หักมุม

“ฉันไม่ชอบเธอ! อย่าเข้ามายุ่งกับฉันอีก”
“ชะเอมก็ไม่เคยคิดที่จะชอบคนอย่างพี่เหมือนกัน แต่ที่ทำก็เพราะ..”
"เพราะแม่ของฉันใช่ไหม"

เมื่อม้าตัวโปรดถูกทำร้ายพร้อมกับมีการลอบวางเพลิงเผาไร่ บัลลังก์เมฆ เดวิดสัน วินส์ตัน พ่อเลี้ยงหนุ่มมาดโหดโคตรเถื่อน จึงอาละวาดประหนึ่งนรกแตก และทันทีที่ได้รู้ว่าคนที่กล้ากระตุกหนวดเสือคือลูกสาวสัตรูอย่างบุปผาสวรรค์ นฤบดินทร์ ยัยเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แก่นกะโหลกกะลา แถมยังแสบซ่าเหลือใจ ถึงแม้ลึกๆ เขาจะเอ็นดูเธอ แต่ความผิดครั้งนี้มันเกินจะให้อภัย ฉะนั้นพ่อหนุ่มบ้าเลือดจึงไม่รอช้าที่จะยัดเยียด ‘นรก...

“เจ้าสัวขอให้เฮียปราบหนูจี แต่เฮียไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ เพราะเฮียจะขยี้หนูให้จมเตียงแทน”

“นายหญิงเลือด!” วิชัยวิ่งหน้าตาตื่นรีบเข้าไปประคอง แต่กลับถูกนายหัวผลักออกมาเสียก่อน
“เมียฉัน ฉันดูแลเขาเอง” อนาคินถลาเข้าไปดูหญิงสาวด้วยความตกใจ
“ตะวัน...พี่ขอโทษ”
เพียงตะวันถึงกับหน้าซีดเผือด รู้สึกจุกที่หน้าท้องอย่างรุนแรง“ช่วยลูก...เราด้วย”
อนาคินตวัดร่างเล็กขึ้นมาอุ้ม พาหญิงสาวลงไปลานจอดรถของโรงแรมทันที โดยมีวิชัยวิ่งตามไปติดๆ คงเหลือแต่เพียงวิญาภาที่ยืนยิ้มออกมาอย่างสะใจและได้ภาวนาให้หญิงสาว...

‘เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...’ ร่างของณิชาถูกผลักลงไปที่พื้น ใบหน้าบวมช้ำที่แก้มมีรอยฝ่ามือทับซ้อนกันหลายแห่ง ที่มุมปากทั้งสองข้างมีเลือดซึมออกมา ลูกน้องทั้งสามไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามปราม ถึงแม้ว่าจะสงสารณิชาจับใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของใครทำร้ายผู้หญิงมากขนาดนี้ อย่างมากก็แค่ตบทีสองทีเป็นการสั่งสอน แต่นี่มันไม่ใช่แค่การสั่งสอน เหมือนกับระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาทั้งวัน ยิ่งมาได้ยินคำพูดที่...

ความสัมพันธ์ครั้งนี้จะจบลงตรงไหน ในเมื่ออีกฝ่ายมีเจ้าของ "เลิกกับมันสิอยากได้อะไรพี่จะยกให้" [ธงเขียว ไม่มีนอกกายนอกใจ]

วันที่‘มินชยา’อายุครบ 25 ปี ชีวิตที่แสนเรียบง่ายของหล่อนก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ความบังเอิญชักนำให้หล่อนต้องเข้าไปพัวพันกับคดีลักพาตัวเด็ก และกลายเป็น‘ผู้ต้องสงสัย’โดยไม่รู้ตัว
อีกทั้งยังถูกพาตัวไปพบ‘ปฏิพัทธ’ผู้ปกครองเด็กคนนั้นซึ่งเป็นรักแรกของหล่อน…ผู้ชายดิบเถื่อนที่วาจาร้ายกาจ กิริยาจาบจ้วงเถื่อนถ่อย
แต่ทว่าเขากลับเป็นเพียงคนเดียวที่ช่วยให้หล่อนพ้นจากอันตรายทั้งปวงที่ถาโถมเข้ามา

เสียงน้ำฝักบัวที่ดังแซ่ ๆ ทำให้ใบบุญรู้สึกเย็นฉ่ำกับสายน้ำที่รินรดร่างกายของเธอจนลืมความกังวลได้พักใหญ่ แต่พอเธอปิดฝักบัวเตรียมถูสบู่เธอก็ชะงักเมื่อได้ยินเสียง
“อื้อ อีกนิดสิคะ”
“โอ้....พระเจ้า”
“ซี๊ดดดด”
ใบหน้าของใบบุญแดงก่ำ ทั้งโกรธและอายเมื่อคิดว่าคนตัวโตข้างนอกพาสาวมานอนด้วยทั้ง ๆ ที่มีเธอร่วมห้องอยู่ด้วยทำให้ใบบุญที่เขินจัดในตอนแรกเปลี่ยนความเขินอายให้กลายเป็นความโกรธกรุ่น เธอรีบแต่งตัวพร้อมก...

“อธิษฐานว่าอะไรครับคนเก่ง” ลุงหนุ่มเอ่ยถามหลานสาวที่กำลังตักเค้กวันเกิดทาน
“ขอให้ยายวันกับตาหนุ่มรักกันนาน ๆ ค่ะ ขอให้แม่ไม่ป่วย ขอให้ทุกคนที่หนูรักมีความสุข ขอให้พ่อที่อยู่ในที่ไกล ๆ ปลอดภัยรีบกลับมาหาหนูไว ๆ ขอให้ปีหน้ามีพ่อมายืนอวยพรในวันเกิดของหนูบ้าง” คำพูดที่เหมือนไร้เดียงสาเอ่ยออกมาอย่างมีความหวัง ฉันและน้าวันหันมองหน้ากันทันที ฉันทำเพียงยิ้มให้ลูกเพราะรู้ดีว่าคำขอของลูกสาวคงไม่มีวันเกิดขึ้...

ซายูริ สูญเสียแม่และพี่ชายไปตั้งแต่ยังเด็ก
โชคชะตาผลักดันให้เธอก้าวขึ้นนำ ซูซาคุ
กลุ่มยากูซ่าที่ทรงอิทธิพลในโตเกียว
บททดสอบครั้งนี้หนักหนานัก เพียงไม่กี่วันที่กลายเป็นหัวหน้ากลุ่ม
ชีวิตของเธอก็ตกอยู่ในอันตราย ข้างกายเต็มไปด้วยคนที่จ้องจะหักหลัง
ไม่มีใครเชื่อใจได้
ภายใต้สถานการณ์ที่เลวร้าย
ซายูริยังต้องดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากเงื้อมมือของนักฆ่า
ที่กำลังเล่นตลกกับเรือนร่างของเธอทุกคืน

อมไม่ได้เดี๋ยวฟันผุ
เขาเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก นามปากกา (Artery) อาร์เทอรี ที่ใคร ๆ เข้าใจว่าเป็นผู้หญิง!
รวมถึง
เธอ...สาวน้อยนักวาด
ต่อหน้าคนอื่น...ทำเป็นไม่รู้จัก
ลับหลัง...จ้องจับน้องกิน
เธอ...ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเวลาทำงาน
เขา...ชอบมาวุ่นวายในเวลาทำงาน
เธอ...ชอบนอนคนเดียว
เขา...ชอบนอนกอดเธอ
เธอ...ชอบกินบะหมี่
เขา...ชอบกินเธอ...

กว่าจะรู้ว่ารัก...
ก็ผลักไสหัวใจออกไปแสนไกล


“ไปบอกแม่ฉันสิว่าเธอต้องการหย่า แล้วฉันจะเชื่อเธอ”
“มันไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ”
หญิงสาวไม่ได้จะบ่ายเบี่ยง ใช่ว่าจะไม่เคยคิดเรื่องหย่า แต่ผลเสียที่ตามมามันไม่คุ้มค่ากันเลย...เธอไม่อยากทำให้แม่เลี้ยงอัมราเสียใจด้วยการตัดสินใจทำเรื่องเห็นแก่ตัว
“มีสิ” เขาว่า
คิ้วงามขมวดมุ่นไม่เข้าใจ ก่อนจะได้เห็นรอยยิ้มเหยียดหยามขณะที่อนล...

เขมชาติไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงทุกคนจะเหมือนกับมารดาหรืออดีตภรรยาของเขาหรือไม่ แต่ความผิดหวังทำให้เขาเป็นคนเย็นชาและเฉยเมยกับทุกสิ่งทุกอย่าง จวบจนพบกับเธอ... ลูกหนี้ของผู้เป็นป้า ที่ต้องตกเป็นเมียของเขาอย่างคาดไม่ถึง ไม่รู้ทำไมยิ่งใกล้ชิดเธอมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดเขาก็ได้พิสูจน์ว่าผู้หญิงทุกคนไม่ได้เหมือนมารดาหรืออดีตภรรยาของเขาที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดีเลยสักนิด...

ปิ่นป...

เขา ต้องการ เพียง ร่างกายของเธอ

แต่เธอ ต้องการ ความรักจากเขา

เขา มีผู้หญิงข้างกาย ที่เหมาะสมและคู่ควร

เธอจึงต้องไป จบเรื่องราว ของเรา สองสามคน

ความรักของเรา ที่ไม่ได้มีสองคน แต่เป็น เราสามคน

เธอจะต้องไป ในวันที่เขา แต่งงานกับผู้หญิงที่เขาเลือก
ความเสียใจ ความเจ็บ และ การงอนง้อ ขอกลับมา
เธอ เลือกเขา เพียงผู้เดียว

"เพียงไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไง…" เพียงเธอบีบมือตัวเองไว้แน่นแล้วค่อย ๆ ปลดสายชุดเดรสออกทีละข้างในขณะที่ขุนเขายืนหันหลังเธออยู่ เขาหันมาแล้วหันกลับก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาอีกครั้ง
"ทำบ้าอะไร" เขารีบก้าวออกมาจากตรงนั้นก่อนจะสั่งให้เพียงเธอใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ใส่เสื้อผ้าดิวะ"
"เพียงไม่มีอะไรตอบแทนพี่เลยนะคะ มีแค่..ร่างกาย"
"ฉันบอกให้ใส่เสื้อผ้าไง ถ้าไม่งั้นฉันจับเธอโยนออกไปจากห้องแน่!"
"ค่ะ.." เด็กส...

ถ้าเปรียบเธอเป็นมดตะนอย เธอคงเป็นมดตะนอยตัวที่กัดเจ็บที่สุด และถ้าเปรียบเขานั้นคือช้าง.. เขาจะเป็นช้างที่ถูกล้มด้วยเธอ!

ผู้หญิงคนนั้นก็มีค่าเหมือนชื่อของเธอนั่นล่ะ ปกติผมกินอาหารหรูแต่ไม่ได้หมายความว่าจะติดดินไม่เป็น อาหารธรรมดาอย่าง " ข้าวแกง" ผมก็เคยกิน แต่พอได้กินแล้วก็ขอกินแค่ครั้งเดียวว่ะ แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วเพราะข้าวแกงที่ผมกิน...มันสกปรกเกินไป

“เธอรู้จันทร์หอมว่าหัวใจฉันมีใคร อย่าคาดหวังอะไรมาก"

เธอเห็นความหล่อเหลาที่เปล่งออกมาเป็นรัศมีสมชื่อสุริยะ กลายเป็นความมืดมิดที่หลายคนไม่อยากมองเห็นอย่างราหู ส่วนเขาเห็นเธอเป็นดวงจันทร์นวลอร่ามงดงามที่เกิดมาเพื่อราหูอย่างเขา แล้วราหูจะไม่อมจันทร์ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเชียวหรือ ในเมื่อพระเจ้าสร้างขึ้นมาให้เธอกับเขานั้นคู่กัน

คำโบราณเคยกล่าวไว้ มีผัวผิดคิดจนตัวตาย
ซึ่งมันคงจะจริงเพราะฉันมี ผัวเลว
เรื่องราวชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก
ฉันรักเขา แต่เขาไม่เคยรักฉัน
เราต้องแต่งงานกันเพราะโดนครอบครัวจับได้
หน้าไม่สวย
แต่งตัวเชย
เพื่อนเรียก อีเฉิ่ม แม่ชี
สามีไม่เคยเปิดตัว ซ้ำยังควงผู้หญิงอื่นไปเรื่อย ทว่าฉันก็ทนเพราะหวังว่าวันหนึ่งเขาจะมองเห็นความรักของฉัน
แต่เมื่อไหร่ล่ะที่เขาจะเห็น ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ต้องทนไปอีกนาน...