มหาเศรษฐี

เขาทรยศต่อความรักที่เธอมอบให้ ขับไลไสส่งไม่ไยดี
แต่วันนี้มายอกว่ารัก เพียงเพราะต้องการปกปิดความผิด
ของตัวเองอย่างคนเห็นแก่ตัว เธอไม่อยากจะยอมให้เขาเลย
...แต่หัวใจมันไม่เชื่อฟัง


“นี่เงินค่าตัว ฉันไม่เอาฟรีๆ หรอก...ฉันรู้ว่าคนจนๆ แบบเธอมันต้องการใช้เงิน ถือซะว่าเป็นค่าหมอค่ายาก็แล้วกันนะ เพราะที่โดนไปวันนี้ก็ไม่รู้ว่าจะฉีกหรือเปล่า ...

“หม่อมฉันอยากหย่าเพคะ“ เซเลน่าเอ่ยกับผู้เป็นสามี
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“

เราเคยเป็นว่าที่คู่หมั้นแต่สุดท้ายก็ไม่ได้หมั้นกัน ทุกอย่างมันควรจะออกมาดีอย่างที่คิดเว้นเสียแต่ว่าจะอยากเป็นเจ้าของในวันที่ไม่มีสิทธิ์แล้วแต่มีเหรอว่าจะยอม?

พี่คงไม่ดุถ้าน้องไม่ดื้อ!!

"ต่างคนต่างอยู่นะน้องส้มพอดีว่าพี่ยังไม่อยากผูกมัดตัวเองกับใคร ถ้าเราหมั้นกันพี่คงจะนอกใจรายวันแล้วเกลียดกันเปล่าๆ"

"ตกลงค่ะพี่ทีเร็กซ์ ระหว่างเราเป็นแค่คนร่วมชายคาเดียวกันแค่นั้นแหละแล้วอีกประมาณสามเดือนหรือเร็ว...

ฮอฟมันน์ แม็คเคลน ต้องลาออกจาก
หน่วยปฏิบัติการสงครามพิเศษ กองทัพเรือสหรัฐ กะทันหัน ด้วยทนเห็น เอ็ม.ซี.เด็กซ์เตอร์ คอร์ป
ยักใหญ่ผู้ผลิตดาวเทียมให้กับองค์การนาซา
ต้องย่ำแย่เพราะความเสเพลของบิดา
ที่มัวหลงระเริงอยู่กับนางแบบสาวไทยคนนั้นไม่ไหว หนทางเดียวที่เขาจะเอาคืนจากผู้หญิงที่คิดจะปอกลอกบิดาได้คือ การพาตัวบุษราคัม ทักษาพินิจ
น้องสาวคนเดียวของเจ้าหล่อนมากักขังไว้เพื่อให้สมกับความเกลียดชังอย่างที่...

พันธะร้ายๆ กับผู้ชายเล-วๆ เธอจะเลือกอะไรระหว่างหนีกับอยู่ต่อเพื่อเอาคืน!!
คำโปรย

จากวันที่คิดว่าหมดสิ้นทุกอย่างในชีวิตแล้ว แก้วอัปสรได้พบกับเขา...คนที่เป็นดั่งแสงสว่างช่วยล้างมลทิน

แต่ใครเลยจะคาดคิด ว่าคนดีที่ยื่นมือช่วยในครั้งนั้นจะนำพาเธอมาสู่กรงขังที่เต็มไปด้วยหนามพิษ

ความลับที่เขาเก็บซ่อน

ความดิบเถื่อนที่เขาระบายลงกับเธอ

และสัญญาทาสที่เธอต้องทำตามอย่างเคร่งครัด

แก้วอัปสรจะปฎิเสธอย่างไร...

"ถ้าฉันไม่มา! เธอจะตอบตกลงมันมั้ย!"
ไม่ได้สนใจฟังคำถามของฉันเลยหรือไงยะ >O<" แถมเขายังถามคำถามนั้นกลับมาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตา
"..."
"ทำไมต้องคิดนาน!"
"นี่ อื้อ!"
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไปไอ้หมาบ้านี่มันก็กัดปากฉันอีกแล้ว มือใหญ่จับล็อกท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหนี
คุณไมล์บดจูบจนฉันรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งปากก่อนที่เขาจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นของฉัน...

เขามากด้วยตัณหา เธอถวิลหาเงินตรา เมื่อเส้นทางของคนทั้งสองมาบรรจบกัน ทุกอย่างก็ลงตัว แต่แล้วสัญญาลับก็พรากให้ทั้งสองออกจากกัน
วายุชายหนุ่มที่ไม่คิดจะมีความรัก มีเพียงตัณหา เขายอมจ่ายไม่อั้น ถ้าเขาพอใจ
เธอหญิงสาวที่ถึงตาจน ต้องยอมทอดกายให้เขา เพียงเพราะต้องการเงิน
เขารู้เธอมีลูก เขาไม่ติด
แต่ทำไมเขารู้สึกว่าเธอเป็นสาวบริสุทธิ์
แล้วเด็กคนนั้นลูกใคร
ความสงสัยยิ่งทวีคูณไปอีก เมื่อไปเจอรูปถ่ายขณะที่เธอ...

พเยีย ศุภกานต์ เลขาสาวแสนเชย หญิงสาวทำงานอยู่กับ เดนนิส โอซิล เจ้านายลูกครึ่งไทย-เยอรมันอยู่ในบริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่ติดหนึ่งในห้าของบริษัทที่ดีที่สุดในทวีปเอเชีย เขาเป็นผู้ชายรูปหล่อ โปรไฟล์เลิศ แสนร่ำรวย แต่ที่น่าเสียดายก็คือเขาไม่เคยมองผู้หญิงเป็นคนเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ถึงกระนั้นพเยียก็อดแอบปลื้มเจ้านายหนุ่มอยู่ภายในใจไม่ได้ ก็เขาหล่อมากอยู่ใกล้แล้วหัวใจแทบละลายนี่น่า
มาร์คอส โรเจอริโอ มหาเศรษฐ...

ลลิน ไม่คิดว่าการที่เข้าไปทำงานในบริษัทที่ใฝ่ฝันจะทำให้ได้เจอเขาอีกครั้ง

ผู้ชายที่เป็นครั้งแรกในคืนนั้น คนที่ทำให้เธอจดจำไม่เคยลืม

เขาเก่ง…เก่งไปหมดเสียทุกอย่าง ทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องหัวใจ

แต่ทำไมยิ่งพยายามหนี เขายิ่งขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ…ใกล้จนใจไหวหวั่น

เพราะฉะนั้นถึงต้องเว้นระยะห่างกับเขา…คิรัน

“คุณคงไม่ลืมผมหรอกใช่ไหม”

”…“

“หรืออยากให้ผมทบทวน?”

…

“ลลิน…คุณท้องเหรอ?”

“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า เธอได้ใช้หนี้ฉันอยู่แล้วโดยไม่ต้องไปหางานทำที่ไหน...สาวน้อย” ดรัณยิ้มที่มุมปาก แววตาลุกวาวจ้องมาที่ชุดนอนของเธอที่แนบเนื้อ

“เมียที่ดี ควรอยู่เฉยๆ ให้ผัวเขาแย่งกัน” เพราะเขานอนด้วยแต่ไม่เคยให้สถานะ เธอจึงประชดด้วยการไปขอคบกับเพื่อนสนิทของเขา เพราะอยากจะหลุดพ้นจากความสัมพันธ์ แต่ความจริงคือ 'เธอไม่เคยหลุดพ้นเลยสักคืน'

“ขึ้นรถ” ไร้เสียงตอบรับจากคนอย่างฉันนอกเหนือจากได้ยินปลายเท้าก็รีบสาวก้าวเร่งความเร็วให้ถี่ขึ้นเพื่อจะได้หลุดพ้นจากเขาเสียที การเดินเหยียบฟุตบาทที่ข้างตัวมีเลกซัสสีดำคันหรูแนบข้างเคลื่อนไปด้วยมันไม่ดีนัก
“ทำไมดื้อวะ บอกให้ขึ้นรถร้อนตายห่าอยู่แล้วอยากดำหรือไง” เสี้ยวนาทีใบหน้าฉันเหวี่ยงไปมองผู้ชายที่ลดกระจกรถลงทำคิ้วขมวดหัวเสีย จมูกโด่งยิ่งกว่าสันเขื่อนนั้นอยากทุบออกชิบหายเมื่อเจอนัยน์ตาคมตว...

อาร์มันโด้คือผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคน แต่สำหรับนารีเขาคือผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เมื่อการแต่งงานที่เกิดจากตัวแปรทางธุรกิจบังหน้า ความรู้สึกของเขาและเธอเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทรกกลาง

“ฉันจะเอาเธอคืนมาให้ได้ เหี้xแค่ไหนฉันก็จะทำ!”

หลังเกิดอุบัติเหตุกวีวัธน์ก็มีอาการนกเขาไม่ขัน แต่พอได้อ่านนิยายของพราวรวีร่างกายของเขากลับตื่นตัว ชายหนุ่มตามติดจนในที่สุดก็ได้ใกล้ชิด หญิงสาวเมาแทบไม่ได้สติและคิดว่าเขาคือคนที่บรรณาธิการจ้างมา เธออ้อนให้เขานอนด้วย แล้วเขาก็เอาเรื่องนี้มาขู่เพื่อให้เธอยอมเป็นคู่นอนของเขา

เขาเข้ามาในตอนที่ยังมีพันธะ เธอเลยกลายเป็นเมียน้อยอย่างไม่รู้ตัว
...
เหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้เธอและเขามีสัมพันธ์เลยเถิด
เขารับผิดชอบด้วยการดูแลและแลกด้วยการให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา
เธออยู่กับเขาด้วยความจำเป็นพร้อมกับหัวใจไม่รักดีที่หวั่นไหวและเต็มใจ
กระทั่งความรักเริ่มผลิบานและสุขงอม ต่างมีใจให้กันทั้งสองฝ่าย
มันควรจะลงเอยด้วยดีที่ใจตรงกัน แต่เธอได้รู้ความจริง ว่าตัวเองก็แค่เมียน้อย

เขาเข้าใจว่าเธอวางแผนจับเขา เมื่อเธอหนีเขายิ่งปักใจเชื่อ เธอสูญเสียความสาวเพราะความเข้าใจผิด จึงเลือกหนีโดยไม่รู้ว่ามีสิ่งหนึ่งติดตัวไปด้วย
“ปล่อยฉันนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอ โดนฉันทับจนมีลูกมาสองคนนั่นนะ เขาเรียกว่าอะไร”

“อีกอย่างอย่ามาบอกว่าเด็กสองคนนั่นไม่ใช่ลูกฉัน”

“โคลกแบบฉันมาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเชื้อฉันจะแรงขนาดนี้” ร่างบางตวัดมือไปที่หน้าคมเต็มแรง

เพี้ยะ
แร...

“ฉันเอง จะตกใจอะไรหนักหนา ไม่มีใครเข้ามาในห้องนี้ได้นอกจากฉันอยู่แล้ว”
เขาพูดเสียงไม่สบอารมณ์ มองใบหน้านวลที่ส่องกระทบกับแสงสีส้มจากหลอดนีออนแล้วพาใจสั่น ดวงหน้าหวานยามต้องแสงสีนี้ผสมผสานกับความเห่อร้อนจากความอาย ทำให้เธอเกิดความงดงามราวกับภาพวาดจากจิตรกรชั้นเอก เขาเผลอไผลหลงมองนิ่งงัน ลืมความไม่พอใจเรื่องที่เธอผลักร่างของตนจนสิ้น
“ตาขอโทษค่ะ” เธอก้มหน้างุด ข่มความอายเมื่อเขามองเธอไม่วางตา เอ่ยคำข...

ครอบครัวนางเอกถูกฟ้องล้มละลาย ก็เลยจำเป็นต้องไปอาศัยอยู่กับเพื่อนและนั่นเองทำให้นางเอกต้องปวดหัว เมื่อถูกยืมมือไปใช้เพื่อแก้แค้นพระเอกที่ดันไปฟันเพื่อนเธอแล้วทิ้ง!

เพราะคุณหนูทั้งดื้อและเอาแต่ใจ ปฐพีจึงได้รับคำสั่งให้ช่วยปราบพยศ แต่ไม่รู้ปราบกันแบบไหน ทั้งสองคนถึงได้ตัวติดกันยิ่งกว่าปาท่องโก๋
“พี่ดิน อย่าค่ะ นี่ห้องทำงานนะคะ”
“กลัวอะไรแอลบอกพี่เองว่าคนอื่นกลับหมดแล้ว” เอลินอร์ยืนนิ่งให้เขากอดอย่างนั้นเพราะรู้สึกดีเวลาอยู่ในอ้อมกอดของเขา
“งานเสร็จแล้วก็รีบกลับเถอะค่ะ”
“ใครบอกว่าเสร็จครับ ยังเหลืออีกงานที่ยังไม่ได้เซ็น”
“ก็เซ็นสิคะจะได้รีบกลับ”
“ปากกามันแท่งให...