Belong to you เป็นของเหนือ

Belong to you เป็นของเหนือ

ไปร์นดา · เสร็จสิ้น · 90.4k คำ

304
ยอดนิยม
7.5k
การดู
150
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

นั้นไง..พี่เหนือเมฆ รุ่นพี่สุดหล่อที่เธอเคยชอบเขาสมัยมัธยม จำได้มั้ย?
Noค่ะ จำไม่ได้!!

เขา… “เหนือเมฆ” ผู้ชายเย็นชา หล่อเหลา และเป็นเหมือนตัวท็อปที่ใครต่างก็ยกย่อง
เธอ… “น้ำอิง” จากเด็กผู้หญิงธรรมดา ที่กลับมาในลุคใหม่พร้อมความสวยจนทุกคนต้องเหลียว

และความต่างที่เคยกั้นกลางไว้ กลับพังทลายลงเมื่อวันหนึ่งโชคชะตานำพาให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้น้ำอิงไม่ใช่เด็กหญิงที่คอยแต่จะวิ่งตามพี่เหนือเมฆอีกแล้ว!

บท 1

ลานกว้างริมสนามฟุตบอลถูกเนรมิตให้กลายเป็นงานเลี้ยงแบบกึ่งไม่เป็นทางการ โต๊ะบุฟเฟ่ต์ถูกวางเรียงกันใต้เต็นท์เล็ก ๆ สีขาวข้างสนาม

จานใบเล็กในมือแต่ละคนมีทั้งไก่ทอด ยำวุ้นเส้น ไปจนถึงเค้กหน้าผลไม้ กลิ่นอาหารคละคลุ้งปะปนกับเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมรุ่น

แสงไฟสลัว ๆ จากไฟประดับที่แขวนอยู่ด้านบนทำให้ทุกอย่างดูอบอุ่น...แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี

เหนือเมฆ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในลุคสบาย ๆ เสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนส์สีเข้ม เส้นผมเซ็ตมาแบบไม่ได้ตั้งใจแต่หล่อจนเหมือนจงใจ

เขายืนพิงเสาไฟใกล้เต็นท์อาหาร ดวงตานิ่งขรึมแต่คมจนใครเดินผ่านก็ต้องเหลียว เหนือเมฆไม่ใช่คนพูดเยอะ แต่เวลาหัวเราะ เสียงทุ้มต่ำกับรอยยิ้มบาง ๆ บนมุมปากนั่นก็ทำเอาเพื่อน ๆ รอบตัวสะดุด

“วิศวะเครื่องกลแม่งเท่สัด กูเจอมึงในเพจรับน้องด้วยนะเว้ย” เจ เพื่อนสมัยม.ปลายตบบ่าขำ ๆ

“ไอ้เหนือแม่งไม่เปลี่ยนเลยว่ะ หล่อเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเงียบเหมือนเดิม”

“กูไม่เจอมึงมาสามปี ไอ้ห่า ไม่แผ่วเลยจริง ๆ ” โต้งเสริมพลางยกแก้วขึ้นชนเบา ๆ

เหนือแค่ยิ้ม ไม่ได้ตอบ เขาไม่ชอบพูดอะไรเยอะ แต่ก็ไม่เคยหลุดจากจุดสนใจในกลุ่มเลยสักวินาที

“เออ แล้วรินล่ะ?” เสียงคำถามจากใครสักคนดังขึ้นขณะเดินวนไปหยิบขนมโต๊ะถัดไป

“ใช่ แฟนมึงน่ะ มาด้วยป่ะ?”

“ไปเรียนต่ออังกฤษ” เหนือเงยหน้าขึ้นจากจอมือถือก่อนจะพูดเรียบ ๆ

“อ้าว ห่างกันแบบนี้ระวังจะจบไม่สวยเหมือนคู่กูนะ ขอเตือนในฐานะคนถูกทิ้ง” ว่าแล้วเพื่อนชายร่วมรุ่นก็ทำท่าเจ็บอกซ้ายแบบขำ ๆ ทำเอาเพื่อนทั้งกลุ่มหัวเราะกันออกมา

"อืม อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด" ประโยคมันดูเรียบเหมือนอากาศ แต่แววตากลับนิ่งเกินปกติจนไม่มีใครกล้าถามต่อ

“เออ มึงจำได้มั้ย...” เพื่อนอีกคนในกลุ่มรีบเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว

“ตอนม.6 อะ ก่อนจบ จำได้ป่ะ มีเด็ก ม.4 คนนึง ชื่อไรนะ...น้องอิง ใช่น้องน้ำอิง ที่มาสารภาพรักมึงกลางสนามบอล ฮาเหี้ย ๆ”

“ใช่ ๆ เด็กตัวกลม ๆ แก้มป่อง ๆ ถักเปียสองข้าง เดินถือดอกกุหลาบสีขาวมายื่นให้ แล้วมึงก็ยืนอยู่กับรินพอดีเลย!”

“โห สงสารน้องตอนนั้นชิบหาย...”

“แต่น่ารักนะเว้ย ใส ๆ ซื่อ ๆ ดูไม่มีพิษมีภัยดี”

เหนือเมฆยกแก้วขึ้นจิบอีกครั้ง ไม่พูดเสริม แต่ก็ไม่ปฏิเสธ คล้ายกับภาพในหัวกำลังย้อนเวลากลับไปช้า ๆ

เขานึกถึงเหตุการณ์นั้นขึ้นมาช้า ๆ แววตาใสซื่อนั้นมันลอยมาจากไหนสักแห่ง วันนั้นเด็กผมเปียคนนั้นจ้องหน้าเขา ราวกับเขาเป็นจักรวาลทั้งใบของเธอ

...ส่วนเขา ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร แล้วหันหลังกลับไปพร้อมผู้หญิงอีกคน...

เสียงดนตรีขับกล่อมคลอเบา ๆ อยู่บนเวที แสงจากโคมไฟกระทบกับเงาไม้บริเวณทางเดินเข้าสนาม และจู่ ๆ คนที่ถูกพูดถึงในวงสนทนาก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ แต่สะเทือนทั้งสายตาคนที่อยู่ใกล้

เดรสสายเดี่ยวสีดำเข้ารูปเผยไหล่บางผอมเพียว ผมยาวตรงถูกรวบเป็นหางม้าต่ำเผยต้นคอขาวละเอียด ใบหน้าเรียบเฉยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบาแบบมืออาชีพ เธอสวยแบบที่ไม่จำเป็นต้องยิ้ม...คนก็หยุดมอง

“อิงงงง!!” เสียงเพื่อนหญิงรุ่นเดียวกันตะโกนเรียกจากฝั่งซ้ายมือ พร้อมยกแขนโบกแรง ๆ จนสายตาหลายคู่ในงานหันไปตามต้นเสียง รวมถึงกลุ่มของเหนือเมฆที่กำลังยืนคุยกันอยู่ไม่ไกลจากจุดนั้น

น้ำอิง ก้าวเข้ามาอย่างมั่นใจ แสงไฟจากด้านบนทอดเงาลงบนใบหน้าเธอทุกองศา เธอสวยเกินกว่าจะถูกมองว่าเป็น 'น้องคนนั้น' อีกต่อไปแล้ว

เหนือเมฆหันไปมองเธอโดยไม่กระพริบตา วินาทีที่เธอเดินผ่านหน้าเขาไปโดยไม่หันมาสนใจ ไม่ชะลอ ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง แต่เหนือเมฆกลับหันมองตามเหมือนถูกสะกดด้วยแรงบางอย่างที่ดึงสายตาไว้...จนลืมหายใจ

กลิ่นน้ำหอมแนววานิลลาอ่อน ๆ ลอยเฉียดจมูกเขาอย่างจงใจ...แม้เธอจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ทุกก้าวกลับกำลังแช่แข็งคนทั้งงานอย่างน่าประหลาด

“เห้ย ตัวจริงสวยเวอร์อะ” เพื่อนผู้หญิงในกลุ่มน้ำอิงพูดพลางหัวเราะ

“เห็นในคลิปก็ว่าสวยแล้ว ตัวจริงคือแบบ...เหมือนนางเอกซีรีส์เลย”

“เพิ่งถ่ายงานโฆษณาจบมาเมื่อวาน ยังไม่ทันได้นอนเลย” เธอตอบทั้งรอยยิ้ม ก่อนเสียงเพื่อนอีกคนจะเสริมขึ้น “ดารามากแม่!”

เสียงพูดคุยของกลุ่มรุ่นน้องดังลอยมาเข้าหูกลุ่มของรุ่นพี่อย่างเหนือเมฆ ก่อนที่เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเหนือจะเอ่ยขึ้นอย่างติดนึกออก

“โทษนะครับน้อง ใช่น้องน้ำอิงเด็กห้องศิลป์ภาษาไหม?”

อีกคนที่หรี่ตาเพ่งมองอย่างพยายามนึกมาตั้งนานรีบเดินเข้าไปเสริมทัพ

“ใช่แน่ ๆ โห~ เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปเยอะเลยนะน้อง ว่าแต่เห็นพี่เหนือเมฆของน้องรึยัง คนนี้ไง ยังหล่อและฮอตเหมือนเดิม” พอสยิ้มแล้วหันไปสะกิดเหนือ ในขณะที่เหนือเมฆไม่ได้หลบตาหรือโต้ตอบอะไร

น้ำอิงหันหน้ามองตรงมาทางพวกเขา โดยเฉพาะ ‘เหนือเมฆ’ สายตาคู่นั้นนิ่งและเฉียบคมมาก แต่รอยยิ้มกลับบางเบา ผิดกับแววตาโดยสิ้นเชิง ก่อนริมฝีปากของเธอจะขยับเบา ๆ

“จำไม่ได้ค่ะ”


สวัสดีค่าาาทุกคนนน 💖

ก่อนอื่นเลย ต้องขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามานะคะ เรื่องนี้ไรท์ตั้งใจเขียนมาก ๆ แบบใส่หัวใจลงไปทุกบรรทัดเลย 💕

ใครที่เพิ่งมาเจอกันก็ขอแนะนำตัวสั้น ๆ ว่า เรื่องนี้เต็มไปด้วยความรักแบบฟีลกู้ด หัวใจพองโต ผสมกับดราม่านิด ๆ แซมความเขินหน่อย ๆ รับรองว่าอ่านแล้วต้องยิ้มแก้มแตกไปด้วยแน่ ๆ ☁️✨

หวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับเรื่องราวครั้งใหม่นี้นะคะ ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา 🫶🌸

💋ไปร์นดา

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก

เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก

52k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า

หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า

51.9k การดู · เสร็จสิ้น · Sansa
หนึ่งราตรี. หนึ่งความผิดพลาด. หนึ่งชีวิตที่ต้องชดใช้.

ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี

โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า

แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน

ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน

“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก

“เจสันคือใครวะ”

เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป

ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!

แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!

ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด

สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”

ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน

คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!

เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!

11.4k การดู · กำลังอัปเดต · Peach뽀이
ก็แค่บอดี้การ์ดฝีมือดีคนหนึ่งที่พ่วงด้วยสถานะคู่นอนเป็นครั้งคราว เธอไม่ได้สำลักสำคัญอะไรต่อชีวิต แต่ไม่รู้ว่าทำไมเมื่อเธอจากไปหัวใจของมาเฟียจอมโหดถึงได้รู้สึกเดือดพล่านขนาดนี้!
..................................................................

พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์

มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก

นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)

บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า

นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................

เรื่องย่อ

สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
สัญญารักประธานร้าย

สัญญารักประธานร้าย

69.2k การดู · เสร็จสิ้น · ปลายฟ้า
ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เป็นโชคดีของเธอแล้วที่เขาจำเธอไม่ได้ ลูกคนนี้จะได้เป็นสิทธิ์ขาดของเธอคนเดียว
รักระรินใจ

รักระรินใจ

27.2k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
ความรักในรอยแค้นของลัลน์ลลิน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลวงศ์วิษณุที่สร้างบาดแผลและความเจ็บปวดไว้กลางใจเมฆพงษ์ เขตเมฆา นักธุรกิจพ่อหม้ายหนุ่มที่ในอดีตต้องสูญเสียทุกอย่างเพราะคนของวงศ์วิษณุ แต่สิ่งเดียวที่เขาได้จากครอบครัวนี้คือหัวใจภักดีของลัลน์ลลิน ผู้หญิงธรรมดาที่เต็มไปด้วยความหวัง ความรัก และความอดทนกับเวลาเก้าปีที่เธอเติบโตขึ้นอย่างมีมุ่งมั่นชดใช้ความผิดแทนครอบครัวเพื่อขอให้เขายกโทษให้ แม้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดนั้นก็ตาม ลัลน์ลลิน ถูกคนที่เธอมีใจให้ทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเลือดเย็น เขาไล่เธอออกจากบ้านโดยไม่เหลียวมอง! ทำให้เธอต้องหอบหัวใจที่แหลกสลายเดินจากมาอย่างไร้จุดหมาย โชคดีที่เธอเจอกับธาวิน จิตแพทย์หนุ่มที่อบอุ่น และใส่ใจทุกคำพูดของเธอ เขาไม่ซักไซ้ ไม่มีคำปลอบใจ แค่ฟังและทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นคนสำคัญ ผู้ชายที่เต็มใจเยียวยาหัวใจพัง ๆ ของเธอ ในขณะที่เมฆพงษ์ เริ่มรู้ตัวว่าเขาทิ้งสิ่งสำคัญไป...แต่บางครั้งความเสียใจมันก็สายเกินแก้ รักเก่าที่ยังค้างคา กับ ความรู้สึกใหม่ที่ค่อย ๆ ละลายหัวใจทีละนิด...คนหนึ่งเจ็บเพราะเคยผูกมัด อีกคนเยียวยาด้วยความเข้าใจแบบไม่ต้องพูดเลยสักคำ ใครคือคนที่หัวใจลัลน์ลลินจะเลือก? ระหว่างคนที่เคย ‘ครอบครอง’ ... กับคนที่แค่ ‘ยืนอยู่ข้าง ๆ’ ก็ทำให้เธอยิ้มได้ทั้งวัน
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ

องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ

8.8k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
เมื่อองค์ชายถังมู่เหรินถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับองค์หญิงจ้าวซีเฟย การอยู่ร่วมจวนเดียวกันเหมือนอยู่บนเกาะภูเขาน้ำแข็งอีกฝ่ายเย็นชา อีกฝ่ายไร้หัวใจ แล้วทั้งคู่จะลงเอยกันได้เช่นไร...

"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย

"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน

............."ส่งตัวเข้าหอ".............

"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"

"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"

"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"

"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"

......................................................

"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"

นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด

"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"

หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้

""นี่มันอะไรกัน""
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

313.2k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

972.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
หวงรักท่านประธานปากแข็ง

หวงรักท่านประธานปากแข็ง

11.9k การดู · กำลังอัปเดต · พลอยชนา
"จาก ‘พี่ชายจอมเผด็จการ’ สู่ ‘เจ้าของชีวิต’ ที่ไม่เคยคิดจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ"
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก

พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก

13.1k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

784.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

232.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"