โรแมนติก

ค่ำคืนงานเลี้ยงสังสรรค์จบลง ปริญ เมาหนัก เขาฝันแบบเดิมที่เกิดขึ้นจริงไม่ได้ เขาได้เผด็จศึกเพื่อนสนิทที่แอบคิดไม่ซื่ออย่างพีรดา แบบจัดเต็มให้เธอทั้งคืน
และพอลืมตาตื่น ก็ต้องขยี้ตาซ้ำ เมื่อพบว่า พีรดาอยู่ในสภาพแรกเกิดบนเตียงยับเยินดั่งสมรภูมิรบ!
มันไม่ใช่ฝัน เขากินเพื่อนตัวเองเข้าไปแล้ว...
แล้วก็ดันอยากกินอีก!

"ฉันมาพบคุณปริญ"
พีรดาเดินเข้ามาที่โรงแรม...

เธอและเขากำลังจะตัดขาดจากกัน
หลังต่างฝ่ายต่างก็ได้
‘สิ่งที่ตัวเองต้องการ’
ทว่าเขาดันทำเธอท้อง
“คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น เพราะฉันไม่ต้องการ”
“จะไม่รับผิดชอบได้ไง ลูกผมทั้งคน หมามันยังไม่ทิ้งลูกมันเลย”

!! หมับ !! แต่กับถูกมือของเขาล็อกมือแนะดันตัวชิดผนัง

“จะตบหน้าฉัน” คนถามยกยิ้มร้ายที่มุมปาก สายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“สมควรไหม จู่ๆ นายก็มาจูบฉัน จูบทำไมไหนบอกไม่สวย” เธอมองเขาสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ

“ไม่สวยแต่อยาก...จูบ หรือเธอมีปัญหา อะไร ” หึ...ถามได้นะ นี้เขาใช้สมองส่วนไหนคิด จู่ๆ ก็กระชากฉันไปจูบ ถึงวาคิมนายนี้จะมีดีแต่หน้าตาดี นิสัยที่สวนทางกับหน้าหล่อๆ แต่บอกเลย กับผู้ชายปาก...

อมไม่ได้เดี๋ยวฟันผุ
เขาเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก นามปากกา (Artery) อาร์เทอรี ที่ใคร ๆ เข้าใจว่าเป็นผู้หญิง!
รวมถึง
เธอ...สาวน้อยนักวาด
ต่อหน้าคนอื่น...ทำเป็นไม่รู้จัก
ลับหลัง...จ้องจับน้องกิน
เธอ...ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเวลาทำงาน
เขา...ชอบมาวุ่นวายในเวลาทำงาน
เธอ...ชอบนอนคนเดียว
เขา...ชอบนอนกอดเธอ
เธอ...ชอบกินบะหมี่
เขา...ชอบกินเธอ...

ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาหวังจะจูบคนตัวเล็ก แต่เธอกับหลับตา

“หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง”

“ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ”

“เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ”

“ว่า ฉัน”

“ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” ร่างบางที่กำลังจะสาวเท้าหนีกับถูกมือหนากระชากเข้าหาตัว

“หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตร...

เมื่อฉันต้องมาอยู่บ้านเช่าในราคาถูกแสนถูกในความที่เงินน้อย ฉันจึงไม่มีสิทธิ์เลือกมากนัก ฉันได้บ้านเช่าราคาถูกแถมรูทเมทสุดหล่อลากที่วันๆพาสาวๆมานอนเล่นจ้ำจี้กันไม่ซ้ำหน้าแทบจะทุกคืน!!!!!

ชีวิตของผู้หญิงที่ชื่อ 'ไฉ่หง' นอกจากจะสูญเสียความทรงจำแล้วฉันยังเกือบถูกรุมโทรม แต่ฟ้ายังมีตาส่งคนดีมาช่วยไว้ได้ทัน
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของฉันกับเขา

ตั้งแต่ที่ฉันตามมาเพื่อตอบแทนบุญคุณของเขาฉันกลับได้รับแต่ความรังเกียจเดียดฉันท์ สายตาที่เบื่อหน่ายและหงุดหงิดใจเวลาเห็นฉันอยู่ในสายตา
แต่นานวันเข้าหัวใจฉันกลับไม่รักดีแปรเปลี่ยนจากแค่ต้องการตอบแทนพระคุณกลับกลายเป็นอยากครอบครองหัวใจเขา

“อย่าเสนอหน้...

"พอกันทีความรักเฮงซวย!!! ต่อไปนี้ฉันจะไม่มีวันเป็นดอกไม้ในแจกันของใครทั้งนั้น มีเงินซะอย่าง...รักทงรักแท้อะไรฉันไม่เอาก็ได้"

เรื่องราวของ จีน่า 'จีน่า' จิณารี พชรจินดานนท์ อายุ 25 ปี ผู้หญิงที่เคยเชื่อในความรัก แต่กลับเจอแต่ผู้ชายเฮงซวย ครั้งแล้วครั้งเล่า เปิดใจกี่ครั้งก็เจ็บทุกครั้ง ทำให้เธอขยาดความรัก จนไม่อยากเปิดใจให้ใครอีก เพราะคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโชคเรื่องความรัก 
ทว่าเธอได้มาเจอกับใครคนหนึ...

เขา ต้องการ เพียง ร่างกายของเธอ

แต่เธอ ต้องการ ความรักจากเขา

เขา มีผู้หญิงข้างกาย ที่เหมาะสมและคู่ควร

เธอจึงต้องไป จบเรื่องราว ของเรา สองสามคน

ความรักของเรา ที่ไม่ได้มีสองคน แต่เป็น เราสามคน

เธอจะต้องไป ในวันที่เขา แต่งงานกับผู้หญิงที่เขาเลือก
ความเสียใจ ความเจ็บ และ การงอนง้อ ขอกลับมา
เธอ เลือกเขา เพียงผู้เดียว

ทำไมใครๆถึงบอกว่าความรักคือการให้ล่ะ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเมื่อเรารักใครสักคนแล้วทำไมแค่เห็นเขามีความสุขแล้วเราก็มีความสุขแค่นั้นมันเพียงพอแล้วเหรอ ถ้าเราได้รักและครอบครองเค้าเราจะมีความสุขมากกว่าไม่ใช่เหรอ...
เช่นกันถ้าฉันรักเขา ... เขาก็จะต้องเป็นของฉัน
และฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้เขา... รักฉันให้ได้ :)
ตัวละครหลัก....
ปลาวาฬ....
ก็ฉันรักเขามาตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ฉันก็ยังรักเขา จะให้ถวายตัวให้เล...

“ปากเธอทั้งหวานทั้งหอมเลย” ฟาฎิลปล่อยปากสาวให้เป็นอิสระเพื่อให้อนัญญาได้หายใจ ทั้งที่ไม่อยากทำสักเท่าไหร่
“คอยดูนะ ถ้าฉันขึ้นไปจากสระได้เมื่อไหร่ ฉันจะชกหน้าคุณ จะชกเป็นร้อยทีเลย”
อนัญญาอยากทำตามปากว่าตอนนี้เลย แต่ก็ทำไม่ได้เพราะหล่อนอยู่ในน้ำ กลัวจมน้ำก็กลัว อยากอัดหมัดใส่หน้าฟาฎิลก็อยากทำ และที่สำคัญหญิงสาวเขินอายที่ถูกชีคหนุ่มขโมยจูบแรกไปแบบไม่ทันตั้งตัว พวงแก้มขึ้นเลือดฝาดส่งผลให้ใบหน้าหล่อนชว...

คุณเชื่อในคำว่า... รัก ... หรือเปล่า

สำหรับเด็กสาววัยสิบสี่เธอเชื่อว่ารักนั้นมีอยู่จริง

แรกพบสบตาเมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพ เธอได้พบกับเขา พี่คม หรือคมฉณัฐ ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาทอประกายสดใส วินาทีนั้นเด็กสาวอย่างมิลันดาจึงเรียนรู้คำว่า รักแรกพบ แต่ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว มิลันดารู้ดีว่าเธอไม่มีสิทธิ์จึงเฝ้ามองเพียงห่างๆ และพยายามตัดใ...

"เพียงไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไง…" เพียงเธอบีบมือตัวเองไว้แน่นแล้วค่อย ๆ ปลดสายชุดเดรสออกทีละข้างในขณะที่ขุนเขายืนหันหลังเธออยู่ เขาหันมาแล้วหันกลับก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาอีกครั้ง
"ทำบ้าอะไร" เขารีบก้าวออกมาจากตรงนั้นก่อนจะสั่งให้เพียงเธอใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ใส่เสื้อผ้าดิวะ"
"เพียงไม่มีอะไรตอบแทนพี่เลยนะคะ มีแค่..ร่างกาย"
"ฉันบอกให้ใส่เสื้อผ้าไง ถ้าไม่งั้นฉันจับเธอโยนออกไปจากห้องแน่!"
"ค่ะ.." เด็กส...

เมื่อความรักที่เธอมีให้ มันไม่มีค่าสำหรับเขา เธอจึงต้องหนีเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ เปลี่ยนแปลงตัวเองจนกลายเป็น นางมารร้ายในสายตาของคนที่พบเห็นเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว

เธอซึ่งเป็นหมอเทวดามือฉมังสืบเชื้อสายมาจากครอบครัวตระกูลขุนนางฝ่ายบู๊อันยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณ ถึงกับทะลุมิติมายังราชวงศ์เป่ยหมิงอ๋อง ทั้งยังกลายเป็นสาวอัปลักษณ์ที่ทำให้ผู้คนรังเกียจจนอยากจะอาเจียน
ตอนนี้นางเป็นหมากของบิดาและฮ่องเต้ ถูกยัดใส่เกี้ยวแต่งงานส่งไปที่จวนอ๋องของเจียงอู๋วั่ง ซึ่งเป็นอ๋องพิการ ให้เป็นเครื่องมือสร้างความอับอายให้กับเจียงอู๋วั่ง
โชคดีที่แหวนอวกาศของนางก็ทะลุมิติมาที่นี่ด้วย!...

‘ภคิน บริรักษ์’
ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา
แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า
หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย
แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง
เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ
...ทว่า...
แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

‘ลลิล’
เมื่อเธอต้องการฝึกง...

กลิ่นหอมที่ตราตรึงใจในวันที่เจ็บปวด ทำให้เขาออกตามหาเจ้าของกลิ่นจนแทบพลิกแผ่นดินหา จะมีไหม โอกาสที่เขาได้พบเจอเธอเพื่อที่จะได้เอ่ยขอบคุณ
Diffuser Love หอมกลิ่นรัก เป็นเรื่องราวของ กัลป์ หญิงสาวที่มีน้องชายอยู่เป็นครอบครัว ค่อยข้างติสและโลกส่วนตัวสูง เปิดร้านขายก้านไม้หอมที่มีขายทั้งหน้าร้านและขายออนไลน์ มีธุระกิจที่พักที่เปิดให้เช่า และอีกมากมายที่สามารถทำเงินได้

พระเอกคือ คริสติน พ่อหนุ่มลูกครึ...

“คุณคมน์ฟังหนูนาก่อนค่ะ ได้โปรดฟังหนูนาก่อน”

เธอยังคงพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา หวังจะให้เขายอมฟังเสียงนกเสียงกาอย่างเธอบ้าง

หากปล่อยเอาไว้อย่างนี้มีหวังเธอกับประสงค์ต้องตายแน่นอน

คมน์เวลานี้ไม่เหมือนคมน์ที่เธอเคยรู้จักเลย เขาคือปิศาจร้ายชัดๆ

“จะตอแหลอะไรล่ะ จะตอแหลอะไร ฉันไม่เชื่องูพิษอย่างเธอหรอก อุตส่าห์เลี้ยงอย่างดี

ทะนุถนอม ยังริอ่านไปนอกใจฉันไปมีอะไรกับไอ้หน้าอ่อนนั่นอีก

วันนี้เธอกับชายชู้...

"คะ คนโปรดยอมแล้ว ยะ อย่า...ทำอะไรหนูเลยนะคะ" น้ำตาร่วงแหมะลงบนหลังมืออีริค "คะ คนโปรดจะรับใช้คุณท่าน จะรับใช้ด้วยชีวิต"
"หึหึ" อีริคคลายฝ่ามือออกจากคอระหง "ก็อยู่เป็นนี่" เขายืนขึ้นแล้วปรายตามองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยาม คนโปรดรีบกอดขาเขาไว้แน่น เพราะเป็นทางเดียวที่เธอจะรอด "แต่ของไร้ค่าแบบนี้ ฉันไม่ต้องการ"
"ให้คนโปรดทำอะไรก็ได้ แต่อย่าส่งคนโปรดกลับไปที่นั่นนะคะ"
"เธอควรจะรู้ไว้อย่างนะสาวน้อย" ...

เธอเห็นความหล่อเหลาที่เปล่งออกมาเป็นรัศมีสมชื่อสุริยะ กลายเป็นความมืดมิดที่หลายคนไม่อยากมองเห็นอย่างราหู ส่วนเขาเห็นเธอเป็นดวงจันทร์นวลอร่ามงดงามที่เกิดมาเพื่อราหูอย่างเขา แล้วราหูจะไม่อมจันทร์ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเชียวหรือ ในเมื่อพระเจ้าสร้างขึ้นมาให้เธอกับเขานั้นคู่กัน