอไตร จตุพร ผู้ถวิลหาเพียงการทำงานรับใช้ประชาชน จนเมื่ออายุ 35 ปีแล้วยังไม่หมายจะลงเอยกับสาวใด ร้อนใจถึงพ่อแม่ที่กลัวไม่มีหลานให้อุ้มทันก่อนวัยชราภาพ จึงได้หมั้นหมายผู้หญิงให้กับลูกชายถึงสามคน แต่...มีเพียงหนึ่งหญิงที่เป็นตัวจริงเท่านั้น นายอำเภอหนุ่ม มาดแมน หล่อล่ำ ผู้มีเลือดเนื้อแห่งความเป็นชายอยู่เต็มเปี่ยม จะทานทนกับการยั่วยุ เร้าจิตใจจากสามสาวได้หรือไม่ ต้องคอยติดตามและลุ้นไปทุกตัวอักษร...

โซ่รักหมอมาเฟียไร้ใจ
"เธอไปเอากับมันใช่ไหม!?"
"แม่งเอ้ย! ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่แรก...ว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงที่พร้อมจะขายตัวให้คนที่เสนอราคาสูงกว่า"

บำเรอรักร้ายนายสารเลว
“เธอกับลูกต้องกลับมาอยู่ในชีวิตฉัน จะด้วยความเต็มใจ...หรือไม่ก็ตาม” “และเธอต้องทำตามกฎทุกข้อที่ฉันสั่ง แล้วจำใส่สมองเล็กๆเธอไว้ว่าห้ามหลงรักฉันเด็ดขาด”

"คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า" แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก
"อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ
เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน...
"อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!"


เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักง...

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ"

"ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?"

"หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

"แน่ใจเหรอ...ที่เธอพูดแบบนี้ เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม"

"ยะ...อย่าเข้ามานะ ถอยออกไป"

"หึ!..."

สาวธรรมมะตัวแม่ กำลังจะแย่เพราะลูกชายประธานบริษัทมาชวนแซ่บ (บุญก็อยากทำ บาปก็อยากก่อ) เลยต้องต่อสู้กับศีลห้าที่อยู่ในใจ

อูย"
"ฮึก ๆ" เสียงร้องไห้ของใครสักคนดังแว่วมา บัวชมพูชะโงกหน้าไปดูก็เจอผู้ใหญ่สิงห์กำลังแกล้งร้องไห้ ไม่มีน้ำตาเลยสักนิด
ไอ้คนผีทะเลเอ้ย เธอสบถในใจ
"นี่เยาะเย้ยฉันใช่ไหม?" บัวชมพูคว้าสมุดปาใส่ผู้ใหญ่สิงห์รัว ๆ
"ไม่ได้เยาะเย้ยสักหน่อย"
"แล้วที่ร้องไห้อยู่นี่คืออะไร?"
"ก็หนูบัวได้พี่ผู้ใหญ่เป็นผัว หนูบัวต้องรับผิดชอบนะ ฮึก หนูบัวต้องรับผิดชอบพี่ ถ้าหนูบัวไม่ยอม พี่จะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ ว่าห...

‘ผู้หญิงของเขา’
สิทธิ์ที่ไม่คิดหยิบยื่นให้ใคร ไม่ได้มีไว้แลกหรือแจกแถมฟรี ทว่าหญิงสาวชาวไทยนามว่า รติรส กลับดิ้นรนหนีและปฏิเสธการรับสิทธิ์นี้อย่างสิ้นเยื่อขาดใจ เธอหนีไปพร้อมขโมยหัวใจของเขาไปทั้งดวง...
เดนิม อิสมาอิล แทบคลั่ง... ความรักกับผลประโยชน์ตีกันจนยุ่งเหยิง แต่เมื่อกายปรารถนา การลงทัณฑ์อันแสนหวามจึงเริ่มต้นขึ้น
“คุณมันเลว”
เธอเค้นเสียงว่า ตาวาววับด้วยความโกรธเกลียด ดิ้นรนหนีมือหยาบหนาข้างน...

นางเอกทนไม่ได้ที่เห็นพระเอกทำชีวิตตัวเองเหลวแหลกไปวันๆ จึงอาสาเข้าไปดูแลจัดการชีวิต ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ก็ดันพาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้นและเริ่มความสัมพันธ์บางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ