บทนำ
Noค่ะ จำไม่ได้!!
เขา… “เหนือเมฆ” ผู้ชายเย็นชา หล่อเหลา และเป็นเหมือนตัวท็อปที่ใครต่างก็ยกย่อง
เธอ… “น้ำอิง” จากเด็กผู้หญิงธรรมดา ที่กลับมาในลุคใหม่พร้อมความสวยจนทุกคนต้องเหลียว
และความต่างที่เคยกั้นกลางไว้ กลับพังทลายลงเมื่อวันหนึ่งโชคชะตานำพาให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้น้ำอิงไม่ใช่เด็กหญิงที่คอยแต่จะวิ่งตามพี่เหนือเมฆอีกแล้ว!
บท 1
ลานกว้างริมสนามฟุตบอลถูกเนรมิตให้กลายเป็นงานเลี้ยงแบบกึ่งไม่เป็นทางการ โต๊ะบุฟเฟ่ต์ถูกวางเรียงกันใต้เต็นท์เล็ก ๆ สีขาวข้างสนาม
จานใบเล็กในมือแต่ละคนมีทั้งไก่ทอด ยำวุ้นเส้น ไปจนถึงเค้กหน้าผลไม้ กลิ่นอาหารคละคลุ้งปะปนกับเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมรุ่น
แสงไฟสลัว ๆ จากไฟประดับที่แขวนอยู่ด้านบนทำให้ทุกอย่างดูอบอุ่น...แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี
เหนือเมฆ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในลุคสบาย ๆ เสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนส์สีเข้ม เส้นผมเซ็ตมาแบบไม่ได้ตั้งใจแต่หล่อจนเหมือนจงใจ
เขายืนพิงเสาไฟใกล้เต็นท์อาหาร ดวงตานิ่งขรึมแต่คมจนใครเดินผ่านก็ต้องเหลียว เหนือเมฆไม่ใช่คนพูดเยอะ แต่เวลาหัวเราะ เสียงทุ้มต่ำกับรอยยิ้มบาง ๆ บนมุมปากนั่นก็ทำเอาเพื่อน ๆ รอบตัวสะดุด
“วิศวะเครื่องกลแม่งเท่สัด กูเจอมึงในเพจรับน้องด้วยนะเว้ย” เจ เพื่อนสมัยม.ปลายตบบ่าขำ ๆ
“ไอ้เหนือแม่งไม่เปลี่ยนเลยว่ะ หล่อเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเงียบเหมือนเดิม”
“กูไม่เจอมึงมาสามปี ไอ้ห่า ไม่แผ่วเลยจริง ๆ ” โต้งเสริมพลางยกแก้วขึ้นชนเบา ๆ
เหนือแค่ยิ้ม ไม่ได้ตอบ เขาไม่ชอบพูดอะไรเยอะ แต่ก็ไม่เคยหลุดจากจุดสนใจในกลุ่มเลยสักวินาที
“เออ แล้วรินล่ะ?” เสียงคำถามจากใครสักคนดังขึ้นขณะเดินวนไปหยิบขนมโต๊ะถัดไป
“ใช่ แฟนมึงน่ะ มาด้วยป่ะ?”
“ไปเรียนต่ออังกฤษ” เหนือเงยหน้าขึ้นจากจอมือถือก่อนจะพูดเรียบ ๆ
“อ้าว ห่างกันแบบนี้ระวังจะจบไม่สวยเหมือนคู่กูนะ ขอเตือนในฐานะคนถูกทิ้ง” ว่าแล้วเพื่อนชายร่วมรุ่นก็ทำท่าเจ็บอกซ้ายแบบขำ ๆ ทำเอาเพื่อนทั้งกลุ่มหัวเราะกันออกมา
"อืม อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด" ประโยคมันดูเรียบเหมือนอากาศ แต่แววตากลับนิ่งเกินปกติจนไม่มีใครกล้าถามต่อ
“เออ มึงจำได้มั้ย...” เพื่อนอีกคนในกลุ่มรีบเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว
“ตอนม.6 อะ ก่อนจบ จำได้ป่ะ มีเด็ก ม.4 คนนึง ชื่อไรนะ...น้องอิง ใช่น้องน้ำอิง ที่มาสารภาพรักมึงกลางสนามบอล ฮาเหี้ย ๆ”
“ใช่ ๆ เด็กตัวกลม ๆ แก้มป่อง ๆ ถักเปียสองข้าง เดินถือดอกกุหลาบสีขาวมายื่นให้ แล้วมึงก็ยืนอยู่กับรินพอดีเลย!”
“โห สงสารน้องตอนนั้นชิบหาย...”
“แต่น่ารักนะเว้ย ใส ๆ ซื่อ ๆ ดูไม่มีพิษมีภัยดี”
เหนือเมฆยกแก้วขึ้นจิบอีกครั้ง ไม่พูดเสริม แต่ก็ไม่ปฏิเสธ คล้ายกับภาพในหัวกำลังย้อนเวลากลับไปช้า ๆ
เขานึกถึงเหตุการณ์นั้นขึ้นมาช้า ๆ แววตาใสซื่อนั้นมันลอยมาจากไหนสักแห่ง วันนั้นเด็กผมเปียคนนั้นจ้องหน้าเขา ราวกับเขาเป็นจักรวาลทั้งใบของเธอ
...ส่วนเขา ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร แล้วหันหลังกลับไปพร้อมผู้หญิงอีกคน...
เสียงดนตรีขับกล่อมคลอเบา ๆ อยู่บนเวที แสงจากโคมไฟกระทบกับเงาไม้บริเวณทางเดินเข้าสนาม และจู่ ๆ คนที่ถูกพูดถึงในวงสนทนาก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ แต่สะเทือนทั้งสายตาคนที่อยู่ใกล้
เดรสสายเดี่ยวสีดำเข้ารูปเผยไหล่บางผอมเพียว ผมยาวตรงถูกรวบเป็นหางม้าต่ำเผยต้นคอขาวละเอียด ใบหน้าเรียบเฉยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบาแบบมืออาชีพ เธอสวยแบบที่ไม่จำเป็นต้องยิ้ม...คนก็หยุดมอง
“อิงงงง!!” เสียงเพื่อนหญิงรุ่นเดียวกันตะโกนเรียกจากฝั่งซ้ายมือ พร้อมยกแขนโบกแรง ๆ จนสายตาหลายคู่ในงานหันไปตามต้นเสียง รวมถึงกลุ่มของเหนือเมฆที่กำลังยืนคุยกันอยู่ไม่ไกลจากจุดนั้น
น้ำอิง ก้าวเข้ามาอย่างมั่นใจ แสงไฟจากด้านบนทอดเงาลงบนใบหน้าเธอทุกองศา เธอสวยเกินกว่าจะถูกมองว่าเป็น 'น้องคนนั้น' อีกต่อไปแล้ว
เหนือเมฆหันไปมองเธอโดยไม่กระพริบตา วินาทีที่เธอเดินผ่านหน้าเขาไปโดยไม่หันมาสนใจ ไม่ชะลอ ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง แต่เหนือเมฆกลับหันมองตามเหมือนถูกสะกดด้วยแรงบางอย่างที่ดึงสายตาไว้...จนลืมหายใจ
กลิ่นน้ำหอมแนววานิลลาอ่อน ๆ ลอยเฉียดจมูกเขาอย่างจงใจ...แม้เธอจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ทุกก้าวกลับกำลังแช่แข็งคนทั้งงานอย่างน่าประหลาด
“เห้ย ตัวจริงสวยเวอร์อะ” เพื่อนผู้หญิงในกลุ่มน้ำอิงพูดพลางหัวเราะ
“เห็นในคลิปก็ว่าสวยแล้ว ตัวจริงคือแบบ...เหมือนนางเอกซีรีส์เลย”
“เพิ่งถ่ายงานโฆษณาจบมาเมื่อวาน ยังไม่ทันได้นอนเลย” เธอตอบทั้งรอยยิ้ม ก่อนเสียงเพื่อนอีกคนจะเสริมขึ้น “ดารามากแม่!”
เสียงพูดคุยของกลุ่มรุ่นน้องดังลอยมาเข้าหูกลุ่มของรุ่นพี่อย่างเหนือเมฆ ก่อนที่เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเหนือจะเอ่ยขึ้นอย่างติดนึกออก
“โทษนะครับน้อง ใช่น้องน้ำอิงเด็กห้องศิลป์ภาษาไหม?”
อีกคนที่หรี่ตาเพ่งมองอย่างพยายามนึกมาตั้งนานรีบเดินเข้าไปเสริมทัพ
“ใช่แน่ ๆ โห~ เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปเยอะเลยนะน้อง ว่าแต่เห็นพี่เหนือเมฆของน้องรึยัง คนนี้ไง ยังหล่อและฮอตเหมือนเดิม” พอสยิ้มแล้วหันไปสะกิดเหนือ ในขณะที่เหนือเมฆไม่ได้หลบตาหรือโต้ตอบอะไร
น้ำอิงหันหน้ามองตรงมาทางพวกเขา โดยเฉพาะ ‘เหนือเมฆ’ สายตาคู่นั้นนิ่งและเฉียบคมมาก แต่รอยยิ้มกลับบางเบา ผิดกับแววตาโดยสิ้นเชิง ก่อนริมฝีปากของเธอจะขยับเบา ๆ
“จำไม่ได้ค่ะ”
สวัสดีค่าาาทุกคนนน 💖
ก่อนอื่นเลย ต้องขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามานะคะ เรื่องนี้ไรท์ตั้งใจเขียนมาก ๆ แบบใส่หัวใจลงไปทุกบรรทัดเลย 💕
ใครที่เพิ่งมาเจอกันก็ขอแนะนำตัวสั้น ๆ ว่า เรื่องนี้เต็มไปด้วยความรักแบบฟีลกู้ด หัวใจพองโต ผสมกับดราม่านิด ๆ แซมความเขินหน่อย ๆ รับรองว่าอ่านแล้วต้องยิ้มแก้มแตกไปด้วยแน่ ๆ ☁️✨
หวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับเรื่องราวครั้งใหม่นี้นะคะ ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา 🫶🌸
💋ไปร์นดา
บทล่าสุด
#63 บทที่ 63 Special
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#62 บทที่ 62 EP. 61
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#61 บทที่ 61 EP. 60
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#60 บทที่ 60 EP. 59
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#59 บทที่ 59 EP. 58
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#58 บทที่ 58 EP. 57
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#57 บทที่ 57 EP. 56
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#56 บทที่ 56 EP.55
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#55 บทที่ 55 EP.54
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#54 บทที่ 54 EP. 53
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักไม่หลอก
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"













