บทนำ
อัญชิสา ยอมแต่งงานกับ ศรัณย์ธร ผู้ชายที่เธอแอบรักมานานถึงห้าปี แม้จะรู้ดีว่าเขาไม่เคยมีใจให้ เธอก็ยังแอบหวังว่าสักวันความรักและความดีของเธอจะทำให้หัวใจเย็นชาดวงนั้นอ่อนลง
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงความเฉยชา คำพูดทำร้ายจิตใจ และการถูกมองข้ามครั้งแล้วครั้งเล่า โดยเฉพาะเมื่ออดีตคนรักของเขากลับเข้ามาในชีวิต
บท 1
“จำเอาไว้ให้ดีนะอัญชิสา เธอเป็นเมียฉันแค่ในทะเบียนสมรส อย่าได้คิดว่าการแต่งงานครั้งนี้จะทำให้ฉันรักเธอขึ้นมาได้” น้ำเสียงเย็นชาของศรัณย์ธรดังขึ้นทันทีที่ประตูห้องหอปิดลง ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีดำยืนมองเจ้าสาวของตนด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มหรือความอ่อนโยนให้เห็น ทั้งที่วันนี้เป็นวันแต่งงานของทั้งคู่
“อัญเข้าใจค่ะ” อัญชิสาตอบเสียงเบา มือเรียวกำชายกระโปรงชุดเจ้าสาวแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว เธอพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังเอ่อล้นขึ้นมา เพราะไม่อยากให้สามีเห็นว่าตนเองอ่อนแอเพียงใด
“เข้าใจก็ดี ฉันไม่อยากต้องมานั่งอธิบายเรื่องเดิมซ้ำ ๆ” ศรัณย์ธรถอดเสื้อสูทออกแล้วโยนลงบนโซฟาตัวยาวกลางห้อง ก่อนคลายเนกไทด้วยท่าทางหงุดหงิด เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายอย่างตนเองจะต้องถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก เพียงเพราะคำขอร้องของมารดาและความสัมพันธ์ระหว่างสองครอบครัว
“คุณศรัณย์คะ อัญขอถามอะไรสักอย่างได้ไหมคะ” หญิงสาวรวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นมองสามี ดวงตากลมโตที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีตกำลังสั่นไหวด้วยความหวังเล็กน้อย
“มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันเหนื่อย อยากพักผ่อน” เขาตอบโดยไม่หันมามอง ขณะปลดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตทีละเม็ด
“คุณไม่เต็มใจแต่งงานกับอัญเลยใช่ไหมคะ” คำถามนั้นหลุดออกมาพร้อมความเจ็บปวดที่เธอพยายามเก็บซ่อนมาตลอดทั้งวัน แม้จะรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ส่วนลึกของหัวใจยังอยากได้ยินอะไรบางอย่างที่ช่วยให้เธอมีกำลังใจเดินหน้าต่อไป
“เธอยังต้องถามอีกเหรอ” ศรัณย์ธรหันกลับมามองหญิงสาวด้วยแววตาเย็นชา ก่อนหัวเราะในลำคออย่างไม่มีอารมณ์ขัน
“อัญแค่อยากรู้ค่ะ” เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาของเขา
“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณแม่ขอร้อง เธอคิดว่าฉันจะยอมแต่งงานกับเธอหรือไง ผู้หญิงที่ฉันแทบไม่รู้จัก แถมครอบครัวกำลังมีปัญหาเรื่องเงินแบบนี้น่ะเหรอ” คำพูดของเขาราวกับมีดคมที่กรีดลงกลางหัวใจของอัญชิสา เธอรู้ดีว่าครอบครัวกำลังประสบปัญหาทางการเงินหลังจากบิดาเสียชีวิต แต่ไม่เคยคิดว่าผู้ชายที่ตนเองรักจะนำเรื่องนี้มาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีกันในคืนแต่งงาน
“อัญไม่ได้แต่งงานกับคุณเพราะเงินนะคะ” เธอรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“แล้วเพราะอะไร เพราะรักฉันอย่างนั้นเหรอ” เขาถามกลับทันทีพร้อมรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก
“ค่ะ อัญรักคุณ” หญิงสาวตอบออกไปอย่างตรงไปตรงมา แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอสารภาพความรู้สึกซึ่งเก็บซ่อนไว้ตลอดห้าปี
“เก็บคำว่ารักของเธอเอาไว้เถอะ ฉันไม่ต้องการ” ศรัณย์ธรพูดตัดบทอย่างไร้เยื่อใย ก่อนเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะข้างเตียง
“อัญรู้ว่าคุณไม่ได้รัก แต่ถ้าเราได้ใช้ชีวิตด้วยกัน บางทีวันหนึ่งคุณอาจจะ...” เธอพยายามพูดต่อด้วยความหวังที่เหลืออยู่น้อยนิด
“ไม่มีวัน!” ชายหนุ่มสวนกลับทันที น้ำเสียงแข็งกร้าวจนหญิงสาวสะดุ้ง เขาหันมาจ้องใบหน้าสวยหวานของเจ้าสาวอย่างไม่พอใจ
“ค่ะ” อัญชิสาตอบเพียงสั้น ๆ ก่อนเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น
“ฟังฉันให้ดีนะอัญชิสา ต่อให้เราอยู่ด้วยกันสิบปีหรือยี่สิบปี ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ เพราะฉะนั้นอย่าพยายามทำตัวเป็นภรรยาที่แสนดีเพื่อหวังให้ฉันเปลี่ยนใจ มันไม่มีประโยชน์” เขาพูดชัดถ้อยชัดคำโดยไม่สนใจเลยว่าคนฟังจะรู้สึกอย่างไร
“อัญจะไม่ทำให้คุณลำบากใจค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ทั้งที่น้ำตาหยดแรกไหลลงมาตามแก้มแล้ว
“แล้วก็มีอีกเรื่องที่เธอต้องรู้” ศรัณย์ธรเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบชุดลำลองออกมาวางบนเตียง ก่อนหันกลับมามองภรรยาที่นั่งตัวเกร็งอยู่ตรงปลายเตียง
“เรื่องอะไรคะ” เธอถามอย่างระมัดระวัง
“ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เราจะแยกห้องนอนกัน ห้องของเธออยู่ฝั่งซ้ายสุดของชั้นนี้ ส่วนห้องนี้เป็นของฉัน ห้ามเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด” เขาประกาศกฎข้อแรกของชีวิตแต่งงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“แต่คืนนี้เป็นคืนแต่งงานของเรานะคะ” อัญชิสาเผลอพูดออกไป ก่อนจะรีบก้มหน้าลงเมื่อเห็นสีหน้าของสามีเปลี่ยนไป
“แล้วไง เธอคิดว่าฉันจะต้องนอนกอดเธอเพราะเราเพิ่งแต่งงานกันอย่างนั้นเหรอ” ศรัณย์ธรถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ อัญแค่...” เธอพูดไม่จบ เพราะก้อนสะอื้นตีขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ
“อย่าสำคัญตัวผิด ฉันไม่ได้พิศวาสเธอขนาดนั้น” เขาพูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำ ทิ้งให้เจ้าสาวนั่งนิ่งอยู่บนเตียงกว้างเพียงลำพัง
“อัญไม่ได้หวังอะไรมากเลยค่ะ แค่อยากให้คุณพูดกับอัญดี ๆ บ้างก็เท่านั้นเอง” หญิงสาวกระซิบกับตัวเองเบา ๆ ก่อนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่หยุด เธอก้มมองแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย แหวนวงงามที่คนภายนอกต่างชื่นชมว่าเหมาะสมกับเจ้าสาวอย่างเธอ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเจ้าของแหวนอีกวงไม่เคยเต็มใจสวมมันด้วยซ้ำ
“คุณพ่อคะ อัญทำถูกแล้วใช่ไหมคะที่เลือกแต่งงานกับเขา” เธอพึมพำขณะนึกถึงใบหน้าของบิดาผู้ล่วงลับ ก่อนที่ความทรงจำเมื่อห้าปีก่อนจะย้อนกลับมาในหัว วันนั้นเธออายุเพียงยี่สิบสองปี เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่บังเอิญได้พบศรัณย์ธรในงานเลี้ยงของครอบครัว เขาเป็นผู้ชายรูปร่างสูง ใบหน้าคมคาย และมีบุคลิกสุขุมจนเธอเผลอมองอยู่นาน
“หนูอัญใช่ไหม โตเป็นสาวแล้วนี่” คำทักทายของเขาในวันนั้นยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ เขาเคยยิ้มให้เธออย่างสุภาพและช่วยถือแก้วน้ำที่เกือบหล่นจากมือ ความใจดีเพียงเล็กน้อยกลับทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงเป็นครั้งแรก
“ใช่ค่ะ พี่ศรัณย์จำอัญได้ด้วยเหรอคะ” เธอจำได้ว่าตนเองถามด้วยความตื่นเต้นเพียงใด
“จำได้สิ เมื่อก่อนเธอยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ อยู่เลย” เขาตอบพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนเดินกลับไปหากลุ่มเพื่อน โดยไม่รู้เลยว่ารอยยิ้มครั้งนั้นจะทำให้เด็กสาวคนหนึ่งจดจำเขาไปอีกหลายปี
“ถ้าวันนั้นอัญไม่เจอคุณก็คงดี” อัญชิสาพึมพำกับตัวเองขณะกลับมาสู่ความเป็นจริง เธอไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายที่เคยยิ้มให้อย่างอบอุ่น จะกลายเป็นคนเดียวกันกับผู้ชายที่พูดจาทำร้ายหัวใจเธอในวันนี้
“ยังไม่ไปอีกเหรอ” เสียงทุ้มของศรัณย์ธรดังขึ้นจากด้านหลัง เขาเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขายาว ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย
“อัญกำลังจะไปค่ะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น แต่ชุดเจ้าสาวที่มีชายกระโปรงยาวทำให้เธอเคลื่อนไหวไม่สะดวก
“ก็รีบไปสิ ฉันจะนอน” เขาพูดพลางเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่กำลังสั่นอยู่บนโต๊ะ
“คุณช่วยรูดซิปชุดให้อัญหน่อยได้ไหมคะ อัญถอดเองไม่ถึง” เธอรวบรวมความกล้าขอความช่วยเหลือ เพราะชุดเจ้าสาวถูกออกแบบให้มีซิปยาวอยู่กลางแผ่นหลัง และวันนี้ช่างแต่งตัวเป็นคนช่วยสวมให้
“เรื่องแค่นี้ยังต้องให้ฉันช่วยอีกเหรอ” เขาถอนหายใจอย่างหงุดหงิด แต่สุดท้ายก็เดินเข้ามาหยุดด้านหลังเธอ
“ขอโทษค่ะ” อัญชิสาก้มหน้าลงเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงเมื่อรับรู้ถึงความใกล้ชิดของสามีเป็นครั้งแรก
บทล่าสุด
#22 บทที่ 22 วันที่เธอเริ่มเลือกตัวเอง 9.3
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#21 บทที่ 21 วันที่เธอเริ่มเลือกตัวเอง 9.2
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#20 บทที่ 20 วันที่เธอเริ่มเลือกตัวเอง 9.1
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#19 บทที่ 19 ความผิดที่เธอไม่ได้ก่อ 8.2
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#18 บทที่ 18 ความผิดที่เธอไม่ได้ก่อ 8.1
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#17 บทที่ 17 ของขวัญที่ไม่มีความหมาย 7.2
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#16 บทที่ 16 ของขวัญที่ไม่มีความหมาย 7.1
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#15 บทที่ 15 วันเกิดที่ถูกลืม 6.3
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#14 บทที่ 14 วันเกิดที่ถูกลืม 6.2
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#13 บทที่ 13 วันเกิดที่ถูกลืม 6.1
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ล้วงรักมาเฟีย
โทษทัณฑ์ที่เธอจะได้รับจากการหักหลังคนอย่างเขา มันต้องสาสม..จนลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว













