การทรยศ

“วิธีเดียวที่จะทำให้เธอได้อยู่กับเอวาตลอดไปนั่นก็คือ...”
นัยน์ตาสีเขียวจัดของเขามืดลึกมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เท้าแกร่งก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าของหล่อน กลิ่นไอนักล่าจากกายหนุ่มมีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจสาวยิ่งนัก ตัวหล่อนสั่นเทา ดวงใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากขั้วเสียให้ได้
“จดทะเบียนสมรสกับฉัน”
“ห๊า...?!”
นี่หล่อนหูฝาดไปหรือเปล่านะ
“คุณ... คุณพูดว่าอะไรนะคะ”

เพียงรู้หน้ามิอาจเดาใจคนได้ ในวันที่นางมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาทั้งดวง คนผู้นั้นกลับตอบน้ำใจให้นางด้วย 'ความตาย'

ความแค้นที่ถูกหลอกให้รักแล้วผลักไสให้นางตายจะให้ปล่อยวางคงเป็นไปได้ยากยิ่ง สิ่งเดียวที่จะทำให้เฟิงซูเหยาหายแค้นได้คงเป็นการแก้แค้นคนผู้นั้นให้รับกรรมอย่างสาสม

จุดจบการแก้แค้นครั้งนี้ใครคือผู้ชนะ ใครคือผู้อยู่รอด โปรดติดตาม...

ดอมมินิค ไทเลอร์ ต้องทิ้งชีวิตสุขสงบในป่าสนโบราณเพื่อกลับมาดูแลกลุ่มบริษัทไทเลอร์ พาวเวอร์ กรุ๊ป ผู้นำและยักษ์ใหญ่ด้านพลังงานของสหรัฐเมื่อบิดาของเขาเสียชีวิตกะทันหัน เขากลับมาพบ รสิกา ลูกสาวของ กะรัต แม่บ้านคนสนิทซึ่งถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีส่วนรู้เห็นในการตายของบิดา เขาตั้งข้อเกลียดชังและพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะบีบบังคับให้เด็กสาวคนนั้นคายความลับในสิ่งที่แม่เธอทำออกมาให้ได้

“เธอโกหก ฉันเป็นแฟนคนแรกของเธอ เป็นทุกอย่างของเธอ เธอไม่มีทางจะลืมฉันได้ และเรามีลูกด้วย…!”
เพี้ยะ!
“คุณกับฉันเราไม่รู้จักกันมาก่อน คุณกับฉันเราไม่เคยเป็นแฟนกัน เราไม่เคยมีสตอรี่ดี ๆ ร่วมกัน คุณไม่ใช่ทุกอย่างของฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องลืมคุณ เพราะฉันไม่เคยจำคุณ และคุณกับฉันเราไม่เคยมีลูกด้วยกัน คนที่ฉันรัก คนที่เป็นทุกอย่างของฉัน คนที่ฉันจำไม่เคยลืม คนที่เป็นพ่อของลูก และคนคนเดียวที่ฉันจะรักตลอดไปก็คื...

เพราะถูกคนรักชั่วหลอกใช้จนต้องตกตายยกตระกูล ความคับแค้นใจอัดแน่นเสียจนแทบกระอักโลหิต หากมีโอกาสอีกครานางจะแก้แค้นคืนให้สาสม แม้จะต้องอยู่ในร่างสตรีนางอื่นยอมสิงศพคืนชีพ แลกด้วยทั้งหมดของชีวิตนางก็จะทำ

... จากสาวใช้แสนต่ำต้อย ก้าวขึ้นสู้จ้าวหัวใจของจอมอหังการ ...

หนึ่งคือจอมอหังการ...
ราฟาล การ์รัสโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มพันล้านชาวตุรกี พี่ใหญ่แห่งตระกูลดังแห่งอิสตันบลู ‘การ์รัสโซ่’
ชายหนุ่มเปรียบประดุจมัจจุราชจากขุมนรก เขาเหี้ยมโหด เลือดเย็น แต่ก็เซ็กซี่สุดใจขาดดิ้น
นัยน์ตาคมกริบที่ไม่ผิดจากเครื่องมือสะกดจิตประกาศชัดว่าราฟาลนั้นอันตรายและจอมบงการมากแค่ไหน
ความเอาแต่ใจฉายชัดออกมาพร้อมๆ กับรอยยิ้มหยัน...

“เรนิส นม เด็ก 18 จริงปะเนี่ย...”

“อยากรู้ลองเปิดดูได้ ไม่ได้ห้ามน๊า...” กล้ามากที่ท้าเขาเช่นนี้

^_^

“ไม่กลัวฉัน ทำไมดีไม่ร้ายรึ”

“ก็รู้ว่าชอบ แล้วทำไมต้องกลัว”

“ทำไม...อยากได้ฉันมากขนาดนั้นเชียว”

“แล้ว ได้ปะละ...”

“แรดวะ...”

มาคัสแสยิ้ม ด้วยสีหน้าสะใจ เมื่อเขาไม่คิดสนใจ เด็กแก่แดดที่นอนตรงหน้า

“ถึงฉันจะ แรด แต่แรดแค่กับพี่คนเดียว...ไม่ได้มั่วเหมือนใครบางคน”

...เพลิงแค้น คร่าผลาญ ราญรอน
บ่วงร้อน กลายรัก สลักใจ...

เขา.. เมฆา หนุ่มบ้านนอกผู้มีหัวใจรักอันบริสุทธิ์หนึ่งเดียวเพียงเธอ..
แก้วตา..สาวน้อยแสนอาภัพ ผู้สูญเสียและถูกกระทำคราแล้วคราเล่า
อ้อมกอดอันอบอุ่นด้วยรักล้นใจ ไม่สามารถปกป้องเธอได้จากพวกเดรัจฉาน
...เธอพรากจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืน
รักมากเพียงไหน ยิ่งแค้นใจทบเท่าทวีคูณ
เพลิงแค้นหล่อหลอมให้หัวใจอันอ่อนโยนกลับแข็งกร้าว คุโชน อาฆาต

เธอ.. พราวฟ้า ...

"ถ้าฉันปล่อยเด็กไว้ที่นี่จะอยู่ได้มั้ย"
"แม่งเอ๊ย ภาระฉิบหาย..!"
"ฉันไม่ชอบเด็กดื้อมันน่ารำคาญ...!"
"หนูดื้อตอนไหนออกจะน่ารัก"
"น่ารักกับผีนะสิ...!"

ลูก' ของขวัญจากพระเจ้า...แต่หากมาในเวลาที่ไม่สมควรล่ะ?
มันคือหายนะ!! เพราะอนาคตที่แสนงดงามจะจบลง
ปูชิดา...ผู้หญิงสุดอาภัพเธอ 'เลือก' ที่จะปิดบัง...
เพราะหากหญิงสาวเลือกอีกทาง...หนึ่งชีวิต อาจถูกทำลาย....
'ซ่อน' จึงเป็นหนทางเดียวที่เธอจะปิดบังไว้จากสายตาคนรอบตัว
ยอมถูกตราหน้าว่าเป็น 'หญิงชั่ว' แต่ไม่คิดทำร้ายสายเลือดในอุทร
เหมือนชะตาลิขิต พระพรหมขีดเส้นทางไว้
คนที่ไม่ควรย้อนกลับมาเจอกัน กลับได้เจอก...

เขาหลอกให้เธอ...รักเขาอีกครั้ง ฝังความชิงชังไว้ลึกสุดลึก
จองจำเธอไว้ด้วยโซ่...แห่งพิศวาส
แท้จริง...เขาต่างหาก...ที่ตกเป็นทาสเสน่หา...นิจนิรันดร์

ภายใต้ภาพฝันของชายหนุ่มผู้หล่อเหลา ร่ำรวยและแสนอบอุ่น เขาเคยทุ่มชีวิตให้ผู้หญิงคนหนึ่ง และเมื่อเธอจากไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ นอกจากบาดแผลที่รอวันเยียวยาด้วยความแค้นและเกลียดชัง และเมื่อเขาพบเธออีกครั้ง เขาทำให้เธอรักเขา และค่อย ๆ เฉือนหัวใจของเธออย่างเลือ...

“นัฐท้องกับคุณการค่ะ”
ชนะชลหันขวับ พร้อมกับเดินเข้ามาตบเข้าที่ใบหน้างาม จนแผนการที่ตั้งตัวทันเข้าไปรับร่างบางไว้ด้วยความตกใจ แพรนัฐใบหน้าชาไปทั้งซีกซ้าย มือน้อยๆ ยกขึ้นลูบใบหน้าของตัวเอง ครั้งหนึ่งมือใหญ่นั้นเคยลูบไล้ด้วยความรักและความใคร่ มาบัดนี้เขาลงโทษเธอด้วยความเกลียดชังแล้วสินะ
“พูดออกมาได้แล้วเหรอ ที่แท้ก็ไม่ผิด เลวด้วยกันทั้งคู่!”
แพรนัฐร้องไห้ปานจะขาดใจ เธอมองแผ่นหลังที่ครั้งหนึ่งเคยอบอุ่...

ตราบสิ้นปฐพีนี้ ฉันก็จะรักคุณ
เขาอกหักจากผู้หญิงที่รักที่สุด
และถูกหักหลังจากน้องชายเพียงคนเดียวในชีวิต
ในคืนที่เหล้าแทนสติ…
ผู้ชายที่หัวใจพังยับ กลับเผลอทำลายความบริสุทธิ์ของเด็กสาวคนหนึ่ง
เด็กรับใช้ในบ้าน ผู้ไม่ควรเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขาเลยตั้งแต่แรก
เธอไม่ได้ตั้งใจจะรัก
เขาไม่เคยคิดจะรับผิดชอบ
แต่ความผิดพลาดเพียงคืนเดียว
กลับผูกหัวใจสองดวงไว้แน่น…จนไม่มีวันแยกจาก
เมื่ออดีต ความแค้น และความรักต้...

เมื่อ 'นามิ' ถูกบังคับให้ต้องแต่งงานกับผู้ชายสารเลวอย่าง 'ไดสึเกะ' เพื่อเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อสิ่งที่พี่ชายของเธอทำเอาไว้ก่อนจะยิงตัวตาย ทางเลือกของเธอจึงมีแค่การ...ต้องหนีเท่านั้น!

ฉันชื่อ ‘นามิ’ เป็นรองประธานของลุ่มเสือขาว เพิ่งจะสูญเสียพี่ชายไปเมื่อไม่กี่วันก่อน สาเหตุการตายของเขาคือการยิงตัวตาย เพราะเขาไม่ยอมก้มหัวให้พวกแบล็กสกอร์เปี้ยน

การจากไปของเขาทำให้ฉันต้องขึ้นเป็นผู้นำของกลุ่...

หลิงเฟิ่ง ลืมตาขึ้นมามองเพดานห้องอย่างไม่อยากเชื่อว่าตัวนางจะได้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้งก่อนที่คนในตระกูลหลี่ จะรู้เรื่องว่านางหายจากอาการเสียสติแล้ว

นางเป็นวิญญาณหญิงสาวจากยุคปัจจุบัน เป็นเจ้าของสวนผักออร์แกนิกขนาดใหญ่ที่ส่งขายให้ห้างสรรพสินค้าไปทั่วประเทศจีน หลิงเฟิ่งไม่มีพี่น้อง ทั้งยังไร้บิดามารดา นางจึงต่อสู้ทุกสิ่งมาด้วยตนเอง จนมีวันนี้ได้

ตอนที่นางกำลังเดินตรวจผลผลิต ที่คนงานในสวนเตรียมจะจั...

เมื่อร่างกายทั้งคู่ได้หยุดพักจนหายเหนื่อย ชายหนุ่มก็ลงมือทำโทษต่อ เหมือนที่เขาบอกไว้ ว่าคืนนี้เขาจะลงโทษภรรยาคนนี้ทั้งคืน


สิ่งที่เธอกอดไว้คือทะเบียนสมรส ส่วนสิ่งที่ผู้หญิงที่ดีพร้อมทุกอย่างกอดไว้คือหัวใจเขา

“เธอ... ยั่วฉันเองนะ”
“ฉันไม่ได้ยั่ว คุณข่มเหงฉัน”
อิงดาวหันขวับมาโต้คืน น้ำตาอาบแก้มด้วยความช้ำใจ
“จะให้ฉันรับผิดชอบเธอรึไง”
“แล้วคุณกล้ารับผิดชอบฉันไหมล่ะ”
อิงดาวกำผ้าห่มไว้แน่น มองหน้าคนที่ช่วงชิงพรหมจรรย์ของเธอไป อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
“อยากได้เท่าไหร่”
“คุณหมายความว่ายังไง”
อิงดาวถามเสียงเครือ เจ็บแปลบกับความใจร้ายของจิณณ์ เขาทำลายเธอแล้วตั้งราคาให้พรหมจรรย์ของเธอ
“ค่าตัวของเธอ...

ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสกัน พราวระวีก็สะดุ้งสุดตัว ตากลมโตมองหน้าคนรัก สะบัดมือออก แต่ถูกมือหยาบกร้านยึดเอาไว้ แล้วบีบลงบนมือเธออย่างแรง
"ปล่อยนะ คุณกล้า" พูดพร้อมกับบิดมือออก สัมผัสแค่ปลายนิ้วก็ทำให้พราวระวีรู้ว่า คนที่อยู่ตรงหน้าคือกล้าตะวัน มือหนากระชากหญิงสาวมาชิดอกแกร่ง ใช้แขนอีกข้างกอดเอวเธอไว้ แล้วกระซิบลงที่ใบหูบอบบาง
"นั่งนิ่งๆแค่ 5 นาที"
"ไม่ ปล่อยฉันนะ"
"อยากอายคนก็เชิญ" พูดจบก็ปล่อยแขนออกจ...

"จีบน้องรินติดรึยังไอ้พ่อคนเก่ง" เสียงของเพื่อนชายอย่างไอ้กองปราบมันเอ่ยปากทักผมเมื่อผมย่างกายเข้ามาในผับของตัวเอง
"หึ" ผมไหวไหล่ทำทีไม่ใส่ใจ
"หึ หมายความว่าเรียบร้อยหรือหมายความว่าอะไรวะ" ไอ้ช้างพลายมันเอ่ยถาม
"กูว่าไม่สำเร็จ" ไอ้ฮันเตอร์มันสบประมาทผม
"กูก็คิดแบบมึง" ไอ้ปรีดาเสริมทันที
"ไม่นานหรอกน่า แค่ทำให้ผู้หญิงรักมันไม่ยากอะไรสำหรับกูหรอก พวกมึงเถอะเตรียมตัวไว้ให้ดี" ผมกล่าวเพื่อสร้างความมั่...

“บัดซบ... ความหยาบคายของนางโลมผู้นี้ มันทำให้ข้าอยากหลั่งความสุขออกมาจนหมดตัว”


“สตรีบอบบางเช่นเจ้า ไม่ควรท้าทายบุรุษ... โดยเฉพาะคนอัปลักษณ์ ทั้งกินมูมมาม และเอาแต่ใจเช่นข้า”
“เฮอะ ข้านิยมเอาชนะผู้อื่น โดยเฉพาะบุรุษที่ชอบยกหางตนเอง!”
เมื่อนางต่อว่าเขาเป็นสุนัข ดวงตาคมส่งประกายวาบหนึ่งขึ้น แล้วท่อนแขนกำยำก็ขยับรัวๆ รั่วตงอวิ๋นตัวสั่น นางซ่านสยิว และไม่อาจเก็...