การให้อภัย

“คุณ ต่ออีกรอบได้ไหม ฉันอยากจะเสียวแบบเมื่อกี้อีกอ่ะ” ปารารินพูดออกไปด้วยเสียงอ่อน พร้อมกับใช้มือไต่ที่แขนของภารัณอย่างหลงใหล เพราะเธอไม่คิดว่าการะมีอะไรกับเขามันจะสนุกและฟินขนาดนี้ ถ้าไม่ขอเบิ้ลก็โง่เต็มทีแล้วล่ะ คนอะไรเอามันส์เป็นบ้าเลย

“หื่นมาจากไหนเนี่ยคุณ คืนนี้สองรอบแล้วนะ พอได้แล้วมั้ง พรุ่งนี้คุณต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่หรือไง” ภารัณพูดบอกไปแบบเหนื่อยๆ หลังจากที่พึ่งเสร็จสมจากเธอไปมาดๆ...

เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณต...

แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปาก...

คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้

เขากลับมาอีกครั้ง…ในฐานะเพื่อนร่วมงานคนใหม่ของเธอ
เขา—วิศวกรหนุ่มรูปหล่อ ผู้มีชื่อที่แปลว่า “พระอาทิตย์”

ส่วนเธอ “เดือน”
คนที่พยายามจะลืมพระอาทิตย์ดวงนั้น…แต่ไม่เคยลืมได้เลย

ในอดีต เขาเข้าหาเธอเพียงเพราะคำพนันกับเพื่อน
แล้วครั้งนี้…จุดมุ่งหมายของเขาคืออะไรกันแน่?

“กูถามมึงจริงๆ นะซัน
ตอนที่มึงจีบน้องเดือน เพื่อเอาชนะพนันกับไอ้เมศร์
ตกลงตอนนั้น…มึงชอบน้องเดือนบ้างหรือยัง
หรือทั้งหมดมันก็แค่เพราะ...

"ถ้าความรักคือบ่วงความแค้นก็คงเป็นดักที่เขาขุดไว้รอให้เธอตกลงไปชดใช้"
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด

"ไม่รัก…ก็แค่หย่า"
สำหรับคนอื่นมันอาจจะง่ายนิดเดียว แต่มันกลับเป็นสิ่งที่ 'มธุรากูล' ทำไม่ได้
ทำไมกันล่ะ? เพราะรักงั้นเหรอ…หึ! ไม่เลย
'มนสิชา' เป็นได้แค่คนดีที่แม่เขาโปรดปราน เป็นแค่ 'เมียลับ' ที่เขาจดทะเบียนด้วยเพราะแม่ขอร้อง แลกกับเงื่อนไขที่ว่าเขาต้องไม่มาให้เธอเห็นหน้าอีก เธอจึงกลายเป็นเจ้าของทะเบียนสมรสที่ทำได้แค่เฝ้ารอวันหย่าขาด
ทว่าวันนี้…เขากลับเป็นฝ่ายฉีกสัญญาเสียเอง!
ผู้ชายใจร้ายก้าวเข้า...

เรื่องราวของ "เดรค" และ "ลันตา" ที่คนหนึ่งกลับมาเพื่อจบเรื่องราวและแก้ไขแต่อีกคนเริ่มต้นที่จะแก้แคน

จักรพรรดิตราหน้าบูรณิมาว่าเป็นลูกฆาตกร แม่ของเธอฆ่าภรรยาเขาอย่างเลือดเย็น ทำให้ลูกเขากลายเป็นเด็กกำพร้า ฉะนั้นเขาจึงประกาศกร้าวว่าต่อให้แม่ของเธอตายเป็นผีตกนรกหมกไหม้ แต่คนที่ยังมีชีวิตอยู่เช่นเธอ ก็ต้องชดใช้อย่างสาสม! กระทั่งทุกอย่างถึงจุดสิ้นสุด พร้อมกับการจากไปของเธอ เขากลับพบว่าเขาไม่เหลืออะไรเลย เเม้กระทั่งหัวใจตัวเอง
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย ...

จะต้องทำยังไง?
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้...

กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่...

นิยายเรื่องนี้มีฉากโรมานซ์อีโรติก เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

“แก้มเร็วๆสิลูกร้องไห้ไม่หยุดเลย” เสียงห้าวบอกหญิงสาวเมื่อหลานชายตัวน้อยในอ้อมแขนร้องไห้ด้วยความหิว
“อุ๊แว้ๆๆ แง้ๆๆ...”
“คุณก็ปลอบหลาน เอ้ย ลูกก่อนสิฉันรีบอุ่นนมให้ลูกอยู่ไม่เห็นหรือไง” เก็จลดาตอบชายหนุ่มที่อุ้มหลานชายเดินไปมาอย่างเก้ๆกังๆ
“อุ๊แว้ๆๆ แง้ๆๆ.."
“โอ๋ๆๆ น้องพลับอย่าร้องนะครับลูกม่ามี้แก้มกำลังอุ่นนมให้ครับ แก้มเร็วสิลูกร้องไห้จนหน้าแดงหมดแล้วนะ” พรินซ์เดินวนไปมาหลานชายก็ไม่หยุดร้องด้ว...

โปรดปราณ : ไอ้เด็กเอ๋อ มึงนี่ตัวภาระจริงๆ จะไปไหนก็ไปรำคาญ!

หลง (ปอรัก) : หลงไม่ใช่เด็กเอ๋อ คุณแหละคนนิสัยไม่ดีไปเลยไป๊ ชิ๊วๆ หลงจะฟ้องหลวงตา!

จะรักจนกว่าลมหายใจสุดท้าย จากปอรักถึงโปรดปราณ

เธอแต่งงานกับชายคนหนึ่งที่คาดว่ากำลังจะเสียชีวิตลง แทนที่พี่สาวของเธอ เข้าไปสู่ครอบครัวที่ร่ำรวย ทว่าการฟื้นตัวอย่างไม่คาดคิดของเขากลับสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน เมื่อรู้ว่าเธอตั้งครรภ์ด้วยการผสมเทียม เขาจึงถามอย่างเย็นชาว่า "ทำแท้งด้วยการผ่าตัดหรือทำแท้งด้วยยา คุณเลือกเอง"
สี่ปีต่อมา ฝาแฝดกลับมาพร้อมเยาะเย้ยว่า "แค่หล่ออย่างเดียวไม่พอ คนขี้ขลาดอย่างเธอไม่คู่ควรกับแม่ของเราหรอก!"
เขาอ้อนวอนอย่างส...

“ดัดจริตใครบอกให้เรียกคุณ ขึ้นมาเร็วๆเหยียบที่พักเท้าแล้วนั่งซ้อนหลังพี่.” ชายหนุ่มพูดเสียงขุ่นด้วยความไม่พอใจยัยเด็กนี่ดเรียกเขาว่าคุณทั้งที่เรียกพี่ทัพพ์มาตลอดแค่ไม่ได้เจอกันไม่เท่าไหร่กลับดัดจริตเรียกคุณมันน่ามั้ยล่ะ

“นี่..” ใบพลูกำลังจะอ้าปากพูดแต่ทวิภาคชี้หน้าเธอบอกให้ซ้อนท้ายเขา

“ขึ้นมาเดี๋ยวนี้.” เสียงห้าวพูดดังขึ้นกว่าเดิม

“ก็ได้ อยากให้ซ้อนใบพลูจัดให้” ร่างเพรียวเหยียบที่พักเท้าแล้วย...

เมื่อถึงเวลาที่บุพเพฯ อาละวาด อะไรก็ฉุดไม่อยู่

นิยายเรื่องนี้นางเอกเป็นเด็กกำพร้าพ่อมีแต่แม่ที่เลี้ยงดูและไม่รู้ว่าพ่อของเธอเป็นใครและแม่ไม่ยอมบอกและเธอก็ไม่ถามท่านกลัวแม่จะไม่สบายใจและเธอมีป้ากับลุง ซึ่งป้าเป็นพี่สาวแท้ๆของแม่ที่รับเธอเป็นลูกสาวบุธรรมและใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ แล้วแม่ก็ตัดสินใจกลับมาอยู่เมืองไทยเพื่อใช้ชีวิตบั้นปลายทีบ้านเกิดเมืองนอนทำให้เธอได้รู้ว่าชีวิตของตัวเองมีเงื่อนงำเรื่องชาติกำเนิดทำให้เธออยากรู้เพราะมันพัวพันกันหลายคน...

“ทำไมขุนยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น….อยู่ตลอดเวลา….”“แต่กลับกัน….ขุนไม่เคยมีอะไรกับริเลย….” “เพราะถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น….เห็นริไปยืนแก้ผ้าต่อหน้าเขาแบบนี้….”“เขาคงจะไม่ปฏิเสธริ….เหมือนที่ขุนทำ"