บทนำ
บท 1
บทนำ
"ท่านประธานกลับมาแล้วอยากเห็นหน้าท่านประธานจังจะหล่อมากแค่ไหน ใครเคยเห็นท่านประธานเมื่อสามปีที่แล้วบ้าง" เสียงพูดคุยในกลุ่มของพนักงานนั้นพากันพูดถึงท่านประธานจึงทำให้เรือนร่างบางที่ถือเอกสารนั้นหยุดชะงัก ท่านประธานบริษัทนี้ก็คือสามีของเธอที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ทว่ากลับมาจากต่างประเทศได้สามวันก็ยังไม่เข้าบ้านยังไม่กลับมาให้เธอเห็นหน้าเลยสักวัน
"ท่านประธานเมื่อสามปีที่แล้วทั้งหล่อและเพอร์เฟกต์แต่ได้ข่าวว่าท่านประธานยังไม่เก่งพอจึงไปฝึกฝนฝีมือกับคุณพ่อที่ต่างประเทศปล่อยภรรยาที่เขาเกลียดที่จำใจต้องแต่งงานด้วยนั้นดูแลแทน แต่พวกเราก็ไม่เคยเห็นเมียของท่านประธานเลยใช่ไหม"
ณิชายืนกอดแฟ้มเอกสารเธอจัดการแทนภาคินสามีของตนเองทุกอย่าง เขาไปต่างประเทศสามปีเต็มๆโดยที่ไม่ติดต่อกับเธอปล่อยให้เธอเป็นคนดูแลบริษัทนี้ ในบางครั้งณิชารู้สึกน้อยใจกลับบ้านไปไม่มีสามีอย่างใครคู่อื่น หลังจากวันแต่งงานได้คืนเดียวภาคินก็ไปต่างประเทศส่วนเธอดูแลทั้งบ้านและบริษัทดูแลคุณย่าที่ภาคินรักด้วย
"ได้ข่าวว่าภรรยาของท่านประธานหน้าตาอัปลักษณ์และน่าเกลียด ท่านประธานก็คงอายคนอื่นเลยไม่ให้มาแสดงตัวที่บริษัทคงจะดูแลแบบลับๆ พวกเราว่าท่านประธานถูกบังคับแต่งงานกับภรรยาหรือเปล่า"
หลายปากต่างพากันพูดจนณิชานั้นรู้สึกไม่ดี มือที่กำแฟ้มเอกสารแน่นพยายามข่มอารมณ์ของตัวเองไม่ให้ฟุ้งซ่าน ณิชาเธอเป็นคนใจเย็นพอที่จะใช้เหตุผลเข้าสู้แต่ถ้าทนไม่ไหวเธอก็ระเบิดออกมาดั่งกับประกายไฟที่กระจายและเผาจนวอดวายได้เช่นกัน
"ณิชาเธอมายืนทำอะไรตรงนี้" ปั้นหยาเพื่อนสนิทของณิชาสถานะทางบ้านร่ำรวยดูแลกิจการหรือว่าหุ้นส่วนกับบริษัทนี้แทนคุณพ่อของเธอถึงแม้ว่าจะมีหุ้นร่วมด้วยสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของบริษัทแต่ก็ถือว่ากำไรจำนวนเกือบร้อยล้านที่เป็นผลกำไรต่อครอบครัวทุกๆ ปี
หลังจากที่ปั้นหยาเอ่ยทักณิชาพนักงานรีบพากันหันมองและแยกย้ายด้วยที่ณิชาเธอเป็นหัวหน้าของฝ่ายออกแบบใหญ่กว่าพวกที่ยืนซุบซิบนินทาคนอื่น
"ไม่มีอะไรหรอก ปั้นหยามาที่นี่ทำไมเหรอ"
"ณิชาไม่รู้เหรอว่าบริษัทนี้เป็นของแฟนเรา ซึ่งเราจะมาตอนไหนก็ได้ไม่ใช่ปัญหาเพียงแค่คุณพ่อของเราเป็นหุ้นส่วนที่นี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์แต่อีกไม่นานเรากำลังจะเป็นเมียของท่านประธาน"
แฟ้มเอกสารในมือของณิชานั้นร่วงหล่นลงที่พื้น เธอตกใจในคำพูดของปั้นหยาเพื่อนสนิทตัวเองที่รู้ว่าณิชานั้นแต่งงานแล้ว แต่ไม่รู้คนที่เธอแต่งงานด้วยคือภาคินเจ้าของบริษัทนี้คนที่ปั้นหยากำลังพูดถึง
"ณิชาเป็นอะไรหรือเปล่า" ปั้นหยารีบนั่งยองๆ ลงเพื่อเก็บแฟ้มเอกสารยื่นคืนให้กับณิชา ใบหน้าน้อยร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกายรู้สึกไม่ดีจนต้องรีบใช้มือนั้นลูบคลำใบหน้าของตัวเองสะบัดหน้าส่ายไปมาปฏิเสธเพื่อนสนิท
"ณิชาเธอเป็นอะไรเนี่ยเดี๋ยววันนี้ท่านประธานมาปั้นหยาจะรีบแนะนำให้รู้จักนะเคยบอกกับปั้นหยาไม่ใช่เหรอว่าถ้าปั้นหยาจะแต่งงานต้องเอาผู้ชายมาให้ณิชาดูก่อน วันนี้ได้เห็นแน่ๆ แต่จะว่าไปณิชาบอกว่าแต่งงานแล้วทำไมปั้นหยาถึงไม่เคยเห็นสามีของณิชาเลยล่ะ แบบนี้มันไม่แฟร์นะ"
สิบกว่าปีที่เธอทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันณิชากับปั้นหยาไม่เคยผิดใจกันเลยถึงแม้ว่าณิชาจะไม่รวยมากแต่ปั้นหยาเธอไม่เคยรังเกียจคอยช่วยเหลือมาโดยตลอดแถมยังเป็นเพื่อนสนิทที่คุยด้วยกันได้ทุกเรื่อง
"ว้าวคุณปั้นหยานี่เองที่เป็นภรรยาของท่านประธาน" พนักงานคนนี้หน้าตาดีแต่ดูท่าทีจะประจบคนเก่งรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินเข้ามาใกล้ๆ ปั้นหยาพร้อมกับทำความเคารพโดยการก้มหน้าลงเพียงเล็กน้อย
"สวัสดีค่ะคุณปั้นหยา ดิฉันฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"
ปั้นหยาส่งมอบรอยยิ้มให้กับพนักงานคนที่เดินเข้ามาประจบ ทว่ามีเสียงพนักงานอีกคนนั้นพูดขึ้น
"จะเป็นคุณปั้นหยาได้ยังไงคุณภาคินประธานของบริษัทนี้แต่งงานแล้วเมื่อสามปีก่อน" ณิชาได้เพียงแต่หลับตาลงเหมือนดั่งกับว่าไฟที่กำลังจุดขึ้นด้วยที่เธอได้ยินเสียงของพนักงานคนเก่าพูดว่าภาคินนั้นแต่งงานแล้วเมื่อสามปีก่อน
"หมายความว่ายังไงคุณภาคินแต่งงานแล้วอย่างนั้นเหรอ" ปั้นหยารีบเดินขยับเข้าไปใกล้ๆ พนักงานที่พูดขึ้นอยู่โต๊ะทำงานของตัวเอง ณิชาเธอจึงจับมือของปั้นหยาและดึงเข้าไปในห้องของท่านประธาน
"ณิชาดึงมือเราเข้ามาในนี้ทำไม เรากำลังจะถามพนักงานคนนั้นเอาอะไรมาพูดว่าคุณภาคินแต่งงานแล้ว คุณภาคินยังไม่ได้แต่งงานคุณย่าของปั้นหยากับคุณย่าของคุณภาคินเป็นเพื่อนสนิทกันและเราทั้งสองคนก็หมั้นกันตั้งแต่เด็ก"
เหตุผลนี้นี่เองที่ทำให้ปั้นหยามั่นใจว่าตัวเองจะได้แต่งงานกับภาคิน คุณย่าทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันคงมั่นหมายกันไว้ตั้งแต่ทั้งคู่ยังเด็ก
"อย่าไปฟังเลย พวกเขาก็ซุบซิบนินทากันไปทั่วแหละ"
"ก็คงจะจริง คุณภาคินจะแต่งงานได้ยังไงปั้นหยาต่างหากคือคู่หมั้นแล้วว่าที่เจ้าสาวของเขา" ใบหน้าของปั้นหยาดูมีความสุขทั้งรอยยิ้มที่เหมือนรอภาคินกลับมาแต่งงานกับตัวเอง
ต่างจากณิชาที่ดูกังวลและเสียใจตลอดระยะเวลาสามปีที่เธอทำทุกอย่างทำหน้าที่ภรรยาเพื่อรอสามีของเธอกลับและยังมีเจ้าตัวเล็กที่เกิดจากความพลาดพลั้งของเขาแต่คือความตั้งใจของเธอ
"ณิชาเธอเป็นอะไรหรือเปล่า" ปั้นหยาจับแขนณิชาเขย่าด้วยที่ปั้นหยานั้นเรียกณิชาหลายครั้งแต่ดูเหมือนว่าเธอจะเหม่อลอยกำลังคิดถึงเรื่องของตัวเองกับภาคินและยังมีปั้นหยาที่เป็นเพื่อนสนิท เพื่อนที่แสนดีกำลังจะแต่งงานกับสามีของเธอเขาเป็นคู่หมั้นกันมาตั้งแต่เด็กแล้วจะบอกเรื่องนี้กับปั้นหยายังไง
"ไม่มีอะไร"
"ณิชาทำงานที่บริษัทนี้มาสามปีแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วคนที่ดูแลบริษัทนี้เป็นใครล่ะ ประชุมทุกครั้งก็มีแต่คุณย่าที่มาประชุมแทนแล้วใครเป็นคนที่เซ็นเอกสารแทนกัน ไหนขอดูหน่อยซิ" ถ้าปั้นหยาเห็นลายเซ็นในเอกสารว่าเป็นของณิชาเธอจะต้องสงสัยแน่ๆ และนิชาก็ไม่อยากทำให้ปั้นหยาต้องเสียใจและผิดหวัง
ณิชาเธอจึงดึงแฟ้มเอกสารนั้นเอามาโอบกอดไว้ไม่ให้ปั้นหยาเปิดดู
"ไม่ได้นี่คือเอกสารลับ"
"ก็ได้เข้าใจว่าเป็นเอกสารลับของบริษัท ถ้าเผยแพร่ไปคงไม่ดีอีกอย่างถ้าคุณภาคินรู้เขาก็จะโกรธปั้นหยาเอาได้ ว่าก็ว่าเราทั้งสองคนไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันไหม"
"ตอนนี้เนี่ยเหรอ"
"ใช่ตอนนี้นี่แหละ หิวแล้วอยากกินอะไรเดี๋ยวปั้นหยาเลี้ยงณิชาเอง" ปั้นหยาเดินขยับเข้ามาใกล้ๆ โอบกอดคอของณิชาเหมือนทุกๆ ครั้งที่ชวนไปหาของกิน
"ท่านประธานมาแล้ว"
ณิชาเธอยังไม่ได้ปฏิเสธปั้นหยาแต่ได้ยินเสียงจากทางด้านนอกว่าท่านประธานมาแล้วหรือว่าคุณภาคินมาที่บริษัทแล้วจริงๆ ได้ข่าวว่ากลับมาจากต่างประเทศแต่ยังไม่เข้าบ้านยังไม่มาหาคุณย่าทำไมถึงมาที่บริษัท
"ตายแล้วณิชาปั้นหยามาอยู่ในห้องทำงานของคุณภาคินแบบนี้เขาจะโกรธไหม ณิชาต้องเป็นพยานให้นะว่าปั้นหยาเข้ามาเป็นเพื่อนณิชาที่เอาเอกสารมาส่ง" ดูปั้นหยานั้นกังวลมากเขาคงแคร์คุณภาคินมากสินะ
เเอ๊ด! เมื่อประตูห้องทำงานของท่านประธานเปิดเข้ามาดวงตาคู่น้อยจ้องมองไปยังคนตัวโตสวมใส่สูทเสื้อกั๊กสีเทาดำรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อคิ้วเข้มจมูกโด่งดูดีกว่าสามปีที่แล้วราวกับคนละคน สายตาคู่นั้นจ้องมองมายังหญิงสาวทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ทว่าณิชาเธอยืนนิ่งแต่งจากปั้นหยาส่งมอบรอยยิ้มให้กับเขา ดั่งว่าเขินอายจนใบหน้าสวยเปร่งสีชมอ่อนขึ้น
"พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาอยู่ในห้องทำงานของผม" น้ำเสียงเรียบนิ่งของภาคินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่ง สายตาของเขาสลับมองหน้าปั้นหยาและณิชา
"พี่ภาคินมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงหวานของใครบางคนที่อยู่หน้าห้องทำงานเธอเดินเข้ามาพร้อมกับเสียงใส คนตัวเล็กที่เดินเข้ามานั้นโอบกอดแขนของภาคินดั่งกับคู่รัก ใบหน้าที่ดูใสซื่อมองมาทางปั้นหยาและณิชา
"ผู้หญิงคนนี้เป็นใครเหรอคะ" เมื่อปั้นหยาเอ่ยถามภาคินว่าผู้หญิงที่เดินเข้ามาอยู่ข้างกายของเขานั้นเป็นใครไม่เพียงแต่ปั้นหยาที่รอคำตอบแต่ณิชาผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายยังรอฟังคำตอบจากสามีที่หายไปถึงสามปี
"เวียงพิงค์เป็นแฟนของพี่ภาคินค่ะและคุณทั้งสองคนเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมาอยู่ในห้องทำงานของพี่ภาคิน" ผู้หญิงข้างกายของเขารีบเอ่ยถามประโยคคำถามของปั้นหยาแทนภาคินทันที แฟ้มเอกสารในมือของณิชาร่วงหล่นลงพื้น เธอได้ยินชัดเจนว่าสามีของเธอกลับมาพร้อมผู้หญิงคนอื่น ภรรยารอสามีกลับบ้านมาถึงสามปี นี่คือของขวัญตอบแทนอย่างนั้นเหรอ บัดซบสิ้นดี
"พี่ภาคินคะ เวียงพิงค์รู้สึกปวดหัว" ผู้หญิงอ่อนโยนข้างกายเขาทำท่าทีออดอ้อนจนณิชาเธอไม่อยากมองดูจึงรีบก้มหยิบแฟ้มเอกสารที่ร่วงหล่นลงพื้นและเปิดประตูห้องเดินหนีออกมาจากห้องทำงาน ใบหน้าน้อยที่เคยสดใสก็คือรอยยิ้มกลายเป็นใบหน้าที่ซีดเซียว ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยน้ำตาฝีเท้าที่ก้าวเดินนั้นแทบจะยืนไม่อยู่เธอประคองตัวเองหนีออกพวกเขามาพร้อมกับความเจ็บปวด สามปีที่ผ่านมามันคืออะไรหลังจากแต่งงานเขาก็ไม่เข้าห้องหอไปอยู่ต่างประเทศสามปี ทว่ากลับมาพร้อมกับผู้หญิงคนอื่นทั้งๆ ที่ตัวเองแต่งงานมีภรรยาและลูกอยู่แล้ว
"ฮื่อๆ คุณทำแบบนี้ฉันกับลูกได้ยังไงคะภาคิน"
บทล่าสุด
#18 บทที่ 18 🔥🥀 เมียชั่วคราวขอท่านประธาน : บทที่ 17 หวงของ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#17 บทที่ 17 🔥🥀เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 16 เริ่มสงสัยในตัวเธอ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#16 บทที่ 16 🔥🥀 เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 15 เธอมันร่าน
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#15 บทที่ 15 🔥🥀 เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 14 ดวงใจของแม่
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#14 บทที่ 14 🔥🥀 เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 13 หัวใจของเเม่แืบแตกสลาย
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#13 บทที่ 13 🔥🥀เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 12 ขังหมา ขังเมีย
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#12 บทที่ 12 🔥🥀 เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 11 ขอโอกาสให้เขาอีกครั้ง
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#11 บทที่ 11 🔥🥀 เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 10 อย่าทำฉัน
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#10 บทที่ 10 🔥🥀เมียชั่วคราวของท่านประธาน : บทที่ 9 แผนการร้ายของเวียงพิงค์
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#9 บทที่ 9 🔥🥀เมียชั่วคราว : บทที่ 8 ไล่เมียและลูกออกจากบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
LUV My Sweet Heart รักหมดใจยัยสวีทฮาร์ต
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
Raam’ Crazy เธอคือของตาย
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน













