68 Book(s) Related to a bad boy can be good for a girl

'ซาดีนส์' คือเจ้าของฉายาเสือร้อยรักที่เพื่อนสนิทฉันเล่าให้ฟัง และที่สำคัญเขาคือ เจ้าชายในวันเด็กที่ฉันตามหามาตลอด 17 ปี

แต่การเจอกันครั้งแรกของเรามันดันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เข้าใจผิด

“โอ๊ย! แทงเบาๆ สิวะ” ฉันหยุดขาไว้เพื่อที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนา
“ไอ้ห่า! แทงทีละนิดมันจะไปเสร็จอะไร เนี่ยแบบนี้แหละดีแล้ว แทงครั้งเดียวมิดเลย เจ็บ แสบดีมั้ยล่ะ ฮ่าๆ”
ทั้งสองเสียงที่คุยกันดันเป็นเสียง... ผู้ชาย ทั้งสถานการณ์และสถานที่เกิดเหตุมันชวนให้ฉันเข้าใจผิดคิดว่าทั้งคู่เป็นมนุษย์สายเหลืองที่กินกันเอง

แต่การเจอกันครั้งแรกของเรามันดันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เข้าใจผิด

“โอ๊ย! แทงเบาๆ สิวะ” ฉันหยุดขาไว้เพื่อที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนา
“ไอ้ห่า! แทงทีละนิดมันจะไปเสร็จอะไร เนี่ยแบบนี้แหละดีแล้ว แทงครั้งเดียวมิดเลย เจ็บ แสบดีมั้ยล่ะ ฮ่าๆ”
ทั้งสองเสียงที่คุยกันดันเป็นเสียง... ผู้ชาย ทั้งสถานการณ์และสถานที่เกิดเหตุมันชวนให้ฉันเข้าใจผิดคิดว่าทั้งคู่เป็นมนุษย์สายเหลืองที่กินกันเอง

จนมาวันนี้ ผู้ชายคนนั้นกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าฉันในอีกครั้งในอีกสถานะ

“อย่าบอกนะ... จะให้ผมแต่งกับยัยขี้มโนนี่”

เรื่องราววุ่นวายจึงได้เริ่มต้นขึ้น...

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!

...ดอกไม้มีเป็นร้อยเป็นพันชนิด แต่ ‘ดอกตีนเป็ด’ กลับกลายเป็นความประทับใจแรก ที่ได้รับจากรุ่นพี่สุดหล่อ ดีกรี เดือนโรงเรียน
เบย์ (Bay)

นฤเบศร์ อธิพัฒน์ภูมินนท์

วิศวะโยธาปี 3

หล่อ รวยหนุ่มฮอตดีกรีนักฟุตบอลมหาลัย นิ่งสุขุม

รอยยิ้มแฝงความเจ้าเล่ห์ ดูเย็นชาในบางเวลา (มีกวนประสาทบ้างในบางคร้ง)

อย่าได้ให้โมโหเขาจะกลายเป็นคนละคน ที่สำคัญขี้หวงมาก

“แฟนพี่มีคนเดียวคือคนนี้....คนที่อยู่ตรงหน้า”

คนโปรด (Khonproad)

ดมิสา สุทธิ์รักษ์

บริหารปี 1 น่ารัก สดใส มองโลกในแง่ดี

ใครอยู่ใกล้ต้องเอ็นดูให้กับใบหน้าจิ้มลิ้ม แก้มป่อง ๆ น่ามันเขี้ยว

“โปรด...ไม่ใช่แฟนพี่สักหน่อย....”

“เราเลิกกันเหอะว่ะ เฮียเบื่อเธอเต็มทนแล้ว”

เขาบอกเหตุผลที่ไม่ไปต่อกับเธอด้วยคำพูดง่าย ๆ ว่า ‘เบื่อ’

“เธอเป็นเมียเฮียนะกันตา”

หนึ่งปีให้หลังต่อมาจู่ ๆ เขาก็กลับมาทวงเธอคืน…….

หยาดพิรุณ เตมีย์สกุล หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี จนมองไม่เห็นด้านมืดของโลกที่มัวหมอง ตราบาปที่ใครบางคนมอบไว้ทำเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน "ลูกชายสุดที่รัก คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้"
​​​“คิโด้ไม่ใช่ลูกของคุณ ได้ยินใช่มั้ย! ว่าเค้าไม่ใช่ คิดเหรอ! ว่าฉันจะเก็บเลือดชั่วๆ แบบนั้นของคุณเอาไว้ ถ้าฉันรู้...ว่ามีลูกกับคนอย่างคุณ ฉันจะรีบเอาเด็กคนนั้นออกทันทีเลย จะไม่ยอมปล่อยให้ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลกที่มันเส็งเคร็งแบบนี้หรอก!”
“หึ! คุณไม่น่าหาเรื่องยั่วอารมณ์ผมเลยนะ สี่ปีก่อน...ผมอาจจะไม่ได้ทำให้ไอคิโด้เกิดมา แต่ว่าคืนนี้ไม่แน่...ผมอาจจะทำให้ไอคิโด้มีน้องชายตัวเล็กๆ น่ารักๆ เพิ่มขึ้นมากอีกสักคนสองคนก็ได้ อยากรู้เหมือนกัน! ว่าผู้หญิงอ่อนโยนรักเด็กแบบคุณ จะกล้าทำอย่างที่พูดมั้ย ถ้าเกิดว่าในท้องมีลูกของผมอยู่จริงๆ"

เธอ..แค่เด็กปีหนึ่งที่โดนเพื่อนท้าดื่มจนเมาหนัก

เขา...มาเฟียเจ้าของคลับหรูบ้านเลขที่0 ที่ไม่มีใครกล้าย่างกรายขึ้นมาถึงชั้นบน

ในคืนที่ทุกอย่างควรเป็นแค่ความบังเอิญ เธอดันเดินหลงเข้ามาในโซนวีไอพี เมาจนลืมตัวว่าไม่ควรเปิดประตู “ห้องวีไอพีหมายเลข 1”

เขานั่งอยู่ในนั้น คนที่ใคร ๆ เรียกว่า “คิง”

และเธอก็เดินเข้าไปหาเขา..ในสภาพเหมือนแมวน้อยเมาเหล้า

“ห้องน้ำอยู่ทางไหนคะ..?”

คำพูดอ้อน ๆ ที่หลุดออกมาจากปากเด็กสาว ทำให้มาเฟียเย็นชาถึงกับนิ่งงัน

เพราะนับตั้งแต่วันนั้น...

เธอก็ไม่ใช่แค่ “เด็กที่หลงเข้ามา”

แต่กลายเป็น “เด็กดื้อ” ที่เขาไม่อยากปล่อยไปอีกเลย

“อย่าดื้อให้มาก...ไม่งั้นำพี่จะจับไว้ทั้งตัวทั้งใจ”

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย
“แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ
แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
“หึ” เสียงและตัวมาพร้อมกัน เจ้าของร่างสูงเดินไปนั่งที่ว่างตรงที่ฉันทักไปก่อนหน้า ซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับฉัน ฉันมองเขาแค่เพียงเล็กน้อยและเบือนหน้าหนี
เชื่อเถอะว่าไอ้เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นเป็นคำสั้น ๆ แต่มันมีความหมายและความหมายของเขาก็คือ ‘คิดว่าฉันยังอยากจะได้เขาอยู่ไง’

“ถอดชุดออกหน่อยสิ พี่อยากดูข้างในชัดๆ” เสียงทุ้มของโฬมที่ขึ้นมานั่งประกบอยู่ข้างๆ เตียงด้านขวาเอ่ยขึ้น
“อึก...”
“นั่นสิ...พวกเราถอดกันหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ถอดก็ไม่แฟร์น่ะสิ” เสียงอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายเสริมอีกคน
“อึก...หนูก็ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย ถึงยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว” พอแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาบอกอะไรมา อัยรินทร์ก็กล้าทำตามอย่างไม่อิดออด ร่างเล็กยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้านหลัง แล้วถอดเดรสสั้นออกจากตัว เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้างดงามภายใต้บราลูกไม้สีดำและแพนตี้ตัวจิ๋วสีเดียวกัน นั่นทำให้พวกเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากกับภาพเย้ายวนชวนใจสั่นตรงหน้า
“อ่าส์...หุ่นน่าเอากว่าในรูปอีก”
เป็นเสียงของโฬมที่เอ่ยขึ้นก่อน เขาเห็นรูปเธอในแอปฯ หาคู่ก็ว่าเซ็กซี่มากแล้ว แต่นั่นยังเทียบกับตัวจริงของเด็กสาวไม่ได้เลยสักนิดเดียว
“อืม” ภัทรไม่ใช่คนที่เอ่ยปากชมใครง่ายๆ ทว่าก็รู้สึกเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
ก็จะแย้งได้ยังไง เพราะไอ้ท่อนเนื้อใหญ่ไซส์ 60 มันผงาดดันบ็อกเซอร์ออกมาแล้ว ทั้งๆ ที่แทบไม่ได้แตะต้องเนื้อตัวเธอเลยด้วยซ้ำ!


มี 2 เรื่องนะคะ
1.OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P)
2.CAN I? รักได้ไหม หนูไม่ดื้อ

เนื้อหาไม่ได้เชื่อมโยงกันค่ะ สามารถเลือกอ่านเรื่องที่ชอบได้เลยค่า^^

จาก "เพื่อน" ที่ไม่เคยข้ามเส้น
กลายเป็น "หมอ" ที่มีอำนาจแตะต้องร่างกายเธอได้ทุกจุด
เขาเลือกปฏิบัติกับเธอเหมือนคนแปลกหน้า
แต่หัวใจเธอกลับสั่นทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

"นังกะทิ!!!"
สราลีกระโจนขึ้นไปนั่งบนเตียงทันทีที่เสียงประตูปิดลง จากนั้นเธอก็จัดการกระชากผ้าห่มที่เพื่อนรักคลุมอยู่ออกอย่างไม่ออมแรง จนเห็นรอยจ้ำสีแดงเข้มที่หน้าอกและหัวไหล่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
"แกบอกว่าไม่ใช่อย่างที่คิดเหรอ? รอยกัดที่คอขนาดนี้ ซองถุงยางเกลื่อนห้องขนาดนี้ แล้วดูสภาพหมอวินสิ! เสื้อคลุมแทบจะหลุด รอยเล็บที่อกเขานั่นฝีมือแกใช่ไหม! สารภาพมาเดี๋ยวนี้ ยัยเพื่อนตัวแสบ!"
"ส้มส้ม! เบาๆ สิ วินเขาอยู่ข้างนอกนะ!"
กานต์ธิดารีบตะครุบผ้าห่มกลับมาปิดกาย ใบหน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด
"มันเป็นอุบัติเหตุ... คือเขาแค่มาตรวจร่างกายเฉยๆ"
"ตรวจร่างกายบ้านแกสิ ต้องใช้ ‘ท่อน’ ตรวจเหรอ!"
สราลีกระซิบเสียงดังลั่นพลางหยิบซองถุงยางที่ใช้แล้วขึ้นมากวัดแกว่ง
"เดี๋ยวๆ นะกะทิ..."
เสียงของสราลีที่กำลังรัวคำถามหยุดกึกไปกะทันหัน ดวงตาคู่โตเบิกกว้างขึ้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อสังเกตเห็นตัวเลขขนาดบนซองถุงยางที่ถือค้างอยู่ในมือ
เธอรีบยกขึ้นมาจ้องแทบจะชิดลูกตา ก่อนจะหันขวับมามองเพื่อนสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
"ไซส์ 56?! นี่มัน 56 จริงๆ ด้วย!"
สราลีหวีดร้องเสียงหลงแบบพยายามกลั้นสุดขีด

“ขึ้นรถ” ไร้เสียงตอบรับจากคนอย่างฉันนอกเหนือจากได้ยินปลายเท้าก็รีบสาวก้าวเร่งความเร็วให้ถี่ขึ้นเพื่อจะได้หลุดพ้นจากเขาเสียที การเดินเหยียบฟุตบาทที่ข้างตัวมีเลกซัสสีดำคันหรูแนบข้างเคลื่อนไปด้วยมันไม่ดีนัก
“ทำไมดื้อวะ บอกให้ขึ้นรถร้อนตายห่าอยู่แล้วอยากดำหรือไง” เสี้ยวนาทีใบหน้าฉันเหวี่ยงไปมองผู้ชายที่ลดกระจกรถลงทำคิ้วขมวดหัวเสีย จมูกโด่งยิ่งกว่าสันเขื่อนนั้นอยากทุบออกชิบหายเมื่อเจอนัยน์ตาคมตวัดแลมองเหมือนกำลังจะลงมาบีบคอฆ่าให้ตาย “ขึ้นมาเดี๋ยวไม่สบาย อยากแดกยาหรือไง”
“จะไปไหนก็ไป”
“น้ำตาล” พอเขาเค้นเสียงต่ำสื่อบอกว่าความอดทนกำลังจะหมด จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าไม่ขยี้ จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าเขาไม่เป็นชนวนของเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้เมื่อก่อนหน้า “อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่”
“หึ... งั้นก็ฝากไปตบอีนั่นคืนด้วย” พูดเสร็จก็เอียงอีกซีกใบหน้าให้ดูจากนั้นก็ยิ้มเหยียดให้ไอ้คนที่อยู่ในรถเพราะคงยังไม่เห็นหรอก “แหกหูแหกตาดูด้วยว่าที่มันฟ้องย้อนแย้งกับสิ่งที่ทำแค่ไหน”
“จะทำให้โอเคมั้ยแต่ตอนนี้ขึ้นมาได้แล้วมีโอริโอ้ปั่นอยู่ในรถพร้อมแอร์เย็นฉ่ำรอแล้วนะเพียงแค่ก้าวขึ้นมา”
“ง้อเหรอ คนอย่าง สายฟ้า รัตติกาล อักษรสิทธิ ใช้คำว่าง้อกับคนอื่นเป็นด้วย”
“เออง้อ ได้ยินแล้วจะขึ้นรถได้ยัง”

ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอเขาก็แค่เอาชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ให้จริงจังด้วยฝันไปก่อนเถอะ เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เห็นแก่เงินมันน่ารังเกียจ...

"ถ้าคืนนี้แพรนอนกับพี่ฟีฟ่าพี่จะให้เงินแพรเท่าไหร่คะ"

"อยู่ที่ว่าทำให้พอใจมากน้อยแค่ไหน"

"ครั้งนี้แพรขอแสนหนึ่งได้มั้ยคะถ้าพี่ตกลงแพรจะทำให้ทุกอย่างเลย"

"ทำไมค่าตัวแพงจังลีลาก็งั้นๆเมื่อก่อนยังไงก็ไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เอาเหอะครั้งนี้จะให้แล้วกัน ว่าแต่ช่วงนี้ร้อนเงินเหรอมาเสนอตัวให้พี่บ่อยไปนะ"

"แพรต้องใช้เงินค่ะ แพรจำเป็น"

........

"ฟีน่าเหรอ..."

"หนูซิงนะคะสนใจไหม?" ฉันฉีกยิ้มจนเห็นฟันเรียงสวย​ หึ!! พอได้ยินว่าซิงหยุดเลยนะ​ โอกาสมีเสี่ยเลี้ยงของอีชาใกล้เข้ามาทุกที​ 😏ฮึฮึ
"หึ" เขาหรี่ตามองฉัน​ ไม่ได้!! อีชาส่งสายตายั่วยวนสุดฤทธิ์​ หล่อขนาดนี้อีชาต้องได้ไม่ยอมเด็ดขาด​ ว่าที่ผัวหล่อขนาดนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง5555
"ถ้าไม่ล่ะ"
จึก!! โดนไปอีก1ดอก​ จุกในจุก​ จุกเชี้ยๆ​ เราจ้องหน้าอันหล่อเหลาคมคายของเขา​ โอ้แม่เจ้าโว้ย!!! หล่อวัวตายควายล้ม​ อีชาต้องเอาเป็นผัวให้ได้​ อีชาไม่ยอมแพ้(ร่ายมนต์​ใส่เสี่ยก่อน​ โอ้ม!!! รักกูหลงกูเพี้ยง!!)​
"เสี่ยเคยกินเด็กซิงไหม? เสี่ยรู้ไหมว่ามันอร่อยแค่ไหน?" (เอาแล้วไงอีชามึน​ จะเอาให้ได้5555)​
"..." เขาไม่พูดแต่มองหน้าเรา​ โอ้ยยยย!! ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ​ อยากได้ๆ​ หล่อจัดปลัดบอกให้ตายเถอะ!!!
"ว่าไงคะเสี่ย​ ถึงหนูจะไม่ใช่สเป็คเสี่ยเท่าไหร่​ แต่หนูยังซิง​" ฉันลูบมือไปที่แผงอกที่มีขนขึ้น​ โอ้ยยยย!!! คนอะไรใส่ชุดสูท​ได้แบดมากกกกก!!!! กร้าวใจอีชาเหลือเกิน
ยิ่งเงยหน้ามองหน้าหล่อเหลาก็ยิ่งหลงใหล​ พระเอกหนังไทยยังหล่อไม่เท่า มาร่ายมนต์​ให้เสี่ยหลงรัก​ หรือจะหลงรักเอง​วะ!!!! ไม่ได้!! จะมาหลงเองไม่ได้!!! ท่องไว้เพื่อเงินๆ!!!
"ลองก็ดีนะโจฮาน!" เสี่ยภูมิเอ่ยขึ้น​ กรี๊ด​ดดด! ผัวในอนาคตอีชาชื่อโคตรเท่​ โจฮานมันสุดๆชื่อหล่อคนก็หล่อแม่เจ้าโว้ยยยย!!!

"ถอดสายเดี่ยวออกด แล้วยืนหันหน้าโอบเอวกัน"
"เอ่อ..." เจนนี่เริ่มอึกอัก ไม่กล้าถอดออกเพราะแม้จะรู้ว่าต้องมาถ่ายอะไรติดเรทแบบนี้ แต่พอมีตัวแปรใหม่เป็นนายแบบหน้าตาหล่อเข้มก็เขินจนยืนเกร็งไปหมด
"ไม่ต้องคิดมากนะเจนนี่ ยังไงก็ถ่ายแค่ตัวแล้วก็เห็นแค่ครึ่งหน้าอยู่แล้วก แป๊บๆ ก็เสร็จ เชื่อพี่" เสียงทุ้มของกายกระซิบข้างหูเป็นกำลังใจให้เด็กสาว ทว่านั่นกลับไม่ได้กช่วยให้เธอรู้สึกผ่อนคลายเลยสักนิด เพราะเขาเอาแต่จับจ้องเธอราวกับจะกลืนเข้าไปทั้งตัวอยู่แล้ว...


นิยายเรื่องนี้เป็นรวมเรื่องสั้นอีโรติกหลายเรื่อง
อ่านแยกได้ เน้น NC เป็นหลัก จัดหนักจัดเต็ม!
บางเรื่องมีการร่วมเพศแบบ 3 คนขึ้นไป
ตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

“อะ อาภพปล่อยหนูนะคะ!”
“หึ...อยากได้เงินนักไม่ใช่หรือไง? ทำหน้าที่ของตัวเองให้จบสิ อย่าลืมว่าตอนนี้อาเป็นลูกค้าของหนู” ธนภพขบฟันกรอดอย่างนึกโมโหกับท่าทีดื้อรั้นต่างจากเด็กสาวน่ารักที่เคยรู้จักเมื่อวันวาน เธอกล้าดียังไงถึงได้มาทำงานแบบนี้ในถิ่นของเขา!
“อึก...ปล่อยนะคะ อ๊ะ! อื้อออ”


นิยายเรื่องนี้เป็นรวมเรื่องสั้นอีโรติกหลายเรื่อง
อ่านแยกได้ เน้น NC เป็นหลัก จัดหนักจัดเต็ม!
บางเรื่องมีการร่วมเพศแบบ 3 คนขึ้นไป
ตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

"เอ่อ...ตรงนั้นของคุณหมอมัน..." เธอคุยกับเขาเสียงแผ่วอย่างเขินอาย เมื่อรับรู้ได้ถึงลำเนื้อยักษ์ที่กำลังดุนเข้ากับท้องน้อยของตัวเอง
"ยะ อย่าเพิ่งขยับ...อยู่แบบนี้นิ่งๆ สักพักเถอะนะ"
"ทำไมถึงขยับไม่ได้เหรอคะ?...หนูไม่เข้าใจอะค่ะ"


นิยายเรื่องนี้รวมเรื่องสั้นอีโรติกหลายแนวเข้าไว้ด้วยกัน
อ่านแยกได้ เน้น NC เป็นหลัก แบบจัดหนักพริกยกสวน!
เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

"คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า" แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก
"อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ
เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน...
"อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!"


เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ!


คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)

“อ่าส์...ซี้ดดด หนูแพร...อูววว”
เสียงครางแหบพร่าของทรงพลเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำ ทำให้คนที่กำลังยืนแอบฟังอยู่ถึงกับหน้าแดงเถือกไปหมด
นี่มันอะไรกัน...
“อึก...” หัวใจของลูกแพรเต้นถี่รัวกับสิ่งที่ตัวเองกำลังได้ยินอยู่ตอนนี้ เธอไม่ได้ใสซื่อถึงขนาดว่าไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่...
คุณป๋าของเธอกำลังช่วยตัวเองอยู่ แถมยังครางชื่อของเธอเสียด้วย!


ใครจะคิดว่าสาวน้อยที่เขาเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม โตขึ้นมาจะทั้งสวยแถมยังร่านสวาทได้ถึงขนาดนี้!
เขาพยายามห้ามความคิดอกุศลของตัวเองเอาไว้ แม้จะไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ แต่เขาก็ไม่ควรที่จะคิดเกินเลยแบบนั้น
และที่ผ่านมาเขาหักห้ามหัวใจของตัวเองได้ดีมาโดยตลอด...
แต่พอเธอแตกเนื้อสาวแล้วเริ่มเนื้อหอมมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็ชักจะไม่มั่นใจแล้วว่าจะทนไปได้ถึงเมื่อไหร่!


เรื่องนี้นางเอกร่านสมชื่อ ไม่ได้มีอะไรกับพระเอกแค่คนเดียว
แต่ว่าตอนจบก็แฮปปี้เอนดิ้ง มีพระเอกคนเดียวนะคะ
ป.ล.เรื่องนี้เน้นฉาก NC เยอะมาก โปรดใช้วิจารณญาณอย่างมากในการอ่าน
ขอให้สนุกกับนิยายนะคะ^^

หนึ่งเดือนก่อนงานแต่งงาน ฉันลงมือเผาชุดเจ้าสาวที่อุตส่าห์ใช้เวลาตัดเย็บด้วยสองมือของตัวเองมาเป็นปีทิ้ง

คู่หมั้นของฉันยืนตระกองกอดเมียน้อยที่กำลังอุ้มท้อง พร้อมกับแค่นยิ้มเย้ยหยันฉัน "ถ้าไม่มีฉัน เธอมันก็ไม่มีค่าอะไรเลย"

ฉันหันหลังกลับ แล้วตรงไปเคาะประตูคฤหาสน์ของชายที่ร่ำรวยที่สุดในเมือง "คุณล็อกคะ สนใจจะแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ไหมคะ ฉันขอเสนอหุ้นมูลค่าแสนล้านดอลลาร์... แถมพ่วงด้วยอาณาจักรธุรกิจในอนาคตให้คุณฟรีๆ เลยค่ะ"