ตั้งครรภ์

หญิงสาวถูกพาขึ้นรถไปที่ไหนก็ไม่รู้ เธอมองไม่เห็นอะไรเลย ระหว่างทางก็ได้แต่นั่งตัวสั่น เพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรอีก จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ว่ารถที่เธอนั่งมานั้นดับสนิท และคนในรถก็พาตัวของเธอลงไป เธออยากจะหนีแต่มันไม่มีโอกาสให้หนีเลย เธอถูกพาเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังนึง ก่อนที่ผ้าที่คลุมศีรษะของเธออยู่จะถูกดึงออก และก็ได้เห็นคนตรงหน้าอย่างชัดเจน เธออึ้งจนพูดไม่ออก เพราะคนตรงหน้าของเธอคือแฟนเก่าที่เ...

ค่ำคืนที่ไอริณยอมมอบตัวและหัวใจให้เฉินเจินหวังเพียงแค่ว่าหลังจากนี้เขาจะมีเธออยู่ในสายตาบ้าง แต่แล้วทุกสิ่งกลับไม่เป็นเช่นนั้น ยิ่งเธอเข้าหา เขายิ่งถอยหนี จนในที่สุดเขาตัดสินใจเด็ดขาดประกาศออกมาว่าให้เราสอง ต่างคนต่างอยู่ ทำเหมือนคนไม่รู้จักได้ยิ่งดี แม้จะเจ็บเจียนตายอย่างไรแต่เธอต้องรีบมูฟออนให้เร็ว เพราะเหตุผลของการขับไสไล่ส่งในครั้งนี้คือเขามีคู่หมั้นรออยู่แล้ว

แต่ใครจะไปรู้เล่าว่าค่ำคืนแห่งคว...

เขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายไม่ว่าเขาจะไปทำอะไรที่ไหน กลับมาทีไรก็ยังคงเจอเธอเสมอ เมื่อแรกรักอะไรก็ดี แต่ทำไมตอนนี้ทุกอย่างถึงเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ มันเพราะเขาหมดรักเธอแล้วหรือเพราะเธอเป็นเพียงของที่เขาจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ เธอเจ็บซ้ำๆ มากขนาดนี้ เธอโง่และไม่เห็นคุณค่าของตัวเองมากขนาดนี้ ควรจะพอได้แล้วใช่ไหม เธอเจ็บพอหรือยัง? เธอยังควรให้โอกาสเขาอยู่ไหม?

จอมทัพตั้งใจที่จะหลอกฟันขวัญชนก โดยแกล้งทำเป็นสุภาพบุรุษ สร้างแผนมากมายเพื่อพิชิตใจขวัญชนก โดยไม่ยอมให้สังคมภายนอกรับรู้ กระทั่งเธอยอมรับรักของเขา และมอบเรือนร่างให้แก่เขาในคืนวันที่เขาขอเธอแต่งงาน ที่บ้านพักริมทะเล
เมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ขวัญชนกก็พบว่าเธอนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพังแล้ว...เพราะจอมทัพกลับไปรับตำแหน่งกรรมการบริหารบริษัท และเปิดตัวคู่หมั้นคนสวย “สิริวิไล” ที่ตึกสำนักงานใหญ่กลางกรุง......

ไฮโซสาวที่ไป 'คว้า' ผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาเป็นสามี

แชมเปญ
ไม่มีใครที่ไม่รู้จักลูกสาวร้านเพชรที่ดีกรีจบจากเมืองนอก ชีวิตที่เหมือนฝันกำลังไปได้ดี แต่ใครจะคิดว่าชีวิตของเธอจะต้องมาวุ่นวายจากการถูกตามรังควานไม่เลิกจาก 'ลูกชาย' ของคนมีอิทธิพล
เธอต้องการทั้งการแต่งงานและคนที่จะปกป้องเธอได้ จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'เขาคนนั้น' โดยบังเอิญ
เขาเป็นคนธรรมดาที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยแม้แต่นิดเดียว แต่มีเหตุผลบางอย่า...

"นี่มันเรื่องบ้าอะไร"
"เธอได้นอนกับฉัน ส่วนฉันก็ได้ผลประโยชน์จากการนอนกับเธอ ถือว่าแฟร์ ๆ" เขาลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาน้ำตาล "ไม่สิ เธอยังคุ้มกว่า ได้นอนกับฉันแถมยังได้เงินอีกหนึ่งล้าน"
"ไม่ค่ะ ฉันไม่เอา" น้ำตาลถอยหลังหนี
แบบนี้มันยิ่งกว่าตายทั้งเป็นด้วยซ้ำ ถ้าเขาเอาคลิปที่เธอมีอะไรกับเขาไปปล่อยในเว็ปไซด์ แล้วเธอจะใช้ชีวิตอยู่ยังไงล่ะ
"มาสิ" ไคล์ยังเดินเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ
"อย่าเข้ามานะ" น้ำตาลร้องห้...

เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงแพศยาสารเลว เบอนันเดส มิโลสลาฟ จึงลากคอตัวต้นเหตุมารับผลของการกระทำสุดระยำ ด้วยการหอบความแค้นทั้งหมดมาลงที่ โรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาท หญิงสาวผู้แสนอาภัพ โดยไม่คิดจะไต่สวน แต่กลับลงความเห็นว่าเธอนั้นเลวชาติเกินให้อภัย และในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะยัดเยียด ‘นรก’ ให้เธอจดจำไปจนวันตาย ‘พ่ออสูรร้าย’ กักขังเธอให้เป็น ‘จำเลยสวาท’ ผู้แสนต...

สิงหรัตน์ ไกรวรานนท์
โชคชะตาทำให้เขาต้องรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เขากลับรักเธอสุดหัวใจ

พิณทิรา ไตรสุรเดช
เพราะต้องตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ เธอจึงยอมตกกระไดพลอยโจนไปเป็นภรรยาเขา ผู้ชายเถื่อนๆ ที่เธอเผลอรักเขาอย่างไม่มีข้อแม้

พี่ต้องการหย่าแป้ง พี่กับเหมือนดาวจะสร้างครอบครัวและมีลูกด้วยกัน //น้องปุณณ์คือลูกของพี่ หึ! ถ้าฉันจำไม่ผิดเราสองคนรู้จักและแต่งงานกันยังไม่ถึง4ปี แต่ตอนนี้น้องปุณณ์8ขวบคงเป็นลูกของคุณไม่ได้หรอกค่ะ

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
ทว่านั่นกลับทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะไปช่วย แฟนเก่า
ความคับแค้นใจทำให้ชายหนุ่มทั้งด่าทั้งสาปแช่ง
ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีก
แต่ไม่คิดว่า...
หญิงสาวจะมานั่งอยู่ตรงหน้าเขา
ในฐานะ ว่าที่เจ้าสาว

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของสาวเฉิ่ม กับชายหนุ่มปริศนาที่อยู่ ๆ กลายมาเป็นเจ้านายของตัวเอง

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

“อย่าดื้อกับอาอีกเลยผิงอัน... ต่อให้หนูจะประชดประชันอายังไง สายตาห่างเหินแบบนี้มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดี” เฟยหลงโน้มตัวลงกระซิบชิดใบหูบาง แววตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความเผด็จการทว่าลุ่มลึก “...ว่าร่างกายของหนู มันกลายเป็นของอาโดยสมบูรณ์แบบไปแล้ว”
คำเปรยแกมขู่ชวนให้ใจหายวาบนั้นทำให้ผิงอันชะงักกึก เม้มริมฝีปากแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ทว่าพญามังกรจอมเผด็จการยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น ...

“คุณช่วยคนได้...แต่คุณก็ทำลายคนได้เหมือนกัน...คุณอัคคี คุณอันตรายเกินกว่าที่ผู้หญิงจิตใจดีและอ่อนโยนอย่างฉันจะอยู่ใกล้” นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นอย่างถือดี
อัคคีจ้องเธอครู่หนึ่งริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย ในใจนึกถึงวีรกรรมที่หญิงสาวเคยก่อ
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยังคิดว่าตัวเองใจดีอยู่อีก?
แต่จะว่าไป...คนที่บ้าที่สุดอาจเป็นเขา เพราะเธอที่เป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาคลั่งเธอหนักขึ้นไปอีก!

เมื่อผู้หญิงสองคนสองวัยรักผู้ชายคนเดียวกันอย่างเขา และเขาต้องเลือกระหว่างแม่กับคนที่เขารัก เขาจะเลือกจัดการกับปัญหานี้อย่างไร เขาจะเลือกทำอย่างไรให้ทั้งสองคนสมานฉันท์กัน ด้วยความเป็นลูกชายเพียงคนเดียวเขาต้องตอบแทนค่าน้ำนมแม่ และในด้านของคนรักเขายิ่งต้องกางปีกปกป้องเธอผู้เป็นรักนิรันดร์เพียงคนเดียวของเขา เมื่อคำขาดส่งตรงมาถึงเขา เขาจำต้องเลือกแก้ไขโจทย์รักนี้ให้ได้

แม็กซ์ยืนจิบกาแฟที่ระเบียงชั้นบน เขาเหลือบเห็นหญิงสาวบ้านตรงกันข้ามกำลังหอบหนังสือและข้าวของเต็มอ้อมแขนจากรถเดินเข้าบ้านอย่างทุลักทุเล ร่างเพรียวระหง ผมยาวสีน้ำตาลเกล้ามัดขึ้นสูงอย่างลวกๆ แว่นตาหนาเตอะที่ค้างอยู่บนจมูกโด่ง จากระยะที่เขายืนอยู่ทำให้ไม่อาจเดาได้ว่านัยน์ตากลมโตภายใต้แว่นตาหนาเตอะนั้นสีอะไร เขาหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหล่อนสะดุดขาตัวเองและข้าวของให้อ้อมแขนนั่นหล่นกระจัดกระจายบนพื้น

...

เขา:ไม่ต้องการเธออีกแล้วเมื่อมีคนใหม่เข้ามาแทนที่ เธอ:เดินออกมาพร้อมฝากแผลลึกไว้กลางใจเขาอย่างไม่รู้ตัว ทว่าวันนี้เขากลับมาทำทุกอย่างเพื่อทวงหัวใจเธอคืนอีกครั้ง

มู่อันเหมยชาติก่อนเธอหนีการแต่งงานเพียงเพราะคิดว่า ว่าที่สามีนั้นเป็นเพียงอดีตนักโทษ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หลังจากที่รู้ว่าชายคนรักที่เธอหนีตามไปกลับยัดเยียดคำว่าเมียน้อยให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

สี่ปีก่อนความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเขาและเธอเกิดขึ้นเพราะฤทธิ์ยาและจังหวะชีวิตพาไปเจอ สี่ปีให้หลังใครจะคิดว่าเขาจะได้เจอเธออีกครั้งพร้อมกับเด็กแฝดที่เรียกเธอว่าแม่จ๋า...นั่นลูกเขาใช่มั้ย?
"ถึงผมจะจำผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้ามาในชีวิตผมไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะลืมไปทุกคนนะ ใครมันจะไปลืมขี้ขโมยได้ลง"
"คะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ ฉันไม่ได้ขโมยอะไรมานะ" คนถูกกล่าวหาว่าเป็นขี้ขโมยแย้งทันที แต่แล้วก็ต้องหุบ...