21 Book(s) Related to please let me dote on you for a fee

Lucia was voorbestemd om haar leven met Kaden door te brengen; iedereen wist het als een feit. Toch koos hij op de dag van het paringsritueel een andere vrouw om zijn Luna te zijn, in plaats van zijn voorbestemde partner.

Gekwetst en vernederd besloot Lucia te vertrekken. Het enige probleem was dat, ondanks dat hij haar niet wilde, Kaden weigerde haar te laten gaan. Hij beweerde dat hij liever zou sterven dan haar te zien weggaan.

Een mysterieuze man die haar leven binnenkwam, werd haar tweede kans op een partner. Zal hij sterk genoeg zijn om haar te beschermen tegen Kaden's irrationele gedrag? Is hij echt een betere optie? Zal Lucia acceptatie vinden in haar nieuwe thuis?

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."

Aurelia Semona en Nathaniel Heilbronn waren al drie jaar in het geheim getrouwd. Op een dag gooide hij een scheidingsdocument voor haar neer en zei dat zijn eerste liefde was teruggekomen en dat hij met haar wilde trouwen. Met een zwaar hart zette Aurelia haar handtekening.

Op de dag dat hij met zijn eerste liefde trouwde, raakte Aurelia betrokken bij een auto-ongeluk, en de tweeling in haar buik verloor hun hartslag.

Vanaf dat moment veranderde ze al haar contactgegevens en verliet ze volledig zijn wereld.

Later verliet Nathaniel zijn nieuwe vrouw en zocht de hele wereld af naar een vrouw genaamd Aurelia.

De dag dat ze elkaar weer ontmoetten, drong hij haar in haar auto in het nauw en smeekte: "Aurelia, alsjeblieft, geef me nog een kans!"

(Ik raad ten zeerste een meeslepend boek aan dat ik drie dagen en nachten niet kon wegleggen. Het is ongelooflijk boeiend en een absolute aanrader. De titel van het boek is "Gemakkelijke Scheiding, Moeilijke Hertrouw". Je kunt het vinden door ernaar te zoeken in de zoekbalk.)

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.

"Je denkt dat ik mijn partner zou delen? Gewoon toekijken terwijl jij een andere vrouw neukt en kinderen met haar krijgt?"
"Zij zou alleen een Fokker zijn, jij zou de Luna zijn. Zodra ze zwanger is, raak ik haar niet meer aan." De kaak van mijn partner Leon verstrakte.
Ik lachte, een bittere, gebroken lach.
"Je bent ongelofelijk. Ik accepteer liever je afwijzing dan zo te leven."
——
Als een meisje zonder wolf liet ik mijn partner en mijn roedel achter.
Onder de mensen overleefde ik door meester van het tijdelijke te worden: van baan naar baan drijvend... totdat ik de beste barman in een klein stadje werd.
Daar vond Alpha Adrian me.
Niemand kon de charmante Adrian weerstaan, en ik sloot me aan bij zijn mysterieuze roedel diep in de woestijn.
Het Alpha Koning Toernooi, dat eens in de vier jaar wordt gehouden, was begonnen. Meer dan vijftig roedels uit heel Noord-Amerika deden mee.
De weerwolfwereld stond op het punt van een revolutie. Toen zag ik Leon weer...
Gescheurd tussen twee Alpha’s, had ik geen idee dat wat ons te wachten stond niet alleen een competitie was, maar een reeks brute, meedogenloze beproevingen.

Hallo, mijn naam is Reserve, ja, zoals in een reserveband. Ik mag niet met de familie omgaan, tenzij ze me een lesje willen leren. Ik ken alle geheimen van deze groep. Ik denk niet dat ze me zomaar laten gaan, ik wil niet verdwijnen zoals veel meisjes de laatste tijd. Maar het maakt niet uit, want ik heb een plan om hier weg te komen. Dat was totdat ik op een avond op mijn werk een naakte man op de vloer vond in de kamer die ik ging schoonmaken.
Weet je wat ze zeggen over plannen maken?
"Je maakt plannen en God lacht."

Op een dag ben ik bezig met chagrijnige peuters en ouders die te veel werken om echt te kunnen opvoeden, en de volgende dag staat mijn leven op zijn kop en werk ik in een bar voor bovennatuurlijke wezens. Ik weet misschien niet hoe ik drankjes moet mixen, maar vreemd genoeg lijken de vaardigheden die nodig zijn om met ondeugende kinderen om te gaan, goed genoeg te werken bij vampiers, weerwolven en zelfs heksen. Het goede nieuws is dat deze baan interessant is en hé, mijn baas mag dan een demon zijn, maar ik ben er vrij zeker van dat hij onder al die norse uitdrukkingen een totale softie is. Het slechte nieuws is dat mensen niets mogen weten van al die magische dingen en dus ben ik nu magisch gebonden aan deze bar totdat ik hen kan overtuigen dat ik het niet aan iedereen zal vertellen. Of ik sterf, wat het eerst komt. Helaas lijkt sterven steeds waarschijnlijker omdat iemand achter me aan zit. Ik weet niet wie of waarom, maar ze zijn gevaarlijk en ze hebben magie. Dus ik zal mijn best doen om te overleven, en als dat betekent dat ik wat extra tijd moet doorbrengen met mijn enge maar prachtige baas, dan zij het zo. Ik zal hem overtuigen om me te vertrouwen, al is het het laatste wat ik doe.

Amie's wolf heeft zich nog niet laten zien. Maar wie maakt dat uit? Ze heeft een goede roedel, beste vrienden en een familie die van haar houdt. Iedereen, inclusief de Alpha, zegt haar dat ze perfect is zoals ze is. Totdat ze haar partner vindt en hij haar afwijst. Met een gebroken hart vlucht Amie weg van alles en begint opnieuw. Geen weerwolven meer, geen roedels meer.

Wanneer Finlay haar vindt, leeft ze tussen de mensen. Hij is gecharmeerd van de koppige wolf die weigert zijn bestaan te erkennen. Ze is misschien niet zijn partner, maar hij wil dat ze deel uitmaakt van zijn roedel, latente wolf of niet.

Amie kan de Alpha die in haar leven komt en haar terug de roedel in sleept niet weerstaan. Niet alleen wordt ze gelukkiger dan ze in lange tijd is geweest, haar wolf komt eindelijk naar haar toe. Finlay is niet haar partner, maar hij wordt haar beste vriend. Samen met de andere topwolven in de roedel werken ze aan het creëren van de beste en sterkste roedel.

Wanneer het tijd is voor de roedelspelen, het evenement dat de rang van de roedels voor de komende tien jaar bepaalt, moet Amie haar oude roedel onder ogen zien. Wanneer ze de man ziet die haar tien jaar geleden afwees, wordt alles wat ze dacht te weten op zijn kop gezet. Amie en Finlay moeten zich aanpassen aan de nieuwe realiteit en een manier vinden om vooruit te komen met hun roedel. Maar zal de onverwachte wending hen uit elkaar drijven?

Daisy kwam naar New York om te werken en vond online een huisgenoot om een appartement mee te delen. Elke nacht kon ze haar huisgenoot en haar vriend horen die intieme handelingen verrichtten vanuit haar kamer. Dit bereikte een breekpunt toen het geluid ondraaglijk voor haar werd. Net toen ze haar woede niet langer kon inhouden en op het punt stond al haar frustratie te uiten, opende de vriend van haar huisgenoot plotseling haar deur. Ze dacht dat die noodlottige nacht slechts een vergissing was, maar ze wist niet dat dit slechts het begin was van haar val in een valstrik.

Sommige slechte beslissingen komen terug om je te bijten. Letterlijk.

Nadat ze ontdekte dat haar vriend vreemdging, was het laatste wat ze verwachtte een gewonde man in een steegje tegen te komen. En zeker niet een met hoektanden. Maar dankzij een mix van cocktails, schaamte en haar twijfelachtige levenskeuzes neemt ze hem mee naar huis. Blijkt dat hij niet zomaar een vampier is—hij is een koning. En volgens hem is zij zijn voorbestemde partner.

Nu zit ze opgescheept met een overbeschermende, sombere bloedzuiger die haar steeds redt, een groeiende lijst van vijanden die haar dood willen, en een onmiskenbare aantrekkingskracht die het heel moeilijk maakt om te onthouden waarom vallen voor een vampier een slecht idee is.

Want als ze niet voorzichtig is, verliest ze niet alleen haar hart—ze verliest haar menselijkheid.

Mijn naam is Hazel Valentine en ik ben 18 jaar oud. Ik ben opgevoed door mijn rijke tante en oom omdat mijn ouders zijn overleden.
Ik werd wakker in een volledig vreemde kamer.
Zonder tijd om na te denken of te verkennen, hoor ik een reeks voetstappen en de stemmen van twee mannen die praten.
Was ik ontvoerd en aan de oude man verkocht?
Ik dook in de kast en gluurde door een spleet om de twee mannen te zien binnenkomen.
Ze waren zo knap en nadat ik hun ongelooflijke gesprek had gehoord, vergat ik zelfs de gevaarlijke situatie waarin ik me bevond.

"Vind je het fijn als ik je hier aanraak?" Ik omvatte haar kutje.
"Ja," zuchtte ze, "ik hou ervan als je me daar aanraakt."
Ik voegde een vinger toe en pompte sneller.
"Oh God, stop niet - ooooh!" Ze schreeuwde het uit.

Mijn naam is Zander Knight en ik ben 25 jaar oud. Ik ben de alfa van de grootste roedel ter wereld en mijn wolf heet Demon Wolf.
De laatste tijd ben ik uitgeput door alle problemen die heksen en zwervers veroorzaken. Maar ik ben goed in het omgaan met hen, dus dat is niet wat me het meest dwarszit.
Ik kan niet klaarkomen met andere vrouwen sinds ik acht maanden geleden een droom had over een prachtige vrouw.
Om het nog erger te maken, met slechts een paar maanden te gaan tot ik 26 word, zal ik mijn roedel niet meer kunnen leiden als ik geen MAAT vind.
Ik word gek.

Mijn familie drogeerde me en dwong me een machtig persoon te dienen. Na een onenightstand met hem ontdekte ik dat ik zwanger was van zijn kind.

Daarna sloot mijn familie me op en mishandelde me, en dwong me het kind te baren. Het brak mijn hart; hun wreedheid liet zien dat ze me nooit echt als familie hadden beschouwd.

Ik besloot terug te vechten. Ik zou ontsnappen, alle banden met hen verbreken en de regie over mijn eigen lot in handen nemen!

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

"Ik, Lucas Gray, Alpha van de Dark Moon roedel, ontzeg jou, Sophia Roman, het lidmaatschap van deze roedel!"


Sophia werd uit haar roedel gezet omdat ze vier jaar later dan verwacht haar eerste transformatie onderging. Sophia dacht dat dit het einde van haar leven was, niet wetende dat het het begin was van een groot avontuur.

Twee dagen nadat Sophia een verstotene werd, werd ze aangevallen door oudere verstotenen, maar ze werd gered door leden van de Sky Blue roedel. Sophia werd later naar de Alphas gebracht en ontdekte dat ze de levenspartner is van beide Alphas. Ze rende weg, denkend dat ze haar zouden afwijzen omdat ze slechts een omega en een verstotene was. Maar tot haar verbazing accepteerden ze haar niet alleen, ze beloofden ook wraak te nemen op haar oude roedel voor wat ze haar hadden aangedaan...

"Ik ben eigenlijk een weerwolf!" zei ik tegen haar, terwijl mijn hart heel snel klopte omdat ik eigenlijk bang was voor haar reactie.

"Ja, natuurlijk, en ik ben een vampier!" zei Claire terwijl ze met haar ogen rolde. Ze geloofde me duidelijk niet.

Maar ik was vastbesloten om het haar vandaag te vertellen, want het heeft me echt veel moed gekost om dit nu te doen.

"Claire, ik maak geen grapje, ik ben echt een weerwolf." Ik probeerde haar opnieuw te overtuigen.

"Bewijs het dan," zei ze.

"Oké! Maar beloof me dat je niet wegrent!" zei ik tegen haar en ze knikte. Nou, daar gaan we dan! Ik haalde diep adem en veranderde in een wolf en hield mijn ogen gesloten, wachtend op haar reactie. Het volgende wat ik hoorde was een gil en het geluid van iemand die viel. Ik opende mijn ogen en zag dat Claire was flauwgevallen. Nou, in ieder geval is ze niet weggerend. Ik veranderde snel terug naar mijn menselijke vorm, tilde haar op en bracht haar het huis in.


Alexander had eindelijk zijn metgezel gevonden na twee jaar wachten. Hij slaagde erin om vrienden met haar te worden, maar het enige probleem is hoe hij haar gaat uitleggen dat hij een weerwolf is.

Claire dacht dat haar hele leven voorbij was toen haar vader hen dwong te verhuizen van Australië naar Nederland, maar ze wist dat er een nieuw avontuur op haar wachtte.

Asher en Aspen, de miljardair-tweeling, hebben een nieuwe onderdanige nodig.
Eindelijk hebben ze er een gevonden, en toevallig is het hun nieuwe persoonlijke assistente Lisa. Omdat ze haar niet willen afschrikken door te direct te zijn, besluiten ze haar te verleiden om hun onderdanige te worden.

"Alsjeblieft, eet me niet op," smeekte ze. Haar stem klonk als die van engelen. Miniatuur en zacht, stil als een van de wispelturige windjes die graag met mijn gevlochten haar spelen. Mijn hart stond bijna stil toen ik haar huilen hoorde.

Ik riep Tazak terug naar de voet van de boomstam, vuile vingers raakten de buitenkant van de rottende boom. De helft van een porseleinen gezicht piepte naar buiten. De zoutigheid die ik rook, was die van haar opgedroogde tranen die aan haar gezicht kleefden. Het vuil was weggespoeld in kleine sporen waar haar tranen hun weg hadden gevonden. Een amethistkleurig oog bekeek me van top tot teen, ongetwijfeld verstoord door mijn verschijning.

Creed: Een verbannen draak, bekend om zijn meedogenloze gevechten en verontrustende uiterlijk. De drakenoudsten beschouwden hem als onwaardig voor een partner; de Maangodin zou er nooit een schenken die verwekt was door verkrachting.

Odessa: Een eenzame vrouw die haar vader verloor aan kanker. Haar vervreemde moeder vindt haar uren na de dood van haar vader. Ze neemt haar mee naar een fantasiewereld om haar schuld aan de Hertog van Vamparia af te lossen. Ze is nu slechts een bloedzak, maar op een nacht was het lot aan haar zijde. Odessa ontsnapte uit het vampierenrijk, alleen om gevonden te worden door een beest dat haar onder zijn vleugels neemt.

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.