ถูกทารุณ

ถูกตราหน้าเป็นนักโทษว่าเจ็บเเล้ว การได้ 'รัก' คนที่สร้าง 'ตราบาป' ให้เธอกลับเจ็บยิ่งกว่า

เพราะโรงแรมและร้านขนมบุษบาพาฝัน ของเธอกำลังย่ำแย่หากไม่มีเงินไปปรับปรุงคงต้องเลิกกิจการของครอบครัวชลลัมพีจึงยัดเยียดข้อเสนอให้เธอพิจรณา เงิน 10 ล้านบาท แลกกับการแต่งงานเพียง 1 ปี แล้วจากนั้นก็ทางใครทางมัน
ชลลัมพีกระหยิ่มยิ้มย่องกับแผนการของตนแต่เหตุไฉนยัยมนุษย์ป้าหน้าป่วยกลายเป็นสาวสวยเป๊ะเวอร์พร้อมกับเสน่ห์เหลือร้ายขนาดกลายเป็นที่ต้องตาของคอลัมนิสต์ชื่อดังลูกครึ่งไทย – อิตาลี่ ‘อเล็กซานโดร อบาเต้...

พ่อฉัน ‘เวียงพิงค์’ ยกฉันให้มาเฟียที่ร่ำรวยที่สุดเจ้าของบ่อนที่พ่อฉันเสียพนันได้อุปการะฉัน ฉันแอบชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแต่ป๋า
‘เจ้าสัว’มีคู่หมั้นอยู่แล้ว….

"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เ...

พระเอกซึ่งเป็นหมอเจ้าของโรงพยาบาล และ เป็นมาเฟีย เขาถูกบังคับให้หมั้นกับกับนางเอก เธอเป็นนักเขียนนิยายอยู่ในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดขี้หน้ากันเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีปากเสียงเถียงกันตลอด พวกเขาสองคนมีเหตุจำเป็นต้องมาหมั้นกันนางเอกย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพระเอกทันทีหลังจากเสร็จงานหมั้น ( ไอ้หน้านิ่ง !! )

"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้"

"แต่กิเป็นเจ้าของของเล่น กิมีสิทธิ์สั่งอะไรก็ได้!" เธอเป็นฝ่ายลุกขึ้นมาอย่างเหนือกว่า มือเรียวบีบแก้มสากเบาๆ "ขอสั่งให้ถอยออกไปตอนนี้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว" ก๊วยเจ๋งยอมถอยออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นเหนือศีรษะเป็นการยอมแล้วหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไป

"..." มิกิก้าวลงจากเตียงนอน แล้วเดินไปที่ห้องแต่งตัวเมื่อนึกอะไรออก เธอหยิบสร้อยคอที่มีจี้ปีกนกขึ้นมามองอย่างพิ...

เรื่องราวของคุณหนูใหญ่ตระกูลเฉิน ที่จำต้องแสร้งเป็นคนจิตวิปลาสเพื่อเอาตัวรอดจากการใช้ชีวิตในบ้านของตนเอง อยู่มาวันหนึ่ง บิดาผู้เป็นแม่ทัพจากชายแดน ได้ส่งจดหมายมาบอกให้นางเตรียมตัวแต่งงาน ซึ่งข่าวนี้ก็เป็นประดุจดังสวรรค์ประทานพร ในที่สุด วันที่นางจะได้ก้าวออกจากจวนหลังนี้ก็มาถึง แม้จะได้เป็นเพียงพระชายารองของท่านอ๋องจอมโหด แต่สำหรับนางแล้วก็เป็นเรื่องที่ดีมาก ไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ ใช้ชีวิตอยู่อย่างส...

"อือ" เสียงครางดังออกมาเล็กน้อย

"น้ำเยอะเลยนะเรา" ริมฝีปากหนากระซิบพูดใกล้ก่อนที่จะฝังจูบลงซอกคอระหง ที่เขาบอกว่าน้ำเยอะเพราะตอนนี้นิ้วเปรอะไปด้วยน้ำในร่องเล็กนั่น

ขาเรียวขยับออกจากกันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าตอนนี้แม้แต่ไฟในร้านก็มืดสนิท

ใบหน้าคมไซร้ต่ำลงมาจนถึงร่องหน้าอกแล้วก็ดูด วันจันทร์ยังคงปล่อยให้เขาเชยชมเรือนร่างของเธอถึงแม้จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชควาสนา เธอก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงที่เขาเรียก...

เขาจำต้องแต่งงานกับเธอเพราะมารดาขอร้อง

เธอแต่งงานกับเขาด้วยความรัก

แล้วเธอก็กลายเป็นเมียรักของคนเถื่อน...

เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงแพศยาสารเลว เบอนันเดส มิโลสลาฟ จึงลากคอตัวต้นเหตุมารับผลของการกระทำสุดระยำ ด้วยการหอบความแค้นทั้งหมดมาลงที่ โรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาท หญิงสาวผู้แสนอาภัพ โดยไม่คิดจะไต่สวน แต่กลับลงความเห็นว่าเธอนั้นเลวชาติเกินให้อภัย และในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะยัดเยียด ‘นรก’ ให้เธอจดจำไปจนวันตาย ‘พ่ออสูรร้าย’ กักขังเธอให้เป็น ‘จำเลยสวาท’ ผู้แสนต...

สิงหรัตน์ ไกรวรานนท์
โชคชะตาทำให้เขาต้องรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เขากลับรักเธอสุดหัวใจ

พิณทิรา ไตรสุรเดช
เพราะต้องตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ เธอจึงยอมตกกระไดพลอยโจนไปเป็นภรรยาเขา ผู้ชายเถื่อนๆ ที่เธอเผลอรักเขาอย่างไม่มีข้อแม้

มธุรสค่อยๆ ใช้มือบรรจงพับผ้าทีละชิ้นเพื่อจัดใส่กระเป๋าตามคำสั่งของเจ้าของบ้าน หลังจากณกรอุ้มจันทร์ฉายไปแล้วหญิงสาวก็ได้แต่นั่งร้องไห้กับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่เธอไม่ได้ทำ สิ่งที่เธอถูกยัดเยียดให้รับผิด และณกรไม่แม้จะถามเธอสักคำว่าจริงหรือเปล่า เขาเชื่อในสิ่งที่จันทร์ฉายพูดจนหมดตัวหมดใจ
กาฝากที่ไร้ค่าคงถึงเวลาแล้วที่จะต้องแห้งเหี่ยวพลัดหล่นจากต้นไม้ใหญ่ หญิงสาวก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดมาด้วยความอ่อนแร...

"กูเลี้ยงมึงมากับมือ ใครก็พรากมึงไปจากกูไม่ได้!"เศรษฐีหนุ่มใหญ่วัย 39 ปี ที่หวงเด็กในอุปการะพี่เลี้ยงมาอย่างปาริชาติ เด็กกำพร้าที่นับวันยิ่งโตยิ่งสวยนับวันยิ่งหัวกระไดไม่แห้งเพราะเธอต้องเป็นของเขา

"ฉันทำผิดอะไร นายถึงได้ทำกับฉันแบบนี้"

มัสลินเอ่ยถามผู้ชายที่ทำลายความสาว สร้างราคีคาวให้เธอ ด้วยน้ำเสียงขมขื่น

เธอไม่เคยรู้จักเขา ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่ทำไมเขาถึงทำร้ายเธออย่างไร้ความปรานี

"ผิดสิ ผิดที่เธอเป็นเจ้าสาวของไอ้ภานุยังไงล่ะ ถ้าเธอไม่แต่งงานกับมัน ฉันคงไม่เอาตัวเธอมา"

หากเธอไม่ใช่เจ้าสาวของคนที่เขาเกลียดชัง

หากเธอไม่แต่งงานกับคนที่ทำให้พี่ชายเขา ต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

เขาค...

“ตำแหน่งพี่เลี้ยงไม่ค่อยเหมาะกับเธอสักเท่าไหร่ ลองมาอยู่ในตำแหน่งเมียของฉันไหมล่ะ รับรองว่าจะติดใจจนไม่อยากลงจากเตียง
.............
ฟรานเซสโก้ เดอมาร์ชี มาเฟียหนุ่มกลัดมันรักอิสระ ไม่ชอบการผูกมัด ไม่คิดมีใจให้หญิงใด เขาคิดเสมอว่า “ผู้หญิงคือเครื่องบรรณาการทางเพศ” มีไว้เชยชม แต่ไม่ได้มีไว้รักใคร่ เมื่อเสร็จกิจทุกอย่างก็จบ แต่แล้วจู่ๆ ความรักก็หล่นโครม ใส่แบบไม่ทันตั้งตัว เขาจึงคิดอยาก “ผูกมัด” แม่ห...

--รักร้าย พี่ชายเถื่อน--

เกิดมาไม่เคยมีพี่น้อง แต่จู่ๆมารดาที่เขาทั้งรักทั้งห่วง ก็ได้พาเด็กผู้หญิงมอมแมมคนหนึ่งเข้ามาในบ้าน บอกว่าเด็กคนนี้เป็นน้องสาวเขา หึ!!จะให้รับได้ยังไง น้องบ้าอะไร แม่ไปท้องตอนไหนอีก!!

ไม่มีทางที่เขาจะยอมรับให้ เด็กสกปรกคนนั้นมาแย่งความรักของแม่ไปแน่ "ให้เป็นน้องคงไม่ได้ แต่ให้เป็น...... ก็ไม่แน่"

ไนท์=> "ยัยหนูท่อ น่ารำคราญ"

น้องหนู =>น้องขอโทษ น้อ...

ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเธอก้าวเข้ามา โทษทัณฑ์สถานเดียวของเธอคือความเจ็บปวดอย่างสาสม

...เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกาย
จนกว่าใครคนนั้นจะกลับมา
นั่นคือเวลาที่เธอต้องจากไป...

พริมาถูกโยนลงบนเตียงนุ่มภายในห้องนอนกว้างใหญ่ ร่างเล็กพลิกกายลุกขึ้นนั่งสายตาจับจ้องผู้ชายตัวหนาราวระวังภัย หวาดหวั่นในหัวใจจนอยากจะปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา
“เมื่อกี้เล่นละครได้แนบเนียนดีนี่”
“ผิงแสดงอะไรคะ?”
“ก็ที่ทำเหมือนไม่เคยถูกจูบ ทั้งที่หน้าตาอย่างเธอคงไม่เหลือรอดมาถึงฉัน”
"..."
“ทำตัวเหมือนคนใบ้ โดนตัดลิ้นไก...

ดวง ตาสีเขียวมองร่างเปลือยของสาวน้อยตรงหน้าด้วยสายตาแค้นเคือง ดุดัน เธอถอยร่นหนีเขาอย่างหวาดผวา ตื่นกลัว ตกใจ ดวงหน้างามสั่นไปมาจนเส้นผมสลวยปลิวไสว เมื่อเห็นเขาถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นๆ อย่างใจเย็น ปรางค์รวีพยายามถอดโซ่ตรวนที่จองจำอยู่ที่ข้อเท้า เพื่อที่เธอจะหนีอสูรร้ายที่กำลังย่างกรายขึ้นมาบนเตียง ในสภาพที่ไร้ซึ่งอาภรณ์

“เธอ คิดเหรอว่าจะหนีฉันพ้น?..ไม่มีทาง..ผู้หญิงใจร้ายฆ่าได้แม้กระทั่งลูกของตัว เอง...

‘พีชญา’ หรือ ‘พีช’
กำลังจะเข้ารั้วมหาวิทยาลัย อายุ18ย่าง19ปี
“ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า
“แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้อง
ความสุขสบายใครมันก็อยากได้กันทั้งนั้นแหละวะ
แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือ ‘อิสรภาพ’
‘อิสรภาพ’ สิ่งนี้หายไปตั้งแต่เขาย่างกายเข้ามามีบทบาทในชีวิตของฉัน!

‘ธนภพ’ หรือ ‘เสี่ยภพ’
ผู้ชายที่ปิดกั้นหัวใจ...