ความสัมพันธ์ที่บีบบังคับ

"เพียงไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไง…" เพียงเธอบีบมือตัวเองไว้แน่นแล้วค่อย ๆ ปลดสายชุดเดรสออกทีละข้างในขณะที่ขุนเขายืนหันหลังเธออยู่ เขาหันมาแล้วหันกลับก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาอีกครั้ง
"ทำบ้าอะไร" เขารีบก้าวออกมาจากตรงนั้นก่อนจะสั่งให้เพียงเธอใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ใส่เสื้อผ้าดิวะ"
"เพียงไม่มีอะไรตอบแทนพี่เลยนะคะ มีแค่..ร่างกาย"
"ฉันบอกให้ใส่เสื้อผ้าไง ถ้าไม่งั้นฉันจับเธอโยนออกไปจากห้องแน่!"
"ค่ะ.." เด็กส...

หญิงสาวจอมเฉิ่มผู้ที่พลาดมีสัมพันธ์กับชายหนุ่มแปลกหน้าโดยไม่รู้ตัวและหลังจากในคืนนั้นเธอก็ได้ให้กำเนิดสองแฝดชายหญิงที่น่ารักออกมาหญิงสาวเฝ้าทะนุถนอมลูกของเธออย่างดีตัวคนเดียวมาตลอด

เขาเป็นชายหนุ่มที่กอบกุมกิจการใหญ่โตแทบจะเป็นนักธุรกิจเบอร์ต้นๆของประเทศเพอเฟคไปเสียทุกอย่างแต่มีบางอย่างที่เขานั้นยังค้างคาใจว่าผู้หญิงในคืนนั้นเธอคือใคร

เพราะเป็นคำสั่งของพ่อ เขาจึงต้องแต่งงานกับคู่หมั้นที่ครอบครัวหมั้นหมายไว้ให้ตั้งแต่เด็กๆ ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เต็มใจเลย เพราะแบบนั้นเขาจึงร้ายกับเธอสารพัด เพราะไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอตั้งแต่แรก แต่ที่ทำก็เพราะคำสั่งจากผู้เป็นพ่อ

“อื๊อ... ”
อรทัยดิ้นเล็กน้อย พยายามดันศีรษะของเขาเอาไว้ หากความเสียวซ่านที่มีมากกว่าก็ทำให้ต้องยอมแบะอ้าให้เขาเชยชมเอาตามแต่ใจ
“ปล่อยให้ผมกินเถอะนะครับ... ไม่ต้องกลัว ของคุณหอมดีจัง... ผมชอบที่สุด กลิ่นคาวเนื้อสดสะอาดแบบนี้กระตุ้นอารมณ์ดีนัก”
มอร์แกนแนบเน้นริมฝีปากซึ่งรกไปด้วยไรหนวดสากระคายเข้ากับกลีบเนื้อนุ่นแน่นตรงหน้า ดูดเลียเสียงดังจ๊วบจั๊บราวกับเป็นของอร่อย กลิ่นคาวสวาทคล้ายกลิ่นเนื้อปล...

“พี่เคยบอกแล้วว่าพี่เกลียดคนโกหก แค่พูดความจริงมันยากนักหรือไง หรือเธอเห็นพี่เป็นควายในสายตาเธอ” เขาเริ่มพูดแล้ว และน้ำเสียงของเขามันน่าเกรงกลัว เหมือนว่าตอนนี้เขากำลังโกรธฉันเอามาก ๆ
ไม่โกรธสิแปลก ฉันปิดบังเขานี่เนอะ
“ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ได้โกหก” แก้ตัวได้แย่มากเลยคนดี
“ถ้าที่เธอทำไม่เรียกว่าการโกหก แล้วมันเรียกว่าส้นตีนอะไร” นับว่าครั้งนี้เขาพูดหยาบกับฉันมากเลยก็ว่าได้
“มันคือเรื่องที่หนูไม่จำเป็นต...

ประธาร เมียคุณไม่ต้องการคุณอีกแล้ว...

เธอคือน้องสาวของชายหนุ่มที่ช่วงชิงคนรักของเขาไป รัฐภาคย์จึงตอบแทนการกระทำของพี่ชายของลลิลด้วยการย่ำยีทั้งกายและหัวใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่า เพลิงเสน่หากำลังหลอมละลายความแค้นให้กลายเป็นรัก

สำหรับเธอ...
เขาคือมหาเศรษฐีหนุ่มแห่งตุรกี คุณชายที่สี่แห่งตระกูลดังการ์รัสโซ่ เขาหล่อเหลา เขาร้ายกาจ และเขาก็ถูกสาปให้ไร้หัวใจ
สำหรับเขา...
เธอคือสาวน้อยแสนพยศที่ควรจะหลีกหนีให้ไกล แต่ไหง... กลับอยากครอบครองเป็นที่สุดนะ
เมื่อสถานะครอบครัวต้องมาสั่นคลอนเพราะความหลงผิดของบุพการี ดานีนโรดิเกซจึงต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจากผู้ชายที่เป็นยิ่งกว่ามัจจุราชในขุมนรกอเวจีอย่างเดนิเรลการ์รัสโซ่ แต่คนอย่าง...

ฝากรักในรอยแค้น

“ฉันเป็นแม่แก! ฉันมีสิทธิในตัวแกทุกอย่าง!!!”

“หนู 20 แล้ว หนูโตแล้ว! ชีวิตมันเป็นของหนู!!”

“แกจะไปกับผู้ชายเก่าของแม่แกได้ยังไง!”

“หนูจะไป! และคุณก็ไม่ใช่แม่หนู!!”

“เพี๊ยะ! นังลูกอกตัญญู! นังลูกสารเลว!”

พิณะ หรือ ณะ อัครา

พ่อเลี้ยงไร่ชา ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจังหวัดเชียงราย สร้างฐานะด้วยตัวเองไม่สนธุรกิจครอบครัว

ชายหนุ่มโสดวัยกลางคน ผู้หวงชีวิตอันเป็นส่วนตัว ไม่ชอบผูกมัด ไม่...

ในเมื่อเธอเป็นเมียที่ได้มาจากการทรยศ

ความรู้สึกเดียวที่เธอจะได้รับจากเขาก็มีแค่ ความชัง เท่านั้น

อย่างหวังว่า เขาจะเลิกชัง

อย่าหวังว่า เขาเหลียวแล

อย่าหวังว่า จะได้แม้แต่เศษเสี้ยวความรักของเขา

นภัทรบอกตัวเองเช่นนั้น อย่างหนักแน่นอยู่เสมอ
แต่ความเกลียดชังโกรธแค้นของเขามันน้อยลงตั้งแต่เมื่อไหร่
หรือเป็นเพราะนัยน์ตาเศร้าๆ ซื่อๆ ของเด็กคนนั้น
ที่มันค่อยๆ เขย่าความเย็นชาในหัวใจเขา ให้กลายเป็นความร...

ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ผมกำลังชอบ
ผู้หญิงอีกคนคือรักแรกแล้วก็อยู่ในใจมาตลอด
ส่วนผู้หญิงคนนี้คือ...ของเล่นคั่นเวลา

“ออกไปให้พ้น!”
มือหนาคว้าร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่ ให้ลุกขึ้นมาพูดกับเขา แม้จะออกแรงขัดขืน แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ศาสวรรษเห็นรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับมันเป็นภาพประติมากรรมฝาผนัง
“เธอไล่ผัวตัวเองเหรอมลุลี”
“หยุดหยาบคายสักที คนเลวๆ อย่างคุณไม่เหมาะสมจะเป็นผัวใครทั้งนั้น!”
“เสียใจด้วย เพราะฉันเป็นผัวเธอแล้ว... คนแรกเสียด้วย”
“แต่ไม่ใช่คนสุดท้าย!”

เขา...พ่อเลี้ยงดรัณ พัชรอมรินทร์ ผู้ชายที่เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่มีอดีตสุดแสนจะเจ็บปวด บาดแผลที่ทิ่มแทงหัวใจมาตลอดระยะเวลาหลายปีมันกำลังจะกลัดหนอง ถ้าไม่ทำการรักษาให้หาย
เธอ...พลับพลึง โรจนศุภเกียรติ สาวน้อยวัยใสผู้มีโลกส่วนตัวที่แสนจะงดงาม และหลงรักผู้ใหญ่ใจดีคนหนึ่งมาตลอด ‘ความรักคือการให้’ นี่คือนิยามความรักของเธอ
เรื่องราวคงไม่วุ่นวายถ้าเธอไม่กลับมารับรู้ว่าเขาเป็น ‘หม้าย’ และเรื่องราวก็คง...

ชีวิตที่พลิกผันจากนักศึกษาสาวที่เพิ่งจะเรียนจบก้าวเข้าสู่เมียอุ้มบุญให้กับพ่อเลี้ยงที่เป็นเจ้าของไร่ชาใหญ่ที่แม้ว่าตอนนี้อายุอานามของเขาจะปาเข้าไปสามสิบห้าปีแต่ทว่าเขายังไม่มีเมียและลูกเคียงข้างกาย นายหญิงใหญ่แม่ของชายหนุ่มที่อยากมีหลานจนตัวสั่นเลยตัดสินใจทำบางอย่างหาคนมาอุ้มลูกให้กับลูกชาย โดยไม่เอาน้ำเชื้อ ไม่ทำการฝากไข่ ไม่ทำเด็กหลอดแก้ว แต่ให้คนทั้งสองทำกันเองตามวิธีทำธรรมชาติ และคนที่จะมาอุ้ม...

ศาสตรา ภูวเดชาธร คือผู้ชายที่ ภัคธีมา บอกตัวเองว่าเขาช่างร้ายกาจสมกับชื่อ
ผู้ชายคนนี้พร้อมจะฟาดฟันให้เธอย่อยยับแหลกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ทั้งๆ ที่เธอคือว่าที่น้องสะใภ้
หรือเขารังเกียจว่าเธอจน ไม่คู่ควรกับคนในตระกูลเดชธรเจ้าของไร่ที่ใหญ่ที่สุดในเชียงใหม่
เขาจึงกีดกันเธอกับน้องชายเขาทุกวิถีทาง
แม้ภัคธีมาพยายามจะไม่ข้องแวะกับเขา หากทว่าในที่สุด
โชคชะตาก็กลั่นแกล้ง ให้ต้องตกไปอยู่ในบ่วงพันธนากา...

“เอามือโสโครกของคุณออกจากเอวฉัน!!”

“ทำไม...จำผัวคนแรกไม่ได้แล้วหรอ?”

“หุบปากเน่าๆ ของคุณซะ!!”

“หยิ่งยะโส เสียจริงนะ!”

“จากเด็กแจกไพ่...ได้ดีจนทุกวันนี้! เหลือเชื่อจริงๆ!”

“หยุดคิดสารเลวได้แล้ว...”

“ทำไม!! ฉันจะพูด!! ใช้อะไรไต่ขึ้นมาล่ะ!!”

“ฉันบอกให้หยุดพูดไง!!! ฉึก!!”

เธอคิดว่าต้องตายแล้วกลับฟื้นจากความตายมาอยู่ในร่างของหญิงสาวปริศนาหน้าอกสะบึ้มใครจะไปรู้ว่า
...เรื่องวุ่นๆ จะเกิดขึ้นตามมา เมื่ออยู่ ๆ โดนวิญญาณเจ้าของร่างตามหลอกหลอน ! บอกว่า 'เอาร่างของฉันคืนมา !'
นอกจากจะเจอคุณผีภรรยาแล้ว ยังต้องปวดหัวกับสามีของหล่อนที่แอบนอกใจอีก สวรรค์ช่างทรมานคนตายเสียจริง...?!

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด

สำหรับเขาผู้หญิงก็เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ เขาไม่เคยมีความรักไม่เคยรักใคร แต่พอได้มาเจอเธอ เพื่อนของน้องสาวเขา ใจที่ด้านชากลับเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง…

“คุณคมน์ฟังหนูนาก่อนค่ะ ได้โปรดฟังหนูนาก่อน”

เธอยังคงพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา หวังจะให้เขายอมฟังเสียงนกเสียงกาอย่างเธอบ้าง

หากปล่อยเอาไว้อย่างนี้มีหวังเธอกับประสงค์ต้องตายแน่นอน

คมน์เวลานี้ไม่เหมือนคมน์ที่เธอเคยรู้จักเลย เขาคือปิศาจร้ายชัดๆ

“จะตอแหลอะไรล่ะ จะตอแหลอะไร ฉันไม่เชื่องูพิษอย่างเธอหรอก อุตส่าห์เลี้ยงอย่างดี

ทะนุถนอม ยังริอ่านไปนอกใจฉันไปมีอะไรกับไอ้หน้าอ่อนนั่นอีก

วันนี้เธอกับชายชู้...