บทนำ
เขาต้องการภรรยาตามสัญญาเพื่อตบตาผู้ถือหุ้น และหลังจากปฏิเสธผู้หญิงที่เธอคัดเลือกมาให้นับไม่ถ้วน สุดท้ายคนที่เขาเลือกกลับเป็นเธอ
“คุณแต่งงานกับผมสิ”
สำหรับเขา เธออาจเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมที่สุดสำหรับข้อตกลงนี้
แต่สำหรับเธอ การแต่งงานครั้งนี้ยังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง นั่นคือการค้นหาความจริงเกี่ยวกับธุรกิจของพ่อที่ล้มเหลว และปริศนาที่ค้างคาใจเธอมาหลายปี
จากข้อตกลงตามสัญญา เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพัน เมื่อความใส่ใจที่เคยเป็นเรื่องธรรมดากลับกลายเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ และเมื่อวันสิ้นสุดสัญญาค่อย ๆ ใกล้เข้ามา
ณิชารีย์ จะเลือกอะไรระหว่างความจริงที่ตามหามานาน กับหัวใจที่เธอไม่เคยคิดว่าจะยอมมอบให้ใคร
ส่วนกรณ์ภพ จะทำอย่างไร เมื่อวันที่สัญญากำลังจะจบ กลับกลายเป็นวันที่เขาไม่อาจยอมเสียเธอไปได้อีก
บท 1
ณิชารีย์ ยืนอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่ของห้องเพนต์เฮาส์สุดหรู พร้อมกับกระเป๋าเดินทางสีขาวใบใหญ่ที่ข้างกาย
หญิงสาวมองประตูบานใหญ่เบื้องหน้าด้วยแววตาสับสน ร่างบางสั่นเทาเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น
เธอหลับตาลงเพื่อเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงไปกลับมาอีกครั้ง ก่อนสูดหายใจเขาลึกๆ และผ่อนลมหายใจออกทางปากเบายาว
นิ้วเรียวยื่นออกไปกดรหัสผ่านที่เพิ่งได้รับมาจากผู้ช่วยสามีในนามของเธอเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
เพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง
ภายในห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหร่า เน้นโทนสีดำเทาเคร่งขรึมตามแบบฉบับของคนที่ชอบความสุขุมเรียบง่าย
ขาเรียวยาวบนรองเท้าส้นสูงของ ณิชารีย์ก้าวเข้าไปด้านในพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีขาวที่เธอใช้เป็นประจำ
“รวยจริงๆ เลยนะเนี่ย ห้องเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด กว้างจนกินพื้นที่ทั้งฟลอ”
หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง ระหว่างที่ค่อยๆ เดินสำรวจห้องกว้างอย่างระมัดระวัง
“ไม่มีใครอยู่เลยหรือไงนะ…แล้วทีนี้ฉันจะต้องทำยังไงต่อล่ะ”
ร่างบางค่อยๆ หย่อนสะโพกกลมมนของเธอลงนั่งบนโซฟาตัวยาว สายตายังคงสอดสายไปรอบตัว
หลังจากเพิ่งผ่านการเดินทางไกลมาเมื่อไม่กี่วันก่อน และต้องกลับมาเผชิญกับเรื่องวุ่นวายที่เร่งด่วนในทันที
นิชาค่อยๆ เอนตัวลงพิงพนักโซฟาหนานุ่มด้วยความเหนื่อยล้า เปลือกตาของดวงตาคู่สวยกำลังหนักอึ้ง จนเธอไม่อาจฝืนได้อีกต่อไป
ดวงตาของหญิงสาวปิดสนิทลงในที่สุด ปล่อยให้ร่างกายเข้าสู่ห้องนิทราไปอย่างเงียบเชียบ
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ตี๊ด…
เสียงกดรหัสประตูจากภายนอกห้อง ไม่อาจแทรกซึมเข้าก่อกวนการนอนของหญิงสาวที่ผ่านการอดนอนมาหลายคืนอย่างนิชาได้
ร่างบางยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนโซฟาตัวยาวที่ตั้งอยู่โถงกลางห้องเพนต์เฮาส์อันกว้างขวาง
ฝีเท้าหนักๆ ของเจ้าของห้องตัวจริง ค่อยๆ ก้าวผ่านความมืดเข้ามาด้วยความเคยชิน
ก่อนที่จะสะดุดเข้ากับสิ่งกีดขวางที่เขาไม่เคยรู้ว่ามันมีอยู่ตรงนี้มาก่อน
“โอ้ย!…อะไรเนี่ย” กรณ์ภพตะโกนโวยวายขึ้นมาอย่างหัวเสีย
ความคิดในหัวของเขากำลังคิดหาสาเหตุที่มีของชิ้นใหญ่และหนักวางขวางทางเดินอยู่ในห้องของเขาแบบนี้ พร้อมกับคิดหาคนรับผิดชอบ
“ใครน่ะ?” เสียงหวานของหญิงสาวดังผ่านความมืดขึ้นมา ทำเอาคนเป็นเจ้าของห้องตกใจจนขนลุกไปทั้งตัว
“เห้ย…ใคร นั่นเสียงใคร?” กรณ์เปร่งเสียงออกไปด้วยความตกใจสุดขีด
ก่อนที่เขาจะก้าวถอยหลังกลับไปทางประตูบานใหญ่ เพื่อกดสวิซเพื่อเปิดไฟดวงใหญ่กลางห้อง
พรึบ!
แสงสว่างจ้าที่ติดขึ้นประทันหัน ทำให้นิชาต้องหลับตาลงเมื่อดวงตารู้สึกแสบจากแสงจ้าที่ส่องแยงเข้าตา
“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่? แล้วคุณเข้ามาในห้องผมได้ยังไง” กรณ์ตะเบงเสียงถามหญิงสาวที่เพิ่งพบหน้ากันไม่กี่ครั้ง
“ผู้ช่วยของคุณเพิ่งให้รหัสฉันมา ไม่ใช่ว่าหลังจดทะเบียนต้องย้ายมาอยู่ด้วยกันหรอกเหรอ”
นิชา ตวาดกลับอย่างไม่ยอมอ่อนข้อให้ เมื่อชายหนุ่มตะเบงเสียงถามเธออย่างไม่ยอมไว้หน้า
“เอ่อ…ผมลืมไปเอง ขอโทษแล้วกัน แล้วทำไมถึงอยู่มืดๆ ไฟก็ไม่เปิด”
กรณ์ยังคงหาเรื่องเอาความกับคนตัวเล็ก ตามนิสัยของคนไม่ยอมเป็นฝ่ายผิดของเขา
“ฉันมาถึงตั้งแต่ช่วงเย็นแล้ว พอดีเผลอหลับไปน่ะค่ะ ก็เลยไม่ได้เปิดไฟ”
นิชา ลดเสียงแข็งก่อนหน้านี้ลงไปเล็กน้อยด้วยความรู้สึกผิด เมื่อเรื่องนี้เธอเองก็เป็นฝ่ายที่ไม่ได้ทำถูกต้องนัก
“โอเค…ก็ถือว่าหายกันไปแล้วกัน”
ชายหนุ่มร่างสูงยกยิ้มมุมปากด้วยความสบายใจที่ตนเองไม่ได้เป็นฝ่ายทำผิดเพียงคนเดียวในสถานการณ์ตอนนี้
“ห๊ะ…อะไรนะคะ ถือว่าหายกันเหรอ นี่คุณเป็นเด็กประถมอยู่หรือไงเนี่ย”
หญิงสาวบ่นอุบอิบ คิ้วเรียวบางขมวดเข้าหากัน ใช้หางตามองไปทางร่างสูงในชุดสูทเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่อยากเชื่อหู
เมื่อสิ่งที่เขาเพิ่งพูดออกมานั้น ทำให้เธอรู้สึกว่าความคิดนั้นช่างขัดกับรูปร่างหน้าตาเคร่งขรึมของเขาที่เธอเห็นอยู่ในตอนนี้อย่างคนละขั้ว
“เอาเป็นว่าถ้าต้องอยู่ด้วยกันแล้ว เราควรมีข้อตกลงการอยู่ร่วมกันหน่อยนะครับคุณณิชารีย์”
ร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดร่างของหญิงสาว ก่อนจะเริ่มใช้น้ำเสียงเคร่งขรึมกับเธออีกครั้ง
“ดีค่ะ ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน งั้นในฐานะที่คุณเป็นเจ้าของบ้าน เชิญคุณพูดมาก่อน”
นิชา จ้องหน้าคมของกรณ์ภพกลับอย่างไม่เกรงกลัว เธอไม่ได้ถอยหนีแม้ว่าระยะห่างของทั้งคู่จะเริ่มลดน้อยลงจนเกือบจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย
“ในนี้คือข้อเรียกร้องทั้งหมดของผม มีบางส่วนที่ผมคิดเผื่อส่วนของคุณเอาไว้บ้างแล้ว แต่ถ้ามีเรื่องไหนที่คุณอยากเพิ่มเติมก็ใส่มาได้เลย แล้วผมจะพิจารณา”
เมื่อเห็นว่าความใกล้ชิดที่เขาสร้างขึ้น ไม่สามารถทำให้หญิงสาวสีหน้าเปลี่ยนไปจากเดิมได้เลย เขาจึงเริ่มวางใจ
กรณ์ชี้นิ้วไปที่แฟ้มเอกสารสีดำที่วางอยู่กลางโต๊ะกระจก ก่อนจะเดินหันหลังออกไป เว้นระยะห่างให้หญิงสาวได้หยิบเอกสารนั้นขึ้นมาอ่านด้วยตัวเอง
หลังจากนิชากวาดสายตาอ่านรายละเอียดบนกระดาษเอสี่หนึ่งหน้าเต็มๆ อย่างละเอียดแล้ว
“โอเคค่ะ ไม่มีปัญหา คุณก็รอบคอบดี แต่…ฉันอยากถาม”
หญิงสาวเงยหน้าบอกชายหนุ่มที่กลับมานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเอ่ยถาม
“เชิญถามมาได้เลยครับ”
“ฉันเห็นตั้งแต่สัญญาแต่งงานแล้ว และก็มาเห็นในข้อตกลงนี้อีก มีแต่ข้อห้ามไม่ให้ฉันเผลอมีใจให้คุณ แล้วถ้าหากคุณเกิดมีใจให้ฉันขึ้นมาล่ะคะ”
บทล่าสุด
#32 บทที่ 32 กฎของคนสองคน
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#31 บทที่ 31 ฉากเริ่มต้นการอยู่ด้วยกัน
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2026#30 บทที่ 30 ระบบบ้านอัจฉริยะเป็นเหตุ
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#29 บทที่ 29 คุณผู้หญิงเพนต์เฮาส์
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#28 บทที่ 28 เริ่มบททดสอบการอยู่ร่วมกัน
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#27 บทที่ 27 ถูกเร่งรัดจัดงานแต่ง
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#26 บทที่ 26 เมื่อเมียเช่าปะทะแฟนเก่า
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#25 บทที่ 25 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#24 บทที่ 24 ละครฉากใหญ่ด้นสดตีบทแตก
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#23 บทที่ 23 เปิดคฤหาสน์ต้อนรับลูกสะใภ้
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!













