วาย

ตลอดเวลาที่ผ่านมามัวแต่เอาเวลาไปหึงหวงสามี จนกระทั่งลูกสาวจมน้ำตาย ถึงได้สติขึ้นมา เขาทำใจไม่ได้จึงฆ่าตัวตายตาม เกิดใหม่ครั้งนี้ขอรักแค่ลูกก็เพียงพอแล้ว!

ญาณินมัวแต่เอาเวลาไปตามหึงหวงสามี ละเลยหน้าที่คนเป็นแม่ ทำให้ลูกต้องจมน้ำตาย ถึงได้สติว่าแท้จริงแล้วคนที่รักเขาหมดใจ และรอคอยความรักจขากเขา โดยที่ไม่ต้องวิ่งตามให้เหนื่อย ก็คือลูกสาว

พลาดแล้ว... ญาณินคนนี้ช่างโง่งม เป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเสียจริ...

เขา ต้องการ เพียง ร่างกายของเธอ

แต่เธอ ต้องการ ความรักจากเขา

เขา มีผู้หญิงข้างกาย ที่เหมาะสมและคู่ควร

เธอจึงต้องไป จบเรื่องราว ของเรา สองสามคน

ความรักของเรา ที่ไม่ได้มีสองคน แต่เป็น เราสามคน

เธอจะต้องไป ในวันที่เขา แต่งงานกับผู้หญิงที่เขาเลือก
ความเสียใจ ความเจ็บ และ การงอนง้อ ขอกลับมา
เธอ เลือกเขา เพียงผู้เดียว

เดิมทีก็เข้าใจว่าเขาเป็นผู้มีพระคุณ แต่ที่ไหนได้...เขาเป็นเจ้ากรรมนายเวรต่างหาก

"มึงไปลากตัวไอ้ชินออกมา "
เมฆหันไปบอกลูกน้อง ที่จับไอ้ชินขังไว้ที่ห้องเก็บของหลังสนามแข่ง ตั้งแต่รู้ว่ามันทรยศเขาก็สั่งให้ลูกน้องลาก
มันไปซ้อมและขังไว้ทันที่ค่อยเอามาสอบสวน
"ทำไมมึงกล้าทรยศกู!" เสียงเข้มกดต่ำ
หนุ่มรูปรางสูงแต่ไม่หนาเท่าเมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง ยังคงนั่งคุกเข่า ใบหน้ามีรอยเขียวฟกช้ำไป
ทั่ว รวมถึงร่างกายหลายแห่ง เมฆสั่งให้ลูกน้องกระทึบมันก่อนที่จะลากมาหาเขาอีกรอบ
"กูถาม ม...

แค่คิดว่าเสพรักเพียงแค่ครั้งเดียวคงไม่เป็นอะไร ใครจะรู้ว่าจะกลายเป็นการขุดหลุมฝังตัวเองจนโงหัวไม่ขึ้น
"ถ้ามึงยังไม่อยากตาย อย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกู"
"....."
"มึงอยากตายคาเตียงใช่มั้ย"
"เออ มึงยิงกูเลยวัช.."
"ไม่ใช่ตายด้วยปืน เเต่ตายคาอกกู"

"อ่านความคิดได้ไม่ใช่หรือไง รู้ไหมว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่"

จากเด็กนั่งดริ๊งปลายแถวที่ถูกเมิน.....สู่ผู้กุมหัวใจนายสเตฟาน ฝรั่งหนุ่มเจ้าของ...ขนาดคิงไซส์ฝังมุก 13 เม็ด !!!!

ไม่หึง ไม่หวง ไม่ต้องเป็นห่วง แค่ยามค่ำในบางคืนให้มีแค่เราก็พอ เรื่องรักแบบลับ ๆ กับความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างอธิบายยาก!

พราะถูกหักหลังจากคนรักและเพื่อนสนิท พิจิกาจึงดื่มจนเมาแล้วนอนกับชายแปลกหน้า แต่เมื่อรู้ว่าคือเจ้านายที่เธอต้องทำงานด้วย เธอจะถอยหรือยอมทำงานกับเขา เพราะนี่เป็นงานที่เธออยากทำมากที่สุด

หญิงสาวมองหน้าเขาอย่างชั่งใจ เธอหวงแหนสิ่งมีค่ามา ตลอด แต่วันนี้ทุกอย่างมันจบสิ้นแล้ว ในเมื่อเรียกร้องคืนมาไม่ได้ เธอก็ควรจะยอมรับและหาความสุขกับมัน เพราะคนที่เธอตั้งใจจะ เก็บไว้ให้ก็ไม่ต้องการมันอีกต่อไป
......
ใคร...

“เพื่อนกัน...เขาไม่ทำแบบนี้หรอกนะพอร์ช”
ท่ามกลางเสียงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวแรงแข่งกับเสียงดนตรีในค่ำคืนที่ความสัมพันธ์อันคลุมเครือถูกข้ามเส้น...ควีน ไม่เคยคิดเลยว่ามิตรภาพที่สั่งสมมานานปีจะพังทลายลงเพียงเพราะความเผลอไผลที่กลายเป็นบ่วงผูกมัดเธอไว้กับพอร์ช เพื่อนสนิทจอมกะล่อนพ่วงตำแหน่งเดือนคณะวิศวะที่ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยต่างหมายปอง

เขาคือความเร่าร้อนที่แฝงไปด้วยความเย็นชา คือคนที่บอกว่ารักเธอที่ส...

กลับมาเจอกันในรอบยี่สิบปี ก็นึกว่าจะเหม็นกลิ่นสาปแก่ ที่ไหนได้…หอมรัญจวนใจฉิบหาย

เมื่อถูกรุ่นพี่ร่วมสถาบันกล่าวหาว่า “ซื่อบื้อ” คุณหนูคีพลุคอย่างเธอจึงตัดสินใจพิสูจน์ ว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่เขาคิด “ความสัมพันธ์นี้… มิขอให้เรารู้กันแค่สองคนนะคะ”

เพียงแค่เห็นหน้า สัญชาตญาณนักล่าก็ถูกกระตุ้น แต่เพราะกลัวว่าเจ้าลูกแกะตัวน้อยจะตกใจและหนีหาย เมคินจึงต้องใช้วิธีอ้อมๆ ต้อนเจ้าแกะน้อยให้เข้ามาใกล้ หลอกให้ตายใจก่อนลงมือขย้ำ

“กรรวี” เลือกที่จะละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง และจากไปเพื่อเรียนต่อที่ต่างประเทศโดยทิ้งไว้เพียงความเศร้าเสียใจให้กับคนรัก เขาได้แต่ปฏิญาณกับตัวเองว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเติบโตได้อย่างเข้มแข็ง วันนั้นเขาจะกลับมาทวงคนรักกลับคืน!! มันจะยากสักแน่ไหนกันเชียว เล่นตัวมาก ๆ ก็แค่จ้างคนมาฉุดเสียก็สิ้นเรื่อง

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

‘อี้เหรินกุนซือน้อยตำหนักเซียน’ มีจุดเริ่มต้นที่ตัวละครชื่อ ‘ฟ้าคราม’ ชายหนุ่มหน้าสวยซึ่งใฝ่ฝันอยากให้งานเขียนของเขาประสบความสำเร็จ แต่ด้วยเป็นเพียงลูกชายอดีตดาวยั่วผู้ล่วงลับ เขาจึงถูกคนเอาเปรียบอยู่ตลอด
แม้นิยายที่เขียน ‘กุนซือน้อยประดับใจ’ จะถูกนำมาสร้างเป็นซีรีส์ แต่เขากลับไม่ได้รับเครดิตหรือเงินค่าจ้างสักบาท มิหนำซ้ำแทนที่จะได้แสดงในบทสำคัญ เขากลับได้บทเป็นเพียงตัวละครเล็กๆ ประดับฉากที่ต้องสั...

ผมแอบเข้าไปในคาสิโนเพราะอยากได้เงินมาจ่ายค่าเทอม แต่ผมกลับได้เจ้าของคาสิโน… ซะงั้น!!!

“เรื่องค่าเทอมของเธอ ต่อไปนี้ฉันจะจัดการให้”
สายตาคมกริบจ้องใบหน้าเนียนของคนตรงหน้าด้วยสายตาที่คนถูกมองอ่านไม่ออก มีเพียงคำถามที่หลุดออกมาจากริมฝีปากบางเท่านั้น
“ทำไมครับ?”
“ไม่ได้ช่วยฟรีๆหรอกน่า”
“แลกกับ?” โปรดปราณครางถามเสียงแผ่ว ภายในใจพยายามคิดเดา อย่าบอกนะว่า?…
“ถึงเวลาแล้วจะบอก ตั้งใจเรียนก็แล้วกัน” ปานเทพ...

"ปกติกรงนี้ฉันเอาไว้ใช้ขังหมา" .... แต่ผมไม่ใช่หมา.... "นายคือหมา จำเอาไว้ให้ขึ้นใจเคลย์ตัน...นายมีค่าแค่นั้น"

“ถ้าตัดสินใจเป็นเด็กของผม ก็ต้องเป็นของผมแค่คนเดียว ห้ามไปนอนกับใคร เวลาผมอยากได้ก็ต้องพร้อมเสมอ กฎมีแค่นี้ ทำได้หรือเปล่า”

“หนูทำได้ค่ะ”

“พร้อมเริ่มงานเมื่อไหร่”

“ที่คุณสะดวกเลยค่ะ”

“งั้นก็ตอนนี้”

#อ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจกดซื้อนะคะ

"กูให้ความเป็น เพื่อน มึงได้
กูก็ยัดเยียดความเป็น ผัว ให้มึงได้เหมือนกัน"
จอมทัพ : หล่อ ร้ายลึก ตรงไปตรงมา ปากร้าย
คุณอาจจะมองว่าผมใจร้าย เเต่สิ่งที่ผมเจอการทำดีคงไม่ช่วยอะไร
ผมไม่สนว่าใครจะเจ็บปวด ต่อจากนี้ผมขอสนแค่ตัวเองบ้างก็เเล้วกัน
"กูก็แค่อยากแก้แค้น"
น้ำเหนือ : หล่อ จริงใจ ซื่อตรง ปากไม่ร้าย (แต่กัดเจ็บ)
ถ้าผมผิดผมก็ลูกผู้ชายพอที่จะยอมรับความผิด
ผมโกรธที่มันยัดเยียดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ผมเกล...