ชนะใจภรรยาอีกครั้ง

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแค่ในระยะเวลาสั้นๆที่เธอถูกมาเฟียเจ้าเล่ห์จับตัวเอาไว้ มันจะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาลแบบนี้…

“เงินห้าแสนบาท... กับการเป็น ‘ภาพลักษณ์’ ของอาณาจักรที่เขาเป็นเจ้าของ” ชีวิตที่พังทลายบีบให้ พินอิน ต้องเดินเข้าสู่กรงทองของมาเฟียผู้ไร้หัวใจอย่างไม่มีทางเลือก เธอหวังเพียงแค่ทำงานให้จบเพื่อรักษาบ้านหลังสุดท้ายเอาไว้ แต่ความผิดพลาดในคืนแรกกลับนำพาเธอไปสู่อ้อมกอดที่แสนอันตรายของ คีรัน
ยิ่งหนีเขายิ่งรุก ยิ่งร้องไห้เขายิ่งรัดรึง... รอยตราสีกุหลาบบนลำคอระหงคือเครื่องเตือนใจว่า นับจากนี้เธอคือสมบัติส่ว...

ข้าจะทำอะไรใยต้องสนสายตาคนอื่น ในเมื่อพวกเขามองว่าข้าคือนางมารร้ายเพียงเท่านั้น เช่นนั้นข้าจะร้ายจนพวกเขาส่ายหน้ามากกว่าเดิม

พี่จะไม่หย่า ถ้าอยากหย่าก็ไปฟ้องศาลเอา เราต้องแต่งงานกันและจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย แบบนี้พี่ถึงจะมีสิทธิ์ในตัวรัน

"ชอบนักประเภทที่พูดไม่ฟัง เดี๋ยวจะมัดแขนมัดขาเอาให้เธอหนีไปไหนไม่ได้เลย"

เพราะคำลวงโลกและละครฉากใหญ่ที่จัดขึ้นด้วยถุงเลือดสัตว์โง่ๆ เพียงถุงเดียว ทำให้อติภพ ประธานบริหารหนุ่มผู้หยิ่งยโสและหูเบา ตัดสินใจโยนมนต์มีนา ภรรยาตีทะเบียนที่กำลังอุ้มท้องลูกแฝด ออกไปเผชิญพายุฝนและอุบัติเหตุปางตายกลางถนนอย่างไร้ความปราณี เขาย่ำยีความรักที่บริสุทธิ์ของเธอจนแหลกสลาย เพียงเพื่อปกป้องผู้หญิงแพศยาที่เขาคิดว่าแสนดี
สี่ปีต่อมา มนต์มีนาไม่ได้ตายอย่างที่เขาคิด เธอได้รับการช่วยเหลือจากมหาเศ...

“เดี๋ยวคืนนี้ไปเอาคำตอบ ที่ห้อง”

นางเอกหลอกฟันแล้วทิ้งพระเอก

ผมรักแฟนของผมมากแต่กลับถูกที่บ้านบังคับให้แต่งงานทางธุรกิจกับผู้หญิงที่ผมไม่ชอบขี้หน้า
ที่บ้านผมไม่ชอบแฟนผมเพียงเพราะเธอไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลไฮโซ แต่ถึงที่บ้านผมไม่ชอบเธอยังไงผมก็ยังรักเธอมาก ผมเคยวาดฝีนเอาไว้ว่าจะต้องแต่งงานกับเธอมให้ได้ แต่ความฝันต้องพังทลายลงเพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว

ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีค่าที่ฉันจะมอบหัวใจให้ ความรักของเธอจะเป็นเหมือนกรงขังที่มีแต่ความเจ็บปวด

"ยัยลูกหมา..." คือชื่อเรียกหล่อน จากปากสามีไร้ใจ
...
เขาหมายตาน้องสาว แต่ดันได้พี่สาวมาเป็นแม่ของลูก
ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของลัดดา ทำให้เขากับครอบครัวไม่พอใจ
แล้วนำความรู้สึกมาลงที่หล่อน หน้าที่หลักของหล่อนคือ
อุ้มท้องลูกของเขา คลอดมาเมื่อไหร่ ถูกเฉดหัวออกจากบ้านเมื่อนั้น
....
ธรรม์บดีมองรองเท้าที่วางเรียงหน้าประตู เขาสวมรองเท้าคู่ซ้ายมือสุด ก้าวเท้าเดินไปยังโรงจอดรถ เพื่อขับรถออกจากบ้าน อีกไม่กี่ก้าวจ...

เรื่อง...หวานใจนายเพลย์บอย
คำโปรย...ความไม่ชัดเจนของเขาในวันนั้น ทำให้เธอหลุดมือไป การทวงคืนของรักของหวงจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

แนะนำตัวละคร
ธันยธรณ์ (คุณธรณ์) อายุ 35 ปี
รองประธานบริษัทและเจ้าของผับหรู เขาหล่อ รวย ขี้เล่น รักจริง แต่เธอไม่เชื่อ
อลิสา (แอม) อายุ 25 ปี
ลูกสาวนักธุรกิจ เธอสวย นิสัยดี น่ารัก รักเขาได้แต่ก็รักตัวเองเป็น ไม่ยอมตกเป็นของเล่นของผู้ชายง่ายๆ

@@@@@@@@

ปล.นิยายเรื่องนี้เป็น...

ถ้าคุณยืนยันจะเก็บเด็กคนนี้ไว้ สิ่งเดียวที่ผมจะให้ได้คือ ‘เงิน’ เท่านั้น

คำบอกเลิกและคำขอร้องที่ ‘เดวิด’ ได้รับจาก ‘หยดเทียน’ คือสิ่งเดียวที่เขาเชื่อว่ามันเป็นความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง เมื่อมีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เขาจึงไม่ลังเลที่จะแก้ไขมัน เพื่อสิ่งที่มีค่าที่สุดที่เขาเรียกอย่างเต็มปากเต็มคำว่า ‘ลูก’

เขา...เคยตัดสินใจผิดพลาด และคิดว่าตัวเองยังพยายามเพื่อคนที่ตัวเองรักไม่มากพอ เรื่องทุกอย่างจึงลงเอยในแบบที่ต่างฝ่ายต่างก็เจ็บทั้งที่ยังรักกัน
เธอ...มีสิ่งสำคัญที่...

หนึ่งคนที่ยอมอดทนทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว

หนึ่งคนที่ยอมอดทนทำทุกอย่างเพื่อผู้หญิงที่รัก

'2 ปี กับการเป็นนางบำเรอของเขา..' "เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่เอาตัวเข้าแลก ผู้หญิงอวดเก่งอย่างเธอ นอกจากตัวแล้วก็ไม่มีอะไรดีทั้งนั้น" นี่คือคำพูดเหยียดหยาม ที่ได้ยินมาตลอดปีกว่า และทุกอย่างมันกำลังจะจบแล้ว

คุณเคยคิดถึงใครสักกคนที่คุณไม่รู้จักหรือเปล่า

คนที่คุณไม่เคยเห็นหน้า คนที่คุณไม่เคยได้ยินเสียง

คนที่คุณไม่เคยสัมผัส ในโลกของความเป็นจริง

เป็นเธอ เธออยู่ในโลกที่ผมเรียกมันว่า...มนต์รัก

ย่าสมพิศต้องการหาเมียให้หลานชายคนโต ของขวัญคือคนที่ย่าสมพิศเห็นว่าเหมาะสม เธอจึงถูกเลือกให้มาแต่งงานกับเฮียหนึ่งผู้ชายที่มีลูกติด
ต่อให้ลูกสาวเขาชอบเธอมาก ทว่าเขาที่ถูกบังคับให้รับเธอเป็นเมียแต่งมีเหรอจะเห็นว่าเธอดี เธอทำดีแค่ไหนเขาก็มองไม่เห็น

"นั่งทำอะไร" ปฐพีเอ่ยถามยัยเจ้าสาวคนสวยที่เขาไม่เต็มใจจะอยากได้ ถ้าไม่ใช่ย่าจัดแจงเขาไม่มีทางแต่งกับผู้หญิงบื้อ ๆ คนนี้ ท่าทางเหมือนคนไม่รู้เรื่อง เห็น...

ของบางอย่างมักเห็นค่า ในเวลาที่เสียมันไป
....
“เปิ้ลจะมาอยู่บ้านหลังนี้ในฐานะเมียพี่อีกคนนะ”
ความเจ็บช้ำที่พราวฟ้าได้รับน้อยไปใช่ไหม ปรินทร์ถึงได้โยนความรู้สึกนั้นเข้าจิตใจเธอมากขึ้น มันมากมายเสียจนพราวฟ้าคิดว่า ชาตินี้ทั้งชาติไม่รู้ว่าจะสลัดหลุดความร้าวรานใจได้หรือไม่ น้ำตาที่เพิ่งแห้งเหือดไปพักหนึ่ง ตอนนี้กำลังทำงานอีกครั้ง ไหลรินเป็นทาง
ปรินทร์พูดออกไปแล้วก็นึกอยากตบปากตัวเอง เขาไม่ควรเอ่ยประโย...

ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก สุดท้ายก็ทรมานด้วยกันทั้งคู่อยู่ดี ‘คนไม่ได้รักต่อให้เอาเชือกมามัด ก็ไม่มีทางรักอยู่ดี‘

"ผมไม่พร้อมจะรับผิดชอบใคร ไม่ชอบเด็ก และยังอยากเที่ยว ยังอยากสนุกกับชีวิตช่วงนี้อยู่ อย่าให้ความผิดพลาดของเรามาทำลายอนาคตของผม หวังว่าคุณคงไม่ใจร้าย คิดอยากจะจับผมเป็นผัวจริง ๆ หรอกนะ"

(เรื่องนี้มีเด็ก พระเอกนอกกาย นอกใจ)