เข้าใจผิด

ผมชื่อ 'เจ้านาย' ส่วน เพื่อนสนิทของผม มันชื่อ 'จีน่า' สถานะระหว่างผมและมัน คือ 'เพื่อนรัก' แต่อยู่ๆ วันหนึ่ง เพื่อนอย่างผมกลับคิดร้าย อยากเรียกร้องอะไรที่มันเกินกว่าคนเป็นเพื่อนเขาทำกัน!!

แต่งงานกันมา6ปีไม่มีวี่แววความรักจะงอกงาม โซ่ทองคล้องใจที่ใคร ๆ ลุ้นให้มาเกิดก็ไม่มาแต่พอหย่าเท่านั้นล่ะเรื่องวุ่น ๆ ก็บังเกิดลูกก็มีคุณ(อดีต)สามีก็มาตามหึงตามหวง...ประทานโทษคุณอดีตสามีเราหย่ากันแล้ว

“ทะ...ท้อง เคทท้องเหรอคะพี่หมอ” น้ำเสียงตื่นตะลึงนั้นถามขึ้นมาขณะที่ใบหน้าของผู้ถามนั้นซีดเผือดไร้สีเลือดไปแล้ว
พี่หมอของคนถูกถามพยักหน้าแทนการตอบรับก่อนจะยื่นมือไปกุมมือคนที่กำลังตกใจ
“ลูกน่ะเป็นของ...

เธอ..เป็นของต้องห้ามสำหรับเขา..คุณหนูผู้เอาแต่ใจ ลูกสาวเจ้านายผู้มีพระคุณ แม้บอดี้การ์ดอย่างเขา จะอยากขย้ำเธอให้จมเขี้ยวสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงอดทน..จนกว่าจะถึงวันที่เขา..คู่ควร

มาเป็นของพวกเฮียสิ ค่ารักษาป้าของเธอเดี๋ยวเฮียจ่ายให้ อยากได้อะไรก็บอก เป็นเด็กดีว่าง่าย ๆ เดือนดาวก็หามาให้ได้ ขออย่างเดียวอย่ามีคนอื่นเพราะพวกเฮียขี้หึงมาก ขอแค่นี้เธอให้พวกเฮียได้ไหม

แต่เมื่อความรักของทั้งสองต้องเผชิญกับสายตา คำพูด และแรงกดดันจากสังคม คำถามจึงเกิดขึ้นว่า—ความรักที่มีเพียง “เราสองคน” จะเพียงพอหรือไม่
หรือสุดท้ายแล้ว… ความรักที่บริสุทธิ์ จะต้องพ่ายแพ้ให้กับกรอบของคำว่า “ถูกต้อง” ที่คนอื่นเป็นคนกำหนด

“กรรวี” เลือกที่จะละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง และจากไปเพื่อเรียนต่อที่ต่างประเทศโดยทิ้งไว้เพียงความเศร้าเสียใจให้กับคนรัก เขาได้แต่ปฏิญาณกับตัวเองว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเติบโตได้อย่างเข้มแข็ง วันนั้นเขาจะกลับมาทวงคนรักกลับคืน!! มันจะยากสักแน่ไหนกันเชียว เล่นตัวมาก ๆ ก็แค่จ้างคนมาฉุดเสียก็สิ้นเรื่อง

นายอำเภอไตร จตุพร ผู้ถวิลหาเพียงการทำงานรับใช้ประชาชน จนเมื่ออายุ 35 ปีแล้วยังไม่หมายจะลงเอยกับสาวใด ร้อนใจถึงพ่อแม่ที่กลัวไม่มีหลานให้อุ้มทันก่อนวัยชราภาพ จึงได้หมั้นหมายผู้หญิงให้กับลูกชายถึงสามคน แต่...มีเพียงหนึ่งหญิงที่เป็นตัวจริงเท่านั้น นายอำเภอหนุ่ม มาดแมน หล่อล่ำ ผู้มีเลือดเนื้อแห่งความเป็นชายอยู่เต็มเปี่ยม จะทานทนกับการยั่วยุ เร้าจิตใจจากสามสาวได้หรือไม่ ต้องคอยติดตามและลุ้นไปทุกตัวอักษร...

โซ่รักหมอมาเฟียไร้ใจ
"เธอไปเอากับมันใช่ไหม!?"
"แม่งเอ้ย! ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่แรก...ว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงที่พร้อมจะขายตัวให้คนที่เสนอราคาสูงกว่า"

บำเรอรักร้ายนายสารเลว
“เธอกับลูกต้องกลับมาอยู่ในชีวิตฉัน จะด้วยความเต็มใจ...หรือไม่ก็ตาม” “และเธอต้องทำตามกฎทุกข้อที่ฉันสั่ง แล้วจำใส่สมองเล็กๆเธอไว้ว่าห้ามหลงรักฉันเด็ดขาด”

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ"

"ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?"

"หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

"แน่ใจเหรอ...ที่เธอพูดแบบนี้ เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม"

"ยะ...อย่าเข้ามานะ ถอยออกไป"

"หึ!..."

สาวธรรมมะตัวแม่ กำลังจะแย่เพราะลูกชายประธานบริษัทมาชวนแซ่บ (บุญก็อยากทำ บาปก็อยากก่อ) เลยต้องต่อสู้กับศีลห้าที่อยู่ในใจ

นางเอกทนไม่ได้ที่เห็นพระเอกทำชีวิตตัวเองเหลวแหลกไปวันๆ จึงอาสาเข้าไปดูแลจัดการชีวิต ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ก็ดันพาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้นและเริ่มความสัมพันธ์บางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!”
“ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

'ซาดีนส์' คือเจ้าของฉายาเสือร้อยรักที่เพื่อนสนิทฉันเล่าให้ฟัง และที่สำคัญเขาคือ เจ้าชายในวันเด็กที่ฉันตามหามาตลอด 17 ปี

แต่การเจอกันครั้งแรกของเรามันดันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เข้าใจผิด

“โอ๊ย! แทงเบาๆ สิวะ” ฉันหยุดขาไว้เพื่อที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนา
“ไอ้ห่า! แทงทีละนิดมันจะไปเสร็จอะไร เนี่ยแบบนี้แหละดีแล้ว แทงครั้งเดียวมิดเลย เจ็บ แสบดีมั้ยล่ะ ฮ่าๆ”
ทั้งสองเสียงที่คุยกันดันเป็นเสียง... ผู้ชาย ทั้งสถา...

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

ในเวลาที่ผู้มีพระคุณหัวใจแตกสลาย เธอคอยอยู่ข้างๆ จนความสัมพันธ์มันเลยเถิดเพราะเขาคิดว่าเธอคือคนรักแต่ในสถานะเด็กเลี้ยงเขาจะจริงจังหรือจะเห็นแค่เธอเป็นตัวแทนของใครบางคน แต่สำหรับเธอแล้วเขาคือทุกอย่างและรักเขาจนหมดใจ
....
ภีมภพเฝ้ามองการเติบโตของญารินดาจนกระทั่งถึงวันที่เหมาะสม เมื่อเขาสารภาพความรู้สึกออกไป มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเมื่อทั้งสองต่างมีใจตรงกัน ความรัก แต่ความสุขมันก็อยู่กับทั้งสองได...

ความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดดำเนินมาอย่างยาวนาน กฎเหล็กของความสัมพันธ์คือห้ามมีความรู้สึกต่อกัน แต่ไหงเป็นฉันที่ตกหลุมพรางรักเขาจนโงหัวไม่ขึ้น

“เธอทำอะไรลงไปรู้ตัวบ้างมั้ยฮะ ฆาตกร! ฉันจะเอาเธอเข้าคุก” ภาคภูมิจ้องหน้าคู่หมั้นสาวราวจะกินเลือดกินเนื้อ
“ภาคใจเย็นๆ มันเป็นอุบัติเหตุ” ภัคพงศ์พยายามเตือนสติน้องชาย
“น้องหนูไม่ตั้งใจ ฮือ ฮือ น้องหนูขอโทษ” หญิงสาวร้องไห้ออกมาปริ่มจะขาดใจ รู้สึกตกใจไม่แพ้ภาคภูมิเลยสักนิด
“จะให้ผมใจเย็นได้ไงพี่ภัค ลูกผมตายไปทั้งคน เธอเตรียมตัวไปนอนในคุกได้เลย กรรดาภรณ์” ภาคภูมิพูดเท่านั้นก็เดินออกไป กรรดาภรณ์หันมาซบ...

เพราะเธอถูกเขาปฏิเสธอย่างเลือดเย็น ทั้งๆที่เขารักเธอ และเธอเองก็รักเขา แต่ทำไมเราถึงรักกันไม่ได้ เพราะอะไร?

ไม่มีอะไรเลวร้ายสำหรับ เมลิดา มากไปกว่าการคลุมถุงชน นางแบบสาวปฏิเสธการแต่งงานกับทศภาค ภควัตณ์ ผู้ชายที่เธอไม่เคยรู้จัก ด้วยการหนีไปอยู่จังหวัดกระบี่ เธอได้พบกับชายแปลกหน้าทว่าอบอุ่นชื่อ ภูมิ หญิงสาวมอบความรักทั้งหมดให้คนที่เธอคิดว่า ใช่......แต่แล้วเมื่อข้ามคืนอันแสนหวานเขากลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เธอต้องพาหัวใจอันบอบช้ำกลับบ้านและรับรู้อดีตอันเจ็บปวดของครอบครัว สิ่งสุดท้ายที่เธอต้องตอบแทนผู้ม...

‘อี้เหรินกุนซือน้อยตำหนักเซียน’ มีจุดเริ่มต้นที่ตัวละครชื่อ ‘ฟ้าคราม’ ชายหนุ่มหน้าสวยซึ่งใฝ่ฝันอยากให้งานเขียนของเขาประสบความสำเร็จ แต่ด้วยเป็นเพียงลูกชายอดีตดาวยั่วผู้ล่วงลับ เขาจึงถูกคนเอาเปรียบอยู่ตลอด
แม้นิยายที่เขียน ‘กุนซือน้อยประดับใจ’ จะถูกนำมาสร้างเป็นซีรีส์ แต่เขากลับไม่ได้รับเครดิตหรือเงินค่าจ้างสักบาท มิหนำซ้ำแทนที่จะได้แสดงในบทสำคัญ เขากลับได้บทเป็นเพียงตัวละครเล็กๆ ประดับฉากที่ต้องสั...