การต่อสู้

"ไอ้เด็กเวร อย่ามายุ่งกับลูกสาวฉัน"
"ผมมันคนยิ่งห้ามยิ่งยุอยู่แล้ว ไม่อยากให้ยุ่งเหรอ... หึ
จะจับทำเมียเลยคอยดู!"

"ความรักก็เปรียบเสมือนสารเสพติด ฉันจะทำให้เธอคลั่ง และเสพติดฉันแต่เพียงผู้เดียว จำไว้!"

ประโยคนิ่งๆ นั้นมีนัยแฝงไปด้วยความหมายมากมาย แต่มันก็ไม่อาจทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวได้เลยสักนิด...

"ต้องกลัวมั้ย?"

........................................................................

คนส่วนมากเมื่อชีวิตตกต่ำถึงขีดสุดก็มักจะเลือกกระทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด

แต่สำหรับฉันนั้นถือได้ว่าจัดอยู่ใ...

นรกปั่นป่วนเมื่อท่านยมต้องการดับขันธ์ตามมเหสีผู้เป็นที่รักที่ชิงดับขันธ์หนีไปก่อนเพราะเบื่อที่จะมีชีวิตยืนยาวแล้ว จึงต้องการส่งต่อตำแหน่ง ‘ราชายมราช’ ให้ลูกชายทั้งสองได้แบ่งปันกันดูแลเขตแดนนรกที่กว้างใหญ่ เจ้ามฤธันต์ ลูกชายคนโตต้องการปรับเปลี่ยนนรกให้ทันสมัยเหมือนกับโลกมนุษย์เพราะเห็นใจวิญญาณใหม่ที่ยังปรับตัวไม่ได้ ทว่าก็เกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อเจ้ามรัณย์ น้องชายตัวแสบกลับหนีไปเสียได้ ความโกลาหลได้เ...

เพราะรัก เขาจึงมิอาจปล่อยวางจากนางไปได้...เพราะรัก นางจึงจำใจแต่งงานกับผู้อื่น...เพราะรัก เขาจึงยอมเฝ้ารอแม้ความหวังมีเพียงเศษเสี้ยว

หยางชิวเหยา บุตรสาวคนโตของจวนสกุลหยาง ผู้เกิดจากอนุต่ำศักดิ์ มีใจรักมั่นกับจางลู่เหวิน บัณฑิตยากไร้ผู้ต่ำต้อย

แต่แล้วโชคชะตากลับชักนำให้นางต้องแต่งงานกับหานอี้หลง บุตรชายคนเดียวของสกุลหาน

เมื่อคนหนึ่งถูกพรากจากคนรักพร้อมความแค้นที่สุมอก

ส่วนอีกคนหนึ่งก็รักมั่นแ...

“ท่านแม่ทัพ...ข้าไม่อยากตาย” เสียงนั้นสั่นเทา
“เสี่ยวชิง มีข้าอยู่ตรงนี้ อย่าได้กลัวสิ่งใด ข้าคือลมหายใจของเจ้า เป็นประตูแห่งขุมนรก เมื่อข้าไม่ยินยอมเปิด ก็มิอาจมีใครมาแย่งชิงวิญญาณนี้ไปจากเจ้า”
“ท่านล้อข้าเล่นแล้ว”
“ฮึ เห็นข้าเป็นบุรุษเหลวไหลตั้งแต่เมื่อใด”
ได้ฟังคำจ้านซานป๋อเช่นนั้น นางก็ใจชื้น และนึกมันเขี้ยว
“หากท่านไม่ใช่คนเหลวไหลหรืออ่อนหัด เหตุใดถึงปล่อยให้สตรีผู้นี้ ร้อนรุ่มแล...

ในเมื่อเธอแอบไปมีชู้ ฉันจะแก้เผ็ดเอาคืนโดยการไปเป็นชู้กับชู้เธอ >ไงล่ะ เจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บหรือยัง<

หล่อนถูกส่งมาบรรณาการในฐานะทาสบำเรอความใคร่ เพื่อแลกกับหนี้สินก้อนโต นอนกับเขาจนกว่าเขาจะเบื่อ แล้วเมื่อนั้นแหละหน้าที่บำเรอบนเตียงของหล่อนจึงจะหมดไป

พะแพง ถูกส่งตัวมาเป็นนางบำเรอให้กับมหาเศรษฐีเจ้าของบ่อนคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในลาสเวกัส หน้าที่ของหล่อนคือทำให้เดมอน ลินการ์ด มีความสุขที่สุดยามอยู่บนเตียง หล่อนก้มหน้าก้มตาทำทุกอย่างเพื่อให้เขาพึงพอใจ แต่ไม่นานเขาก็เบื่อหน่าย ขับไล่ไสส่งหล่อนออกไปจากช...

“ชุดทหารหาย ความเป็นชายสั่นคลอน กล้ามแน่นๆของเขาไม่มีค่า เพราะในสายตาพ่อพันธุ์ต่างดาวทั้งเจ็ด…

เขาคือสิ่งมีชีวิต ‘ตัวเล็กน่าทะนุถนอม’ ที่เหมาะจะเป็นแม่พันธุ์ที่สุดในจักรวาล!”

ลีโอเนล เฟรย์ฮอร์น คือทหารหัวกะทิจากกองกำลังพิเศษ เขาสูงถึง 196 เซนติเมตร กล้ามเนื้อแน่นทุกมัด หุ่นดีจนสาวๆหันมองจนคอเเทบเคล็ด หล่อจนระดับนายพลยังเคยขอถ่ายรูปคู่ ใครบอกว่าผู้ชายแบบนี้จะตกเป็น “ฝ่ายรับ” ต้องคิดใหม่ให้ไว

ทว่...

“ผมทำผู้หญิงท้อง”
พรวด
กาแฟอุ่นๆ หอมกรุ่นในปากพุ่งกลับออกมาแทบจะทันที
“แกว่าอะไรนะ!”
ใบหน้าหล่อเหลาติดเข้มขรึมเป็นนิจก้มต่ำ ก่อนตอบคำถามของพี่ชายบุญธรรมเสียงแผ่ว
“ผมทำผู้หญิงท้อง”
“ทะ ท้อง ผะ ผู้หญิง” ‘หยางเบย์เดน’ ถึงกับสำลักน้ำลายอีกรอบ หลังจากสำลักกาแฟไปแล้วก่อนหน้า
“ฉันอาจจะหูฝาดหรืออาจได้ยินไม่ชัด แกพูดใหม่อีกทีซิ”
‘หลี่ต้าหยาง’ ก้มหน้าถอนหายใจหยาวเหยียดคล้ายทุกข์ในอกกำลังสุมกันเผาไหม้จนหัวใจ...

✦ คำโปรย ✦

ทุกคนคงเคยได้ยินคำว่า ‘ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ’ ใช่ไหม? แต่สำหรับผู้หญิงที่ชื่อ ‘เชอร์รีน’ มันสาหัสกว่านั้นมหาศาล

เส้นทางชีวิตของเธอไม่ใช่แค่ไร้กลีบดอกไม้ละมุน...ทว่ามันเต็มไปด้วยขวากหนามคมกริบที่ทิ่มแทงซ้ำๆ ตลอดทุกย่างก้าว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังต้องจ้ำเท้าเปล่าเดินผ่านเศษความเจ็บปวดเหล่านั้นเพียงลำพัง...ใช่ เพียงลำพังตัวคนเดียว

ในวัยเพียงยี่สิบปี...วัยที่ควรจะได้ใช้ชีวิตและเรียน...

จุดเริ่มต้นของเรา เกิดจากความไม่บังเอิญ แต่กลับกลายเป็นความยุ่งเหยิงที่ตามมา ทันทีที่เขาเจอกับหญิงสาวรุ่นลูก

"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"

เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"

เมียนอกคอกที่ต้องแต่งงานเพราะหนี้สิน เป็นเหมือนหลักค้ำประกันที่จะยืนยันว่าครอบครัวเธอไม่เบี้ยว แล้วเมียแบบนี้เขาจะมองเป็นเมียที่คู่ควรได้ยังไงหากไม่ใช่แค่...เมียนอกคอก เมียที่เขาไม่ได้รักและเต็มไปด้วยคำดูถูกมากมาย
และที่มากกว่านั้น ในใจของเขากลับไม่เคยลืมผู้หญิงอีกคนไปได้ สู้กับคนในใจก็ว่ายากแล้ว สู้กับอคติของเขายากยิ่งกว่า สุดท้ายเธอก็ทำได้เพียงเดินออกไปจากที่ที่ไม่ใช่ของเธออย่างที่เขาเองก็เป็นฝ่...

เหลียงม่านฉี ซึ่งชาติกำเนิดนางไม่แน่ชัด เกริ่นไว้สั้นๆ เพียงว่า นางถูกเลี้ยงดูโดยแม่เล้า เมื่อเติบใหญ่ก็เริ่มทำงานในหอนางโลม แต่นางกลับสร้างเรื่องจนแขกเบื่อหน้า ดังนั้นจึงถูกจับโยนเข้าโรงครัว และนั่นคือจุดกำเนิดของตัวประกอบแม่ครัวเหลาอาหารเถื่อน ก่อนที่ต้องจบชีวิตลงในตอนต้นของนิยาย โดยที่ไม่มีความสำคัญใดๆ อีก
เฉิงอี้คัง ผู้ที่สายเลือดมังกร คือองค์ชายที่หล่อเหลาจนผู้คนยกย่องให้เป็น สมบัติแห่งแคว้...

“บอสอายุจะสามสิบแปดแล้วไม่คิดจะมีแฟนเหรอคะ?”

“คิดสิ”

“งั้น…ยังไม่เจอคนที่ชอบเหรอคะ?”

“เจอแล้ว แต่คนที่ฉันชอบดันโง่เลยดูไม่ออก”

“อ้าว! สวยมากไหมคะ?”

“สวยไม่มากแต่น่ารักมากกว่า ที่ถามเนี่ยอยากรู้ไปทำไม หรือว่าพ่อฉันอยากรู้เลยให้เธอมาหลอกถาม!”

“เปล่าซะหน่อย ฉันแค่เป็นห่วงเฉยๆ บอสอายุขนาดนี้แล้วยังไม่มีแฟนเลย แล้วกว่าจะมีลูกบอสไม่หมดน้ำยาก่อนรึไงคะ”

ต้องสวย ต้องแพง ต้องมีเสน่ห์ อยู่ให้ได้ อดทนให้ไหว สิ้นสุดสัญญาเมื่อไหร่ เขาบอกจะยกบ้านพร้อมที่ดินให้เลย ให้ทนกับลูกปืนลูกกระสุนเธอน่ะไหว แต่ให้ทนรับรู้ว่าเขาดึงเธอมาเจ็บแทนใครอีกคน เธอรับไม่ไหวจริงๆ

เพียงเพราะเธอและแม่เข้ามาในบ้านของเขาในวันที่แม่เขาพึ่งจากไปได้ไม่นาน ความรักและความใส่ใจของพ่อเขาที่มีให้เธอและแม่ของเธอมันก็ไม่น้อยไปกว่าที่เขาเคยได้รับหรืออาจจะมองกกว่าด้วยซ้ำ นั่นทำให้เด็กชายคนหนึ่งมีอคติและไม่เคยคิดยอมรับสองแม่ลูกตรงหน้าเลยสักครั้งในชีวิต กล่าวหาเรียกขานเธอว่ากาฝาก ไม่เคยคิดยอมรับเธอกับแม่ที่เป็นเหมือนส่วนเกินสำหรับชีวิตเขา ไม่เคยนับเป็นคนในครอบครัวเหมือนที่ทุกคนต้องการ เกลีย...

ข้ามมิติ ข้ามห้วงเวลา ย้อนเวลา ไม่!! ข้าแค่ขอเวลาเพื่อกลับมาใช้ชีวิตให้ดีกว่าเดิม กลับมาครานี้ข้าจะฟาดคนตอแหลให้ราบเลยคอยดู รวมทั้งท่านด้วย ท่านอ๋อง!!

นางเอกที่ชอบเที่ยวเล่นเอาแต่ใจและเป็นนางร้ายในสายตาคนทั้งเมือง กับพระเอกที่เย็นชา ปากร้ายและไม่สนใจสตรีโดยเฉพาะสตรีเช่นนางเขายิ่งอยากหนีห่าง แต่ผู้ใดจะคิดว่าเมื่อยามที่ทั้งคู่พบภัยประชิดตัว นางกลับเผยอีกด้านหนึ่งออกมาจนเขาประทับใจและเปลี่ยนความคิดท...

ข้าเคยเป็นสตรีแสนดี อ่อนหวาน อ่อนโยน มากเมตตา แต่สุดท้ายก็ถูกหักหลังเพราะเป็นสตรีไร้ประโยชน์ในสายตาของเขา …เช่นนั้นจากนี้ข้าจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเมื่อมีโอกาสกลับมาแก้ไขจากสตรีแสนดี ข้าจะกลายเป็นสตรีร้ายกาจ

ใครๆ ก็ว่าผมเป็นคนหน้าโหด ตีรันฟันเเทง ล่อคนอื่นไปทั่ว
ใครๆ ก็ว่าผมไม่มีหัวใจ ผมมันเป็นไอ้หน้าโฉดที่ทั้งชีวิตรู้จักเเต่เรื่องต่อยตี เรื่องทำร้ายชาวบ้าน
ผมเป็นเด็กมีปัญหา พ่อเกลียด เเม่ไม่เอา ตั้งชื่อผมว่า 'นายเพชฌฆาต' เเล้วก็เลี้ยงมาเเบบตามมีตามเกิด
ผมไม่เคยมีเเฟนเพราะผู้หญิงไม่เคยเข้าใกล้ ผมไม่เคยใจเต้นกับใครเพราะพอชอบใครเขาก็กลัวผม
จนกระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆ มาจากเหนือ ท่าทางไม่มีเพื่อนคนนึงเข้ามา...

“มานั่งตรงนี้สิ” เขาใช้ฝ่ามือตบบนเบาะข้างตัวเบาๆ หญิงสาวมองมือหนาแล้วปฏิเสธออกไปอย่างนุ่มนวล
“ดิฉันไม่อาจเอื้อมค่ะ ดิฉันยืนอยู่ตรงนี้ดีแล้ว และมั่นใจว่าคนอื่นๆ ในทีมก็ยืนที่จุดนี้เหมือนกัน” เธอตอบอย่างชาญฉลาด
“ดิฉันไม่อาจเอื้อมเหรอ” เขาพูดทวนประโยคด้วยโทนเสียงสูง มองร่างอรชรตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า นัยน์ตาสีฟ้าคู่นั้นโลมเลียอย่างเห็นได้ชัด ยกยิ้มขึ้นข้างหนึ่ง เอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังชาวาบไปทั้งกาย
“...