17 Book(s) Related to please mr custer i don t want to go

“สามปีแล้วเนอะ เร็วดี” เขารับมันไป แต่ไม่ได้ใส่ใจของในมือ ในตอนนี้เขาอยากจบเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่อยากเห็นแววตาแบบนี้ของผู้หญิงตรงหน้า เห็นแล้วเขารู้สึกหายใจไม่สะดวก
“ค่ะ สามปีแล้ว ปีหน้าพี่นิกห้ามลืมวันครบรอบของเรานะคะ ไม่งั้นเจี๋ยจะโกรธจริง ๆ ด้วย”
“...” ณภัทรฟังแล้วก็พลันขำออกมาเสียงดัง ไม่คิดว่าจะมีคนโง่เขลาเพราะรักได้ขนาดนี้
“เรายังเป็นแฟนกันไหมพี่นิก ทำไมพี่นิกทำกับเจี๋ยแบบนี้ ทำไมเรื่องของเราถึงเป็นแบบนี้ พี่นิกรักเจี๋ยบ้างไหมคะ”
ก็พยายามเข้มแข็งแล้วแต่พอเห็นหน้าพี่นิก เจี๋ยก็เจ็บกับเรื่องที่เขาทำลับหลังเธอทุกอย่าง ปากบอกว่าเจี๋ยสำคัญที่จริงแล้วเจี๋ยไม่ได้สำคัญอะไรเลย คนที่พี่นิกรักคือพี่พลอยคนเดียว ไม่เคยมีเจี๋ยในใจพี่นิกเลยหรือไง สามปีเลยนะ สามปีที่เราคบกันมันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอ แต่ทำไมสำหรับเจี๋ยมันมีค่ามากนักล่ะ หัวใจพี่นิกทำด้วยอะไร
“นี่ รู้ไหมว่าทำไมเราได้กัน” ณภัทรพยายามไม่สนใจเรื่องที่จาริญญาพูด
“ก็เจี๋ยเข้าห้องผิดไงคะ”
“เพราะพี่บอกเธอแบบนั้น”
“ใช่ค่ะ ก็คืนนั้นเจี๋ยจำอะไรไม่ได้เลย ทำไมพี่นิกพูดเรื่องนี้คะ”
“เพราะเธอจะได้เลิกโง่ไง” ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มอีกครั้ง ดวงตาคู่คมมองเหยียดหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า

เมื่อความรักที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด รอยแผลครั้งนี้จะเป็นต้นกำเนิดของ “ซาตาน” ‘เวกัส กรวิศว์’ ที่ต้องสูญเสียทั้งอำนาจตระกูลรองและพ่อไปพร้อมๆกันด้วยฝืมือของตระกูลหลัก เพียงเพราะขนบธรรมเนียมการแย่งชิงอำนาจที่สืบต่อกันมารุ่นสู่รุ่น ความทุกข์ทรมานถูกสะสมจนกลายเป็นแรงแค้น แต่ทุกอย่างไม่ได้มืดมิดไปเสียหมดเมื่อคนรักที่อยู่ข้างกาย ‘พีท พงศกร’ เปรียบดั่งแสงสว่างที่นำทางหัวใจเขาตลอดเวลา

ตะวัน จารุกรุง คือหญิงสาวที่มีความฝัน ซึ่งบนกระดานแห่งความฝันข้อสูงสุดของเธอคือ
--เป็นผู้หญิงของคีน ชอว์น--
และความฝันขอสุดท้ายบนกระดานแห่งความฝัน
--สามวันสุดท้ายกับ คุณคีน--
ตะวันแตกต่างเพราะเธอไม่เพียงแต่แค่ฝันและแค่อยากจะทำ แต่เธอทำมันสำเร็จ ตั้งแต่ข้อล่างสุดไปจนถึงข้อสูงสุดของกระดานแห่งความฝันนั้น ก่อนที่ชีวิตเธอจะไม่เป็นของเธออีกต่อไป แต่ใครเล่าจะรู้ว่าช่วงเวลาสามวันที่ตะวันยอมแลกทุกอย่างให้ตัวเองบรรลุความฝันนั้น เธอต้องพบกับความสูญเสียมากเพียงใด เมื่อถึงวันหมดอายุของกระดานแห่งความฝันของเธอ

ลูกชายที่กลายเป็นฆาตกรฆ่าพ่อตัวเอง
และ
คนเถื่อนนอกกฎหมาย
คีน ชอว์น ซาตานในคราบมนุษย์ เดินเข้าสู่ทัณฑสถานชาย ด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งความรู้สึก ดวงตาแข็งกร้าวแดงก่ำอย่างกับไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์ เขาหันกลับมาให้เจ้าหน้าที่คุมตัวปลดกุญแจมือก่อนที่เสียงลูกกรงค่อยๆเลื่อนปิดขวางกั้นอิสระภาพต่อหน้าต่อตาเขา

"ละ...แล้ว...ลินต้องทำยังไงคะ" เขามองคนที่ยืนเกร็ง เสียงสั่น ไม่ประสีประสา แววตาที่ทำให้คนถูกมองตื่นเต้นจนหัวใจจะวายอยู่แล้ว "ขึ้นเป็นไหม" "คะ?" "ขึ้นให้ฉันหน่อยสิ"

นั้นไง..พี่เหนือเมฆ รุ่นพี่สุดหล่อที่เธอเคยชอบเขาสมัยมัธยม จำได้มั้ย?
Noค่ะ จำไม่ได้!!

เขา… “เหนือเมฆ” ผู้ชายเย็นชา หล่อเหลา และเป็นเหมือนตัวท็อปที่ใครต่างก็ยกย่อง
เธอ… “น้ำอิง” จากเด็กผู้หญิงธรรมดา ที่กลับมาในลุคใหม่พร้อมความสวยจนทุกคนต้องเหลียว

และความต่างที่เคยกั้นกลางไว้ กลับพังทลายลงเมื่อวันหนึ่งโชคชะตานำพาให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้น้ำอิงไม่ใช่เด็กหญิงที่คอยแต่จะวิ่งตามพี่เหนือเมฆอีกแล้ว!

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

พ่อแท้ๆเคยขายเธอให้กับเสี่ยแก่คราวปู่อย่างไม่แยแส ผ่านไปสี่ปีพี่ชายกับเพื่อนยังมารวมหัวกันแอบอ้างชื่อไปกู้เงินอีก

ชีวิตที่แต่เดิมก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร ตอนนี้พังทลายไปพร้อมกับคืนที่เสียบริสุทธิ์เรียบร้อย

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน

มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

"ทั้งหมดสองล้าน ฉันจ่ายหนี้ครบแล้ว ทีนี้ไปได้หรือยัง"

เขาเหล่ตามองเงินที่เธอหามาอย่างยากลำบาก เหมือนกับมองกองขยะกองหนึ่งก็ไม่ปาน

คิดจะไปไหนกัน เป็นเมียเขามาสี่ปีหมกมุ่นแต่กับเรื่องใช้หนี้ ผู้หญิงคนนี้มันน่าโมโหนัก

คนอื่นดูออกหมดว่าเขาคิดยังไง คงจะมีแค่เธอนี่แหละที่ไม่ยอมรับผัวตัวเอง คำก็หน้าเลือด สองคำก็ขูดรีด

รู้จักอ้อนหน่อยอย่าว่าแต่เงินทอง อยากได้อะไรก็หามาให้หมดทุกอย่างแล้ว

จะเป็นยังไงเมื่อลูกสาวเศรษฐีย้อนเวลากลับไปในยุค 1950's

ต้องไปใช้ชีวิตในชื่อเหมือนตัวเอง

'จินเยว่' ยัยผู้หญิงเห็นแก่ตัว..เอาแต่ใจ ที่หน้าตาเหมือนตัวเธอเองเป๊ะ แถมยังต้องมาเลี้ยงหลานชาย หลานสาว กับน้องชายตัวร้าย

ที่สำคัญยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน..แถมไอ้ต้าวสามีหน้าหล่อสุดแสนจะเย็นชา..ในยุคที่เธอจากมาก็คือ..ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ..ตามวอแวเร้ารือเธอมาตลอดชีวิต

แต่ครั้งนี้..แววตาคมกับมีแต่ความเกลียดชัง..รังเกียจ..ราวกับเธอไปเผาบ้าน

หึ..คิดว่าเธอจะแคร์เหรอ?

ไม่รักก็ไม่ต้องรักดิ..ใครสน

ภารกิจทั้งหาทางหย่า..และเริ่มต้นหาเงินจึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่นั้น!!!

“แล้วถ้ามีคนเสนองานดีๆ เงินเดือนงามให้คุณจะว่าไงล่ะ”

“ใครคะ แล้วงานอะไรคะ”

“ก็ผมไง กำลังเสนองานดีๆ ให้คุณ อยากได้เงินเดือนเท่าไหร่ผมเปิดกว้างให้กรอกตัวเลขเลยนะ คุณจะว่าไง แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ค่าตอบแทนดีงานก็ต้องหนักพอสมควร”

“หนักแค่ไหนคะ แล้วฉันจะต้องทำอะไรบ้างคะ”

“ก็ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่อยู่ใกล้ๆ ผมแบบนี้ทุกที่ ทุกเวลาที่ผมต้องการ ไม่ว่าจะกลางวันกลางคืน ดึกดื่นหรือเย็นย่ำ คุณต้องยินยอมตามใจผมทุกเมื่อ”

“แล้วออฟฟิศฉันจะอยู่ที่ไหนคะ” เขายิ้มร่าอย่างคนอิ่มสุขก่อนตอบเสียงนุ่มหู

“โดยส่วนใหญ่เราจะใช้เตียงเป็นออฟฟิศ แต่บางครั้งก็จะมีการใช้ ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องรับแขก ห้องนั่งเล่นบ้าง แต่ถ้าผมต้องการความรวดเร็วโดยไม่ต้องรออะไร ไม่ว่าคุณจะอยู่ไหนผมก็จะสั่งงานคุณทันที ทั้งบนโต๊ะอาหาร โซฟา ห้องฟิตเนส บนหรือในสระน้ำ บางครั้งก็อาจจะเป็นตรงระเบียงนี้ คุณทำได้มั้ย”

“อายเขาตายเลย ใครกันจะทำอะไรบนระเบียงแบบนี้”

“ผมสัญญาว่าจะสั่งงานคุณตอนกลางคืนถ้าต้องเป็นระเบียงนี้ แต่ถ้าผมทนไม่ไหวก็อาจจะผิดสัญญาบ้าง อย่างเช่นตอนนี้ไง ที่ผมทนจะไม่ไหวอยู่แล้วเวลาได้ยืนกอดคุณเฉยๆ โดยไม่ให้ทำอะไร รู้หรือเปล่าว่าผมจะลงแดงตายให้ได้ ดูสิว่าผมกำลังต้องการคุณ”

เมื่อนางเอกเป็นโรคประหลาดที่เรียกว่าลมหลับ กำลังจะบอกชอบคนที่ตัวเองชอบก็ดันไปหลับใส่เขา ส่งผลให้ทำอะไรก็ลำบากในชีวิต แถมเพื่อนสุดที่รักก็ดันมาหนีหายไปทำงานปล่อยให้เธอต้องโดดเดี่ยว แต่ใครจะไปคิดว่าเพื่อนตัวดีจะตามคนที่เธอเกลียดขี้หน้าที่สุดให้มาอยู่ชายคาเดียวกัน!

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับแขนเพราะเป็นส่วนที่ขยับง่ายที่สุดเนื่องจากเธอเริ่มปรับภาพโฟกัสได้แล้วและรับรู้แล้วว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอหรือห้องของเพื่อนสนิท
แขนกลมกลึงขยับไปเรื่อยๆ ด้วยความยากลำบากจากอาการปวดเมื่อยคล้ายคนโหมออกกำลังกายอย่างหนักจนกล้ามอักเสบแต่เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเพราะอยากพิสูจน์ว่าความวาบหวามที่อยู่ในห้วงคำนึงนั้นมันเป็นเรื่องจริงหรือแค่ฝันไป
พิมพ์นาราสะดุ้งเฮือกเมื่อฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอสัมผัสเข้ากับอะไรที่มันตึงๆ แน่นๆ และเธอก็เดาได้ไม่ยากว่ามันคงจะเป็นแถวช่วงเอวของผู้ชายเพราะตอนนี้มือเล็กของเธอนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนไปยังตำแหน่งต่อไปอย่างรู้ทิศทางเพราะความอยากรู้อยากเห็น
หมับ! มือเล็กคว้าเข้ากับอะไรที่ใหญ่ๆ แข็งๆ แถมยังตั้งชันรออยู่แล้วอีกต่างหาก
‘โอ้ มาย ก็อตตตต มันใหญ่มาก!”
เธออุทานในใจ และตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าเรื่องวาบหวามเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ ไม่ใช่แค่เพียงฝันไป

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง”
“พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

“ถอดชุดออกหน่อยสิ พี่อยากดูข้างในชัดๆ” เสียงทุ้มของโฬมที่ขึ้นมานั่งประกบอยู่ข้างๆ เตียงด้านขวาเอ่ยขึ้น
“อึก...”
“นั่นสิ...พวกเราถอดกันหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ถอดก็ไม่แฟร์น่ะสิ” เสียงอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายเสริมอีกคน
“อึก...หนูก็ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย ถึงยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว” พอแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาบอกอะไรมา อัยรินทร์ก็กล้าทำตามอย่างไม่อิดออด ร่างเล็กยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้านหลัง แล้วถอดเดรสสั้นออกจากตัว เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้างดงามภายใต้บราลูกไม้สีดำและแพนตี้ตัวจิ๋วสีเดียวกัน นั่นทำให้พวกเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากกับภาพเย้ายวนชวนใจสั่นตรงหน้า
“อ่าส์...หุ่นน่าเอากว่าในรูปอีก”
เป็นเสียงของโฬมที่เอ่ยขึ้นก่อน เขาเห็นรูปเธอในแอปฯ หาคู่ก็ว่าเซ็กซี่มากแล้ว แต่นั่นยังเทียบกับตัวจริงของเด็กสาวไม่ได้เลยสักนิดเดียว
“อืม” ภัทรไม่ใช่คนที่เอ่ยปากชมใครง่ายๆ ทว่าก็รู้สึกเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
ก็จะแย้งได้ยังไง เพราะไอ้ท่อนเนื้อใหญ่ไซส์ 60 มันผงาดดันบ็อกเซอร์ออกมาแล้ว ทั้งๆ ที่แทบไม่ได้แตะต้องเนื้อตัวเธอเลยด้วยซ้ำ!


มี 2 เรื่องนะคะ
1.OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P)
2.CAN I? รักได้ไหม หนูไม่ดื้อ

เนื้อหาไม่ได้เชื่อมโยงกันค่ะ สามารถเลือกอ่านเรื่องที่ชอบได้เลยค่า^^

เพราะอดีตเคยทำร้ายแฟนเก่าให้ต้องเจ็บปวด กว่าจะสำนึกได้ก็เกือบทำให้ทุกอย่างต้องพัง หลังจากนั้นเขาจึงสร้างกำแพงขึ้นมาเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาในชีวิตของเขาได้อีก กระทั่งมีผู้หญิงคนหนึ่งอยากจะพังกำแพงที่ว่านั้นและเขาก็คิดเสมอว่าเธอไม่มีวันทำได้ เพราะเธอคือคนต้องห้าม ที่เขาไม่อยากแตะต้องหรือยุ่งเกี่ยวด้วย แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งผลักไสมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกกับเธอมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อความผูกพันตั้งแต่ครั้งเรียนมัธยมต้น ได้จบลงไม่สวยเท่าไหร่นัก จึงทำให้เขาและเธอห่างเหินกันไป จนกระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งคู่ได้พบกันโดยบังเอิญ มิหนำซ้ำยังเรียนอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย
"ยังเจ็บอยู่ไหมมีแผลตรงไหนหรือเปล่า" เสียงทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยถามออกมาด้วยความห่วงใย ในขณะที่หัวใจของกันยาเริ่มเต้นระรัว
"ว้าย! จะทำอะไร" ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อชายหนุ่มในชุดนักศึกษานั่งคุกเข่าลงไปกับพื้นพร้อมกับถลกกระโปรงนักศึกษาของฉันขึ้นเลยเข่าเล็กน้อย การกระทำของเขายิ่งทำให้ทุกคนจับจ้องมองมาที่ฉัน เพราะมันเหมือนในหนังในละครมาก เวลาที่พระเอกก้มลงไปมองแผลและพร้อมที่จะหายามาทาให้นางเอก ส่วนเกรซกับเพื่อนๆ ของเธอนั้นกลับมองมาที่ฉันด้วยความหมั่นไส้
"อยู่นิ่งๆ สิขอดูแผลหน่อย ช้ำแบบนี้ต้องประคบเย็นเท่านั้น" น้ำเสียงของเขาที่ฟังดูอ่อนโยนและห่วงใย กำลังทำให้หัวใจของฉันแทบจะละลาย และยิ่งเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมามอง เพียงแค่ได้สบตาหัวใจของฉันก็เริ่มเต้นระรัวราวกับกลองเพล ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเหมือนกับว่าโลกกำลังหยุดหมุน ช่างเหมือนฝัน แต่นี่มันกลางวันแถมฉันยังเจ็บเข่าอีกด้วย มันจึงไม่ใช่ความฝันอยากแน่นอน

เมื่อ 'คีย์เซีย' หญิงสาวที่ลืมแฟนเก่าอย่าง 'มาสเตอร์' ไม่ได้สักที เพราะเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เธอจมปลักไม่ยอมเริ่มต้นใหม่

จนกระทั่งโชคชะตานำพาให้เธอได้พบกับ 'เอเวล' นักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรงแสนเจ้าเล่ห์ ราวกับกามเทพแผลงฤทธิ์เมื่อหัวใจที่แสนบอบช้ำเริ่มมีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากที่เหงาหงอยมานาน

แต่กามเทพช่างเล่นตลกร้าย! เมื่อผู้ชายที่เคยทิ้งไปโดยไร้คำอธิบายแต่ยังบอกว่ารักเสมอ...กับ...ผู้ชายที่เข้ามาด้วยเหตุผลบางอย่างแต่ไม่เคยทิ้งกันไปไหน พวกเขามายืนตรงหน้าเธอพร้อมๆกันทั้งสองคน รักครั้งนี้จะไม่ยุ่งยากเลยถ้าเธอไม่ใช่คนที่ต้องตัดสินใจ!

ระหว่างรักครั้งแรกที่ยังไม่ลืม...กับ...รักครั้งนี้ที่ยังโหยหา ไม่ว่ารักครั้งไหนๆก็อันตรายพอกัน! เธอจะห้ามใจที่สับสนนี้ได้อย่างไรกัน เมื่อถึงเวลาที่เธอเป็นฝ่ายต้องเลือก แต่ไม่ว่าต่อจากนี้หรืออะไรก็ตามแต่... เธอก็ยังจะเลือกเขา...คนที่...

ควินน์ หญิงสาวผู้เป็นใบ้ ในสายตาของคนอื่นเธอนับว่าโชคดีที่ได้แต่งงานกับอเล็กซานเดอร์ หนุ่มหล่อผู้มั่งคั่ง แต่ใครเลยจะรู้ว่า นี่คือจุดเริ่มต้นแห่งโชคร้ายของเธอต่างหาก
อเล็กซานเดอร์เย็นชากับควินน์อย่างที่สุด เขามักจะทิ้งให้เธออยู่คนเดียวในบ้านที่ว่างเปล่า ทุกครั้งที่เขากลับมา ก็เพียงเพื่อต้องการนอนกับเธอเท่านั้น ควินน์โกรธจนตัวสั่น ในสายตาของอเล็กซานเดอร์ เธอเป็นอะไรกันแน่? เป็นแค่เครื่องมือสนองความใคร่ของเขางั้นหรือ?
ไม่เพียงแค่นั้น อเล็กซานเดอร์ยังไปทำตัวสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่นอีกด้วย
เมื่อควินน์ตั้งท้องอีกครั้งและตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะหย่ากับเขา ในวินาทีที่อเล็กซานเดอร์ตระหนักได้ว่าเขากำลังจะสูญเสียสิ่งล้ำค่าที่สุดไป เขาก็คลั่ง...
(ขอแนะนำนิยายที่น่าติดตามจนฉันวางไม่ลงถึงสามวันสามคืนเลยค่ะ สนุกมากจริงๆ ทุกคนต้องอ่านนะคะ ชื่อเรื่องคือ "คุณพ่อคะ รักของแม่จืดจางลงแล้ว" พิมพ์ชื่อเรื่องในช่องค้นหาแล้วเจอเลย!)

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"