บาดแผลในใจ

เธอหวังไป ‘ยั่ว’ ให้เขาตื่น แต่กับดักสวาทที่สร้างขึ้น เธอดันติดเสียเอง
เมื่อ ‘ดอกเตอร์’ หนุ่มสุดเคร่งขรึม
ถูกล้วงความลับจาก ‘สาวใช้’ สุดอึ๋มกระแทกใจ
ในข้อหาแสนจะโหดร้ายกับความหล่อ ‘เกย์’ หรือเปล่าที่เขาเป็น
การพิสูจน์ในสิ่งที่ธรรมชาติเรียกร้อง ‘ทั้งวันและทั้งคืน’
คงเป็นคำตอบสำหรับเธอ

เขาคือเจ้านายขี้โมโห ไม่มีสาวใช้คนไหนทนทำงานอยู่ร่วมบ้านกับเขาได้
ส่วนเธอ…คือสาวใช้คนใหม่ที่มาเพื่อปฏิวัติผู้ชายนิสัยเสีย
ระหว่างสาวใช้ต่ำต้อยกับเจ้านายสุดหล่อจึงเปิดศึก
ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้…
เขาเสียทั้งนามสกุลและหัวใจยกให้เธอ
ส่วนเธอก็เสียทั้งตัว แถมหัวใจยังโดนขโมยไปอีก

ทุกอย่างเกิดจากการเข้าใจผิด เขมิกาหญิงสาวเคราะห์ร้ายเธอได้กลายเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นของชยันต์ฝาแฝดของชรัญคนรักของเธอ และตราบาปนี้ได้ตกมาที่เธอกับลูก เมื่อทุกสิ่งที่พันผูกชยันต์เป็นผู้สร้างตราบาป.

ลดากระพริบเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นลงอย่างช้าๆ เธอพยายามคิดทบทวนเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ แล้วก็ต้องสะดุ้งตื่นผุดลุกนั่งหลังตรง ก้มมองสำรวจร่างกายอันบอบช้ำของตัวเอง
“ไม่จริง !”
ดวงหน้าเล็กเรียวสะบัดไปมา เหมือนไม่อยากเชื่อสายตากับสิ่งที่ได้เห็น
บนเตียงนอนขนาดกว้าง2เมตร เกลื่อนกลาดไปด้วยรูปภาพบัดสีของเธอกับผู้ชายสองคนที่ถูกเซ็นเซอร์หน้าไว้วางกระจัดกระจายเต็มไปหมด
“ชอบรูปพวกนี้หรือเปล่าที่รัก คุณสวย...

คุณานนท์เมา...
ใช่ เขาต้องการให้แอลกอฮอล์ดับความทุกข์ ความผิดหวัง ความเสียใจ และอาการเจ็บใจ แค้นฝังรากลึกให้หลุดออกไปใจบ้าง วันนี้เขากับครอบครัวเสียหน้าหนักมาก ต้องตกเป็นขี้ปากชาวบ้านที่ต้องนำเรื่องนี้ไปพูดคุยกันสนุกปาก คงไม่มีใครคิดว่า คนอย่างคุณานนท์จะถูกทิ้งกลางอากาศ ถูกทิ้งในวันสำคัญของชีวิตด้วย
ไม่แค้นก็แปลก แล้วความแค้นทั้งหมดก็กำลังไปลงที่เจ้าสาวที่ไม่ปรารถนา
“หลับสบายเลยนะ” เขาพูดเสียงต่ำ ...

ถูกกล่าวหาว่าเป็นลูกนอกสมรสเธอไม่เคยปริปาก โดนกลั่นแกล้งสารพัดก็ไม่เคยพร่ำบ่น เห็นว่าเธอไม่มีปากเสียงแล้วจะเอาอะไรที่เป็นของเธอไปก็ได้เหรอ? ฝันไปเถอะ! ถึงเวลาที่เธอจะเรียกร้องสิทธิ์ของตัวเองแล้ว ระวังตัวไว้ให้ดีละ เตือนแล้วนะ...

นายแพทย์คณิน ภักดีพิศุทธิ์ (หมอวาคิน) สุภาพบุรุษที่ซ่อนความบ้าคลั่งไว้ภายใต้หน้ากาก เขาทนทุกข์กับความวิปริตที่ต้องแลกความสุขด้วยความเจ็บปวด และต้องการใครสักคนที่ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น
ญาณินท์ (ลูกตาล) หญิงสาวที่ทุ่มเทเพื่อครอบครัว แต่กลับตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น และยอมเป็น "ทาสอารมณ์" ของเขาอย่างเต็มใจ เพื่อให้เขาได้ระบายความคลั่งแค้น และไม่ต้องไปอยู่กับใครอื่น เธอทนได้...ขอแค่ได้อยู่ใกล้หมอที่...

ใครๆ ก็บอกว่า 'รุ่นพี่โลกิ' น่ะดีแสนดี โดยเฉพาะกับพวกผู้หญิง แต่ในความเป็นจริง... เขาน่ะ 'วายร้าย' ชัดๆ
“รุ่นพี่จะจีบฉันเหรอคะ?” ฉันกรีดยิ้มหวานพลางกอดอกสบายๆ ราวกับว่าเรื่องที่เราคุยกันมันเป็นเรื่องตลก
“ไม่จีบหรอก เสียเวลา” แต่คำตอบของโลกิกลับทำฉันลมหายใจสะดุด “จูบก็จูบกันแล้ว เป็นแฟนกันเลยง่ายกว่าเยอะ"

งานแต่งอาจไม่ใช่จุดจบของความรัก
ถ้ามันไม่ได้เกิดขึ้นจากความเต็มใจตั้งแต่แรกของทั้งสองฝ่าย


เมื่อการแต่งงาน คือจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมด
เมื่อเริ่มต้นจากไม่ได้รัก แต่กลับมารักในวันที่ต้องหย่า

"คุณจำคำพูดของตัวเองไม่ได้เหรอคะ ตอนที่พูดกับเพื่อนคุณบอกว่ายังไง ถ้าฉันท้องขึ้นมาคุณจะหย่ากับฉัน และสัญญาของฉันกับคุณมันก็สิ้นสุดลงแล้วด้วย”
“ม่าน…”
เพียงเขาอ้าปากเรียกชื่อเธอ ม่านทิวาก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่ยอมให้โอกาสคนใจร้ายอย่างเขาได้พูดอธิบายสักคำ
“ที่คุณทำไปทั้งหมดก็เพราะต้องการแก้แค้นให้ยัยวิเจ็บใจแล้วก็เอาชนะเดิมพันเพื่อนของคุณเท่านั้น" เธอยอกย้อนเสียงราบเรียบ แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในหัว...

ความเคียดแค้นที่เกาะกินหัวใจมาเนิ่นนานกำลังจะได้รับการสะสาง
แต่ เมยาวี กลับประเมินตัวหมากมีชีวิตในเกมนี้ต่ำต้อยจนเกินไป
ท้ายที่สุด... ไฟร้อนแรงที่หญิงสาวเข้าไปพัวพันก็หวนกลับมาแผดเผาตัวเธอเอง
เพราะคนอย่าง วชรวิศ ไม่ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นคนโง่งมแน่
ลองเธอได้ใช้เขาเป็นเครื่องมือชำระแค้น เขาจะให้เธอชดใช้การกระทำนั้น
ด้วยหัวใจทั้งดวง!

“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว อ้อ... เดี๋ยวสิ!”

เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ

วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหย...

อาการแอบหลงรัก เฝ้าฝันถึง และปลื้มปริ่มขั้นสุด ผลักดันให้เขมมิกา
ทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้มาเป็นเด็กฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
แต่ตัวตนของ หมอธามไท ที่สัมผัสได้ทำเธอฝันสลาย เขาไร้หัวใจ ปากดี
เย็นชาสุดขั้วและใช้เล่ห์ร้ายเปลี่ยน 'เด็กฝึงาน' อย่างเธอให้เป็น 'เด็กหมอ'
อย่าหือกับเขา และอย่าบอกใครว่าเราได้กัน!

'สมิง' เเละ 'บุหรี่' เป็นเพื่อนรักกัน เรียกได้ว่าร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมานาน ทำบ่อนการพนันด้วยกัน ชีวิตของสองซี้ย่ำปึ้กคู่นี้มีอะไรก็เเบ่งกัน มันทั้งสองไม่เคยงกสิ่งที่มีต่อกัน เเม้ว่าจะเป็น... เรื่องของผู้หญิง

เพราะช่วย 'ปูน้อย' สาวมหาลัยหน้าตาน่ารัก นิสัยขี้กลัวมาได้ บุหรี่เเละสมิงผู้สุดโต่งในเรื่องชั่วๆ จึงวางเเผนใช้ความกลัวของเธอเพื่อให้เธอตกเป็นของพวกเขา

เเต่เรื่องมันกลับไม่ง่ายดายเช่นนั้น เ...

"ไสหัวไปให้พ้นจากบ้านฉันเลยยัยเด็กอ้วน ขวางหูขวางตาว่ะ"
"ระวังจะได้คนอ้วนแบบมีนาเป็นเมียนะคะ"
"สวยและหุ่นดีกว่าเธอล้านเท่าฉันก็ปฏิเสธมาแล้ว จะออกไปดีๆหรือจะให้คนของฉันมาช่วยกันหามเธอไปโยนที่กองขยะ"

เธอ... แต่งงานแทนน้องสาว
ส่วนเขา... แต่งงานแทนพี่ชาย

การแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำเป็นก็ต้องจบลงเมื่อหมดความจำเป็น

ทุกอย่างควรกลับสู่สภาวะปกติ
หากว่า… 5 ปีต่อมาเขาไม่ได้พบเธออีกครั้ง

พร้อมความลับอันน่าตกใจที่ถูกซุกซ่อนไว้หลายปี

*บางครั้งชีวิตจริงมันก็ยิ่งกว่านิยาย เมื่อครอบครัวส่งเธอให้มาอยู่กับคู่หมั้นของน้องสาว มีแต่นางเอกไม่ใช่หรือที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้ แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น นางร้ายอย่างเธอทำไมถึงต้องมารับกรรมแทน
เผ่าเพชรเงยหน้าขึ้น มองสบตากับตากลมโตที่จ้องมองเขานิ่ง ก่อนจะรู้สึกขัดใจ เมื่อเห็นความหวาดกลัวที่ปนอยู่ในดวงตาคู่นั้น
“ถอดเสื้อผ้าออก!”คำพูดง่ายๆ แต่กลับทำให้คนฟัง สะดุ้งสุดตัว
“คะ! คุณว่าอะไรนะ!”ลลนาถามย้ำ...

เรื่อง แบดบอยของรัก
รักเมียฉิบหาย แต่เมียเสือกรักเพื่อนผัวนี่สิ
แล้วเขาควรจะทำยังไง!?
“อยากให้ฉันรัก นายก็แค่พูดออกมาเควิน?”
“งั้นเธอรักฉันนะ แล้วเป็นของฉันคนเดียว แล้วฉันจะเป็นของเธอคนเดียวเหมือนกัน” เขากำลังขอความรักลีน่าอยู่ แต่ลีน่าจะยอมรึเปล่าก็ไม่รู้ เห็นชอบไอ้เหี้ยไทก้ามากขนาดนั้น
“งั้นเรามาเริ่มจีบกันใหม่ได้ไหม?”
“เอากันใหม่อันนั้นได้ตลอดนะ แต่ถ้าจีบกันคงไม่ไหวว่ะ”
“เควินไอ้ทะลึ่ง!”
“มานี...

เขา...ตราหน้าเธอเป็นนางมารร้ายเลือดเย็น
แต่หัวใจแกร่งกลับต้องสั่นคลอน
เมื่อคนที่เขาแสนรังเกียจ กลับกลายเป็น
ผู้หญิงเพียงคนเดียว ที่เขาอยากใช้ชีวิตร่วมกัน
ตราบจนลมหายใจสุดท้าย

เพราะคำว่ารักสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
จากคนโหดร้ายกลายเป็นอ่อนโยน
จากคนที่เคยมีเหตุผลกลับหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้
จากแค่อยากจะแกล้งกลับต้องหวั่นไหว
และจากอะไรที่ไม่ใช่กลับกลายเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้