แต่งงานบังคับ

หลี่เสี่ยวหรูทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีที่ชื่อและแซ่เดียวกัน นางเป็นฮูหยินของหวงจื่อหานราชครูหนุ่ม แต่งงานมาปีกว่าสามีไม่เคยมองหน้า เอาแต่ตั้งท่ารังเกียจ นางได้รู้จักกับซุนเฟิงย่า จ้าวหลาน ซุไห่ถิง และจางลี่อิน พวกนางล้วนเป็นอูหยินที่สามีรังเกียจ จนกระทั่งพวกนางรวมตัวกันทำขนมที่เรือนของหลี่เสี่ยวหรู กลับถูกใช้เป็นข้ออ้างไม่สำรวม นางถูกโบยสิบไม้อีกทั้งบรรดาสามีทั้งหลายก็ลงโทษฮูหยินของตนให้คุ...

หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับชินานาง อัครเกตุ บุตรสาวนายจรัญพระสหายของพระองค์เป็นการปลดหนี้สินของราชสกุลวิษณุรังสรรค์ ทั้งที่ท่านชายทรงมอบพระทัยให้กับนาถนารีอริคนสำคัญของชินานางไปเสียแล้ว

แม้ไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ก็ขอเพียงมีตัวตนในสายตา


“ของไร้ค่าอย่างคุณไม่ควรเล่นตัวนะรู้ไหม เพราะไม่ว่ายังไงค่าของคุณมันก็คือศูนย์”
ค่าของเธอก็คือศูนย์อย่างนั้นหรือ
“ถ้าอย่างนั้นคุณแสนก็ไม่ต้องแทนกุ๊กว่าคุณหรอกค่ะ”
หญิงสาวสบตาเขานิ่ง ความร้าวรานปรากฏชัดในแววตาของเธอ
“กุ๊กมันก็แค่เด็กที่แม่เก็บมาเลี้ยง ไม่มีค่าพอที่จะให้ใครยกย่องหรอกค่ะ”
“งั้นก็ดี”
เขาหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ
“ฉันจะได้...

“คิดว่าสวยมากเหรอ หัวทองเหมือนขนหมาโกลเด้นใครมันจะไปชอบวะ” เออ! ไม่ชอบก็ไม่ต้องชอบ อย่าให้เห็นว่าหลังจากนี้มีคนกลืนน้ำลายตัวเองนะ แม่จะติดลิ้นทิ้งให้ดู

‘มาร์ติน’ และ ‘ซาร่าห์’ ต่างไม่ชอบขี้หน้าอีกฝ่ายมาตั้งแต่ไหนแต่ไร สำหรับคู่อื่นอาจเป็นรักแรกพบ แต่คู่นี้คือเกลียดแรกพบ เกลียดกันไปเกลียดกันมา เกลียดกันอีท่าไหนถึงลงเอยด้วยการนัวกันจนถึงเช้า

เมื่อว่าที่เจ้าสาวเฮงซวยบังอาจหนีไปในวันก่อนแต่งงาน วูล์ฟ แอนเดอร์ตัน อภิมหาเศรษฐีรูปงาม ผู้แสนเย่อหยิ่ง ทระนงตน ดุดัน ถึงลูกถึงคน และเฉียบขาดสุดขั้ว จึงคลุ้มคลั่งประหนึ่งพญามัจจุราชที่หลุดออกมาจากขุมอเวจี เเละเลือกที่จะเเก้หน้าด้วยการคว้า ‘นางซินก้นครัว’ ผู้แสนอาภัพอย่าง มะลิร้อย สร้อยมาลา เด็กสาววัยกำดัดที่ดูท่าว่าจะทั้งหัวอ่อนเเละนุ่มนิ่ม ซึ่งลูกหนี้ของเขายัดเยียดให้มาเข้าพิธีวิวาห์เเทน เมื่อไม...

ถ้ารู้ว่าจะร้าย ก็จะไม่รัก
ความรักของเขา มีไว้ให้คนอื่น ไม่ได้มีไว้ให้เธอ

"ฉันทำผิดอะไร นายถึงได้ทำกับฉันแบบนี้"

มัสลินเอ่ยถามผู้ชายที่ทำลายความสาว สร้างราคีคาวให้เธอ ด้วยน้ำเสียงขมขื่น

เธอไม่เคยรู้จักเขา ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่ทำไมเขาถึงทำร้ายเธออย่างไร้ความปรานี

"ผิดสิ ผิดที่เธอเป็นเจ้าสาวของไอ้ภานุยังไงล่ะ ถ้าเธอไม่แต่งงานกับมัน ฉันคงไม่เอาตัวเธอมา"

หากเธอไม่ใช่เจ้าสาวของคนที่เขาเกลียดชัง

หากเธอไม่แต่งงานกับคนที่ทำให้พี่ชายเขา ต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

เขาค...

หน้าบ้านเธอคือเลขาคนเก่งของเขา หลังบ้านเธอคือเมียที่แม่จัดหามาเสิร์ฟให้ถึงเตียงนอน

อัยยวัฒน์ไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนเท่าลูกสาวคนทรยศที่ฉกชิงเครื่องเพชรประจำตระกูลของเขาไป เขาจึงต้องตอบโต้ด้วยการจับตัวเรณุกามาเรียกเก็บดอกเบี้ยในแบบที่เขาเป็นผู้กำหนด จนกว่าบิดาของเธอจะนำของที่ขโมยไปมาแลกเปลี่ยนตัวเธอคืน เขาหยุดยืนมองหญิงสาวที่ลุกพรวดพราดขึ้นสบตาเขาอย่างหวาดระแวงและตื่นตัวเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา ดวงตาคมจ้องมองแววตาตื่นตระหนกของเธอนิ่งอย่างข่ม่ขวัญ กวาดสายตามองเรือนร่างบอบบางนั้นอย่าง...

มือเหล็กของเขาจับรอบเอวฉันแน่นและเขากดฉันติดกับผนัง
"ปล่อยฉัน!" ฉันกัดฟันพูด
"ถ้าฉันอยากตอนนี้" เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาแตะที่ติ่งหูของฉัน
"ฉันสามารถบังคับให้เธอทำตามใจฉันและดูเธอกรีดร้องด้วยเสียงที่ไพเราะของเธอใต้ตัวฉัน" เขากระซิบเสียงแหบ

ฉันอ้าปากค้างและพยายามดึงมือของเขาออกจากเอวของฉัน
"เธอเป็นภรรยาของฉันไม่ใช่เหรอ?" เขาเย้าเล่น ฟันของเขากัดเบาๆ ที่ผิวหนังของฉัน
ฉันรู้สึกถึงความร้อน...

หญิงสาวฝาแฝดพบกันโดยบังเอิญ ใบหน้าของพวกเธอเหมือนกันอย่างกับแกะ พวกเธอเกิดความสงสัยจึงอยากหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ คนหนึ่งเก่งฉลาด อีกคนน่ารักเรียบร้อย

อธิป ชายหนุ่มที่เธอหลงรัก แต่เขากลับมีเพียงถ้อยคำต่อว่ามอบให้เธอ ทุกความเจ็บปวด ความเสียใจ ทำให้เธออยู่อย่างเจียมตัว แม้จะโดนกล่าวหาว่าเป็น กาฝาก เธอก็ยอม

แต่แล้วทุกอย่างกลับชุลมุนยิ่งขึ้นเมื่อเขาเข้าหาเธอพร้อมกับความเมามาย จนทำให้เกิดค่ำคืนที่ร้อนแรงระหว่างเขาและเธอ ความสัมพันธ์เพียงข้ามคืนทำให้สถานะของเธอ แก้วเจ้าจอม และรักแรกของเธอต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล...

หลุดมาในนิยายที่เป็นเพียงนางร้ายตัวประกอบที่มีบทเพียง 3 หน้าก็ถูกพระเอกฆ่าตาย เช่นนั้นข้าก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก แต่ว่า "ข้าจะไม่ยอมยกเลิกงานหมั้นของเราเป็นอันขาด!!” ยุ่งละสิ พระเอกปล่อยข้าไปเถอะ!!

"ลูกตาล" ครูสาวที่พึ่งสอบบรรจุใหม่ได้หมาด ๆ เพื่อลงไปช่วยเด็กน้อยที่ตกน้ำนางจึงได้ตายอย่างไม่รู้ตัว เมื่อลืมตามาอีกครั้งก็พบว่าข้ามมิติไปยังอีกโลกหนึ่งที่มีคนเรียกนางว่า

"คุณหนูฟางหยุนเฟย" บุตรสาวผ...

จางซูฉีที่กำลังจะไปนัดบอดอยู่ดีก็ถูกกระสุนปริศนายิงมา  นางตายโดยไม่ตั้งตัว  ต้องมาอยู่ในร่างคุณหนูสามที่แต่งงานกับอ๋องเย็นชาคนนึง  ถูกโยนมาอยู่ท้ายจวนกับสาวใช้อีกสองคน  เพราะด้านหลังไม่มีคนดูนางจึงสามารถแอบออกจากจวนไปเพื่อหาเงินสะสมไว้รอวันที่เขาเขียนใบหย่า

พ่อของเธอเป็นหนี้นับล้าน และครั้งนี้คือครั้งสุดท้ายที่เธอจะตอบแทนหนี้บุญคุณที่ให้เธอลืมตาเกิดมา
ระหว่างเธอและเขา สถานะเธอคือเมียขัดดอก เป็นได้เพียงนางบำเรอ พอครบสัญญาเธอก็จะได้เลือกทางเดินของตัวเองสักที

ถ้าเปรียบเธอเป็นมดตะนอย เธอคงเป็นมดตะนอยตัวที่กัดเจ็บที่สุด และถ้าเปรียบเขานั้นคือช้าง.. เขาจะเป็นช้างที่ถูกล้มด้วยเธอ!

หญิงสาวพบชายหนุ่มในคืนที่ฝนพรำเธอเจอเขานอนจมกองเลือดอยู่ที่ริมแม่น้ำข้างพงหญ้าในขณะที่เธอกลับมาจากการซื้อวัตถุดิบมาทำขนมขายหลังจากที่เธอช่วยพาเขาส่งโรงพยาบาลเธอเองก็หมั่นคอยไปเยี่ยมเยียนตลอดเป็นเวลาเกือบอาทิตย์กว่าชายหนุ่มจะฟื้นขึ้นหญิงสาวคิดไว้ว่าเมื่อเขาฟื้นขึ้นเมื่อไรเธอจะได้หมดธุระที่ต้องมาดูแลเขาเสียที

เหตุการณ์มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเพราะชายหนุ่มกลับจำอะไรไม่ได้เสียอย่างนั้นเลยทำให้ทั้งสอ...

“เธอรู้จันทร์หอมว่าหัวใจฉันมีใคร อย่าคาดหวังอะไรมาก"

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด

“คนเราร้องไห้มันต้องมีเหตุผลสิ หรือเธอปวดท้อง”
เขาเอื้อมมือหมายจะเช็ดน้ำตาให้เธออย่างลืมตัว ใบหน้าเศร้ารีบเบือนใบหน้าไปอีกที เธอก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าร้องไห้ทำไมกับอีแค่เห็นคนเป็นแฟนจูบกันแค่นี้ทำไมต้องเสียใจ ทำไมต้องร้องไห้หนักเหมือนญาติเสีย
“ขอตัวก่อนนะคะ” เขาคว้าข้อมือเรียวเอาไว้ ชลฉัตรหันมามองทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา
“อย่าทำอย่างนี้ หากคุณไม่คิดอะไร... เพราะม่อนเจ็บ” เธอค่อยๆแกะมือเขาออก
“เธอร้องไห...