รัก-เกลียด

“พี่เคยบอกแล้วว่าพี่เกลียดคนโกหก แค่พูดความจริงมันยากนักหรือไง หรือเธอเห็นพี่เป็นควายในสายตาเธอ” เขาเริ่มพูดแล้ว และน้ำเสียงของเขามันน่าเกรงกลัว เหมือนว่าตอนนี้เขากำลังโกรธฉันเอามาก ๆ
ไม่โกรธสิแปลก ฉันปิดบังเขานี่เนอะ
“ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ได้โกหก” แก้ตัวได้แย่มากเลยคนดี
“ถ้าที่เธอทำไม่เรียกว่าการโกหก แล้วมันเรียกว่าส้นตีนอะไร” นับว่าครั้งนี้เขาพูดหยาบกับฉันมากเลยก็ว่าได้
“มันคือเรื่องที่หนูไม่จำเป็นต...

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ
“…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม
“พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม
เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น
“ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกว...

ผู้หญิงคนนั้นก็มีค่าเหมือนชื่อของเธอนั่นล่ะ ปกติผมกินอาหารหรูแต่ไม่ได้หมายความว่าจะติดดินไม่เป็น อาหารธรรมดาอย่าง " ข้าวแกง" ผมก็เคยกิน แต่พอได้กินแล้วก็ขอกินแค่ครั้งเดียวว่ะ แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วเพราะข้าวแกงที่ผมกิน...มันสกปรกเกินไป

‘ภคิน บริรักษ์’
ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา
แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า
หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย
แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง
เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ
...ทว่า...
แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

‘ลลิล’
เมื่อเธอต้องการฝึกง...

ครู่สั้นๆ ต่อมา…
ระรินน์บีบสบู่เหลว ค่อยๆ ไล้ลูบฟองสีขาวไปทั่วเรือนร่างกำยำกล้ามของพ่อสามี
“เอ่อ… ร่างกายของพ่อสันต์ไม่มีความรู้สึกเลยหรือคะ… ”
ระรินน์ไม่เชื่อว่าเขาจะไร้ความรู้สึก…
เพราะเท่าที่อยู่ด้วยกันมาตลอดสองสัปดาห์กว่า หล่อนก็เห็นว่าอาการของสันต์นั้นไม่ได้แย่มากถึงกับไร้ความรู้สึก
“พ่อสันต์ไม่พูดกับหนู… แล้วหนูจะรู้ได้ยังไงคะว่าพ่อสันต์รู้สึกยังไงบ้าง… ”
หล่อนลองไล้ลูบฟองสบู่สีขาวมาที่อก...

สำหรับเธอ...
เขาคือมหาเศรษฐีหนุ่มแห่งตุรกี คุณชายที่สี่แห่งตระกูลดังการ์รัสโซ่ เขาหล่อเหลา เขาร้ายกาจ และเขาก็ถูกสาปให้ไร้หัวใจ
สำหรับเขา...
เธอคือสาวน้อยแสนพยศที่ควรจะหลีกหนีให้ไกล แต่ไหง... กลับอยากครอบครองเป็นที่สุดนะ
เมื่อสถานะครอบครัวต้องมาสั่นคลอนเพราะความหลงผิดของบุพการี ดานีนโรดิเกซจึงต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจากผู้ชายที่เป็นยิ่งกว่ามัจจุราชในขุมนรกอเวจีอย่างเดนิเรลการ์รัสโซ่ แต่คนอย่าง...

หญิงสาวพบชายหนุ่มในคืนที่ฝนพรำเธอเจอเขานอนจมกองเลือดอยู่ที่ริมแม่น้ำข้างพงหญ้าในขณะที่เธอกลับมาจากการซื้อวัตถุดิบมาทำขนมขายหลังจากที่เธอช่วยพาเขาส่งโรงพยาบาลเธอเองก็หมั่นคอยไปเยี่ยมเยียนตลอดเป็นเวลาเกือบอาทิตย์กว่าชายหนุ่มจะฟื้นขึ้นหญิงสาวคิดไว้ว่าเมื่อเขาฟื้นขึ้นเมื่อไรเธอจะได้หมดธุระที่ต้องมาดูแลเขาเสียที

เหตุการณ์มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเพราะชายหนุ่มกลับจำอะไรไม่ได้เสียอย่างนั้นเลยทำให้ทั้งสอ...

ฝากรักในรอยแค้น

“ฉันเป็นแม่แก! ฉันมีสิทธิในตัวแกทุกอย่าง!!!”

“หนู 20 แล้ว หนูโตแล้ว! ชีวิตมันเป็นของหนู!!”

“แกจะไปกับผู้ชายเก่าของแม่แกได้ยังไง!”

“หนูจะไป! และคุณก็ไม่ใช่แม่หนู!!”

“เพี๊ยะ! นังลูกอกตัญญู! นังลูกสารเลว!”

พิณะ หรือ ณะ อัครา

พ่อเลี้ยงไร่ชา ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจังหวัดเชียงราย สร้างฐานะด้วยตัวเองไม่สนธุรกิจครอบครัว

ชายหนุ่มโสดวัยกลางคน ผู้หวงชีวิตอันเป็นส่วนตัว ไม่ชอบผูกมัด ไม่...

เมื่อหญิงเดียวในดวงใจไม่เห็นค่า ขยี้ความรู้สึกของเขาอย่างมิให้ราคา สะบั้นรักไม่ไยดี รักแท้จึงเปลี่ยนเป็นชิงชัง แล้วนางก็กลับมาอีกครั้ง พร้อมความทรงจำที่เลือนหาย เขาควรขยี้นางให้แหลกคามือหรือประคองไว้ในอุ้งมือดีเล่า?

ใครๆ ก็เป็นเมียผมได้ทั้งนั้นแหละครับ
ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่าเมียก็ตามสบาย
แต่ผม "ไม่เคยเป็นผัวของใคร" แค่นั้นเอง

“ออกไปให้พ้น!”
มือหนาคว้าร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่ ให้ลุกขึ้นมาพูดกับเขา แม้จะออกแรงขัดขืน แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ศาสวรรษเห็นรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับมันเป็นภาพประติมากรรมฝาผนัง
“เธอไล่ผัวตัวเองเหรอมลุลี”
“หยุดหยาบคายสักที คนเลวๆ อย่างคุณไม่เหมาะสมจะเป็นผัวใครทั้งนั้น!”
“เสียใจด้วย เพราะฉันเป็นผัวเธอแล้ว... คนแรกเสียด้วย”
“แต่ไม่ใช่คนสุดท้าย!”

“เธอรู้จันทร์หอมว่าหัวใจฉันมีใคร อย่าคาดหวังอะไรมาก"

เขา...พ่อเลี้ยงดรัณ พัชรอมรินทร์ ผู้ชายที่เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่มีอดีตสุดแสนจะเจ็บปวด บาดแผลที่ทิ่มแทงหัวใจมาตลอดระยะเวลาหลายปีมันกำลังจะกลัดหนอง ถ้าไม่ทำการรักษาให้หาย
เธอ...พลับพลึง โรจนศุภเกียรติ สาวน้อยวัยใสผู้มีโลกส่วนตัวที่แสนจะงดงาม และหลงรักผู้ใหญ่ใจดีคนหนึ่งมาตลอด ‘ความรักคือการให้’ นี่คือนิยามความรักของเธอ
เรื่องราวคงไม่วุ่นวายถ้าเธอไม่กลับมารับรู้ว่าเขาเป็น ‘หม้าย’ และเรื่องราวก็คง...

ทีมเฉพาะกิจส่งเด็กใหม่มา ตัวเล็กบอบบาง ลมพัดทีเหมือนจะปลิว ภูมิไม่พอใจ คิดว่าที่นี่ไม่ใช่ที่มาเล่นขายของ จึงบอกให้เธอรีบย้ายตำแหน่งไปซะ แต่แม่สาวน้อยตอกกลับอย่างไม่เกรงใจว่า ถ้าเธอไม่เหมาะจะเป็นนิติเวช เขาก็ไม่เหมาะจะเป็นตำรวจเหมือนกัน

ชมพู่ฝีปากคมกริบ มักจะย้อนจนเขาพูดไม่ออกอยู่บ่อยๆ ภูมิรู้สึกว่ายัยนี่มีดีแค่ปาก ทีมนี้ไม่ช้าก็เร็วคงต้องแตกแน่!

แต่ผิดคาด ชมพู่เนื้อตัวเปื้อนเลือด หิ้วหัวใจผู้ตาย...

ชีวิตที่พลิกผันจากนักศึกษาสาวที่เพิ่งจะเรียนจบก้าวเข้าสู่เมียอุ้มบุญให้กับพ่อเลี้ยงที่เป็นเจ้าของไร่ชาใหญ่ที่แม้ว่าตอนนี้อายุอานามของเขาจะปาเข้าไปสามสิบห้าปีแต่ทว่าเขายังไม่มีเมียและลูกเคียงข้างกาย นายหญิงใหญ่แม่ของชายหนุ่มที่อยากมีหลานจนตัวสั่นเลยตัดสินใจทำบางอย่างหาคนมาอุ้มลูกให้กับลูกชาย โดยไม่เอาน้ำเชื้อ ไม่ทำการฝากไข่ ไม่ทำเด็กหลอดแก้ว แต่ให้คนทั้งสองทำกันเองตามวิธีทำธรรมชาติ และคนที่จะมาอุ้ม...

เรื่อง สถานะหลงเด็ก
ซื่อสัตย์เหมือนหมา จูงจมูกง่ายเหมือนควาย
กูนี่ไงเป็นทั้งหมาทั้งควายของเธอ!!

"เมื่อคืนถามเสี่ยว่าอะไรจำได้ไหม?"
"เมื่อคืน?"
"หลินบอกว่าอยากได้เสี่ยเป็น...ผัว"
"บ้า!!! เสี่ยว่านอย่าถือคนเมาเลยเนอะเราเป็นพี่น้องกันแบบนี้น่ะดีแล้ว!!" ให้ตายเถอะนี่เธอพูดอะไรออกไปเนี่ย แล้วดูหน้าเขาดิห่างกันไม่ถึงคีบด้วยซ้ำ ทุกครั้งที่ลมหายใจอุ่นกระทบแก้มหัวใจก็เต้นแรงยิ่งกว่ากลองยาวอีก
ใครอยากเป็น...

“เอามือโสโครกของคุณออกจากเอวฉัน!!”

“ทำไม...จำผัวคนแรกไม่ได้แล้วหรอ?”

“หุบปากเน่าๆ ของคุณซะ!!”

“หยิ่งยะโส เสียจริงนะ!”

“จากเด็กแจกไพ่...ได้ดีจนทุกวันนี้! เหลือเชื่อจริงๆ!”

“หยุดคิดสารเลวได้แล้ว...”

“ทำไม!! ฉันจะพูด!! ใช้อะไรไต่ขึ้นมาล่ะ!!”

“ฉันบอกให้หยุดพูดไง!!! ฉึก!!”

เธอคิดว่าต้องตายแล้วกลับฟื้นจากความตายมาอยู่ในร่างของหญิงสาวปริศนาหน้าอกสะบึ้มใครจะไปรู้ว่า
...เรื่องวุ่นๆ จะเกิดขึ้นตามมา เมื่ออยู่ ๆ โดนวิญญาณเจ้าของร่างตามหลอกหลอน ! บอกว่า 'เอาร่างของฉันคืนมา !'
นอกจากจะเจอคุณผีภรรยาแล้ว ยังต้องปวดหัวกับสามีของหล่อนที่แอบนอกใจอีก สวรรค์ช่างทรมานคนตายเสียจริง...?!

"คุณปล่อยนะ!"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกกอดรัดจากด้านหลัง มือเรียวแกะแขนเขาออกจากเอว รู้สึกโมโหและเขินอายในเวลาเดียวกัน เขาไม่มีสิทธิ์มาทำกับเธอแบบนี้
"ปล่อย! ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย"ลันลดาขู่
"ไม่ปล่อยครับ เฮียจะไม่ปล่อยจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง"อาคมตอบกลับ พร้อมกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น มีแรงดิ้นก็ดิ้นไปเขาจะรัดเธอไว้อย่างนี้
"คุยอะไรคะ ฉันบอกคุณไปหมดแล้ว ปล่อย!"บอกอย่างแสนงอน เมื่ออยู่ๆก็น้อยใจเขาข...

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด