Best ปากร้าย Stories & Novels Collection

เธออยากจะเขียนฉากเลิฟซีนฟินๆแต่เธอยังไม่มีประสบการณ์ ต้องหาแฟนให้ได้ แต่ดันไปถูกใจกับประธานที่ภายนอก ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเชื่อถือ แต่จริงๆแล้วเป็นพวกบ้ากาม ปากหมา แทนที่จะมาเป็นผัว กลายมาเป็นคู่กัดซะงั้น

เธอเสมือนปีกเคียงข้างกาย ที่ไม่อาจเคียงข้างใจ

เมื่อคนที่เขารักก้าวเท้าเข้ามา คนที่เป็นได้แค่ตัวสำรองอย่างเธอก็คงต้องยอมถอยห่างออกไป...

รักของเขามีไว้ให้คนอื่น แต่รักของเธอมีไว้ให้เขา
"ท้องเหรอ...เธอเเน่ใจเเค่ไหนเชียวว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกฉัน"

ผู้หญิงหลายคนไม่ได้ต้องการผู้ชายที่เพอร์เฟ็กต์ ไม่ได้ต้องการผู้ชายที่แสนดีเหมือนหลุดออกมาจากนิยาย แค่ต้องการผู้ชายที่รักเธอ และซื่อสัตย์ต่อเธอเท่านั้น แต่ดูเหมือนสิ่งที่ได้มามันกลับตรงข้ามไปซะหมด

ตอนนี้แค่ความรักเธอเองก็ไม่มั่นใจแล้วว่าเขาจะยังมีให้กับเธอเหมือนเดิมหรือเปล่า แทนที่มันจะเพิ่มมากขึ้น แต่ดูเหมือนเวลาผ่านไปมันก็ยิ่งมีน้อยลง

ใช่ว่าเธอจะไม่เหนื่อย เธอเหนื่อยมากๆ กับพฤติกรรมของเขา แล้วถ...

"ม่อนไม่น่ารักคุณเลย"
"ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก"

“เธอรู้จันทร์หอมว่าหัวใจฉันมีใคร อย่าคาดหวังอะไรมาก"

พระเอกซึ่งเป็นหมอเจ้าของโรงพยาบาล และ เป็นมาเฟีย เขาถูกบังคับให้หมั้นกับกับนางเอก เธอเป็นนักเขียนนิยายอยู่ในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดขี้หน้ากันเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีปากเสียงเถียงกันตลอด พวกเขาสองคนมีเหตุจำเป็นต้องมาหมั้นกันนางเอกย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพระเอกทันทีหลังจากเสร็จงานหมั้น ( ไอ้หน้านิ่ง !! )

ความรักควรเป็นเรื่องของคนสองคน แต่เมื่อไหร่ที่มีสามคน มันจะกลายเป็นความวุ่นวายแหละยุ่งเหยิง ทิ้งความเจ็บปวดให้กับทุกคนอย่างหลีกหนีไม่ได้
เหมือนแฟนเก่าที่ทิ้งเขาไป บางครั้งคนก็มักจะลืมไปว่า...คนแรกอาจจะไม่ได้สำคัญเท่าคนสุดท้าย
เหมือนกับเขาที่ถูกทิ้งและมีรักใหม่ บางครั้งคนก็ฝังใจกับรักแรกเกินไป... จนไม่สามารถลบเขาออกจากใจ
และเธอที่แทรกเข้ามาเป็นคนใหม่ ยังคงเชื่อมั่นเสมอ...ว่าคนที่จะอยู่กับเราตลอดไปค...

“ข่วนได้แต่ห้ามกัด เพราะจะกระตุ้นให้ฉันคลั่งมากกว่าเดิม ไม่อยากเจ็บตัวก็…อย่ากระตุ้น”

"เจษบดินทร์" หรือ "หมอเจษ" หมอสูตินรีเวชโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง

เขาเป็นคนเงียบขรึม เย็นชาและปากร้าย ไม่ชอบแสดงความรู้สึก

หลายปีก่อน เขาถูกคนรักทอดทิ้ง จึงพึ่งจะรู้สึกตัว

"ว่าใครกันแน่ที่เขาอยากครอบครอง"

"ชลเนตร" หรือ "อาย" สาวน้อยนิเทศศาตร์ปี 3

เธอเคยเป็นเด็กที่ยิ้มง่าย จริงใจ และเป็นน้องสาวที่น่ารักของเขา...

เสี่ยวไฉทะลุมิติมาเป็น ‘หยุนเมี่ยง’ พร้อมรถม้าซึ่งเป็นร้านสะดวกซื้อในห้วงมิติเวลา ในนิยายเรื่อง ‘วาสนานี้ใครครอง’
แต่เอ๊ะ ช้าก่อน “เจ็บ... ข้าเจ็บ อื้อ จุก!” นี่มันไม่ใช่นิยายรักสุขนิยม แต่นิยายเป็นดร่ามาอีโรติก(แต่แอบขายขำมากๆ) มารดามันเถอะ ใครบังอาจเปลี่ยนบทกัน!!

ชีวิตที่พลิกผันจากนักศึกษาสาวที่เพิ่งจะเรียนจบก้าวเข้าสู่เมียอุ้มบุญให้กับพ่อเลี้ยงที่เป็นเจ้าของไร่ชาใหญ่ที่แม้ว่าตอนนี้อายุอานามของเขาจะปาเข้าไปสามสิบห้าปีแต่ทว่าเขายังไม่มีเมียและลูกเคียงข้างกาย นายหญิงใหญ่แม่ของชายหนุ่มที่อยากมีหลานจนตัวสั่นเลยตัดสินใจทำบางอย่างหาคนมาอุ้มลูกให้กับลูกชาย โดยไม่เอาน้ำเชื้อ ไม่ทำการฝากไข่ ไม่ทำเด็กหลอดแก้ว แต่ให้คนทั้งสองทำกันเองตามวิธีทำธรรมชาติ และคนที่จะมาอุ้ม...

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เจ้าจอมพลาดท่านอนกับชายแปลกหน้าที่ช่วยทำให้เขาตาสว่าง

“หึ นอนกับกูทั้งคืน ตื่นเช้ามากลับคิดถึงผัว ซะงั้น”

อิสรภาพที่คิดว่าสวยงามถูกบดขยี้จากคนที่ไว้ใจ แต่โลกใบนี้เล่นตลกกับเจ้าจอมไม่พอ
ยังเหวี่ยงคนไร้หัวใจอย่างกองพลเข้ามาในชีวิตเขาอีก

“มึงก็เหมือนคนอื่นๆ ที่ชอบ..แค่ร่างกายของกู”

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ
“…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม
“พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม
เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น
“ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกว...

เรื่องของแม่ทัพหนุ่มสุดโหดที่ออกรบแทนบิดา ..และรอวันแก้แค้น กับลูกสาวคหบดีที่บังเอิญไปรับรู้เรื่องราวของต้นเหตุที่ฆ่าบิดาของเขา มีหรือที่เขาจะยอมปล่อยนางหลุดมือไป เขาต้องทำทุกทางเพื่อให้ได้ครอบครองนาง

“…..เจ้า….เป็นผู้ใด..กัน”

“วางดาบในมือของท่านเสียเถอะ ข้าทำแผลไม่ถนัด ข้าเพียงผ่านมา”

“ท่านกินยานี่ก่อน ไม่ใช่ยาพิษ อีกเดี๋ยวข้าจะต้องไปแล้ว ข้าจะเอากองหญ้ามาบังท่านไว้ ท่านนอนพักสักครู่ ดีขึ้นแล้...

“สามปีแล้วเนอะ เร็วดี” เขารับมันไป แต่ไม่ได้ใส่ใจของในมือ ในตอนนี้เขาอยากจบเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่อยากเห็นแววตาแบบนี้ของผู้หญิงตรงหน้า เห็นแล้วเขารู้สึกหายใจไม่สะดวก
“ค่ะ สามปีแล้ว ปีหน้าพี่นิกห้ามลืมวันครบรอบของเรานะคะ ไม่งั้นเจี๋ยจะโกรธจริง ๆ ด้วย”
“...” ณภัทรฟังแล้วก็พลันขำออกมาเสียงดัง ไม่คิดว่าจะมีคนโง่เขลาเพราะรักได้ขนาดนี้
“เรายังเป็นแฟนกันไหมพี่นิก ทำไมพี่นิกทำกับเจี๋ยแบบนี้ ทำไมเรื่องของเรา...

เธอเคยเป็นคนที่เขารักและให้ความสำคัญมากที่สุด แต่ด้วยนิสัยเสียๆ ของเธอจึงทำให้เขาเปลี่ยนไป ไม่เพียงไม่รักกันอย่างเก่า แต่กลับใจร้ายใส่กันอย่างเลือดเย็น
แต่เธอที่ไม่อยากยอมรับความจริงนี้ ไม่อยากเสียเขาไป และอยากให้ตัวเองสำคัญต่อเขาเหมือนเดิม จึงไม่เคยปล่อยเขาไปง่ายๆ จนเกิดเหตุให้เรากลายเป็นคู่หมั้นกัน
แต่ถึงอย่างนั้นทุกอย่างไม่ได้เป็นไปในทางที่ดี และมันกลับแย่กว่าเก่าจนทำให้เธอทนไม่ไหว

เขาตราหน้าว่าเธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เป็นสาเหตุที่ทำให้คนรักของเขาต้องจากไป...

“สุดท้ายน้ำตามันก็คือสิ่งสุดท้ายที่เธอจะทำมันสินะ”

“......มันก็สาแก่ใจคุณไม่ใช่หรือคะ ที่ได้เห็นน้ำตาของฉัน ที่มันเกิดจากคุณ”

เพราะพระพรหมเล่นตลก ให้พิมพ์นารานักเขียนสาวสายอีโรติกต้องสลับตัวมาแต่งงานแทนน้องสาวเพื่อล้างหนี้ หญิงสาวจึงจำต้องเข้าพิธีแต่งงานกับนิษฐกรณ์เจ้าของบริษัทไอทีที่เธอไม่เคยเห็นหน้า แน่นอนว่าเขาไม่ได้ชอบเธอนัก จึงสร้างเกราะแห่งความเย็นชามาขวางกั้น

นิษฐกรณ์—มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไร้หัวใจ ตกลงแต่งงานเพียงเพราะต้องการทำให้ย่าพอใจ
แต่เมื่อรู้ว่า “เจ้าสาวจำเป็น” ของเขาคือผู้หญิงที่เขียนนิยายเร่าร้อนเป็นอาชีพ
เข...

“ออกไปให้พ้น!”
มือหนาคว้าร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่ ให้ลุกขึ้นมาพูดกับเขา แม้จะออกแรงขัดขืน แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ศาสวรรษเห็นรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับมันเป็นภาพประติมากรรมฝาผนัง
“เธอไล่ผัวตัวเองเหรอมลุลี”
“หยุดหยาบคายสักที คนเลวๆ อย่างคุณไม่เหมาะสมจะเป็นผัวใครทั้งนั้น!”
“เสียใจด้วย เพราะฉันเป็นผัวเธอแล้ว... คนแรกเสียด้วย”
“แต่ไม่ใช่คนสุดท้าย!”

เขา...ตราหน้าเธอเป็นนางมารร้ายเลือดเย็น
แต่หัวใจแกร่งกลับต้องสั่นคลอน
เมื่อคนที่เขาแสนรังเกียจ กลับกลายเป็น
ผู้หญิงเพียงคนเดียว ที่เขาอยากใช้ชีวิตร่วมกัน
ตราบจนลมหายใจสุดท้าย

ตอนที่ฉันรักพี่กลับร้าย พอตอนนี้ไม่ได้รักแล้ว จะมาหวังเอาอะไรอีก ‘ความเกลียดชังเหรอ?’

“คนเราร้องไห้มันต้องมีเหตุผลสิ หรือเธอปวดท้อง”
เขาเอื้อมมือหมายจะเช็ดน้ำตาให้เธออย่างลืมตัว ใบหน้าเศร้ารีบเบือนใบหน้าไปอีกที เธอก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าร้องไห้ทำไมกับอีแค่เห็นคนเป็นแฟนจูบกันแค่นี้ทำไมต้องเสียใจ ทำไมต้องร้องไห้หนักเหมือนญาติเสีย
“ขอตัวก่อนนะคะ” เขาคว้าข้อมือเรียวเอาไว้ ชลฉัตรหันมามองทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา
“อย่าทำอย่างนี้ หากคุณไม่คิดอะไร... เพราะม่อนเจ็บ” เธอค่อยๆแกะมือเขาออก
“เธอร้องไห...

เพราะเป็นคำสั่งของพ่อ เขาจึงต้องแต่งงานกับคู่หมั้นที่ครอบครัวหมั้นหมายไว้ให้ตั้งแต่เด็กๆ ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เต็มใจเลย เพราะแบบนั้นเขาจึงร้ายกับเธอสารพัด เพราะไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอตั้งแต่แรก แต่ที่ทำก็เพราะคำสั่งจากผู้เป็นพ่อ

เมื่อดวงใจของเขาถูกทำลาย กฎหมายทำอะไรฆาตกรไม่ได้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเคารพกฏหมายอีกต่อไป ชีวิตแลกด้วยชีวิตมันคงง่ายไปสำหรับซาตานไร้หัวใจอย่างเขาเธอต้องได้รับบทเรียนที่เจ็บปวดกว่านั้น

"คุณซื้อรินมา เพื่ออะไรคะ"
"เพื่อทรมานให้ตายช้าๆ ยังไงล่ะ"
"วิธีไหนคะ"
คนถามน้ำเสียงสั่น หยาดน้ำตาพร้อมจะไหลตลอดเวลา เขาเลิกคิ้วขึ้นสูงมองคนตรงหน้า ก่อนจะคลี่ยิ้มและเปลี่ยนเป็นขบขันเสียเต็มประดา
"ทำไมคำถามและแววตาของเธอ มันทำให้ฉันคิดว่าเธอกำลังชวนขึ้นเตียง"
"มะ... ไม่ใช่ค่ะ"
"จะบอกอะไรให้นะ ฉันกระเดือกเธอไม่ลงจริงๆ ดูละครมากไปหรือเปล่า เวลาผู้ชายเขาลงโทษหรือแก้แค้นผู้หญิงที่ปากบอกว่าเกลียดด้วยการ...

“นัฐท้องกับคุณการค่ะ”
ชนะชลหันขวับ พร้อมกับเดินเข้ามาตบเข้าที่ใบหน้างาม จนแผนการที่ตั้งตัวทันเข้าไปรับร่างบางไว้ด้วยความตกใจ แพรนัฐใบหน้าชาไปทั้งซีกซ้าย มือน้อยๆ ยกขึ้นลูบใบหน้าของตัวเอง ครั้งหนึ่งมือใหญ่นั้นเคยลูบไล้ด้วยความรักและความใคร่ มาบัดนี้เขาลงโทษเธอด้วยความเกลียดชังแล้วสินะ
“พูดออกมาได้แล้วเหรอ ที่แท้ก็ไม่ผิด เลวด้วยกันทั้งคู่!”
แพรนัฐร้องไห้ปานจะขาดใจ เธอมองแผ่นหลังที่ครั้งหนึ่งเคยอบอุ่...

“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว อ้อ... เดี๋ยวสิ!”

เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ

วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหย...

“มารยา! ทุเรศ! เธอหาผู้ชายอื่นไม่ได้แล้วเหรอนางมาร!”
“หยุดเดี๋ยวนี้นะตาคินทร์!”
เสียงตวาดของคนเป็นพ่อ ทำให้เขาหยุดแต่ก็ยังไม่หยุดที่จะจ้องมอง พราวพิสุทธิ์กลัวจนตัวสั่น ไม่เคยเห็นว่าภูคินทร์จะโกรธตนอย่างนี้มาก่อน
“แกควรจะให้เกียรติผู้หญิง เพราะเขาเป็นเพศแม่!”
“แต่ผู้หญิงหน้าด้านอย่างนี้ ผมไม่มีวันให้เกียรติเธอ มีแต่รังเกียจให้เท่านั้น!”
“ถึงยังไงแกก็ต้องแต่งงานกับหนูโบว์ เพราะแกไปสัญญากับเธอเอง”
“ไ...

ซ่งจื่อเหยียนถูกน้องสาววางแผนร้าย ในงานวันเกิดองค์หญิงหกกลับพบว่านอนกอดก่ายอยู่กับเว่ยเซียวหยาง แต่เขารังเกียจสตรี แต่งกับนางหรือฝันเฟื่องหรือไง นางจึงถูกไล่ไปอยู่จวนร้างไกลเมืองหลวงถึงห้าสิบลี้
"ท่านอ๋อง...อย่ารุ่มร่ามเรามาตกลงกันก่อน ปล่อยหม่อมฉันอื้อ ทรงทำอะไรปล่อยน่ะ เว่ยเซียวหยางตาเฒ่าฟังกันบ้างสิโว้ย"
จางจื่อเหยียนยอมให้เขากอดจูบเคล้าคลึงจนพอใจนางโอบรอบคอเขาแล้วจูบตอบ เว่ยเซียวหยางพอใจ...

เมื่อความรักเปลี่ยนเป็นความเกลียด ทำให้คนดีๆกลายเป็นคนโฉด
และเธอนี่แหละที่จะกำหราบคู่หมั้นสายโหดให้เขาอยู่ในโหมดคนของใจอีกครั้ง

ปรัชญ์ อาจารย์หนุ่ม ผู้ถูกความแค้นเข้าครอบงำ จนทำลายหญิงสาวที่เขาเกลียดชัง
บอกตัวเองว่าเขา จะไม่มีวันใจอ่อนให้ผู้หญิงเย่อหยิ่งจองหองคนนี้
ลินิน เธอรักเขาแต่กลัวเขาจะรู้ จึงต้องเก็บความรักซ่อนไว้
ยอมอดทนให้เขารังแก เพียงแค่ให้เขาได้มองเห็นเธอในสายตาบ้าง
ความเกลียดทำให้เขา... ทำร้ายเธอ
ความรักทำให้เธอ ... ยอมอดทน
แม้จะต้องถูกเปลวเพลิงแห่งความแค้นของเขาแผดเผา
จนทำให้ร่างกายของเธอมี ราคี...
ใครเคยอ่า...

“เธอ... ยั่วฉันเองนะ”
“ฉันไม่ได้ยั่ว คุณข่มเหงฉัน”
อิงดาวหันขวับมาโต้คืน น้ำตาอาบแก้มด้วยความช้ำใจ
“จะให้ฉันรับผิดชอบเธอรึไง”
“แล้วคุณกล้ารับผิดชอบฉันไหมล่ะ”
อิงดาวกำผ้าห่มไว้แน่น มองหน้าคนที่ช่วงชิงพรหมจรรย์ของเธอไป อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
“อยากได้เท่าไหร่”
“คุณหมายความว่ายังไง”
อิงดาวถามเสียงเครือ เจ็บแปลบกับความใจร้ายของจิณณ์ เขาทำลายเธอแล้วตั้งราคาให้พรหมจรรย์ของเธอ
“ค่าตัวของเธอ...

จะมาถามหาความรับผิดชอบอะไร เธอนอนครางทั้งคืน คนนอนคราง เขาไม่เรียกว่าโดนข่มขืนหรอก เธออย่าหวังว่าจะมาเรียกร้องความรับผิดชอบอะไรจากฉันนะ หน้าตาอย่างเธอ ตำแหน่งนางบำเรอก็ไม่มีสิทธิ์ได้เป็น

เดี๋ยวนะคะ! ขอถามหน่อย อีตาชัตเตอร์อะไรนี่เป็นสเปิร์มตัวที่ดีที่สุดแล้วใช่ไหม? โอ้โหพ่อคุณเกิดมายังไงถึงได้มีคุณภาพของจิตและสมองต่ำเตี้ยเรี่ยดินต่ำจนสัมผัสได้ว่าเป็นแค่ไรฝุ่นที่อยู่ใต้ธุรีดินของเชื้อโรค เชื้อรา อะมีบา และแลคโตบาซิลลัส!

ใครๆ ก็ว่าผมเป็นคนหน้าโหด ตีรันฟันเเทง ล่อคนอื่นไปทั่ว
ใครๆ ก็ว่าผมไม่มีหัวใจ ผมมันเป็นไอ้หน้าโฉดที่ทั้งชีวิตรู้จักเเต่เรื่องต่อยตี เรื่องทำร้ายชาวบ้าน
ผมเป็นเด็กมีปัญหา พ่อเกลียด เเม่ไม่เอา ตั้งชื่อผมว่า 'นายเพชฌฆาต' เเล้วก็เลี้ยงมาเเบบตามมีตามเกิด
ผมไม่เคยมีเเฟนเพราะผู้หญิงไม่เคยเข้าใกล้ ผมไม่เคยใจเต้นกับใครเพราะพอชอบใครเขาก็กลัวผม
จนกระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆ มาจากเหนือ ท่าทางไม่มีเพื่อนคนนึงเข้ามา...

เค้าที่ไม่เคยยอมรับหัวใจตัวเอง
เธอที่เจียมตัวเจียมตน...
เค้ามันมันแผ่นฟ้า ส่วนเธอมันก็แค่ผืนดิน
บทสรุปเรื่องราว...ของบุบผามีใจ สายน้ำไร้รัก จะเป็นอย่างไร...เชิญติดตาม

รักหลอกใช้ โดย แสงเทียน

“เด็กในท้องนั่นลูกคุณใช่ไหม?”
“ใช่...เด็กในท้องคือลูกของผม”
“เพียะ! คุณมันเลว! เราเลิกกัน!”
“เพชร...งานแต่งงานจะไม่มีวันยกเลิก”
“ฉันไม่แต่ง!! ให้ตายก็ไม่แต่ง!!”
“พี่ชายคุณรับเงินไปแล้ว 50 ล้าน”
“ไปคุยกับพี่ชายคุณก่อน...ผมจะรอคำตอบ”

เวลาเที่ยงคืน พิณตะวันอาบน้ำอีกครั้งแล้วก็เข้านอน อีกคนยังไม่มาถึง คงจะไปเที่ยวต่อกระมัง หญิงสาวนอนพลิกตัวไปมา จนกระทั่งประมาณตีหนึ่งจึงได้ยินเสียงประตูเปิดและปิด พิณตะวันจึงแกล้งนอนหลับ ปล่อยให้เขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก้าวขึ้นมานอนบนเตียง

ได้กลิ่นเหล้าฝรั่งจากร่างสูง... นายหัวคงไปเที่ยวผับมาแน่ ก็คงจะสนุกล่ะที่ได้รู้จักกับสาวสวย คุณมิรันตีอะไรนั่นก็สวยงามและสูงส่งคู่ควรกับเขาดีเหลือเกิน... พ...

BadbLove

เพราะว่าความรักมันทำให้รู้สึกเหมือนเป็นบ้า!
หลงใหล...คลั่งไคล้...ครอบครอง
.
.

“แก้มนี้ก็ของพี่!” เขาบอกถึงสิทธิ์ทันทีเพราะเขาจองเธอไว้
“เอ๊ะ! นี่มันครั้งที่สองแล้วนะ!!” เธอพยายามจะถอยตัวออกห่างแต่เขายังดึงเธอมาติดอีก
“แน่ใจเหรอว่าครั้งที่สอง?” เมื่อคืนเขาพึ่งจะเข้าไปหอมแก้มเธอเองหลายครั้งซะด้วยแต่ว่าหลับเหมือนตายขนาดนั้นไม่ทีทางรู้หรอกมั้ง
“แน่ใจค่ะ นี่พี่ต้องการอะไรกันแน่?”
“ต้องการเวย...

รักร้ายคู่หมั้นอันตราย

เธอทิ้งเขาไป 2 ปีหลังจากหมั้นตามความต้องการของผู้ใหญ่และผลประโยชน์ธุรกิจ

เขารักเธอที่สุดแต่หยุดเจ้าชู้ไม่ได้ ถึงจะยกให้เธอเป็นที่หนึ่ง แต่ก็มีที่สอง ที่สาม...ตามมาเสมอ

---- | ----

“ทำไมละลูกปลาเสี่ยไม่ดีพอรึไง”

“ดีค่ะ แต่ลูกปลาเกลียดคนเจ้าชู้”

‎- เสี่ยอิฐ ลูกปลา -

เมื่อประตูบานสุดท้ายถูกเปิดออก ร่างชายฉกรรจ์นับสิบอยู่ในบ้าน แต่ละคนดูเหมือนโจร กักขฬะ ป่าเถื่อน ร่างของนรินทร์วิภาสั่นจนเมฆินทร์รู้สึกได้ แต่เวลานี้ไม่มีคำว่าเมตตาสำหรับเขา

“ไม่นะคุณจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้...ได้โปรดอย่าทำฉันแบบนี้” นรินทร์วิภาอ้อนวอนทั้งน้ำตา
“กูมีของขวัญมาให้พวกมึง ก่อนที่พวกมึงจะตายรับรองพวกมึงต้องพอใจแน่นอน”

ชายฉกรรจ์ส่งเสียงฮือฮากับของขวัญที่เมฆินทร์มอบให้ บ้างเป่าปาก บ้า...

“คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์พูดถึงคนรักของฉัน จำไว้!”
“คนอย่างฉันมันทำไมคะ”
“ก็เธอมันไร้ค่าเกินกว่าจะพูดถึงเบลไงล่ะ!”
“เพราะฉันไม่ใช่เธอใช่ไหมคะ คุณถึงมองว่าฉันไร้ค่า”
“ใช่! และเธอก็ไม่มีวันมีค่าได้เท่าเบลแน่นอน”
“แล้วถ้าเกิดว่าฉันรักคุณล่ะคะ มันพอจะมีค่ากับคุณบ้างไหม”
“ความรักของเธอไม่มีทางมีค่ากับฉัน”

ปกติคนอื่นข้ามเวลาคงได้รับมิติ พลังวิเศษ ความเทพทรูต่าง ๆ แล้วนางเล่า ไม่เห็นเป็นเหมือนในนิยายที่เคยอ่านบ้าง เท่านั้นยังไม่พอ! นางยังเข้ามาอยู่ในร่างสาวงามอันดับหนึ่ง มีสถานะเป็นถึงภรรยาของท่านแม่ทัพ ที่สามีหาได้รักใคร่ชมชอบไม่ ออกจะเกลียดแสนเกลียดเสียด้วยซ้ำไป หนำซ้ำสามีหน้าตายผู้นั้นดันมีคนที่ตนพึงใจอยู่แล้ว เช่นนี้นางจะเอาตัวรอดต่อไปในโลกที่ไม่รู้จักได้อย่างไร นอกจากจะต้องปรับตัวอย่างมากแล้ว นา...

‘เค’เพื่อนพี่ชายของฉันที่ฉัน ‘หวันยิหวา’แอบรักเขามาตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมา ฉันยอมให้เขาได้ทุกอย่างแค่ให้เขามีความสุขแม้กระทั่งเสียสละเขาให้คนอื่น…ฉันก็ยอม….

โคแก่ปากร้าย ปะทะ หญ้าอ่อนหัดอ่อย รักที่คิดว่าจะกร่อยจึงแซบสะเด็ดเผ็ดมันซาบซ่านสุดซึ้งทุกอณูทรวง


เด็กน้อยในอุปการะน่ารักน่าใคร่ขึ้นทุกวัน เธอยังแสดงออกว่าคิดเกินเลยกับเขา โรมรันไม่อยากขึ้นชื่อว่าเลี้ยงต้อย เป็นสมภารกินไก่วัด ก่อนตบะแตก จึงตัดใจส่งเธอออกไปอยู่ไกลตัว


ด้วยแอบปลื้ม แอบรักผู้มีอุปการะคุณอย่างเขา เธอถึงยอมเสนอตัวให้ หากเขากลับฉีกหน้า ซ้ำเสือกไสส่งเธอออกไปจากไร...

ผมตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ
และก็เป็นผู้ชายแท้ทั่งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน
ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน
แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว

----------------------------------------------------...

เมื่อต้องมาอยู่กับพี่ชายที่ไม่ใช่พี่ชาย
แต่พี่มันเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเมียเลยจับปล้ำ
คิดว่าเวอร์จิ้นน้อยๆ ของผมจะเหลือมั้ย!

“ที่ไหนมีฉัน ที่นั่นจะต้องไม่มีเธอ ถ้าฉันอยู่ที่ไหนก็ตาม จำไว้ว่าที่นั่นคือสถานที่ ‘ต้องห้าม’ สำหรับกรวดทรายไร้ค่าอย่าง...เธอ... และถ้าเธออยู่ที่ไหนก็ตาม ฉันจะไม่ขอเหยียบย่างเข้าไปที่นั่นเป็นอันขาดเช่นกัน... ”

นั่นคือประกาศิตแสนเลือดเย็นจากปากของผู้ชายที่เธอแอบหลงรักและเฝ้าคิดถึงมาตลอด 10 ปี!!

ประกาศิตที่ทำให้ชีวิตของคนทั้งสองกลายเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบได้ แม้ว่าจะอยู่ในอาณาบริเวณบ้านเดีย...

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....