
Hartslied
DizzyIzzyN · Voltooid · 364.6k Woorden
Inleiding
Ik zag er sterk uit, en mijn wolf was absoluut prachtig.
Ik keek naar waar mijn zus zat en zij en de rest van haar groep hadden jaloerse woede op hun gezichten. Vervolgens keek ik naar waar mijn ouders zaten en ze staarden boos naar mijn foto, als blikken alleen al dingen in brand konden steken.
Ik grijnsde naar hen en draaide me toen om naar mijn tegenstander, alles om me heen vervaagde behalve wat hier op dit platform was. Ik trok mijn rok en vest uit. Staand in alleen mijn tanktop en capri's, nam ik een vechthouding aan en wachtte op het signaal om te beginnen -- Om te vechten, om te bewijzen, en mezelf niet langer te verbergen.
Dit zou leuk worden, dacht ik, met een grijns op mijn gezicht.
Dit boek "Heartsong" bevat twee boeken "Werewolf’s Heartsong" en "Witch’s Heartsong"
Alleen voor volwassen publiek: Bevat volwassen taalgebruik, seks, misbruik en geweld
Hoofdstuk 1
Het eerste wat ik hoor als ik wakker word, is het schelle geluid van mijn wekker. Ik haat die wekker. Ik zou echt een radio wekker moeten nemen, alles is beter dan een wekker die me doet denken aan de frituurpannen op mijn werk.
Godin, ik haat het om in de fastfood te werken, maar fastfood is het enige wat ik kan krijgen binnen een half uur lopen van huis. Meestal kan ik de reistijd terugbrengen tot vijftien minuten als ik op mijn fiets rijd. Ik heb geen auto, zoals mijn oudere zus. Zij heeft al twee auto's total loss gereden en zit nu op haar derde. Mijn ouders verwennen haar. Ik haat het dat ze ons zo verschillend behandelen.
Helaas voor mij, ben ik echt zowel het kind van mijn moeder als van mijn vader. Ik heb het zelfs laten testen. Ik had het gedaan omdat ik helemaal niet op hen leek. Ik ben geboren met violette, bijna indigo gekleurde ogen. Ik had zwart haar dat zo donker was, dat het een blauwe gloed had wanneer het licht erop viel. En dan was er nog mijn huid, een koper-olijfkleurige teint.
Ik ben Alora. De wolven van mijn clan worden al generaties lang bleek geboren met blond haar en blauwe ogen. Beide clans van mijn ouders hebben opzettelijk alle donkere kenmerken eruit gefokt.
Maar er moest iemand zijn geweest, van de ene of de andere kant, die de genetica voor mijn kleuring had doorgegeven. De DNA-test die ik had gedaan, toonde aan dat ik verwant ben aan een van de zeven oorspronkelijke weerwolf bloedlijnen van onze roedel.
Ik lijk op mijn voorouder, Luna Heartsong, qua kleuring en alles. De Maangodin zou haar bloedlijn gezegend hebben met kracht en geweldige stemmen. Het lied van een Heartsong komt uit het hart, zoals de achternaam al doet vermoeden, en tijdens het zingen kunnen ze de emoties van degenen die het horen beïnvloeden.
De voorbestemde partner van een Heartsong kon een diepere zielverbinding vormen wanneer de partners samen met kracht zongen. Volgens de oude legendes werd er een zeer krachtige en magische band gecreëerd die de partners door reïncarnatie heen zou binden.
In het begin had ik alleen met de Alpha over mijn DNA-test gesproken. Hij vond het een goed idee, dus hij was degene die het autoriseerde. Na de resultaten liet hij me het schilderij zien dat hij had van Alpha Luna Heartsong. Zo ontdekte ik dat ik bijna precies op haar lijk.
Ik vroeg mijn Alpha om de resultaten stil te houden voor mijn ouders. De reden dat ik hem destijds vroeg dit te doen, was omdat ik bang was voor wat mijn familie met me zou doen als ze wisten dat ik deze kennis had. Ik wist dat ze niet wilden dat het openbaar werd omdat na de eerste Alpha, de kleuring van Luna Heartsong verkeerd was. Dat was domheid ten top als je het mij vroeg. Ik heb de test echter in mijn voordeel gebruikt, als een hulpmiddel dat nodig was voor ontsnapping.
Elke verbintenis buiten de Frost en Northmountain bloedlijnen was al generaties lang "Strikt verboden". Je vervuilt de huid- en haarkleur niet. Je moest het eruit fokken, anders werd je in feite uit deze clans gegooid, als een roedel-loze wolf. Of je moest hopen dat je gekozen partner een eigen clan had die je vrijwillig zou claimen.
Vroeger was ik bang voor de dag dat ze me zouden verstoten. Maar naarmate ik ouder werd, werd ik minder bang om te vertrekken, ik verlangde ernaar na mijn afstuderen. Ik was pas op zesjarige leeftijd naar school gegaan. Daarna was ik in mijn eerste schooljaar blijven zitten, op verzoek van mijn ouders.
Ze wilden niet dat ik in een klas zou zitten die zo dicht bij die van mijn zus lag; ze wilden niet dat onze relatie te veel opviel. Niet dat het hielp, want zij was zelf twee jaar blijven zitten. Het is de reden waarom ik nog steeds op school moet lijden. Sarah en, vreemd genoeg, haar drie beste vrienden zaten nog steeds bij mij op school.
Dus, terwijl ik achttien ben en nog op de middelbare school zit, had ik al kunnen testen, afstuderen, naar de universiteit gaan en fulltime lessen volgen zonder middelbare schoolklassen te hoeven volgen. De school drong erop aan om mijn opleiding te versnellen, maar mijn ouders stonden niet toe dat ik zo ver vooruit ging. Mijn ouders vertelden de directeur bij de eerste benadering dat het was omdat ze bang waren dat ik niet zou weten hoe ik op zo'n jonge leeftijd op de universiteit moest functioneren, ze wilden niet dat ik misbruikt zou worden, of dat er te veel van me verwacht zou worden.
In werkelijkheid wilden ze niet dat ik mijn oudere zus zou overtreffen, of een manier zou hebben om aan hen te ontsnappen. Dit leidde ertoe dat de directeur, de inspecteur en bijna al mijn leraren beseften dat mijn ouders me tegenhielden, en dat ze om hen heen moesten werken om me de opleiding te geven die ik niet alleen wilde, maar verdiende.
Dit betekende allemaal dat, hoewel ik al in de negende klas van de middelbare school had kunnen afstuderen, mijn ouders dat hebben voorkomen. Ik volgde nog steeds college lessen, maar die werden gewoon als middelbare scholier gevolgd. Ze vonden plaats aan de lokale universiteit van de roedel. Ik werd daarheen gebracht na mijn middelbare schoollessen, zodat het leek alsof ik nog steeds naar de middelbare school moest gaan. De universiteit was blij om zo'n slimme jonge student te hebben die op weg was om tegelijkertijd af te studeren van de middelbare school en een doctoraat te behalen.
Ik zal in feite een dubbele afgestudeerde zijn, maar dat vind ik niet erg. Ik was dankbaar dat ik mijn opleiding kon krijgen. Mijn ouders wisten niets van de inspanningen die de school en de Alpha hadden gedaan om mij te helpen mijn diploma's te behalen. Ze dachten dat mijn vervoer naar de campus van de hogeschool was voor bijles, en dat mijn tijd in het lab vereist was door de middelbare school om te slagen. Mijn zus gaf niet genoeg om iets van dit alles op te merken. Ze was onwetend, wat een goede zaak was.
De doctoraatsprogramma's die ik volgde zouden elk acht jaar moeten duren. Ik heb alle drie de programma's in slechts vier jaar kunnen voltooien terwijl ik op de middelbare school zat en werkte. Ik deed mijn stage drie dagen per week in een lab dat ik niet meer nodig heb voor studiepunten. Ik heb alle vereiste uren voor mijn licentie en diploma's, maar het lab was mijn toevluchtsoord. De baan bij de fastfoodketen was slechts twintig uur per week, net genoeg tijd om een klein budget te hebben voor winkelen en om mijn mobiele telefoon te betalen. Als ik meer geld zou verdienen dan dat, zou ik de aandacht van mijn ouders en Sarah trekken, en dat was het allerlaatste wat ik nu wilde.
Ik ben vijf voet negen, ik heb een triple-D boezem, een lange, slanke, getrainde taille, brede, gevormde heupen en een grote, maar stevige ronde kont. Mijn benen zijn lang en gespierd, en mijn armen zijn ook gespierd en krachtig. Mijn huid, die nog steeds de olijfkleur heeft waarmee ik geboren ben, is glad, zonder vlekken. Hoeveel klappen ik ook van mijn familie kreeg, mijn huid weigerde littekens te vertonen, die verstopten zich in plaats daarvan in mijn hart en ziel.
Mijn haar hangt in zachte golven tot aan mijn heupen. Ik zou het vlechten om het uit mijn gezicht te houden, meestal bind ik de vlecht in een knot om te voorkomen dat het in labapparatuur of de frituurpannen bij de fastfoodketen waar ik werk terechtkomt. Anders laat ik het meestal los om mijn gezicht te verbergen. Mijn ogen zijn groot en amandelvormig, ze zijn omhoog gekanteld aan de buitenhoeken. Mijn violette, zilveromrande ogen worden omlijst door lange, dikke, zwarte wimpers. Ik heb een iets kleine neus, waarvan de punt een beetje omhoog staat. Mijn lippen zijn vol en lichtjes pruilend, en van nature rood getint.
Ik was sterk en gespierd omdat elke weerwolf van de roedel moest trainen. De Alpha liet me trainen met de Elite Master Trainers van de roedel om te verbergen voor mijn familie hoe veel beter ik was in trainen dan mijn zus, uit angst voor wat ze me zouden aandoen. Ik heb tot dit jaar in een ander gebouw getraind dan mijn zus en alle andere wolven in mijn klas.
Haar groep trainde nog steeds in een ander gebouw, bestemd voor de senioren. Dit was omdat ze reservestrijders waren, degenen die bij de roedel zouden blijven en zich in de schuilplaatsen zouden verbergen. Ze moesten degenen binnenin beschermen omdat ze niet genoeg kracht hadden om een eerste, tweede, of zelfs derde verdedigingslinie te zijn. Ik was nu bij de senior van het Alpha-klasniveau, en we trainden in ons eigen gebouw. Mijn vader was een voormalige Beta-kandidaat, en mijn moeder was de dochter van een Alpha en Beta. Ze waren beiden onder de illusie dat hun oudste in beta-niveau training zat. Oh, de leugens die Sarah hen vertelde.
Ik bewaarde al mijn bijzonderheid voor na mijn afstuderen. De vrienden van mijn zus en de meeste van onze middelbare schoolklasgenoten dachten dat ik gewoon een nerdy weerwolf was en een fastfoodwerker op rolschaatsen die hen eten bracht. De anderen geloofden de geruchten die mijn zus en haar vrienden verspreidden. Alleen de volwassenen die me hebben geholpen, hebben me laten weten hoe bijzonder ik ben. Nou, ze zeggen dat ik bijzonder ben, maar hoe kan ik dat zijn als mijn eigen bloed mij haat omdat ik niet bleek ben? Ik heb geen bijna wit blond haar, mijn ogen zijn geen tint blauw. Ik heb zelfs niet het kleine, slanke, en gestroomlijnde figuur dat de rest van de vrouwen in mijn clan hebben.
Naast hen voelde ik me dik, te groot en te donker, hoewel ik objectief weet dat ik niet dik ben en dat donker zijn geen slechte zaak is. Ik trainde te hard om ook maar één ons vet te hebben. Mijn training was nog een hulpmiddel dat ik zou gebruiken om te ontsnappen aan mijn familie. Het was een goede zaak dat weerwolven slechts ongeveer vier uur slaap per nacht nodig hebben. Anders had ik nooit al mijn opleiding en werk kunnen doen. Bovendien was slapen alleen voor degenen die zich veilig voelden in hun huis...
En ik heb me hier nooit veilig gevoeld.
Laatste Hoofdstukken
#217 Hoofdstuk 32: *”... blootgesteld aan de elementen. „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#216 Hoofdstuk 31: *"De boeken hebben macht op hun pagina's... „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#215 Hoofdstuk 30: *"Hoe lang, mam?!” *
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#214 Hoofdstuk 29: *"Wat is er aan de hand?” *
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#213 Hoofdstuk 28: *”... meer over deze dromen dan hij aanvankelijk dacht. „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#212 Hoofdstuk 27: *”... we schakelen elke dag en rennen. „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#211 Hoofdstuk 26: *Jack, Sarah en Lucius*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#210 Hoofdstuk 25: *”... iets groots... „*
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#209 Hoofdstuk 24: Command Seal
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025#208 Hoofdstuk 23: „Ik heb je gezegd niet te bewegen!”
Laatst Bijgewerkt: 12/12/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Gevallen voor Papa's Vriend
"Rijd me, Engel." beveelt hij hijgend, terwijl hij mijn heupen begeleidt.
"Steek het in me, alsjeblieft..." smeek ik, terwijl ik in zijn schouder bijt en probeer de intense, overweldigende sensatie te beheersen die mijn lichaam overneemt, sterker dan welk orgasme ik ooit alleen heb gevoeld. Hij wrijft alleen maar zijn pik tegen me aan, en de sensatie is beter dan alles wat ik zelf heb kunnen bereiken.
"Hou je mond." zegt hij schor, terwijl hij zijn vingers nog harder in mijn heupen drukt en de manier waarop ik op zijn schoot rijd snel begeleidt, mijn natte ingang glijdend en mijn clitoris tegen zijn erectie wrijvend.
"Hah, Julian..." Zijn naam ontsnapt met een luide kreun, en hij tilt mijn heupen met uiterste gemak op en trekt me weer naar beneden, waardoor een hol geluid ontstaat dat me op mijn lippen doet bijten. Ik kon voelen hoe de punt van zijn pik gevaarlijk mijn ingang ontmoette...
Angelee besluit zichzelf te bevrijden en te doen wat ze wil, inclusief het verliezen van haar maagdelijkheid nadat ze haar vriend van vier jaar betrapt heeft terwijl hij met haar beste vriendin in zijn appartement sliep. Maar wie zou de beste keuze kunnen zijn, als niet de beste vriend van haar vader, een succesvolle man en een verstokte vrijgezel?
Julian is gewend aan avontuurtjes en one-night stands. Meer dan dat, hij heeft zich nooit aan iemand gebonden of zijn hart laten veroveren. En dat zou hem de beste kandidaat maken... als hij bereid zou zijn om Angelee's verzoek te accepteren. Echter, ze is vastbesloten om hem te overtuigen, zelfs als dat betekent dat ze hem moet verleiden en volledig in de war moet brengen. ... "Angelee?" Hij kijkt me verward aan, misschien is mijn uitdrukking verward. Maar ik open gewoon mijn lippen en zeg langzaam, "Julian, ik wil dat je me neukt."
Beoordeling: 18+
Getrouwd met een Lelijke Echtgenoot? Nee!
Maar na de bruiloft ontdekte ik dat deze man helemaal niet lelijk was; integendeel, hij was zowel knap als charmant, en hij was ook nog eens miljardair!
Lita's Liefde voor de Alpha
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.
"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."
"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"
"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."
Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
De Verboden Prinses en Haar Mafia Mannen
"Woorden, Principessa (Prinses)," komt er nog een zachte maar stevige klap op mijn kont.
"Alsjeblieft," kreun ik. Mijn verlangen naar hen groeit.
"Alsjeblieft wat?" vraagt een ander.
"Wat is het dat je wilt? Zeg het, Neonata (Baby Girl)," beveelt de dominerende stem in de groep.
"Neem me! Ik kan het niet langer verdragen," huil ik. Tranen dreigen achter de blinddoek te vallen.
"Zie je, dat was toch niet zo moeilijk, of wel?" vraagt een van de stemmen, terwijl ik plotseling de grijns erachter hoor.
Isabella Moretti is altijd een prinses geweest. Totdat haar vader de hulp inroept van vier machtige mannen. Lucus, Grant, Alex en Tony zijn deze mannen. Niet alleen zijn ze machtig, maar ook leidende figuren in de maffia, elk dominant in het kantoor, op straat en in de slaapkamer. Van het willen wat ze willen tot het delen van bijna alles.
Blut en in gevaar heeft Isabella geen andere keuze dan te trouwen met niet één, maar vier van deze machtige mannen, die elk op manieren genot bieden waar ze alleen maar van kon dromen. Maar met twee andere families achter haar aan, kan Isabella de waanzin overleven? Of blijkt het erkennen van haar diepste verlangens te veel te zijn, voor altijd geruïneerd door deze beruchte mannen?
Onderwerping aan de Maffia Drieling
"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.
"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.
"J...ja, meneer." ademde ik.
"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.
Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...
Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.
Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?
De Drakenkoningen en De Profetie
Lucian fluistert zachtjes in mijn oor: "Welkom thuis, kleine partner."
Toen merkte ik dat er vijf zeer lange, even mooie engelachtige mannen om de kamer stonden. Allemaal knap op hun eigen manier en gebouwd zoals Lucian.
"Partner," zeggen ze allemaal in koor. Mijn ogen zullen waarschijnlijk uit mijn hoofd vallen van verbazing. Ik vraag me af of ik blind kan worden van al het snelle knipperen dat mijn ogen doen.
Voor de tweede keer vanavond zeg ik: 'Pardon?'
Nou, verdomme!
Everly leeft in een wereld waar bovennatuurlijke wezens zij aan zij met mensen leven. Zelfs haar beste vriendin Stella is een weerwolf.
Everly dacht dat ze veilig was voor het bijwonen van het EverMate Bal, aangezien ze gisteren pas 18 werd en de uitnodigingen weken geleden al waren verstuurd. Haar lot werd bezegeld toen Het Orakel andere plannen maakte.
Wat zal er gebeuren als ze de aandacht trekt van niet 1 maar 6 bovennatuurlijken, en niet zomaar bovennatuurlijken, maar de koningen? Drakenkoningen om precies te zijn.
Wat zal er gebeuren met de wereld wanneer De Grote Profetie onthult dat deze eenvoudige menselijke meid centraal staat?
Zal Everly wegrennen van haar bestemming of het omarmen?
Zal ze in staat zijn de duisternis die in de schaduwen loert te vernietigen voordat het haar wereld vernietigt?
Laten we het ontdekken.
Ik Zal Je Zien
Ellie kan het niet helpen dat ze voor hem valt, maar iemand anders wil Ellie helemaal voor zichzelf en die persoon is niet van plan haar zomaar te laten gaan; Noah Winters. De pestkop van de middelbare school en vastbesloten om alles van Ellie af te pakken, inclusief haar leven.
"Je hoort bij mij, Ellie."
WAARSCHUWING: misbruik, marteling, ontvoering, volwassen scènes en thema's van zelfbeschadiging komen voor in dit boek. Lezersdiscretie is geadviseerd.
De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Prinses' Wraak: Slaaf van de Zielgebonden Koning
De stem weerklinkt in Adelaide's gedachten terwijl karmozijnrode ogen haar aan de kerkergrond vastnagelen.
"Bruid?" De prinses beeft, naakt en gedrogeerd.
Ze weet niets van maanbanden of wolvenkoningen—alleen dat haar koninkrijk over drie manen zal branden.
Een Vervloekte Koning. Een Prinses Spion. Een Dodelijke Overeenkomst.
Al 300 jaar raast de verwilderde Wolvenkoning Lycanthar in zijn ijzeren gevangenis, verdrinkend in bloeddorst en waanzin—een vloek geboren uit vampierwraak, die zijn volk tot eeuwige honger veroordeelt.
Prinses Adelaide van Eldoria biedt zichzelf aan als lokaas. Haar missie: het weerwolvenbolwerk infiltreren, hun zwakte ontdekken en haar volk redden. Haar vermomming: een slaaf, bestemd voor het bed van het beest.
Maar wanneer Lycanthar's tanden haar keel schampen en zijn klauwen haar lichaam opeisen, ontbrandt een oude kracht—het Ontwaken van de Maanbruid.
Zij is zijn voorbestemde partner. De enige sleutel tot zijn verbrijzelde geest. De prijs die elke wolvencommandant zou willen bezitten.
In een wereld doordrenkt van bloed en gebonden door maanlicht begint de dans tussen roofdier en prinses—en slechts één zal de komende storm overleven.
Perfect voor fans van donkere fantasyromans, vijanden-die-geliefden-worden, en voorbestemde partners.












