โรแมนติก

เสือหิวที่ไม่เคยเลือกเหยื่อ...แต่ดันสะดุดเข้ากับของหวานอย่างโมจิ...นุ่มเด้งก้อนนี้เข้าแล้ว หากไม่กัดกินก็จะเสียชื่อเสือหิวไม่เลือกเนื้อกันพอดี

“ไม่เห็นรึไงว่าที่นี่ไม่มีใครกล้าเรียกฉันว่ากวิ้น…”

“นะ...นิลไม่รู้ ไม่รู้ค่ะ ขอโทษค่ะ”

“ชื่อ ‘กวิ้น’ ไม่ใช่ผู้หญิงคนไหนจะเรียกได้ คนที่เรียกจะต้องอยู่บนเตียงกับฉันเท่านั้น…”

เมื่อร่างกายทั้งคู่ได้หยุดพักจนหายเหนื่อย ชายหนุ่มก็ลงมือทำโทษต่อ เหมือนที่เขาบอกไว้ ว่าคืนนี้เขาจะลงโทษภรรยาคนนี้ทั้งคืน


สิ่งที่เธอกอดไว้คือทะเบียนสมรส ส่วนสิ่งที่ผู้หญิงที่ดีพร้อมทุกอย่างกอดไว้คือหัวใจเขา

"หล่อ.....หล่อมากค่ะพี่.." แมนที่ยืนมองอยู่ก็ทำหน้าปลาบปลื้มเป็นมากเมื่อได้เห็นหน้าของเจ้าของรถบิ๊กไบค์คันหรูที่ขับมาเกือบชนเพื่อนของเขา แค่เกือบชนนะคะ

"หล่อแล้วไงขอโทษหนูก่อน" ไอรินยังคงเชิดหน้ามองจะเอาคำขอโทษจากปากอาทิตย์ให้ได้ "ยัยโง่!!" ไม่พูดมากแต่อาทิตย์สะบัดแขนคนตัวเล็กออกแล้วขึ้นรถไปทันที ไอรินที่เห็นอย่างงั้นก็รีบกระโดดขึ้นไปซ้อนท้ายตามเขา

"ไอรินลงมา...มันสายแล้วนะแกปล่อยพี่เขาไปเถอะ"...

“เธอ... ยั่วฉันเองนะ”
“ฉันไม่ได้ยั่ว คุณข่มเหงฉัน”
อิงดาวหันขวับมาโต้คืน น้ำตาอาบแก้มด้วยความช้ำใจ
“จะให้ฉันรับผิดชอบเธอรึไง”
“แล้วคุณกล้ารับผิดชอบฉันไหมล่ะ”
อิงดาวกำผ้าห่มไว้แน่น มองหน้าคนที่ช่วงชิงพรหมจรรย์ของเธอไป อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
“อยากได้เท่าไหร่”
“คุณหมายความว่ายังไง”
อิงดาวถามเสียงเครือ เจ็บแปลบกับความใจร้ายของจิณณ์ เขาทำลายเธอแล้วตั้งราคาให้พรหมจรรย์ของเธอ
“ค่าตัวของเธอ...

ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสกัน พราวระวีก็สะดุ้งสุดตัว ตากลมโตมองหน้าคนรัก สะบัดมือออก แต่ถูกมือหยาบกร้านยึดเอาไว้ แล้วบีบลงบนมือเธออย่างแรง
"ปล่อยนะ คุณกล้า" พูดพร้อมกับบิดมือออก สัมผัสแค่ปลายนิ้วก็ทำให้พราวระวีรู้ว่า คนที่อยู่ตรงหน้าคือกล้าตะวัน มือหนากระชากหญิงสาวมาชิดอกแกร่ง ใช้แขนอีกข้างกอดเอวเธอไว้ แล้วกระซิบลงที่ใบหูบอบบาง
"นั่งนิ่งๆแค่ 5 นาที"
"ไม่ ปล่อยฉันนะ"
"อยากอายคนก็เชิญ" พูดจบก็ปล่อยแขนออกจ...

“บัดซบ... ความหยาบคายของนางโลมผู้นี้ มันทำให้ข้าอยากหลั่งความสุขออกมาจนหมดตัว”


“สตรีบอบบางเช่นเจ้า ไม่ควรท้าทายบุรุษ... โดยเฉพาะคนอัปลักษณ์ ทั้งกินมูมมาม และเอาแต่ใจเช่นข้า”
“เฮอะ ข้านิยมเอาชนะผู้อื่น โดยเฉพาะบุรุษที่ชอบยกหางตนเอง!”
เมื่อนางต่อว่าเขาเป็นสุนัข ดวงตาคมส่งประกายวาบหนึ่งขึ้น แล้วท่อนแขนกำยำก็ขยับรัวๆ รั่วตงอวิ๋นตัวสั่น นางซ่านสยิว และไม่อาจเก็...

“อ๊อย... อูย... อ่าห์”
ใบหน้าของหล่อนบูดเบี้ยว บิดเบ้ไปชั่วขณะ ลำนิ้วของตัวเองพอแก้ขัดได้ก็จริง... แต่ก็ไม่อาจทดแทนได้ดั่งใจปรารถนา
เพราะว่าลึกๆ ลงไปในอารมณ์โหยหา ดาหลารู้ดีว่าช่องทางรักของหล่อนกำลังกระสันหาอะไรที่ใหญ่โตและคับแน่นกว่านิ้วที่ทำได้แค่เขี่ยคลึงเสียบเข้าๆ ออกๆ ไม่อาจเสียดสีให้ร้อนผ่าวไปทั้งโพรงเนื้อดั่งที่หล่อนปรารถนา

ครั้นเมื่อสายตาปะทะเข้ากับขวดโรลออนขนาดเหมาะมือที่วางอยู่หน้ากระ...

เขาคือผู้ชายที่เย็นชากับทั้งโลก ยกเว้นเธอคนเดียว "ปล่อยยัยนั่น ถ้าอยากมีอวัยวะครบสามสิบสอง"
#เพลิงคลั่งเซียน

เพลิงกัลป์

สมัยเป็นเด็กเขาไม่ชอบการต่อยตี

ครั้นถูกพ่อที่เป็นมาเฟียให้เรียนต่อสู้มักอู้และหาข้ออ้างหนีตลอดเวลา

แต่ด้วยวันหนึ่งเขาต้องสูญเสียคนที่รักสุดหัวใจไปต่อหน้าต่อตาด้วยวัย 18 ปี

ความคิดที่จะไม่ยุ่งกับวงการมืดของครอบครัวเลยต้องเปลี่ยนความคิดใหม่

เริ่มฝึกการต่อสู้และเก่งกาจเพียงเวล...

“อ๊า… ยะ… อย่า… ”
เสียงห้ามปรามไม่เป็นผล เคลลี่ทนไม่ไหว รีบสอดมือข้างหนึ่งรัดเอวหญิงสาว รวบร่างหล่อนมาคว่ำคุกเข่าอยู่บนกระสอบปูนซีเมนต์สามลูกที่วางซ้อนกันอยู่ตรงหน้า ร่างสูงใหญ่รีบขยับมายืนอยู่ทางด้านหลัง นั่งลงยองๆ แล้วดันสะโพกของสาวหมวยให้โย้ไปข้างหน้า รูดกางเกงในของหล่อนลงมาที่ต้นขา กดใบหน้าเข้ามาระหว่างกลีบก้นอวบขาวพร้อมกับระแทกดุ้นลิ้นเข้าใส่กลีบสวาทของหล่อน ปลิ้นทะลักเป็นยวงออกมาระหว่างซอกขา...

พราวมุกหญิงสาวผู้ซื่อสัตย์ในรักแรกและรักเดียว ในทุกเทศกาลปีใหม่เธอไปนั่งรอเขาที่เดิมหวังว่าชายคนรักจะกลับมาหาตามที่เขาเคยสัญญากับเธอเอาไว้ แต่รอแล้วรอเล่า เวลาผ่านไปสิบกว่าปีก็ไม่มีแม้แต่เงาของเควิน

เขาเคยเป็นพี่ชายที่แสนดีในสายตาของเธอ จนวันที่พ่อแม่ของพวกเขามีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน สถานะพี่น้อง..ที่ไม่ได้เกิดจากความเต็มใจ อีกฝ่ายจึงได้ทำลายมันจนสิ้น

ซีรีส์ทั้งสามเรื่องนี้ มีความหวาน เผ็ด และเร่าร้อนอยู่ในที เรื่องแรกคืนข้ามปีของซานตี้เยนา เธอดูเรียบร้อย แต่ได้ซ่อนความเปรี้ยวเอาไว้ด้วย ส่วนเลขาหวานแสนร่าน ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะโชกโชนเรื่องใต้สะดือ แต่พอถึงเวลา คู่ชีวิตก็โผล่มาแบบที่เธอนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวเลยทีเดียว พันธะร้ายนายโฮสต์หล่อรวย
‘ซีรีย์คืนข้ามปี’ เป็นเรื่องราวของสาวๆ ในแก๊งเพื่อนรักที่หมอดูทายทักว่าจะเจอเนื้อคู่ตอนสิ้นปี ทั้งห้าสาวแสนสว...

เรื่อง...หวานใจนายเพลย์บอย
คำโปรย...ความไม่ชัดเจนของเขาในวันนั้น ทำให้เธอหลุดมือไป การทวงคืนของรักของหวงจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

แนะนำตัวละคร
ธันยธรณ์ (คุณธรณ์) อายุ 35 ปี
รองประธานบริษัทและเจ้าของผับหรู เขาหล่อ รวย ขี้เล่น รักจริง แต่เธอไม่เชื่อ
อลิสา (แอม) อายุ 25 ปี
ลูกสาวนักธุรกิจ เธอสวย นิสัยดี น่ารัก รักเขาได้แต่ก็รักตัวเองเป็น ไม่ยอมตกเป็นของเล่นของผู้ชายง่ายๆ

@@@@@@@@

ปล.นิยายเรื่องนี้เป็น...

เมื่อรักของเธอ มันก็แค่การเดิมพันระหว่างเขากับเพื่อนของเขาเพียงเท่านั้น

เขาเป็นคนอันตรายสำหรับหัวใจของเธอ เดิมที่ก็ไม่คิดหวังสูงยุ่งกับผู้ชายคนนี้แต่จู่ๆ หนุ่มฮอตอย่างรุ่นพี่วิศวะคนนี้ก็เข้ามาหาเธอ เขาทำดีกับเธอดูแลเอาใจใส่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอหวั่นไหวจนกระทั่งเธอยอมปล่อยตัวปล่อยใจเพราะคิดว่านั้นคือความรักจนมารู้ความจริงว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันก็แค่การเดิมพันเพียงเท่านั้น

ช่วยเหลือเขาจนขึ้นสู่อำนาจอย่างที่เขาปรารถนา แต่เมื่อถึงฝั่งฝัน ท่านโหวผู้นั้นก็รีบแต่งสตรีในดวงใจของเขาแทบจะในทันที เมื่อรักที่นางมอบให้ ถูกตอบแทนด้วยการหักหลัง นางจึงตัดสินใจจากลา เมื่อจากเป็นไม่ได้ ก็จากตายกันไปเสียเถิด

คเชนทร์ นายหัวหนุ่มรูปหล่อ รูปร่างของเขาสมชายชาตรี อายุสามสิบปี เขาไม่เคยคิดที่จะมีความรักอีกครั้งหลังจากที่แฟนสาวเสียชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อห้าปีที่แล้ว
นายหัวหนุ่มยังคงนำดอกไม้ไปวางไว้ที่หลุมฝังศพเธอทุกวันไม่มีวันไหนที่เขาลืมไข่มุกไปได้เลย ถ้าวันไหนเขาไม่อยู่ก็จะมีคนนำดอกไม้ไปให้เธอแทน ฉะนั้นเธอจึงไม่โดดเดี่ยว เมื่อเธอนั้นได้รับดอกไม้จากเขาในทุกๆ วัน

เล่ห์ร้ายใจปรารถนา เหมราช ...

เรื่อง ความลับของคุณวาดิม
เรื่องในอดีตที่มีรสชาติหวานที่ซ่อนไปด้วยความขมถูกเก็บเป็นความลับมานานแสนนาน นกน้อยในกรงทองโบยบินหนีออกไปโดยไม่มีคำร่ำลา หัวใจที่เต็มไปด้วยความคิดถึงและโหยหาไม่เคยได้รับการเยียวมานานหลายปี แต่ในวันนี้แม่นกน้อยอยู่ตรงหน้ามีเหรอจะลังเลที่จะคว้ามากอดไว้แนบแน่น

เจอกันอีกครั้งอย่าคิดว่าจะหนีไปไหนได้อีก

เขาไม่มีวันโดนทิ้งอีกแน่

"ไม่เจอกันนานเลยนะ"

"คุณวาดิม!!"

"ฉันเจอเธอแล...

"อยากได้ค่า" ฉันตะโกนบอกอาจารย์หนุ่มหล่อที่เพิ่งเดินผ่านหน้าฉันไปอย่างหน้าด้านๆ ไม่อายสายตาของใครต่อใครที่มองมา 
คนมันอยากได้ใครจะทำไม....

"พอใจหรือยัง"สินธรถาม พร้อมกับยื่นมือไปแกะผ้า ที่ผูกปากหญิงสาว แต่ภัทรทิราเบี่ยงหลบ แล้วกระชากผ้าออกเอง
"หลีกไปให้คนสับปลับ!"
"อะไรวะ"
"ไหนคุณบอกว่าจะปล่อยปอไปไง ทำแบบนี้ทำไม"
"ก็ปล่อยไปแล้วไง"สินธรตอบเสียงอ่อย
เพียะ! เพียะ!
ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ แก้มทั้งสองข้างชาดิก รับรู้รสเลือด ที่ซึมออกมาจากมุมปากอีกครั้ง
"ปล่อยเหรอ! รอจนเผ่ามา ถึงได้ปล่อย ก็ไม่ต่างกันหรอก"
"ไอ้เผ่ามันมาเร็วเองนี่ หมอกว่...