บทนำ
" ในเมื่อเตือนพวกแกดีๆแต่พวกแกไม่ถอยจากนี้ไปแกก็เตรียมรับผลกรรมที่ทำไว้กับแม่และน้องฉันได้เลย"
บท 1
"ปกติผมทำธุรกิจกับคุณริชาร์ดท่านไม่เรื่องมาก ค้าขายง่าย แต่ผมก็เข้าใจได้นะว่าคุณยังเด็กอาจจะอยากดูให้ละเอียดมากหน่อย ที่ดินแปลงนี้มีนายทุนติดต่อเข้ามาหลายคน ถ้าคุณสนใจจริงๆ ก็ต้องรีบแล้วนะครับ"
"ใช่ครับ ผมยังเด็ก แต่เด็กอย่างผมก็รู้นะว่าที่ดินแปลงนี้เป็นสมบัติของภรรยาคุณที่เสียชีวิตไปเมื่อต้นเดือน ที่คุณต้องการขายออกเร็วๆ ก็เพราะป้องกันไม่ให้พ่อแม่ของภรรยาคุณฟ้องร้องเอาที่ดินคืนใช่ไหมล่ะครับ"
ชายหนุ่มตัวสูงยกยิ้มมุมปากทำเอาผู้ใหญ่รุ่นราวคราวเดียวกับพ่อถึงกับหน้าถอดสี ทุกคำพูดก่อนหน้าเต็มไปด้วยความสุภาพ ทว่าแผงไปด้วยข้อมูลสุดร้ายกาจที่เขาสืบค้นมาเป็นอย่างดี
แม้เรย์อาร์จะยังเรียนยังไม่จบแต่ก็อยู่ปี4แล้ว ชายหนุ่มเรียนวิศกรรมโยธาเพราะเอื้อต่อธุรกิจที่คนเป็นพ่อสร้างมาตั้งแต่เขายังไม่เกิด ตระกูลคาร์เกอร์ผู้มั่งคั่งเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งเรย์อาร์ถูกปูพื้นฐานการทำงานมาตั้งแต่เข้าเรียนปี1 ฉะนั้นแล้วเรื่องงานง่ายๆ แค่นี้ทำไมเขาจะตีไม่แตก
"ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่ามาทำเป็นรู้ดีไปหน่อยเลย"
"หึ! ไม่ใช่ผมรู้ดีอยู่คนเดียวนะครับ ลูกปืนของผมมันก็รู้ดีด้วย มันรู้ดีว่าควรกรอกลงปากใคร"
"นี่แก!" ชายวัยกลางคนเจ้าของที่ดินโกรธจนตัวสั่น แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองตามแผ่นหลังหนาของคนตัวสูงที่เดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจ
"ไม่แรงไปหน่อยเหรอครับคุณเรย์อาร์ แบบนั้นเขาจะหาว่าเราขู่ฆ่าไหม"
ศิธาที่เป็นเลขาของริชาร์ดเอ่ยถามด้วยความกังวล ขณะเดินตามลูกเจ้านายมายังรถที่จอดอยู่ใต้ร่มไม้ วันนี้ริชาร์ดไปทำธุระต่างจังหวัดจึงมอบหมายให้เขามาติดตามลูกชายเจ้านายแทน
"ผมไม่ยิงกรอกปากมันจริงๆ ก็บุญแค่ไหนแล้ว แม่งดูถูกกันชัดๆ"
เรย์อาร์เอ่ยเสียงเรียบ มือก็ล้วงเอาบุหรี่ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาจุดสูบ ปากหนาสูดเอานิโคตินเข้าปอดไปไม่กี่ทีบุหรี่ก็ถูกเผาจนเกือบหมดมวน บ่งบอกว่าอารมณ์ของเขาตอนนี้กำลังหงุดหงิดมากพอสมควร
"ลดลงหน่อยนะครับ"
"หึ" ร่างสูงขำในลำคอเบาๆเพราะรู้ว่าศิธาหมายถึงอะไร "อาศิธานี่ห่วงผมมากกว่าพ่ออีกนะครับ"
"แล้วฟังไหมครับ"
"ครับ ลดลงมากแล้ว" เรย์อาร์หมายถึงบุหรี่ในมือที่นับวันก็ถอยห่างออกเรื่อยๆ ไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่อสุขภาพของเขาเอง
"ดีมากครับ แต่วันนี้ผมหวังว่าคุณริชาร์ดจะไม่เสียดายที่ดินแปลงนี้นะครับ ที่งามราคาดี"
"แต่เจ้าของขี้โกง เฮ้อ~ ช่วงเศรษฐกิจแบบนี้คนขายที่ดินเยอะแยะ ไหนจะที่หลุดจำนองจากไฟแนนท์เอย ธนาคารเอย ถ้าพ่อมีปัญหาเดี๋ยวผมเคลียร์เอง"
บุหรี่ที่สูบใกล้หมดมวนถูกโยนลงพื้นแล้วใช้เท้าดับเพราะเห็นชื่อที่โทรเข้ามาโชว์หราอยู่หน้าจอโทรศัพท์
-ลีน่า-
"ขา~ตัวเล็ก พี่เสร็จงานพอดีเลยค่ะ" กรอกเสียงหวานลงโทรศัพท์แตกต่างจากที่คุยกับเจ้าของที่ดินก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
(พี่เรย์ขา~ ลีน่าไม่ได้ไปทานข้าวเที่ยงกับพี่เรย์แล้วนะคะ ลีน่ากำลังพาคุณแม่ไปทำธุระค่ะ)
"ไปไหนกันคะ คุณแม่ไม่เห็นบอกพี่เลยว่ามีธุระ"
วันนี้เขามีนัดทานข้าวเที่ยงกับแม่และน้องสาว ฉลองที่ลีน่าสามารถสอบเข้าเรียนในคณะแพทย์อย่างที่ตั้งใจไว้ได้
(ลีน่าก็ไม่มั่นใจเหมือนกันค่ะ เอาไว้เย็นนี้เราค่อยไปทานข้าวด้วยกันนะคะ คิดว่าคุณพ่อก็จะไปกับพวกเราด้วยค่ะ)
"เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ พี่จะได้เตรียมของขวัญให้คนเก่งของพี่ด้วย"
(รักพี่เรย์อาร์ที่สุดเลย รอน้องนะคะห้ามเข้าไปตรวจงานที่ผับก่อนเจอน้องด้วย)
"ค่ะ คนเก่งของพี่ รีบกลับล่ะ"
ลีน่าเป็นดั่งนางฟ้าตัวน้อยๆ ของเขา เรย์อาร์รักน้องสาวของเขามากเพราะเลี้ยงเธอช่วยคนเป็นแม่ตั้งแต่ลีน่าเกิด แม้อายุจะห่างกันเพียง4ปี ที่สำคัญลีน่าเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่าย อยู่ในโอวาทพ่อแม่พี่ชายตลอดเวลา เมื่อวานผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเด็กสาวเพิ่งประกาศผล ลีน่าดีใจมากที่สามารถสอบเข้าคณะแพทย์ได้อย่างที่เธอใฝ่ฝัน วันนี้จึงเป็นวันสำคัญอีกหนึ่งวันที่ทุกคนในครอบครัวจะมารวมตัวกันเพื่อยินดีกับก้าวแรกของลีน่า
เย็นวันนั้น
ตู๊ด ตู๊ด
"ทำไมไม่ยอมรับสายนะ"
นิ้วชี้เรียวเคาะบนพวงมาลัยรถตามจังหวะของเพลงEDMที่เปิดจสกเครื่องเสียงในรถ ขณะที่จอดรอสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว ใกล้ถึงเวลานัดทานข้าวแล้วทว่าเรย์อาร์กลับติดต่อแม่และน้องสาวไม่ได้เลย ถามเลขาของแม่ก็ไม่รู้เรื่องเพราะไม่ได้ติดตามไปด้วย
ตู๊ด ตู๊ด
เรย์อาร์ยังไม่ละความพยายามและโทรต่อไปเรื่อยๆ สายตาก็เลื่อนขึ้นมองท้องฟ้าไปด้วย ตอนนี้ก้อนเมฆขนาดใหญ่กำลังก่อตัวกันเป็นสีดำทมึน คาดว่าไม่นานฝนห่าใหญ่คงตกลงมาแน่ๆ
(สะ...สวัส ดี ครับ) เสียงปลายสายขาดๆ หายๆ จนเรย์อาร์ขยับนั่งตัวตรง ปลายสายมีคนรับสายจริง ทว่าไม่ใช่เสียงของลีน่า
"นั่นใคร" ขณะที่สัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวและเรย์อาร์กำลังจะเคลื่อนรถตามคันข้างหน้าไป
(เอ่อ ผมเป็นกู้ภัยนะครับ ผมไม่มั่นใจว่าเป็นโทรศัพท์ของผู้ประสบเหตุไหม แต่โทรศัพท์นี้หล่นอยู่ใกล้ๆ กับรถที่เกิดอุบัติเหตุครับ)
"วะ...ว่าอะไรนะ! นี่เป็นโทรศัพท์ของน้องสาวผม มันเกิดอะไรขึ้น!"
(คือรถพลิกคว่ำแล้วไฟไหม้วอดทั้งคันทำให้ไม่หลงเหลือรายละเอียดของรถมากนัก)
"ไม่จริง! มึงเป็นพวกมิจฉาชีพใช่ไหม!"
(ที่เราโทรหาเพราะเบอร์นี้เป็นเบอร์ที่เจ้าของรถโทรหาล่าสุด ถ้าคุณไม่เชื่อให้รีบมาที่ถนนXXX ตอนนี้กู้ภัยดับเพลิงไว้ได้แล้วกำลังเข้าตรวจสอบ)
เอี๊ยด!
หัวใจแกร่งกระตุกสั่นจนเผลอเหยียบเบรกกะทันหัน เสียงบีบแตรดังระงมเมื่อรถที่ขับตามมาเบรกกันจ้าระหวั่นอีกทั้งชนท้ายกันระนาว ทว่าเรย์อาร์ไม่ได้สนใจเสียงจากรอบข้างนอกเสียจากเสียงจากโทรศัพท์ ที่ทำให้เขาถึงกับสติหลุด
(คาดว่าเสียชีวิตแล้วทั้งสองท่าน)
"แม่! ลี่น่า! ไม่ ไม่จริง!"
บทล่าสุด
#94 บทที่ 94 ตอนพิเศษ03
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#93 บทที่ 93 ตอนพิเศษ02
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#92 บทที่ 92 ตอนพิเศษ01
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#91 บทที่ 91 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#90 บทที่ 90 สูญเสีย
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#89 บทที่ 89 ไม่ใช่ลูก
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#88 บทที่ 88 คนอย่างแกมันไม่คู่ควร
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#87 บทที่ 87 จะเป็นคนสุดท้ายที่ทำร้ายเธอ
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#86 บทที่ 86 แม่แบบนี้หนูไม่ต้องการ
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025#85 บทที่ 85 กระชากออกจากความตาย
อัปเดตล่าสุด: 11/28/2025
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
นายหัวคลั่งรัก
คำโปรย
เมื่อเธอหนีร้อนมาพึ่งเย็น ถ้าเขาไม่ช่วยแล้วใครจะช่วย
"มองหน้า...มีปัญหาหรือว่ามีใจ"
"นายหัวพูดว่าอะไรนะคะ หนูฟังไม่ค่อยถนัด"
"ไม่ได้ยินก็แล้วไป"
แนะนำตัวละคร
ภูผา (เฮียผา) อายุ 38 ปี พี่ชายคนโตของบ้าน สถานะยังโสดสนิท มีอิทธิพลในพื้นที่ นิสัยไม่เชื่อใจใครง่ายๆ ใครๆก็เรียกเขาว่านายหัว
เพียงนารา (นารา) อายุ 20 ปี ชีวิตมีปัญหาจนต้องถึงขั้นหนี บังเอิญมาเจอนายหัวภูผา แต่เขากลับคิดว่าเธอเข้าหาเขาเพราะมีบางอย่างแอบแฝง
ตัวละครในเรื่อง
สิงโต (เฮียสิงห์) ลูกชายคนที่ 2 ของบ้าน
ต้นกล้า (เฮียกล้า) ลูกชายคนที่ 3 ของบ้าน
ตะวัน (น้องสาวคนเล็กของบ้าน)
#นิยายเรื่องนี้เขียนต่อจากเรื่อง...เพลย์บอยพ่ายรัก สามารถแยกอ่านได้ ไม่งงแน่นอนค่ะ
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!)
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....













