จากอ่อนแอสู่แข็งแกร่ง

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

มือบางกำผ้าห่มเอาไว้จนแน่น เมื่อสัมผัสได้ถึงเตียงนอนที่ไหวยวบลงไปเหมือนเขาขึ้นมานั่งอยู่ด้านหลัง คล้ายจะได้ยินเสียงลมหายใจดังแผ่วเบาอยู่ข้างใบหู ความร้อนรุ่มที่ผ่อนออกมาจากปลายจมูกคมสันเป่ารดลงบนพวงแก้ม แม้ภายในห้องจะเย็นฉ่ำแต่กลับพ่ายแพ้ให้กับไอความร้อนที่มาจากร่างกายกำยำนั่น เขาทำให้เธอต้องนอนเกร็งอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น ไม่กล้าที่จะขยับกายให้รู้ว่าเธอตื่นนานแล้ว

เรื่องที่1 รอยราคีสีชมพู
‘ดาริน’ สาวน้อยผู้อาภัพ ผู้ยอมแลกความสาวเพื่อให้ได้มาซึ่งความรักจากชายหนุ่มรูปงามผู้มีเจ้าของแล้ว
เรื่องที่ 2 Uncensored
เธอหลงใหลบางอย่างของเขา แต่ไม่รู้ว่าเขาคือใครในโลกแห่งความจริง จนกระทั่งเกิดเหตุบังเอิญที่ไม่คาดฝันระหว่างทั้งคู่ ความรักครั้งนี้จึงกลายเป็นความสัมพันธ์แบบ ตาต่อตา ตัวต่อตัว
เรื่องที่ 3 ดอกไม้ของมาเฟีย
เขาสามารถทำให้คนที่ไม่เคยมีประสบการณ์อย่างเธอ กลายเ...

“แค่จูบเองนะ ไม่ไหวแล้วงั้นหรือ แล้วถ้าหากข้าขอจูบที่อื่นด้วยละ” “ไม่เอา อย่านะข้า…. ท่านอย่านะ” “เจ้าไม่อยากรู้หรือ ว่ารอยบนกายของเพื่อนเจ้า มาได้เช่นไร” “ไม่ ไม่อยากรู้"
โย่วเรื่องราวของอาจารย์สำนักศึกษา

กับศิษย์สาวบุตรีของเสนาบดีในเมืองใหญ่

ซึ่งแต่ละคนก็ต่างมีความลับของตัวเอง

หนึ่งคนเย็นชา หนึ่งคนดื้อดึง เมื่อทั้งสองมาพบกัน เรื่องราววุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น

พร้อมกับความรักที่เริ่มก่อต...

เพราะปภินดาเคยช่วยชีวิตเขาไว้ ทำให้เขาปักใจในตัวดาวมหาลัยคนสวยตั้งแต่ตอนนั้น
-กลับมาครั้งนี้เขาจึงขอตอบแทนคุณด้วยไฟรักที่พร้อมจะมอดไหม้ทุกสิ่ง-

หนึ่งปีต่อจากนี้ที่เธอต้องอยู่ภายใต้การปกครองของผู้ชายหน้าดุสุดเย็นชาคนนี้ ผู้ปกครองที่เขาไม่เต็มใจอยากจะเป็น…

"เก็บข้าวของออกไปอยู่ที่อื่น ฉันไม่ชอบอยู่ร่วมบ้านกับคนแปลกหน้า!"

"ฮะ..เฮียฟราน"

"หึ! ฉันไม่เคยมีน้อง!"

“ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าไฟอย่างนายจะร้อนแรงแค่ไหน”
นอกจากจะไม่ฟังคำห้ามปราม คุณหนูกลับท้าทาย ทำในสิ่งที่ทำให้ไททันสะดุ้งเฮือก
“อ๊า... ”
ไททันพริ้มตา ไม่ทันได้ปัดป้อง ความเสียวซ่านก็ยะเยือกเข้าไปในทุกอณูเซลล์ของร่างกาย เมื่อริมฝีปากของมินตราครอบลงมาดูดสิ่งหวงแหน
“อูย... ”
ไททันร้องคราง หลับตาพริ้ม เพราว่าคุณหนูคนนี้ร้ายกาจกว่าที่คิดเอาไว้ หล่อนทำให้เขาเปล่งเสียงครางต่ำในลำคอ ใบหน้าบิดเบ้รับความรู้...

เพราะวันนั้น เธอเลือกที่จะเดินออกมาจากชีวิตเขา
"เข้าเรื่องเลยนะ ฉันขี้เกียจพูดเยอะ ฉันต้องการให้เธอเลิกคบกับลูกชายฉัน นี่คือเงินที่เธอจะได้รับไป"
"ได้ค่ะ"

เพราะวันนั้น เขาจึงโกรธเกลียดเธอ
"นอกจากใช้ทุกอย่างแลกเงิน ฉันชักสงสัยซะแล้วซิ ว่าคนอย่างเธอคงใช้แม้แต่ร่างกายแลกทุกอย่างที่อยากได้ แต่ฉันจะบอกอะไรให้ อย่างเธอให้ฟรีฉันยังรังเกียจ แค่เมื่อกี้ก็รู้แล้วว่าร่านขนาดไหน"

...เพียงแต่
"จินเรียกรถพย...

คำโปรย: เป็นเพราะดูคลิปคนอวดสามีเยอะเกินไป จางหนิงจึงพูดขึ้นมาด้วยความอิจฉาว่าอยากได้สามีหล่อรวยแบบนั้นบ้าง ซึ่งหญิงสาวไม่ได้คิดเลยว่าคำพูดของเธอจะทำให้ตัวเองได้ย้อนเวลากลับไปยังยุค 70 และได้สามีตามที่หวังไว้ทุกประการ แต่เขากลับบอกว่าจะดูแลเธออย่างพี่น้องเท่านั้น!
เฮอะ!
อย่าฝันไปหน่อยเลย...ในเมื่อ'กล้วย' เอ้ย!...อ้อยเข้าปากช้างแล้ว อย่าหวังว่าเธอจะคายออกมาง่ายๆ!

สวัสดีคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน น...

ถูกตราหน้าว่าสก๊อยอัปเกรด อยากมีผัวเป็นอาจารย์จนตัวสั่น 'ทั้งคืน..เธอไหวแน่เหรอ?!'

แต่ใครจะรู้ว่าโคตรซวย!! เมื่อผู้ชายที่ซื้อมานอนด้วยเพราะเมา 'เป็นอาจารย์ประจำห้องที่ต้องเข้าเรียนทุกวัน'

"เมาเหล้าแล้วเรียกหาแต่ฉัน เธอหิวเหล้าหรือหิวอย่างอื่นกันแน่"

"อย่าพูดมากนะคะ ห้าพันบาทขาดตัว อยู่กับหนูสักสองชั่วโมงไหวไหม.."

"ฉันให้เธอทั้งคืนเลย"

“อยากจะไปแต่งงานจนตัวสั่นล่ะสิ” นายหัวหนุ่มกล่าวจบก็ผลักร่างเล็กออกจากอ้อมกอด และหันหลังให้ เจ็บปวดนักที่เธอไม่อยากอยู่กับเขา
“อยากไม่อยากฉันก็ต้องไปแต่งงานอยู่ดี” อินทุอรตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ
“ทั้งที่เธอเป็นเมียฉันแล้วงั้นเหรอ” นายหัวหนุ่มเอ่ยถาม ติดหยันนิดๆ
“จะทำยังไงได้ ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น คุณทำทั้งนั้นนายหัว จะให้ฉันทำยังไง ล้มเลิกงานแต่งงั้นเหรอ แล้วมาเป็นนางบำเรอให้คุณแบบนี้...

เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง 'ใบหย่า' คือสิ่งเดียวที่เธอทิ้งไว้ให้ผู้ชายไร้หัวใจ!
"จำเอาไว้ภรันยา สำหรับฉัน... เธอไม่ใช่ภรรยา เธอเป็นแค่ผู้หญิงหน้าด้านที่อยากได้สมบัติของตระกูลฉันจนตัวสั่น ฉันจะไม่มีวันยกย่องเธอ และจะไม่มีวันให้ในสิ่งที่เธอต้องการ!"
'ภรันยา' ก้มหน้ายอมรับความเจ็บปวด ทำหน้าที่ภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อทดแทนบุญคุณ แม้หัวใจจะบอบช้ำแค่ไหนก็พยายามใช้ความรักละลายกำแพงน้ำแข็งในใจเขา
ทว่า... เมื...

“ใช่ ฉันจงใจเย_เธอ พอใจยัง ฉันเป็นคนกินยาบ้านั่นเข้าไปเองแหละ มีอะไรจะด่าอีกไหม?”

ในสายตาของเขา เธอคงเป็นได้แค่เพียง เศษธุลีดินที่ไร้ค่า
+++
“คุณเหม พอก่อนค่ะ พลับพลึงไม่ไหวแล้ว” เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาว่าคุณ แทนคำว่า ‘พี่’ ในอดีต เพราะความห่างเหินเย็นชาที่เขามีให้เธอมันมากมายหลายร้อยเท่านัก หญิงสาวร้องบอกเสียงแหบพร่า ดันหน้าท้องแกร่งของเขาออกห่าง แต่เหมือนผลักหินผาหนักอึ้งที่ไม่ยอมขยับเลยแม้แต่น้อย
“คนอย่างเธอกล้าหืออือกับฉันเหรอ...” เขาก้มมองร่างน้อยที่ล้มซุนไปกับกองฟาง พลั...

“รดาได้ข่าวว่าพี่พีทจะไปเรียนต่อเมืองนอกเหรอคะ” เธอถามในสิ่งที่อยากรู้ทันที

“ใช่ เรื่องแค่นี้น่ะเหรอที่เราอยากรู้” พีรวัสถามแม้จะไม่แปลกใจที่หญิงสาวถามเรื่องนี้

รินรดาเม้มปากเล็กน้อยแล้วพูดออกมา “ทำไมอยู่ ๆ ถึงจะไปเรียนต่อเมืองนอกล่ะคะ”

“ไม่มีเหตุผล ถึงจะมีแต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวพี่คงไม่จำเป็นต้องบอกเราล่ะมั้ง”

“แล้วพี่พีทถึงจะทิ้งคุณป้าให้อยู่เดียวเลยเหรอคะ” รินรดาพูดออกมา

“เลิกเอาแม่พี่มา...

นางคือสตรีที่มีดวงชะตาเป็นเครื่องรางมนุษย์คุ้มภัย ส่วนเขาคือฮ่องเต้ที่ได้สมญานามว่าทรราช ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดที่นำพาให้เขาและนางได้มาพบกัน แต่ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดมากเลย ไปนอนสักงีบก่อนค่อยว่ากันเถอะ!

อยู่ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ผู้คนเกลียดชัง เมิ่งอ้ายเยว่ ถึงกับกรีดร้องในใจ แล้วยังต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ ซือหม่าอี้เฉิน ฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนต่างหวาดเกรงนั่น ที่ร้ายไปว่านั้นก็คือนางต้องคอยร...

ลิโอเนล การ์รัสโซ่ ยังหล่อเหลาไม่เปลี่ยนแปลง ยังกระชากทุกลมหายใจของหล่อนได้เช่นเดิม แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยมาถึงสองอาทิตย์แล้วก็ตาม แต่ทุกเศษเสี้ยวความทรงจำของหล่อนก็ยังมีแต่เขา หญิงสาวปากคอแห้งผาก พยายามบอกตัวเองให้สงบสติอารมณ์เอาไว้ อย่าแสดงท่าทางคลั่งไคล้เขาออกไปแบบนี้ แต่หล่อนก็ทำไม่ได้ หล่อนมองเขาปานจะกลืนกิน มองตั้งแต่หน้าผากกว้างสีแทน คิ้วของเขาคมเข้มดำเป็นปื้นอยู่เหนือดวงตาสีนิลคมกริบ ดวงตาที่...

เมื่อสาวสายอ่อยสิบแปดมงกุฎได้รับข้อเสนอของมาเฟียหนุ่ม
เธอจะต้องทำอย่างไร
เพราะเงินเป็นสาเหตุที่ทำให้หนีไม่พ้นจากพันธนาการเขา !

ในเมื่อนางมีโอกาสกลับมามีลมหายใจ นางจะทวงคืนความเป็นธรรมให้ตัวเอง

"เพียงเพราะอำนาจ ท่านถึงกล้าส่งภรรยาร่วมผูกผมไปให้ผู้อื่นเลยหรือ" เสียงตัดพ้อที่เบาราวกับยุงบินผ่านของสตรีที่ได้ชื่อว่างามล่มเมือง เอ่ยถามบุรุษผู้เป็นสามี