12 Book(s) Related to hasta que el dinero nos separe capitulo 204

เมื่อหนี้ไม่สามารถใช้ด้วยเงิน ความสัมพันธ์จึงถูกชำระด้วยร่างกาย และความสมัครใจที่รู้ดีว่ามันไม่ปลอดภัย

ตัวอย่าง..
เธอถูกส่งมาพักอาศัยในคฤหาสน์หรูของอาอคิน ชายหนุ่มวัยสามสิบปลาย ๆ ผู้เคร่งขรึม สุขุม และเย็นชาในสายตาคนอื่น แต่ในยามค่ำคืนสายตาคมคู่นั้นกลับคอยเผาผลาญหัวใจและร่างกายของเธอทุกครั้ง
"อย่าเล่นกับไฟสิลิน"
เขาเตือนเสียงเข้ม ทว่าเป็นเขาเองที่ห้ามใจไม่อยู่
จากหลานสาวที่ใคร ๆ เห็นว่าไร้เดียงสา กลับกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเสพติดทุกคืน
กลางวันพวกเขาคืออาหลานที่ดีในสายตาคนทั้งโลก
แต่ใครจะไปรู้ว่ายามกลางคืน พวกเขาคือคนรักที่เผาไหม้กันบนเตียงอย่างไม่รู้จบ

"อย่าเข้ามานะคะคุณพี่หมอ!! ใหญ่ขนาดนั้น ถ้าเข้ามาชมพู่ตายแน่ๆ"
"จะเรียกคุณหมอหรือพี่หมอ เอาซักอย่าง"
"โธ่ มันใช่เวลามาพูดเรื่องนี้หรือคะ"
"สรุปคุณหมอ หรือพี่หมอ"
"ดะ...เดี๋ยว..."
"เร็วสิ"
"พี่หมอก็ได้ค่ะ อ๊ะ! พี่หมอใส่อะไรเข้ามาคะ ชมพู่เจ็บนะ!"
"ชู่ว~ แค่นี้วเท่านั้น เด็กดี"

“เจ้าสัวขอให้เฮียปราบหนูจี แต่เฮียไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ เพราะเฮียจะขยี้หนูให้จมเตียงแทน”

เลขาที่ไม่ได้ทำหน้าที่แค่หน้าห้อง บางทีก็บนเตียง ระเบียง ห้องครัว ไม่น่าเบื่อดี

"นี่หนูนาหรือม้าดีดกระโหลก"
"ไม่ได้ดีดแค่กระโหลกนะ ฉันดีดไข่ตำรวจแตกได้ด้วย อยากลองไหมล่ะคุณศาลาวัด"

“ตรง ๆ เลยนะคะ ฉันอยากได้สเปิร์มของคุณหมอ”
“อะไรนะครับ!!”
“ฉันมาขอซื้อสเปิร์มคุณหมอค่ะ คุณหมอจะขายราคาเท่าไหร่คะ”

"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?"

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่จะได้เจอเขา เพราะรุ่นพี่ต้องกลับประเทศไทยแล้ว แล้วเราอาจไม่มีทางได้พบกันอีกเลย....

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"

สำหรับคนอื่น... เขาคือเจ้าชีวิตที่กุมชะตาโรงพยาบาลแห่งนี้เอาไว้ในมือ
แต่สำหรับเธอ... เขาคือฝันร้ายที่เร่าร้อนที่สุดที่เธอไม่อาจสลัดหลุด
เมื่อ 'นลิน' วิสัญญีแพทย์สาวฝีมือดี ต้องโคจรมาพบกับ 'คเชนทร์' อดีตคนรักเก่าที่กลายเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจอมบงการ
เกมรักที่เคยจบลงด้วยน้ำตา จึงถูกรื้อฟื้นขึ้นใหม่ท่ามกลางแรงดึงดูดที่ห้ามใจไม่อยู่
และความลับที่ว่า... เธอจะไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียว แต่ยังมีพี่น้องตระกูลอธิษริยะที่จ้องจะกลืนกินเธอไปพร้อมๆ กัน